wim_vg
Legacy Member
Hallo,
Sinds kort heb ik het gevoel dat mijn baas me overbodig doe voelen... Ik heb drie mensen aan mij rapporteren en de opdrachten verlopen meestal gewoon direct aan mijn reportees, zodat ik het gevoel heb nog maar weinig in de pap te brokken.
Hij houdt er ook een intranet-systeempje op na zodat hij netjes alle taken vanuit zijn standpunt kan bijhouden. Ik kan deze ook bekijken en aanpassen voor mijn reportees, maar ontvang er zelf geen notificaties van als mijn reportees er iets in aanpassen. Andere mensen die een opdracht willen geven aan mijn reportees moeten ook via dit systeem gaan. Hij wil alles weten wat er gaande is en spreekt duidelijk zijn ontgoocheling uit als hij van iets toevallig niets af weet... of zo met een kwinkslag naar anderen: "ja, hij vertelt me dan ook niks he - met een knipoog".
Heb ik hem hier al over aangesproken dat ik me er niet gemakkelijk bij voel? Ja... Maar hij speelt de bal feitelijk (vriendelijk) gewoon terug: "als ik het prefereer dan stuur ik alles kwa opdrachten voor je mensen wel via jou... maar wees dan zeker dat je ze snel doorstuurt en niks laat liggen". Als ik er hem over aanspreek zou ik denken dat het logisch is, maar zijn voorkeur toch tussen de lijnen anders ligt
Hij vermeldde er nog bij dat hij zich niet met details kan bezighouden en enkel met 'structureel management' kan bezig zijn, maar dat is dus complete bullshit.
Hij kaart me ook altijd aan dat we zeker genoeg opdrachten moeten hebben voor iedereen, zodat hij ten allen tijde aan zijn baas (departementshoofd) kan aantonen dat we zeker goed beladen zijn. Als we dat niet kunnen bewijzen en er zou iemand moeten afvloeien zou dat een falen betekenen voor het team.
Ik krijg er als het ware zo'n beetje een "ik heb er genoeg van" gevoel van. Maar anderzijds doe ik mijn job graag en vind ik het heel spijtig.
Ik heb het gevoel dat ik met een echte micro-manager te maken heb... Hoe geraak ik hier vanaf? Of beter: hoe ga ik hiermee om?
Grtz
Sinds kort heb ik het gevoel dat mijn baas me overbodig doe voelen... Ik heb drie mensen aan mij rapporteren en de opdrachten verlopen meestal gewoon direct aan mijn reportees, zodat ik het gevoel heb nog maar weinig in de pap te brokken.
Hij houdt er ook een intranet-systeempje op na zodat hij netjes alle taken vanuit zijn standpunt kan bijhouden. Ik kan deze ook bekijken en aanpassen voor mijn reportees, maar ontvang er zelf geen notificaties van als mijn reportees er iets in aanpassen. Andere mensen die een opdracht willen geven aan mijn reportees moeten ook via dit systeem gaan. Hij wil alles weten wat er gaande is en spreekt duidelijk zijn ontgoocheling uit als hij van iets toevallig niets af weet... of zo met een kwinkslag naar anderen: "ja, hij vertelt me dan ook niks he - met een knipoog".
Heb ik hem hier al over aangesproken dat ik me er niet gemakkelijk bij voel? Ja... Maar hij speelt de bal feitelijk (vriendelijk) gewoon terug: "als ik het prefereer dan stuur ik alles kwa opdrachten voor je mensen wel via jou... maar wees dan zeker dat je ze snel doorstuurt en niks laat liggen". Als ik er hem over aanspreek zou ik denken dat het logisch is, maar zijn voorkeur toch tussen de lijnen anders ligt
Hij vermeldde er nog bij dat hij zich niet met details kan bezighouden en enkel met 'structureel management' kan bezig zijn, maar dat is dus complete bullshit.
Hij kaart me ook altijd aan dat we zeker genoeg opdrachten moeten hebben voor iedereen, zodat hij ten allen tijde aan zijn baas (departementshoofd) kan aantonen dat we zeker goed beladen zijn. Als we dat niet kunnen bewijzen en er zou iemand moeten afvloeien zou dat een falen betekenen voor het team.
Ik krijg er als het ware zo'n beetje een "ik heb er genoeg van" gevoel van. Maar anderzijds doe ik mijn job graag en vind ik het heel spijtig.
Ik heb het gevoel dat ik met een echte micro-manager te maken heb... Hoe geraak ik hier vanaf? Of beter: hoe ga ik hiermee om?
Grtz