Archief - Advies over baas beu

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Willem2

Legacy Member
Beste lezers,

Na een online zoektocht over het topic "baas beu" kwam ik terecht op deze site.

Sta me aub toe het probleem even te schetsen ...

Eind jaren 90 (om privacyredenen vermeld ik het exacte jaar liever niet) ben ik afgestudeerd als graduaat boekhouder. Sindsdien heb ik een tiental jobs gehad, niet omdat ik niet goed was in mijn job, verre van zelfs, maar het probleem is telkens de baas.

Bij het merendeel van deze jobs kwam er een einde aan, omdat ik de arrogantie, het roepen, tieren, schreeuwen, tegenwerken, liegen en bedriegen van bazen zo beu als kouwe pap ben. Op een job heb ik zes jaar gewerkt en dat was bij nader inzien omdat de baas zijn mensen respecteerde en ook een voorbeeld was. De rest ... wel, ik ben al 2 keer in die 20 jaar thuisgeweest met burnout omwille van de hierboven omschreven baas-gerelateerde problemen.

Zo ook op mijn huidige job. Het is deze keer niet in de zin van "roepen en schreeuwen", gelukkig maar. Het is de attitude van mijn baas. Het is er zo een van "luister naar wat ik zeg naar kijk niet naar wat ik doe". Hij heeft alle reden om super tevreden te zijn over het werk van mij en mijn collega. Ik werk in deze firma ondertussen 5 jaar in de boekhouding, en heb alles zo efficiënt georganiseerd, zo goed voor elkaar, dat zelfs de auditors me komen te vertellen dat wij hun favoriete klant zijn en belastingcontroleurs me komen te vertellen "als al onze klanten zo waren, dan hadden wij geen werk meer".

Hierna hebben jullie nu een letterlijk, puur arrogant voorbeeld van mijn baas zijn stijl: hij verplicht ons om de werkuren te respecteren maar is zelf de laatste om aan te komen en dikwijls genoeg de eerste om te vertrekken. Hij verbiedt mij om 1 dag per week van thuis uit werken wegens de lange afstand, maar doet het wel zelf 1 dag per week, en stuurt me thuis op mijn privé-email zelfs een dringende email als ik per uitzondering 3 dagen ziek thuis ben. We moeten vooral niet proberen hier iets over te zeggen want dan is de reactie (in 't Frans) "ik ben jullie hierarchisch overste, daar hebben jullie niets over te zeggen". Arrogantie ten top :doh:. "Het goede voorbeeld geven" is iets wat hij zeker niet kan.

Ook ondersteuning krijgen we niet tot amper. Hij schuift de taken die hij zelf niet wil doen naar ons door. Sommige problemen kent hij al meer dan vijf jaar maar hij geeft ons geen enkele ondersteuning naar het hoofdkantoor toe. Voor een bepaald probleem heb ik 2 jaar moeten aanmodderen, ik kon het zelf niet oplossen, hij kon me bij het hoofdkantoor de nodige ondersteuning geven, maar dat heeft wel 2 jaar geduurd. Als ik zelf zoiets aanhaal krijgen mijn collega's en ikzelf geen gevolg. Ook als we vragen naar onze toekomstige salarisevoluties is hij ineens doof en krijgen we geen antwoord.

We zijn met z'n allen wel vriendelijk naar hem, maar deze arrogantie en gebrek aan ondersteuning heeft sinds anderhalf jaar tot gevolg dat ik consequent weiger om mee op restaurant te gaan, als hij ons 1 keer per trimester uitnodigt. Ik heb mijn eigen morele waarden en een daarvan is dat ik afstand bewaar tegenover mensen die A zeggen, maar B doen. Dat is het soort mensen dat, in mijn ervaring, graag een mes in de rug van anderen steekt - en dat heeft hij ook al gedaan.

Ik heb al overwogen om de boekhouding te verlaten, want ik word het echt beu om voor een baas te werken, om als zelfstandige geld met internet te verdienen, om een eigen thuiskantoor te runnen, en ik ben ook zelfstandige in bijberoep, maar de sprong om hem uit mijn leven te ontslaan is zwaar. Ik kan het financieel echt niet met minder doen dan ik nu heb.

Wat zouden jullie doen?

Alvast bedankt voor jullie reacties!

