ElShadow
Legacy Member
Dag beste forumleden!
Dit is mijn eerste bericht op het forum aangezien ik niet echt iets vond dat op mijn topic aansloot. Ik heb graag raad van meerdere mensen, maar ik zal eerst even mijn situatie uitleggen.
Ik ben een student van 20 jaar en zit in mijn 3e bachelor Sociologie. Dat wil zeggen dat ik al 2en een half jaar zonder problemen en met zelfs erg goede punten heb afgerond. Gisteren had ik mijn laatste examen, en plots viel het me binnen dat dit helemaal niet was wat ik wilde doen. Veel van de vakken, theoriën vind ik echt boeiend en ook de leeronderzoeken en seminaries vind ik echt leuke werkvormen. Daarom heb ik me blindgestaard op één groot probleem: mijn toekomst. Ik realiseerde me gisteren (al druilde dat al iets langer in mijn hoofd) dat ik geen bureaujob wil doen later. Absoluut niet! Ik kan goed studeren, maar ik kan me bijvoorbeeld al moeilijk dwingen om een hele dag neer te zitten. Hoewel ik vroeger altijd zei: je kan verschillende richtingen mee uit, besef ik nu dat welke richting je ook kiest, je meestal opgesloten van de buitenwereld in een bureautje zal zitten. Dat wil ik niet! Waarschijnlijk vinden veel mensen mij nu al dom, want dit had ik toch al eerder moeten weten. Ik zit al in mijn derde jaar, en blijkbaar maak ik me al drie jaar wijs dat dit echt mijn ding is. Ik heb me ook nooit echt vragen gesteld want mijn punten waren goed! Het lag me. Ik ben daarom terug beginnen bezinnen over welk diploma ik wel wil doen. Waarmee wil ik echt aan de slag! Mijn broer heeft een jaartje bijgestudeerd en heeft iets een master in de economie (of een economische richting) bij zijn master in de communicatiewetenschap en dat vergroot je perspectief op de arbeidsmarkt wel aanzienlijk. Maar dat is ook niet wat ik wil, omdat ik er al niet goed tegen kan als beslissingen 'boven je hoofd' worden genomen (kan niet goed tegen leiding) en de kans is groot dat je dan ook verzeild geraakt achter een bureau. Want ook een managementsfunctie is in principe bureauwerk. Als ik in mezelf nadenk zijn er twee beroepen die ik wel graag wil doen. Architect of Kinesist. Misschien ook even zeggen: ik heb Moderne Talen Wiskunde gedaan in het middelbaar en heb dus 6 uur wiskunde gehad (de statistiek en economie gingen ook van een leien dakje).
Nu ben ik redelijk hard verkocht aan het idee om kinesist te worden, dat lijkt me echt een leuk beroep! Ik wil wel hard werken, maar het is eerder over de lengte van de studie, en de wil van mijn ouders om dat nog te financieren waarover ik twijfel. Mijn ouders zijn twee heel lieve mensen, die het beste willen voor hun kinderen. Als wij willen studeren, dan mogen we dat en niemand heeft hen ooit teleurgesteld. Er is anders ook wel nog niemand geweest (er zijn er al 4 afgestudeerd) die na zijn eerste studie nog een studie die 4 jaar zou duren wilde aanvatten. Ik weet nog niet goed hoe ik dat moet aanbrengen. Het maximum is mijn zus die na 3 jaar hogeschool nog 2 jaar universiteit heeft bijgedaan, voor de rest enkel 1jarige masters bij.
Daarom speel ik met de volgende ideeën.
1. Master Sociologie beginnen en afmaken en dan overschakelen naar kinesitherapie
Mijn eigen master duurt 1 jaar, wanneer ik alles als generatiestudent afhaspel ben ik dan afgestudeerd op mijn 25e en dan mag ik niets laten liggen. Ik heb het eens bekeken en ik denk dat ik absoluut geen vrijstellingen kan krijgen (wat ook logisch is)
2. Eindigen met academische bachelor sociologie en overschakelen naar kinesitherapie.
Als het lukt heb ik geen probleem, maar als het dan mislukt heb ik niets achter de hand. Ik ben dan wel afgestudeerd op mijn 24e.
