Ik denk dat de issue niet zozeer in de richtingen zit, maar eerder in de functie en grondslag van universiteit. De discrepantie tussen hetgeen waarvoor het oorspronkelijk is ontworpen en hetgeen dat veel mensen ervan verwachten is simpelweg te groot.
Een universiteit is een wetenschappelijke onderzoeksinstelling. Ze is gericht op het vergaren en ontwikkelen van kennis. Iemand die een wetenschappelijke opleiding doet, wordt dan in feite ook opgeleid als onderzoeker, als wetenschapper, om een rol te spelen in dit proces.
Wat wij tegenwoordig van een universiteit verwachten, is dat ze kant-en-klare werknemers voor bedrijven, ingenieursbureau's e.d. afleveren. De discrepantie tussen beide is gewoon te groot en ondermijnt de universiteit als entiteit gewoon.
Aan de ene kant hebben we veel richtingen die compleet wereldvreemd zijn en amper plaats vinden in ons 'werk'-leven, aan de andere kant zijn er veel richtingen die bedrijfsgericht zijn, maar tegen allerlei hindernissen aanbotsen wat betreft samenwerking wetenschap-bedrijven.
Ik laat hier een proefballonnetje op, maar zou het niet interessant zijn om enerzijds een taak-gerichte school op te zetten, waarbij de samenwerking met het bedrijfsleven zo groot mogelijk is. Dit is de primaire richting die men kiest, men wordt hier gevormd en opgeleid met het werkveld in gedachten. Er is veel aandacht en ruimte voor stages, voor ondernemerschap, voor interculturele-relaties, talen, enzovoorts, met een sterke nadruk op ontwikkeling en vaktechnische kennis. Dit zijn basically onze huidige handelswetenschappen/tew/hir ; ing,ir,bio-ir,etc en gelijkaardige richtingen in de rechten en medicijnen e.d., maar gestript van hun sterke onderzoeksgerichte aspecten.
De echte uitblinkers daaruit kunnen door profs worden opgepikt om te gaan doctoreren.
De 'andere'/'aparte' school biedt vervolgens de meer vrijzinnige, filosofische opleidingen aan. In meer hapklare brokken (1 of 2 jarige cursussen bvb), gesubsidieerd en toegankelijk voor iedereen. Ook op verschillende niveau's. Hier zou dan plaats zijn voor wijsbegeerte, cultereel/antropologische zaken, talen en dergelijke meer.
Dit lost verschillende problemen op:
- Veel meer studenten zullen een effectieve toepasbare kennis hebben op een bepaalde terrein (business/administratie, ingenieur, ict, juridische zaken, enz), bedrijven krijgen meer inter-actie en inspraak in het opleidingsproces zodat de markt van studenten beter aansluit op die van de werkenden.
- Het lost een funding probleem op, gezien de 'toepassingsgerichte'-school beter als investering kan worden gezien, er mag daar marktwerking in plaatsvinden. Bedrijven kunnen makkelijker geld steken in relevant onderwijs, maar ook in onderzoek, omdat de connectie veel sterker is.
- Studies die u als mens kunnen ontwikkelen worden nu beschikbaar voor iedereen, waarom is filosofie alleen toegankelijk voor mensen die goed kunnen studeren en het niveau van een universiteit aan kunnen? Waarom is dit altijd in Ba-Ma structuur, zodat het amper toegankelijk is voor mensen die al werken?
Het zou de volgende situaties opleveren.
ik ben student 'hogere bedrijfswetenschappen' en volg hierin een opleiding van 4 jaar. Ik leer accounting, micro/macro economie, enz. basicly de huidige handelswetenschappen. Máár er zit ook een verplicht stage element bij, verplichte bedrijfsbezoeken. Er is veel inspraak van het bedrijfsleven om de cursussen zo nuttig en relevant mogelijk te maken, geen onzin waar men vervolgens nooit meer iets mee doet.
Na mijn 4 jaar studeren volg ik nog een jaar 'politieke wetenschap'. Ik wordt compleet ondergedompeld in de politiek en kan me op 'geestelijk'-niveau compleet uitleven. Ik neem nog wat extra vakken op uit de wijsbegeerte, enzovoorts.
Dat neemt natuurlijk niet weg dat ook bij ons economisch utilisme in de lift zit. Enige economische rationalisering is natuurlijk niet slecht, zolang die niet te ver doorschiet. Universiteiten moeten inderdaad meer doen dan geschikte werknemers (en ondernemers) afleveren: ze moeten generaties wetenschappelijk en maatschappelijk vormen, ze moeten de intellectuele rijkdom van onze maatschappij beschermen door onderzoek te doen in alle relevante domeinen van de menselijke kennis en daar ook mee naar buiten te komen.