Blaze.
Legacy Member
Frustraties. Vorige week groepswerk gehad. Ik moest met een andere student presenteren over ons onderwerp/probleem (45min.) en ondertussen met vragen inpikken op wat de klasgroep zei. Dat telde mee voor 1/3 van ons examen, maar de hele groep krijgt hetzelfde punt voor dit examen. Onze andere 2 groepsleden noteerden wat er gezegd werd en liepen ondertussen observerend rond, maar hielden zich dus buiten het gesprek. Je kon dus een deel voorbereiden, maar we konden dus niet op voorhand weten hoe dat ging uitdraaien, want veel hing af van de input van de klasgroep. We gingen dat gesprek normaal gezien met 2 leiden, maar die andere student had gezegd dat als ze panikeerde (ze was heel nerveus), ik gerust mocht overnemen tijdens het gesprek.
Dus, we beginnen... En ik hoor die andere student niks zeggen. Wandelt ook niet mee naar het midden van de klas. Blijft gewoon stil staan naast een bankje. Dus ik stond daar ondertussen al midden in de groep met al die ogen op mij gericht en ik ben gewoon beginnen praten. Na een tijdje kon ik subtiel teken doen naar die student dat ze kon overnemen, maar ze deed zo'n 'doe maar verder' gebaar. Komt erop neer dat ik bijna heel het gesprek zelf gedaan heb. Na het einde van de presentatie, kwamen sommige leden van mijn groepje slechtgezind naar mij, want blijkbaar zou ik die andere student geen kans gegeven hebben om mee te spreken en heb ik het gesprek volledig opgeëist. Maar dit voel ik eigenlijk niet zo aan...
Misschien voelde die ene student dat wel zo aan, dus heb haar uitgelegd waarom ik zo gehandeld heb: omdat ik dacht dat ze panikeerde, en ze mij dan had gezegd dat ik gewoon mocht verder praten. Ze zei dat ze het niet erg vond en dat we mooie feedback hadden gekregen op onze groepsprestaties. Het leek dus gewoon 'opgelost' vorige week.
Nu is er naar elke student uit ons groepswerk een mail gestuurd door de student waarmee ik normaal samen moest presenteren, waar kort instaat dat we volgende week een gesprek zullen hebben naar 'een bepaald iemand toe' om zo niet 'voor verassingen te staan tijdens de evaluatie van de studenten onderling' (we mogen elkaar ook feedback geven maar dit heeft geen effect op je punten). Natuurlijk gaat dit over mij, maar dit is iets anders dan wat ze mij vertelde na de opdracht. Sfeer voelt erg gespannen nu maar moet nog close met die mensen samenwerken tot eind februari. Want het eigenlijke examen leggen we ook in groep af. Een student uit dat groepje waarmee ik wel goed overeen komt, zei dan weer dat die ene studente ook gewoon 'haar mond had kunnen opendoen' tijdens de presentatie en ze de schuld niet op mij moeten proberen te schuiven, dat ik geprobeerd heb om de opdracht gewoon te doen slagen.
Twijfel heel hard of de schuld nu echt bij mij ligt, of ze de schuld gewoon bij mij proberen te schuiven. Aan de andere kant zitten er ook al een tijdje onderhuidse spanningen in de groep (drukke periode), die eigenlijk los staan van mij, maar die wel aanwezig zijn.
Ik ben heel slecht met dit soort zaken, dus kom hier maar eventjes advies vragen. Ik zou graag een betere sfeer in de groep willen, maar elke keer ik voorzichtig probeer aan te halen dat er wat spanningen zijn, verheffen een paar andere groepsleden meteen hun stem en draait het op niets uit. Maar op deze manier samenwerken haalt ook niet veel uit en dan gaat het heel lang duren tot februari voorbij is natuurlijk. Ik probeer ook altijd diplomatisch te werk te gaan en op een rustige manier, maar elke keer we ideetjes moeten opstellen voor de volgende opdrachten, of 'meetings doen', wordt mijn inbreng meteen van de tafel geveegd door de anderen. Ook had ik gehoord van een student dat ze vrij veel achter mijn rug bezig zijn (maar wat daar waar van is weet ik niet) en dat maakt mij dan weer een beetje nerveus. Had ze er vorige week rustig op aangesproken maar dat werd meteen ontkend.
