Bebinhoo
Legacy Member
Ik krop al één jaar dezelfde gedachte op, lig er ook constant over te piekeren. Tot vorige week was het nog te doen, maar nu zie ik het helemaal niet meer zitten. Ik zal mijn situatie even schetsen:
Op mijn 18e studeerde ik af in het secundair onderwijs (Economie-Talen, ASO). Met deze diploma ben je dus eigenlijk niks, tenzij je gaat verder studeren. Om het risico op falen te minimaliseren heb ik toen gekozen voor een professionele bacheloropleiding (Bedrijfsmanagement: Financiën- en Verzekeringswezen). Gedurende 3 jaar heb ik hier heel weinig last ondervonden, en ik ben dan ook vorige zomer afgestudeerd. Toen al zat ik met het dilemma verder studeren of werken.
Zelf wist ik niet goed wat te doen. Daarnaast gaat mijn vader volgende zomer, in 2012, in Turkije wonen. Op deze 2 jaar was het voor mij dus mogelijk om een schakelprogramma te volgen. Indien dit lukt volgt een masteropleiding in Handelswetenschappen. Deze opleiding sluit ook het beste aan op mijn verleden.
Bij de eerste examenperiode (januari) zakte de moed me al in de schoenen om te beginnen studeren. Hier ben ik toch nog redelijk doorgekomen (3 vakken er door, 3 vakken herexamen). Nu komt de tweede examenperiode er aan en opnieuw voel ik me 'depressief'. Ik zit al 4 dagen op rij te studeren en het is precies of er wil niks meer in mijn hoofd. Het interesseert me niet, het is dan ook vrij complexe leerstof (het lijkt plots allemaal Chinees, terwijl het dat niet is).
Zelf hou ik heel erg van het studentenleven, ook examens waren voor mij nooit een fobie (het hoort er uiteraard bij). De motivatie, het vuur zit bij wijze van spreken nog steeds in mijn hart om verder te gaan. Ik wil het ten eerste voor mezelf (doelstelling) en ten tweede voor mijn ouders (trots, mijn vader blijft speciaal 2 jaar langer in België voor mijn studies). Het grote probleem is dat mijn hoofd niet meer mee wil.
Rekening houdend dat ik vanaf volgend jaar (rond oktober) voor mezelf moet beginnen zorgen, dus rekeningen moet beginnen betalen. Ik zou dus graag de situatie willen keren, zodat ik me opnieuw mentaal goed voel.
Ik heb dit hier ten eerste geschreven omdat dit eruit moest. Ten tweede hoop ik dat er enkele zijn (die misschien al hetzelfde hebben meegemaakt) die mij een wijze raad kunnen verschaffen. Ik weet dat je met een masterdiploma Handelswetenschappen een hele mooie en brede waaier aan mogelijkheden hebt, daarom wil ik die doelstelling niet zomaar laten vallen.
Alvast bedankt om dit te lezen en me eventueel verder te helpen.
Op mijn 18e studeerde ik af in het secundair onderwijs (Economie-Talen, ASO). Met deze diploma ben je dus eigenlijk niks, tenzij je gaat verder studeren. Om het risico op falen te minimaliseren heb ik toen gekozen voor een professionele bacheloropleiding (Bedrijfsmanagement: Financiën- en Verzekeringswezen). Gedurende 3 jaar heb ik hier heel weinig last ondervonden, en ik ben dan ook vorige zomer afgestudeerd. Toen al zat ik met het dilemma verder studeren of werken.
Zelf wist ik niet goed wat te doen. Daarnaast gaat mijn vader volgende zomer, in 2012, in Turkije wonen. Op deze 2 jaar was het voor mij dus mogelijk om een schakelprogramma te volgen. Indien dit lukt volgt een masteropleiding in Handelswetenschappen. Deze opleiding sluit ook het beste aan op mijn verleden.
Bij de eerste examenperiode (januari) zakte de moed me al in de schoenen om te beginnen studeren. Hier ben ik toch nog redelijk doorgekomen (3 vakken er door, 3 vakken herexamen). Nu komt de tweede examenperiode er aan en opnieuw voel ik me 'depressief'. Ik zit al 4 dagen op rij te studeren en het is precies of er wil niks meer in mijn hoofd. Het interesseert me niet, het is dan ook vrij complexe leerstof (het lijkt plots allemaal Chinees, terwijl het dat niet is).
Zelf hou ik heel erg van het studentenleven, ook examens waren voor mij nooit een fobie (het hoort er uiteraard bij). De motivatie, het vuur zit bij wijze van spreken nog steeds in mijn hart om verder te gaan. Ik wil het ten eerste voor mezelf (doelstelling) en ten tweede voor mijn ouders (trots, mijn vader blijft speciaal 2 jaar langer in België voor mijn studies). Het grote probleem is dat mijn hoofd niet meer mee wil.
Rekening houdend dat ik vanaf volgend jaar (rond oktober) voor mezelf moet beginnen zorgen, dus rekeningen moet beginnen betalen. Ik zou dus graag de situatie willen keren, zodat ik me opnieuw mentaal goed voel.
Ik heb dit hier ten eerste geschreven omdat dit eruit moest. Ten tweede hoop ik dat er enkele zijn (die misschien al hetzelfde hebben meegemaakt) die mij een wijze raad kunnen verschaffen. Ik weet dat je met een masterdiploma Handelswetenschappen een hele mooie en brede waaier aan mogelijkheden hebt, daarom wil ik die doelstelling niet zomaar laten vallen.
Alvast bedankt om dit te lezen en me eventueel verder te helpen.