Bibicitrie
Legacy Member
Ik werk in retail. Flexibiliteit is heel belangrijk in onze keten, een minimum aan staff over een maximum locaties spreiden. Mijn ene collega is nu 68 en in wezen is mijn flexibiliteit enkel op haar op te vangen. Ze durft namelijk niet meer rijden in veel gevallen en dan moet ik op tien minuten aan het werk geraken (en krijg ik een opmerking als dat niet lukt, ook al is het bijv mijn vrije dag).
Ik heb vandaag om 9u8 telefoon gekregen van deze collega in - absoluut niet gelogen - blinde paniek over een euro tekort in de kassa. Om 9u9 tweede telefoon wegens ze had zich misrekend, het was een tekort van 5 cent en op 9u11 telefoon dat ze verkeerd gezien had en er zat 5 cent tussen de 2 centen. Dit is deze week al drie keer voorgevallen.
Ze staart zich blind op bepaalde taken, zoals etalages maken. Dit is iets wat enkel zij mag doen (van haarzelf) maar hierdoor hadden we wel bijvoorbeeld twee volle dagen een lege vitrine kast, omdat ze maar 15 uur meer werkt. We krijgen klachten van het hoofdkantoor dat bepaalde taken lang duren maar ze laat niemand anders toe deze te doen. Als we proberen, ontdoet ze heel de boel en nog meer oponthoud. Andere dingen zoals inkorten van horloges, doet ze fout (schakels aan 1 kant uithalen van horloges met een bepaalde symetrie zodat deze ondraagbaar zijn) en zal ze weigeren recht te zetten.
Het grote probleem is dat ze de moeder is van onze regio manager. Haar zenuwcrisis du jour wordt stevast in onze schoenen geschoven en contracten niet hernieuwd omdat deze of deze persoon ‘de winkel zo in het honderd doet lopen’. Ik ben de volgende in de rij en ik sta nochtans recht in mijn schoenen ivm mijn job correct doen. Ik doe mijn job graag en ben er het hart van in. Vooral aangezien het zo een succesvol winkeltje zou kunnen zijn.
Ik heb vandaag om 9u8 telefoon gekregen van deze collega in - absoluut niet gelogen - blinde paniek over een euro tekort in de kassa. Om 9u9 tweede telefoon wegens ze had zich misrekend, het was een tekort van 5 cent en op 9u11 telefoon dat ze verkeerd gezien had en er zat 5 cent tussen de 2 centen. Dit is deze week al drie keer voorgevallen.
Ze staart zich blind op bepaalde taken, zoals etalages maken. Dit is iets wat enkel zij mag doen (van haarzelf) maar hierdoor hadden we wel bijvoorbeeld twee volle dagen een lege vitrine kast, omdat ze maar 15 uur meer werkt. We krijgen klachten van het hoofdkantoor dat bepaalde taken lang duren maar ze laat niemand anders toe deze te doen. Als we proberen, ontdoet ze heel de boel en nog meer oponthoud. Andere dingen zoals inkorten van horloges, doet ze fout (schakels aan 1 kant uithalen van horloges met een bepaalde symetrie zodat deze ondraagbaar zijn) en zal ze weigeren recht te zetten.
Het grote probleem is dat ze de moeder is van onze regio manager. Haar zenuwcrisis du jour wordt stevast in onze schoenen geschoven en contracten niet hernieuwd omdat deze of deze persoon ‘de winkel zo in het honderd doet lopen’. Ik ben de volgende in de rij en ik sta nochtans recht in mijn schoenen ivm mijn job correct doen. Ik doe mijn job graag en ben er het hart van in. Vooral aangezien het zo een succesvol winkeltje zou kunnen zijn.