3. Afstuderen als Master sociologie en de master in gezondheidsvoorlichting en bevordering bijdoen.
Deze studierichting is haalbaarder. Je kan met een bachelor sociologie zomaar instromen in de master. De droom van een eigen praktijk is dan wel weg maar je wordt een soort van "preventieadviseur" die toch ook helpt om de gezondheid te verbeteren et cetera. Het spreekt me iets minder aan, maar het jobperspectief vind ik al iets leuker als wanneer ik gewoon verderstudeer. Afgestudeerd op mijn 23e
4. Stoppen met mijn bachelor sociologie (na het diploma) en de master in gezondheidsvoorlichting en bevordering kiezen. Op zich ongeveer hetzelfde als het vorige. Maar ik aan de hand van de vakken 'ethiek van de gezondheidszorg' en een keuzevak te kiezen uit het studieaanbod aan de ugent zou ik misschien al twee vrijstellingen kunnen verzamelen om toch nog te starten in kinesitherapie. Naargelang de keuze ben ik dan afgestudeerd op mijn 22e of 26e.
Ik ben zelf volledig in de war. Ik heb het gevoel dat heel mijn kaartenhuis in elkaar gevallen is en dat ik gewoon even ver sta als na het 6e middelbaar. Liefst van al zou ik graag plots beseffen dat ik nog in het 6e middelbaar zit en alles all over kon doen. Graag zou ik wat raad willen. Wat zouden jullie doen? Zitten jullie in het vakgebied en kennen jullie andere, haalbaardere opties? Ik hoor er graag meer over!
Groetjes
EDIT: ik ben me ook bewust dat de richtingen totaal verschillend zijn en dat de boterham wetenschappen zwaar zal vallen. Maar ik denk dat dat misschien niet onoverkomelijk is wanneer ik me vooraf bijschool.
Dit is mijn eerste bericht op het forum aangezien ik niet echt iets vond dat op mijn topic aansloot. Ik heb graag raad van meerdere mensen, maar ik zal eerst even mijn situatie uitleggen.
Ik ben een student van 20 jaar en zit in mijn 3e bachelor Sociologie. Dat wil zeggen dat ik al 2en een half jaar zonder problemen en met zelfs erg goede punten heb afgerond. Gisteren had ik mijn laatste examen, en plots viel het me binnen dat dit helemaal niet was wat ik wilde doen. Veel van de vakken, theoriën vind ik echt boeiend en ook de leeronderzoeken en seminaries vind ik echt leuke werkvormen. Daarom heb ik me blindgestaard op één groot probleem: mijn toekomst. Ik realiseerde me gisteren (al druilde dat al iets langer in mijn hoofd) dat ik geen bureaujob wil doen later. Absoluut niet! Ik kan goed studeren, maar ik kan me bijvoorbeeld al moeilijk dwingen om een hele dag neer te zitten. Hoewel ik vroeger altijd zei: je kan verschillende richtingen mee uit, besef ik nu dat welke richting je ook kiest, je meestal opgesloten van de buitenwereld in een bureautje zal zitten. Dat wil ik niet! Waarschijnlijk vinden veel mensen mij nu al dom, want dit had ik toch al eerder moeten weten. Ik zit al in mijn derde jaar, en blijkbaar maak ik me al drie jaar wijs dat dit echt mijn ding is. Ik heb me ook nooit echt vragen gesteld want mijn punten waren goed! Het lag me. Ik ben daarom terug beginnen bezinnen over welk diploma ik wel wil doen. Waarmee wil ik echt aan de slag! Mijn broer heeft een jaartje bijgestudeerd en heeft iets een master in de economie (of een economische richting) bij zijn master in de communicatiewetenschap en dat vergroot je perspectief op de arbeidsmarkt wel aanzienlijk. Maar dat is ook niet wat ik wil, omdat ik er al niet goed tegen kan als beslissingen 'boven je hoofd' worden genomen (kan niet goed tegen leiding) en de kans is groot dat je dan ook verzeild geraakt achter een bureau. Want ook een managementsfunctie is in principe bureauwerk. Als ik in mezelf nadenk zijn er twee beroepen die ik wel graag wil doen. Architect of Kinesist. Misschien ook even zeggen: ik heb Moderne Talen Wiskunde gedaan in het middelbaar en heb dus 6 uur wiskunde gehad (de statistiek en economie gingen ook van een leien dakje).