"Willem" (echte naam is om privacyredenen gewijzigd)

Anoniem09

Legacy Member
Goh, ik kan je wel wat volgen in je verhaal, maar hij is de baas dus hij doet wat hij wilt. Als hij later wilt komen is dat toch zijn goed recht? Zelfde met vroeger vertrekken. Onze baas komt elke dag pas tegen 10u binnen, ik zou ook wat langer slapen moest ik de baas zijn! Zelfde met taken verdelen, is toch een beetje logisch, waarom ben je anders de baas? Nu heeft iedereen wel een ander karakter en manier van werken dus je zal zelf moeten uitmaken of je daarmee kan samenwerken..

Mijn baas komt ook steeds later, en deelt jobs uit, wat ik allemaal maar normaal acht. Maar het is gewoon een toffe peer die ik meer zie als een vriend dan een baas, samen pintjes drinken zit er ook soms bij.

Recipe4hate

Legacy Member
'tgoh. Suck it up, hij is de baas.

Over zwaar werk / burn outs en roepen / tieren ben ik niet te spreken.
Maar deze baas is gewoon een baas en als zijn werk af is en alles is gemanaged, dan komt hij zo laat hij zelf wil.

En over dat 'niet meer op restaurant gaan met hem': wat heb je daar nu aan? En wat heeft hij daar nu aan?
Denk je dat het hem wat kan schelen als je er wel of niet bij bent?
Je komt zo alleen maar verbitterd over.

Tonerider

Legacy Member
Willem2 zei:
Hierna hebben jullie nu een letterlijk, puur arrogant voorbeeld van mijn baas zijn stijl: hij verplicht ons om de werkuren te respecteren maar is zelf de laatste om aan te komen en dikwijls genoeg de eerste om te vertrekken. Hij verbiedt mij om 1 dag per week van thuis uit werken wegens de lange afstand, maar doet het wel zelf 1 dag per week, en stuurt me thuis op mijn privé-email zelfs een dringende email als ik per uitzondering 3 dagen ziek thuis ben. We moeten vooral niet proberen hier iets over te zeggen want dan is de reactie (in 't Frans) "ik ben jullie hierarchisch overste, daar hebben jullie niets over te zeggen". Arrogantie ten top :doh:. "Het goede voorbeeld geven" is iets wat hij zeker niet kan.
dat is het voordeel van baas te zijn.
Willem2 zei:
Ook ondersteuning krijgen we niet tot amper. Hij schuift de taken die hij zelf niet wil doen naar ons door. Sommige problemen kent hij al meer dan vijf jaar maar hij geeft ons geen enkele ondersteuning naar het hoofdkantoor toe. Voor een bepaald probleem heb ik 2 jaar moeten aanmodderen, ik kon het zelf niet oplossen, hij kon me bij het hoofdkantoor de nodige ondersteuning geven, maar dat heeft wel 2 jaar geduurd. Als ik zelf zoiets aanhaal krijgen mijn collega's en ikzelf geen gevolg.
beetje vage beschrijving van problemen. Te weinig stylo's? Al eens geprobeerd om zelf het hoofdkantoor aan te spreken?
Willem2 zei:
Ook als we vragen naar onze toekomstige salarisevoluties is hij ineens doof en krijgen we geen antwoord.
We zijn met z'n allen wel vriendelijk naar hem, maar deze arrogantie en gebrek aan ondersteuning heeft sinds anderhalf jaar tot gevolg dat ik consequent weiger om mee op restaurant te gaan, als hij ons 1 keer per trimester uitnodigt. Ik heb mijn eigen morele waarden en een daarvan is dat ik afstand bewaar tegenover mensen die A zeggen, maar B doen. Dat is het soort mensen dat, in mijn ervaring, graag een mes in de rug van anderen steekt - en dat heeft hij ook al gedaan.
Tja, en hoe denk je dan dat je baas je beschouwd? Als een teamplayer? Als iemand die zijn werk graag doet? Of eerder als arrogant en een gebrek aan ondersteuning? oh wait... Niet zo moeilijk dat hij dan niet happig is om over een opslag te praten. Je zit in een ondergeschikte positie, dus je kan het best vanuit het standpunt van je baas kijken, ook al heb je - in jouw ogen - gelijk.
Willem2 zei:
Ik heb al overwogen om de boekhouding te verlaten, want ik word het echt beu om voor een baas te werken, om als zelfstandige geld met internet te verdienen, om een eigen thuiskantoor te runnen, en ik ben ook zelfstandige in bijberoep, maar de sprong om hem uit mijn leven te ontslaan is zwaar. Ik kan het financieel echt niet met minder doen dan ik nu heb.
als het waar is wat je hierboven schreef i.v.m. efficiëntie en auditors die je complimentjes geven, dan zou het geen probleem mogen zijn om je bijberoep uit te breiden naar een hoofdberoep.
Dat je niet met minder geld kan: Tja, misschien is het tijd om je leven te vereenvoudigen. En als het probleem daar niet ligt, dan ga je door de zure appel moeten heen bijten totdat je met minder geld kan.
Wat zouden jullie doen?

