Steve31
Legacy Member
Even mijn situatie proberen uitleggen.
Ik ben 31 en een jaar of 13 geleden na het afronden van mijn middelbare school ben ik vrijwel onmiddellijk als zelfstandige begonnen. Toen de zaken erg goed gingen heb ik een bvba opgericht maar stilaan kom ik tot de conclusie dat dit geen lang leven meer beschoren is.
Het gaat van pieken naar dalen maar als ik eerlijk de cijfers bekijk steek ik veel tijd maar ook veel zorgen in mijn job voor een ondermaats loon. In ruil krijg ik veel vrijheid maar het is niet prettig om vaak met zorgen te zitten of ik binnen enkele maanden nog de eindjes aan elkaar kan knopen. Het merendeel van mijn werk is repetitief en helaas haal ik er steeds minder voldoeding uit.
Voor zover ik kan vooruitkijken veronderstel ik dat ik in het beste geval deze job nog enkele jaren kan doen, maar het voelt vooral aan als "kicking the can down the road". Uiteindelijk komt er een moment dat ik mij op de arbeidsmarkt moet aanbieden en ik besef maar al te goed dat ik met een slecht profiel zit gezien ik geen diploma heb en geen voor het bedrijfsleven relevante werkervaring. Binnen mijn job maar ook daarbuiten heb ik van veel domeinen een beetje kennis maar weinig diepgaands, nergens echt een relevante specialisatie.
Om het cru te zeggen, met mijn run-of-the-mill laag geschoold profiel vrees ik moeilijk aan boeiende jobs te raken om de komende 30+ jaar te vullen. Vandaar speel ik al een tijdje met een plan B, met name om terug te gaan studeren om zo een beter betaalde job te kunnen bereiken waarbij ik liefst ook nog het gevoel krijg dat ik iets positief bedraag aan de maatschapppij.
1. Maar hoe zit het met het financiële plaatje? Ik ben getrouwd en heb een woonlening lopen, we hebben wel wat spaarcenten maar zijn er zaken waar ik recht op heb indien ik terug ga studeren en mijn werk volledig stilvalt? Kan ik dit op een bepaalde manier combineren met een zelfstandige activiteit? Ik zie mezelf in staat om in combinatie met studeren enkele honderden euro's per maand te verdienen maar indien ik de normale sociale bijdragen dien te betalen schiet daar uiteraard niets meer van over.
2. Is het evident om na je 30ste nog een studie te volgen, zonder voorkennis en na vele jaren uit het studeerritme te zijn? Gezien de vaak lage slaagkansen van studenten met een normaal traject vraag ik mij af of dit al niet bij voorbaat verloren moeite is...
Ik ben 31 en een jaar of 13 geleden na het afronden van mijn middelbare school ben ik vrijwel onmiddellijk als zelfstandige begonnen. Toen de zaken erg goed gingen heb ik een bvba opgericht maar stilaan kom ik tot de conclusie dat dit geen lang leven meer beschoren is.
Het gaat van pieken naar dalen maar als ik eerlijk de cijfers bekijk steek ik veel tijd maar ook veel zorgen in mijn job voor een ondermaats loon. In ruil krijg ik veel vrijheid maar het is niet prettig om vaak met zorgen te zitten of ik binnen enkele maanden nog de eindjes aan elkaar kan knopen. Het merendeel van mijn werk is repetitief en helaas haal ik er steeds minder voldoeding uit.
Voor zover ik kan vooruitkijken veronderstel ik dat ik in het beste geval deze job nog enkele jaren kan doen, maar het voelt vooral aan als "kicking the can down the road". Uiteindelijk komt er een moment dat ik mij op de arbeidsmarkt moet aanbieden en ik besef maar al te goed dat ik met een slecht profiel zit gezien ik geen diploma heb en geen voor het bedrijfsleven relevante werkervaring. Binnen mijn job maar ook daarbuiten heb ik van veel domeinen een beetje kennis maar weinig diepgaands, nergens echt een relevante specialisatie.
Om het cru te zeggen, met mijn run-of-the-mill laag geschoold profiel vrees ik moeilijk aan boeiende jobs te raken om de komende 30+ jaar te vullen. Vandaar speel ik al een tijdje met een plan B, met name om terug te gaan studeren om zo een beter betaalde job te kunnen bereiken waarbij ik liefst ook nog het gevoel krijg dat ik iets positief bedraag aan de maatschapppij.
1. Maar hoe zit het met het financiële plaatje? Ik ben getrouwd en heb een woonlening lopen, we hebben wel wat spaarcenten maar zijn er zaken waar ik recht op heb indien ik terug ga studeren en mijn werk volledig stilvalt? Kan ik dit op een bepaalde manier combineren met een zelfstandige activiteit? Ik zie mezelf in staat om in combinatie met studeren enkele honderden euro's per maand te verdienen maar indien ik de normale sociale bijdragen dien te betalen schiet daar uiteraard niets meer van over.
2. Is het evident om na je 30ste nog een studie te volgen, zonder voorkennis en na vele jaren uit het studeerritme te zijn? Gezien de vaak lage slaagkansen van studenten met een normaal traject vraag ik mij af of dit al niet bij voorbaat verloren moeite is...