Ikkina
Legacy Member
Hallo,
Graag zou ik wat ervaringen willen horen van anderen die in dezelfde situatie als mij zitten. Ik heb namelijk het gevoel dat ik twee karaktereigenschappen heb, die volledig botsen en mij zullen hinderen in mijn latere loopbaan. Enerzijds ben ik vrij introvert en verlegen, maar anderzijds ambitieus en competitief. Ik volg momenteel een economische opleiding, waar ik ooit een mooie carrière mee hoop te maken, maar ben bang dat ik later mij hierin niet ten volle ga kunnen uiten of dat ik zo tegen mijn eigen natuur moet ingaan dat het niet meer goed voelt. Je moet me niet verkeerd begrijpen, ik ben zeker niet asociaal ofzo. Ik heb gewoon veel moeite met mezelf verkopen, initiatief nemen en ben vooral erg onzeker. Er is ook hypersensitiviteit bij mij vastgesteld, maar dat terzijde.
In een omgeving waar ik de mensen ken, presteer ik aanzienlijk beter dan wanneer ik tussen allemaal onbekenden zit. Ik merkte dit vooral toen ik de overgang van het middelbaar naar de universiteit maakte. Nu in de werkcolleges op het unief, wanneer we met een man of 40 zitten, durf ik nooit een vraag te stellen, durf ik nooit oplossingen te geven. Terwijl ik dit in het middelbaar wel erg vaak en graag deed. Het gaat zelfs zo ver dat ik tijdens die werkcolleges er niet in slaag fatsoenlijk aan mijn oefeningen te beginnen, omdat ik zo bang ben dat iemand rondom mij een grove fout op mijn blad gaat zien staan. En emotioneel lijd ik hier wel onder en voel ik me momenteel niet zo goed bij mijn opleiding.
Zijn er mensen die ondanks hun introversie of verlegenheid er toch in geslaagd zijn om met hun masterdiploma een mooie carrière waar te maken?
Tips of advies, altijd welkom
.
Graag zou ik wat ervaringen willen horen van anderen die in dezelfde situatie als mij zitten. Ik heb namelijk het gevoel dat ik twee karaktereigenschappen heb, die volledig botsen en mij zullen hinderen in mijn latere loopbaan. Enerzijds ben ik vrij introvert en verlegen, maar anderzijds ambitieus en competitief. Ik volg momenteel een economische opleiding, waar ik ooit een mooie carrière mee hoop te maken, maar ben bang dat ik later mij hierin niet ten volle ga kunnen uiten of dat ik zo tegen mijn eigen natuur moet ingaan dat het niet meer goed voelt. Je moet me niet verkeerd begrijpen, ik ben zeker niet asociaal ofzo. Ik heb gewoon veel moeite met mezelf verkopen, initiatief nemen en ben vooral erg onzeker. Er is ook hypersensitiviteit bij mij vastgesteld, maar dat terzijde.
In een omgeving waar ik de mensen ken, presteer ik aanzienlijk beter dan wanneer ik tussen allemaal onbekenden zit. Ik merkte dit vooral toen ik de overgang van het middelbaar naar de universiteit maakte. Nu in de werkcolleges op het unief, wanneer we met een man of 40 zitten, durf ik nooit een vraag te stellen, durf ik nooit oplossingen te geven. Terwijl ik dit in het middelbaar wel erg vaak en graag deed. Het gaat zelfs zo ver dat ik tijdens die werkcolleges er niet in slaag fatsoenlijk aan mijn oefeningen te beginnen, omdat ik zo bang ben dat iemand rondom mij een grove fout op mijn blad gaat zien staan. En emotioneel lijd ik hier wel onder en voel ik me momenteel niet zo goed bij mijn opleiding.
Zijn er mensen die ondanks hun introversie of verlegenheid er toch in geslaagd zijn om met hun masterdiploma een mooie carrière waar te maken?
Tips of advies, altijd welkom
.