Alvast bedankt voor jullie reacties!

"Willem" (echte naam is om privacyredenen gewijzigd)
Tonerider is ook niet mijn echte naam hoor :p

Radiance

Legacy Member
Ik ken jou niet dus ik kan daar vanachter mijn pc onmogelijk over oordelen, maar als je doorheen je carriere al met 10+ werkgevers in conflict gelegen hebt ... is het dan misschien toch niet de moeite om wat aan zelfreflectie te doen ? Je ongenoegen naar je baas toe zal ongetwijfeld ook afstralen in je gesprekken met hem, oa in dat 'niet mee willen gaan eten'. Je baas klinkt als het type dat 'no matter what' respect wil zien / krijgen van zijn werknemers en jij weigert dat duidelijk. Ja, dan krijg je zulke vijandige situaties waarin je weinig ondersteuning / vrijheid moet verwachten.

Je kan :
a) In deze situatie blijven zitten zoals het is, en er mee leren leven dat jullie verschillende ideeen hebben over een relatie werknemer / werkgever;
b) Suck it up, geef hem dat gevoel dat hij de baas is, ja da's triestig management van zijn kant, maar hij is de baaas en als je vooruit wil in deze job (vrijheden, extra loon, ...) kan je maar beter zien dat hij je graag heeft, en dan moet je misschien maar wat van je trots inslikken ?
c) Vertrekken, eventueel deeltje bij deeltje, je schrijft daar iets over bijberoep, als je toch zulke problemen hebt met het 'werken voor een baas' .. waarom begin je dan niet als zelfstandige boekhouder ?

Sovereign

Legacy Member
Inderdaad, waarom gewoon niet starten als zelfstandige? Als hij tegen iedere werknemer zo schreeuwt, praat dan met uw collega's en neem de beste mee om zelf een klein kantoortje te beginnen?

AlexisS

Legacy Member
Zonder afbreuk te willen doen aan jou karakter lijkt me dat het probleem eerder bij jou dan bij hem ligt. Een baas kan het zichzelf nu eenmaal veroorloven om later te komen. En de dag erop vertrekt hij vroeger, kan perfect maar jij weet niet wat hij van thuis uit nog doet. Bovendien is van thuis uit werken een geste van je baas naar jou toe maar geen verplichting. Ik heb mijn mensen ook liever rondom mij dan dat ze van thuis werken, zo heb ik een betere controle.
Ik raad je bovendien aan om in de toekomst wel mee te gaan op restaurant om zo een isolement te vermijden.

Freya

Legacy Member
Al 10 keer van job veranderd omdat je niet me je baas overweg kon... Ik sta hier eigenlijk een beetje versteld van. Allicht dat een werkgever zich niet aan dezelfde voorwaarden houdt als zijn werknemers mbt thuis werken en werkuren... En allicht dat hij taken aan jou delegeert. Zelfs werknemers afsnauwen kan ik in sommige situaties begrijpen, als ze echt domme fouten maken. Ik maak dat hier soms ook mee op mijn werk, maar meestal is dat wel begrijpelijk vanuit de kant van de bazen (en anders laat ik het gewoon over mij gaan :p)

Het is een beetje leren omgaan met autoriteit.

Elke baas zal wel zijn minder goeie kanten hebben, de meeste mensen leren daar gewoon mee leven. Als het echt de spuigaten uitloopt begrijp ik wel dat je liever vertrekt.

cege

Legacy Member
Ok Willem, kijk naar jezelf.

Je wilt ondersteuning maar geen baas, het is het een of het ander.

Tuurlijk schuift een baas jobkes door, wat is anders de functie van baas? Alles zelf doen en jullie niks laten doen?



Je geeft overigens expliciet toe dat je niet goed genoeg bent om op jezelf te werken (financieel kun je het niet aan om zelfstandige te worden), wel dan heb je een baas. Het is wederom, ofwel het ene ofwel het andere.

