Televisiekaske
Legacy Member
Hey,
Ik weet dat dit soort topics hier regelmatig passeren, maar aangezien elke situatie toch anders bekeken moet worden drop ik mijn probleem hier ook maar even:
Even voorstellen: Ik ben Televisiekaske, 20 jaar oud en net afgestudeerd aan het middelbaar.
Al heel mijn middelbaar heb ik hetzelfde probleem, namelijk dat school me geen bal interesseert, maar ik toch met het gevoel zit dat ik enorm goed dingen kan onthouden en een zeer uitgebreide kennis heb (zoals iedereen waarschijnlijk) over zaken die me wel boeien. Iedereen kent dit probleem waarschijnlijk wel, elk heeft zijn eigen manier van informatie opnemen.
Voorts was mijn schoolcarrière een mooi voorbeeld van het watervalsysteem. Begonnen in TSO om hier informatica te gaan studeren (blijkbaar was ik goed met computers, ook al interesseert me dit geen f**k).
Snel naar BSO gezakt, compleet schoolmoe en dit al vanaf het 3e middelbaar en ik kreeg hierbij weinig steun van thuis en school uit.
Dit met moeite afgemaakt tot het 7e middelbaar, en zit momenteel met een diploma van verkoper met een attest van bedrijfsbeheer (ook al kwam dit amper aan bod, buiten een MAR-lijst, swot analyses e.d. hebben we hier nooit veel van gezien).
Ik zat dus ook vast in deze richting, aangezien ik niet van richting wou veranderen (Terug naar TSO betekende een jaar extra school, en dat gingen we uiteraard niet doen!) en je de laatste 3 jaar in dezelfde richting moet blijven.
Nu na dit alles heb ik echt geen flauw idee.
Ik heb het gevoel dat ik iets moet doen met mijn kunnen, maar niets qua scholing hierbij past. En ik besef wel dat als ik dit wil, ik er enorm ga voor moeten werken aangezien de achtergrond van vele vakken heel laag is. En omdat ik zo'n afschuw had van naar school te gaan, en dit gedurende 7 jaar is de zin om nog voort te zoeken ook compleet weg.
We zijn ondertussen al 12 augustus, en ik heb nog steeds niets ondernomen voor hogeschool, en zit met het enorme gevoel dat als ik hieraan begin (eender welke richting) ik na enkele weken het terug kotsbeu ga zijn. Weeral luisteren naar personen die eigenlijk zeer weinig te vertellen hebben, verplichte vakken die nutteloos zijn, ... En ja ik bekijk het pessimistisch, maar toch is het voor mij altijd zo geweest.
Nu, ik werk al lang ik een zaak (vakantiewerk, weekendwerk, ...) waar ik eventueel ook halftijds zou kunnen beginnen (3 dagen per week/27 uur).
Hebben er hier mensen ervaring met een jaartje zogenaamde sabbat? En dan bedoel ik niet een jaar niets doen, maar zoals ik zou kunnen doen 3 dagen per week werken, een deel van dit loon afgeven thuis en met de rest eindelijk eens een jaar jezelf kunnen ontplooien. Eindelijk eens tijd om wat reisjes te maken (reizen hoeft niet duur te zijn, en de werkdagen zijn zeer flexibel) en even op adem te komen. Dit om dan (hopelijk) terug de zin te vinden om me achter een studierichting te zetten, en het niet na 2 weken op te geven.
Je kunt natuurlijk ook nog steeds gaan werken, heel m'n leven in een winkel staan, kledij terughangen, irritante klanten bedienen, week in week uit van half 10 tot half 7 luisteren naar een of andere idioot die het niet beter weet maar dit wel denkt, omdat het contact met de werkvloer vaak ver te zoeken is. Enneuh, ik weet dat zeer veel mensen dit wel doen, en zelfs met plezier maar dan ga ik liever ergens op een strand in Gambia fietsen verhuren aan toeristen.
Nu, hoe kijkt een buitenstaander hierop? Denkt die 'Typsich voorbeeld om later een dopper te worden, en ik maar belastingen betalen!' of denkt die 'Doen! Terug wat adem krijgen, tijd om over alles eens na te denken en hoe je nu echt verder wilt en hierna zien we wel.'?
Excuses voor de hele tekst
Adios!