Ik wil gerust een goed gesprek hebben, maar als de anderen daar niet voor openstaan, is het dan überhaupt de moeite waard?
Kan maar een stom probleem lijken, waar ik werk dagelijks met die groep samen en na een tijdje begint al dat gedoe wel wat door te wegen, vooral als het al wekenlang bezig is.
Dus, we beginnen... En ik hoor die andere student niks zeggen. Wandelt ook niet mee naar het midden van de klas. Blijft gewoon stil staan naast een bankje. Dus ik stond daar ondertussen al midden in de groep met al die ogen op mij gericht en ik ben gewoon beginnen praten. Na een tijdje kon ik subtiel teken doen naar die student dat ze kon overnemen, maar ze deed zo'n 'doe maar verder' gebaar. Komt erop neer dat ik bijna heel het gesprek zelf gedaan heb. Na het einde van de presentatie, kwamen sommige leden van mijn groepje slechtgezind naar mij, want blijkbaar zou ik die andere student geen kans gegeven hebben om mee te spreken en heb ik het gesprek volledig opgeëist. Maar dit voel ik eigenlijk niet zo aan...
Misschien voelde die ene student dat wel zo aan, dus heb haar uitgelegd waarom ik zo gehandeld heb: omdat ik dacht dat ze panikeerde, en ze mij dan had gezegd dat ik gewoon mocht verder praten. Ze zei dat ze het niet erg vond en dat we mooie feedback hadden gekregen op onze groepsprestaties. Het leek dus gewoon 'opgelost' vorige week.
Nu is er naar elke student uit ons groepswerk een mail gestuurd door de student waarmee ik normaal samen moest presenteren, waar kort instaat dat we volgende week een gesprek zullen hebben naar 'een bepaald iemand toe' om zo niet 'voor verassingen te staan tijdens de evaluatie van de studenten onderling' (we mogen elkaar ook feedback geven maar dit heeft geen effect op je punten). Natuurlijk gaat dit over mij, maar dit is iets anders dan wat ze mij vertelde na de opdracht. Sfeer voelt erg gespannen nu maar moet nog close met die mensen samenwerken tot eind februari. Want het eigenlijke examen leggen we ook in groep af. Een student uit dat groepje waarmee ik wel goed overeen komt, zei dan weer dat die ene studente ook gewoon 'haar mond had kunnen opendoen' tijdens de presentatie en ze de schuld niet op mij moeten proberen te schuiven, dat ik geprobeerd heb om de opdracht gewoon te doen slagen.
Twijfel heel hard of de schuld nu echt bij mij ligt, of ze de schuld gewoon bij mij proberen te schuiven. Aan de andere kant zitten er ook al een tijdje onderhuidse spanningen in de groep (drukke periode), die eigenlijk los staan van mij, maar die wel aanwezig zijn.
Ik ben heel slecht met dit soort zaken, dus kom hier maar eventjes advies vragen. Ik zou graag een betere sfeer in de groep willen, maar elke keer ik voorzichtig probeer aan te halen dat er wat spanningen zijn, verheffen een paar andere groepsleden meteen hun stem en draait het op niets uit. Maar op deze manier samenwerken haalt ook niet veel uit en dan gaat het heel lang duren tot februari voorbij is natuurlijk. Ik probeer ook altijd diplomatisch te werk te gaan en op een rustige manier, maar elke keer we ideetjes moeten opstellen voor de volgende opdrachten, of 'meetings doen', wordt mijn inbreng meteen van de tafel geveegd door de anderen. Ook had ik gehoord van een student dat ze vrij veel achter mijn rug bezig zijn (maar wat daar waar van is weet ik niet) en dat maakt mij dan weer een beetje nerveus. Had ze er vorige week rustig op aangesproken maar dat werd meteen ontkend.
Ik wil gerust een goed gesprek hebben, maar als de anderen daar niet voor openstaan, is het dan überhaupt de moeite waard?
Kan maar een stom probleem lijken, waar ik werk dagelijks met die groep samen en na een tijdje begint al dat gedoe wel wat door te wegen, vooral als het al wekenlang bezig is.
).
.