Thin Liz

Legacy Member
Hij kan het zich 'veroorloven' om later te komen en vroeger te stoppen, maar z'n mentaliteit zit (wat mij betreft) zeker fout. Genoeg bazen daarbuiten die volgens het principe leven: 'Het is mijn bedrijf, dus ik moet het voorbeeld geven, dwz: er zijn voor elke werknemer er is, en als laatste de deur toe doen'. Ik kom uit een zelfstandigen-familie en ik heb het ook nooit anders geweten. Als je het als goede gewoonte neemt om zo je bedrijf te runnen (tenzij hij natuurlijk buiten z'n fysieke kantooruren nog veel op de baan is voor z'n bedrijf...ik zeg maar wat), dan draait m'n maag dubbel.

Mooncat

Legacy Member
Ik denk dat het een goede oefening is om te analyseren wat er op je maag ligt in plaats van een bot 'ik kan niet overweg met m'n baas'. Je zegt zelf dat je pertinent weigert om mee te gaan op restaurant wat eigenlijk zoveel wil zeggen dat je jezelf volledig buitenspel zet. De belangrijkste beslissingen worden niet in vergaderingen genomen, maar aan de koffiemachine. Sociale interactie tussen personen maakt het verschil tussen een groep en een team.

Er zijn verschillende soorten en niveaus van conflicten. Conflicten zijn onvermijdelijk en kunnen soms zelfs heilzaam zijn als ze worden aangepakt. Zelden gaat een conflict om karakter, maar over andere zaken (prioriteiten, kosten, tijd, ...). Je moet voor jezelf uitmaken op welk vlak je een probleem hebt met je baas en tot op welk niveau, want als dit al zoveel keer is gebeurd, zal de fout ook wel bij jou liggen.

En tenslotte is er nog de omgeving. Als je in een (kleine) KMO zit wordt bedrijfscultuur gedomineerd door machtscultuur met autoritaire figuren aan de top. Dat is een algemeen verschijnsel waar je weinig aan kan doen en voor mij ook de reden dat je me nooit meer zal zien in een KMO.

CLACC

Legacy Member
Gewoon achter de uren wat dossiers opbouwen als boekhouder en zoveel mogelijk aan de kant zetten.
Dossiers blijven opbouwen tot je verzopen zit van het werk en dan de sprong wagen. Met hetgeen je tegen die tijd zal verdienen + savings moet je zeker rondkomen.
Wel opletten dat je de nodige kwalificaties hebt en erkend bent door ofwel het IAB of het BIBF

yaris

Legacy Member
Het beeld dat jij schetst van een "baas" is gewoon redelijk normaal. Heb al veel "bazen" gehad dus kan er van meespreken.
Ik krijg ook geregeld shitjobs. Ik vraag dan altijd of het hoge prioriteit heeft. Mijn ander werk blijft liggen. Vroeger kreeg ik daar stress van maar dat is allang voorbij.

apzoeir

Legacy Member
Zulke topics zijn altijd wat moeilijk natuurlijk. Het kan inderdaad zo zijn dat de topic starter inderdaad een slechte baas heeft, maar 't kan evengoed zijn dat hij zelf niet de meest perfecte werknemer is waardoor het botst.

Ik kan enkel mijn mening geven vanuit mijn eigen situatie, ik ben zelf leidinggevende van 10 werknemers. Ik vind het niet meer dan normaal dat ik hen taken bezorg om uit te voeren en dat ik ook opvolg dat deze taken tijdig en correct afgehandeld zijn. Dat is namelijk een deel van mijn functie als leidinggevende en mijn werknemers dienen dit te respecteren. Uiteraard zorg ik er wel voor dat ik hen ook op een respectvolle manier behandel en ik heb de afgelopen jaren ook geleerd dat ik mijn communicatie wat moet aanpassen naar gelang de werknemer. Iedereen heeft immers zijn eigen karakter (de ene in mijn team panikeert bij het krijgen van twee taken terwijl er niets aan de hand is, een andere reageert dan bijna nooit maar dan merk je aan andere zaken dat het teveel wordt, enz...).
Ik zou je ook niet blind staren op het aantal uren die je baas doet, want je weet immers niet hoeveel uren hij van thuis misschien nog werkt. Ik ben zelf altijd aanwezig voor mijn mensen en ben er vaak 's avonds ook langer dan hen, maar af en toe neem ik ook eens enkele uurtjes recup. Uren die zij niet hebben omdat ze mooi hun 8u werken (waar niets verkeerd mee is trouwens). Maar zij zien ook niet altijd hoeveel uur er thuis nog gewerkt wordt, hoeveel zaken er in't weekend afgehandeld worden, enz... Zo werk ik af en toe ook eens een dag van thuis en mogen zij dit niet (wegens het feit dat er geen officiële documenten mee naar huis genomen worden) en dat wringt soms ook wel eens bij hen. Maar dat trek ik me in de verste verte niet aan. Dat is dan ook maar een van de voordelen als leidinggevende en daar hebben ze zich naar te schikken vind ik.