Ik weet dat dit soort topics hier regelmatig passeren, maar aangezien elke situatie toch anders bekeken moet worden drop ik mijn probleem hier ook maar even:
Even voorstellen: Ik ben Televisiekaske, 20 jaar oud en net afgestudeerd aan het middelbaar.
Al heel mijn middelbaar heb ik hetzelfde probleem, namelijk dat school me geen bal interesseert, maar ik toch met het gevoel zit dat ik enorm goed dingen kan onthouden en een zeer uitgebreide kennis heb (zoals iedereen waarschijnlijk) over zaken die me wel boeien. Iedereen kent dit probleem waarschijnlijk wel, elk heeft zijn eigen manier van informatie opnemen.
Voorts was mijn schoolcarrière een mooi voorbeeld van het watervalsysteem. Begonnen in TSO om hier informatica te gaan studeren (blijkbaar was ik goed met computers, ook al interesseert me dit geen f**k).
Snel naar BSO gezakt, compleet schoolmoe en dit al vanaf het 3e middelbaar en ik kreeg hierbij weinig steun van thuis en school uit.
Dit met moeite afgemaakt tot het 7e middelbaar, en zit momenteel met een diploma van verkoper met een attest van bedrijfsbeheer (ook al kwam dit amper aan bod, buiten een MAR-lijst, swot analyses e.d. hebben we hier nooit veel van gezien).
Ik zat dus ook vast in deze richting, aangezien ik niet van richting wou veranderen (Terug naar TSO betekende een jaar extra school, en dat gingen we uiteraard niet doen!) en je de laatste 3 jaar in dezelfde richting moet blijven.
Nu na dit alles heb ik echt geen flauw idee.
Ik heb het gevoel dat ik iets moet doen met mijn kunnen, maar niets qua scholing hierbij past. En ik besef wel dat als ik dit wil, ik er enorm ga voor moeten werken aangezien de achtergrond van vele vakken heel laag is. En omdat ik zo'n afschuw had van naar school te gaan, en dit gedurende 7 jaar is de zin om nog voort te zoeken ook compleet weg.
We zijn ondertussen al 12 augustus, en ik heb nog steeds niets ondernomen voor hogeschool, en zit met het enorme gevoel dat als ik hieraan begin (eender welke richting) ik na enkele weken het terug kotsbeu ga zijn. Weeral luisteren naar personen die eigenlijk zeer weinig te vertellen hebben, verplichte vakken die nutteloos zijn, ... En ja ik bekijk het pessimistisch, maar toch is het voor mij altijd zo geweest.
Nu, ik werk al lang ik een zaak (vakantiewerk, weekendwerk, ...) waar ik eventueel ook halftijds zou kunnen beginnen (3 dagen per week/27 uur).
Hebben er hier mensen ervaring met een jaartje zogenaamde sabbat? En dan bedoel ik niet een jaar niets doen, maar zoals ik zou kunnen doen 3 dagen per week werken, een deel van dit loon afgeven thuis en met de rest eindelijk eens een jaar jezelf kunnen ontplooien. Eindelijk eens tijd om wat reisjes te maken (reizen hoeft niet duur te zijn, en de werkdagen zijn zeer flexibel) en even op adem te komen. Dit om dan (hopelijk) terug de zin te vinden om me achter een studierichting te zetten, en het niet na 2 weken op te geven.
Je kunt natuurlijk ook nog steeds gaan werken, heel m'n leven in een winkel staan, kledij terughangen, irritante klanten bedienen, week in week uit van half 10 tot half 7 luisteren naar een of andere idioot die het niet beter weet maar dit wel denkt, omdat het contact met de werkvloer vaak ver te zoeken is. Enneuh, ik weet dat zeer veel mensen dit wel doen, en zelfs met plezier maar dan ga ik liever ergens op een strand in Gambia fietsen verhuren aan toeristen.
Nu, hoe kijkt een buitenstaander hierop? Denkt die 'Typsich voorbeeld om later een dopper te worden, en ik maar belastingen betalen!' of denkt die 'Doen! Terug wat adem krijgen, tijd om over alles eens na te denken en hoe je nu echt verder wilt en hierna zien we wel.'?
Excuses voor de hele tekst

Adios!

, maar achteraf weet je dan ten minste dat het niet voor jouw was weggelegd.