Nu ben ik redelijk hard verkocht aan het idee om kinesist te worden, dat lijkt me echt een leuk beroep! Ik wil wel hard werken, maar het is eerder over de lengte van de studie, en de wil van mijn ouders om dat nog te financieren waarover ik twijfel. Mijn ouders zijn twee heel lieve mensen, die het beste willen voor hun kinderen. Als wij willen studeren, dan mogen we dat en niemand heeft hen ooit teleurgesteld. Er is anders ook wel nog niemand geweest (er zijn er al 4 afgestudeerd) die na zijn eerste studie nog een studie die 4 jaar zou duren wilde aanvatten. Ik weet nog niet goed hoe ik dat moet aanbrengen. Het maximum is mijn zus die na 3 jaar hogeschool nog 2 jaar universiteit heeft bijgedaan, voor de rest enkel 1jarige masters bij.
Daarom speel ik met de volgende ideeën.
1. Master Sociologie beginnen en afmaken en dan overschakelen naar kinesitherapie
Mijn eigen master duurt 1 jaar, wanneer ik alles als generatiestudent afhaspel ben ik dan afgestudeerd op mijn 25e en dan mag ik niets laten liggen. Ik heb het eens bekeken en ik denk dat ik absoluut geen vrijstellingen kan krijgen (wat ook logisch is)
2. Eindigen met academische bachelor sociologie en overschakelen naar kinesitherapie.
Als het lukt heb ik geen probleem, maar als het dan mislukt heb ik niets achter de hand. Ik ben dan wel afgestudeerd op mijn 24e.
3. Afstuderen als Master sociologie en de master in gezondheidsvoorlichting en bevordering bijdoen.
Deze studierichting is haalbaarder. Je kan met een bachelor sociologie zomaar instromen in de master. De droom van een eigen praktijk is dan wel weg maar je wordt een soort van "preventieadviseur" die toch ook helpt om de gezondheid te verbeteren et cetera. Het spreekt me iets minder aan, maar het jobperspectief vind ik al iets leuker als wanneer ik gewoon verderstudeer. Afgestudeerd op mijn 23e
4. Stoppen met mijn bachelor sociologie (na het diploma) en de master in gezondheidsvoorlichting en bevordering kiezen. Op zich ongeveer hetzelfde als het vorige. Maar ik aan de hand van de vakken 'ethiek van de gezondheidszorg' en een keuzevak te kiezen uit het studieaanbod aan de ugent zou ik misschien al twee vrijstellingen kunnen verzamelen om toch nog te starten in kinesitherapie. Naargelang de keuze ben ik dan afgestudeerd op mijn 22e of 26e.
Ik ben zelf volledig in de war. Ik heb het gevoel dat heel mijn kaartenhuis in elkaar gevallen is en dat ik gewoon even ver sta als na het 6e middelbaar. Liefst van al zou ik graag plots beseffen dat ik nog in het 6e middelbaar zit en alles all over kon doen. Graag zou ik wat raad willen. Wat zouden jullie doen? Zitten jullie in het vakgebied en kennen jullie andere, haalbaardere opties? Ik hoor er graag meer over!
Groetjes
EDIT: ik ben me ook bewust dat de richtingen totaal verschillend zijn en dat de boterham wetenschappen zwaar zal vallen. Maar ik denk dat dat misschien niet onoverkomelijk is wanneer ik me vooraf bijschool.
)