Kittekat

Legacy Member
Sommige mensen zijn nu eenmaal niet geschikt om 'onder' iemand te werken. Dat is geen schande, hooguit vervelend voor jou. Zijn er veel bazen die op de zak trekken? Uiteraard, maar er zijn evenveel goeie. Als baas heb je nu eenmaal voordelen en de huidige lijkt mij niet beter of minder dan gemiddeld. Mocht ik jou zijn, ik volgde de suggestie hier om alleen te beginnen. Er broeit nogal wat boosheid bij jou, dat kan niet gezond zijn.

Muscleduck

Legacy Member
Dat van die shitjobs kan ik enkel beamen. Onze baas is zo ene die een mail forward en vraagt om iets tegen het eind van de week te doen. Als je dan onderaan kijkt zie je dat het een mail is die al maanden in zijn inbox ligt te bestoffen. Roepen gelukkig nog niet meegemaakt, zouden ze ook niet moeten proberen. Ik ben niet de meest assertieve maar dat zou ik niet tolereren.

Enira

Legacy Member
Willem2 zei:
Bij het merendeel van deze jobs kwam er een einde aan, omdat ik de arrogantie, het roepen, tieren, schreeuwen, tegenwerken, liegen en bedriegen van bazen zo beu als kouwe pap ben. Op een job heb ik zes jaar gewerkt en dat was bij nader inzien omdat de baas zijn mensen respecteerde en ook een voorbeeld was. De rest ... wel, ik ben al 2 keer in die 20 jaar thuisgeweest met burnout omwille van de hierboven omschreven baas-gerelateerde problemen.
Het is soms inderdaad een zoektocht naar de juiste baas. Er lopen er een pak rotzakken rond. Nu het spijtige is dat die attitude spijtig genoeg werkt om baas te worden (ellebogen werk). Er is daadwerkelijk een verschil tussen een 'leider' en een 'baas'. Ik denk dat je dat verschil gemerkt hebt bij die ene baas. Niets houd je tegen om er terug zo eentje te zoeken. (Het kan inderdaad een heuse zoektocht zijn).

Willem2 zei:
Zo ook op mijn huidige job. Het is deze keer niet in de zin van "roepen en schreeuwen", gelukkig maar. Het is de attitude van mijn baas. Het is er zo een van "luister naar wat ik zeg naar kijk niet naar wat ik doe". Hij heeft alle reden om super tevreden te zijn over het werk van mij en mijn collega.
Een baas zal in de meeste gevallen altijd een attitude hebben. En 'luister naar wat ik zeg', zolang dit niet je persoonlijke integriteit schade aandoet is hier geen probleem mee. En zolang de werkuren correct zijn. 8 uur is 8 uur. Onbetaalde overuren is de reinste vorm van oplichting.

Willem2 zei:
Ik werk in deze firma ondertussen 5 jaar in de boekhouding, en heb alles zo efficiënt georganiseerd, zo goed voor elkaar, dat zelfs de auditors me komen te vertellen dat wij hun favoriete klant zijn en belastingcontroleurs me komen te vertellen "als al onze klanten zo waren, dan hadden wij geen werk meer".
Als je ooit zoekt te solliciteren en te kijken of het gras groener is aan de andere kant, neem deze info dan mee.

Willem2 zei:
Hierna hebben jullie nu een letterlijk, puur arrogant voorbeeld van mijn baas zijn stijl: hij verplicht ons om de werkuren te respecteren maar is zelf de laatste om aan te komen en dikwijls genoeg de eerste om te vertrekken. Hij verbiedt mij om 1 dag per week van thuis uit werken wegens de lange afstand, maar doet het wel zelf 1 dag per week, en stuurt me thuis op mijn privé-email zelfs een dringende email als ik per uitzondering 3 dagen ziek thuis ben. We moeten vooral niet proberen hier iets over te zeggen want dan is de reactie (in 't Frans) "ik ben jullie hierarchisch overste, daar hebben jullie niets over te zeggen". Arrogantie ten top :doh:. "Het goede voorbeeld geven" is iets wat hij zeker niet kan.
Arrogantie en werknemers 'stretchen' is spijtig genoeg een praktijk van sommige bazen. Een pc kan je niet in twee verdelen, 'human resources' kan je wel 'stretchen'. Als je hier zelf beter van wordt d.m.v. loon zou ik dit toelaten, mag je op je kin kloppen kan je misschien eens een keertje kijken of het gras niet groener is aan de andere kant.

Als hij werk oplegt tijdens je ziekte periode reageer je niet op mails. Dit dient hij te respecteren. Laat hem maar lastig doen, na 1x heeft hij dit geleerd. Sommige bazen zijn van het principe: 'een nee heb je, een ja kan je krijgen'. Deze attitude heeft het hen soms geschept tot baas/director/manager. Als jij dit toch ligt te doen tijdens je ziekte periode dan heeft hij zijn 'ja' gekregen. En creëer je een verwachtingspatroon voor de volgende keer. Als je iets doet maak dit dan zeer duidelijk dat dit een geste is langs jouw kant, en anders reageer je gewoon niet. Dan snapt hij wel dat je echt niet kunt werken op dit moment.

Thuiswerken, dit is een geste van je baas, als je wilt thuis werken zal je moeten afkomen met een win-win situatie. Dan krijg je zeker gehoor aan je verhaal. Als je thuis wilt werken en de win zit enkel langs jouw kant geef je je baas geen enkele reden om dit toe te staan.
Zelf kan het perfect mogelijk zijn dat hij veel thuis werkt. Mijn baas zie ik ook één keer per week eens zijn kop op kantoor binnen steken. Maar als ik 's ochtends aankom zie ik soms dat het om 4 uur 's nachts een zeer productief moment geweest was voor hem. Je weet niet wat hij doet. Het kan zijn dat je baas zich ligt af te beulen tot 12 uur 's nachts en daardoor thuis blijft dat er überhaupt toch nog iets van het huishouden gedaan wordt tijdens een verloren productiviteits- momentje.

Willem2 zei:
Ook ondersteuning krijgen we niet tot amper. Hij schuift de taken die hij zelf niet wil doen naar ons door.
Een baas delegeert. Punt andere lijn. Anders is je baas zoals de rest. Een baas plaatst het correcte probleem bij de juiste technische persoon. Het is niet mogelijk om van een baas te verwachten dat deze zich tot het einde der dagen gaat bezig houden met werk in de aard van zijn personeel. Dit komt in gedrang voor zijn eigen werk als baas zijnde, het managen van mensen en bijsturen van werk.

Willem2 zei:
Sommige problemen kent hij al meer dan vijf jaar maar hij geeft ons geen enkele ondersteuning naar het hoofdkantoor toe. Voor een bepaald probleem heb ik 2 jaar moeten aanmodderen, ik kon het zelf niet oplossen, hij kon me bij het hoofdkantoor de nodige ondersteuning geven, maar dat heeft wel 2 jaar geduurd. Als ik zelf zoiets aanhaal krijgen mijn collega's en ikzelf geen gevolg. Ook als we vragen naar onze toekomstige salarisevoluties is hij ineens doof en krijgen we geen antwoord.
Waar kaart je dit aan? Human-resources? Indien ja: human resources is er in eerste plaats om de belangen van je baas te verdedigen, niet die van de werknemer. Ook al schijnt dit zo. Salaris evoluties moet je soms wel eens een A4tje of 3 schrijven waarom je dit verdient. En met groep een globale salaris verhoging vragen gaat ie nooit op reageren. Het is enkel interessant om de mensen te geven die ervoor individueel komen vragen en bewijzen voorleggen waarom zij opslag verdienen. In de meeste gevallen zal je toch maar net genoeg verdienen om niet op te stappen. Tenzij je in een sector zit met barema's. En dan zit je allemaal in hetzelfde schuitje maar dan weet je waarvoor je tekent bij het aangaan van je contract.

Daarom dat bazen als de pest zijn dat iemand weet hoeveel een ander verdient. Het laat vergelijkingen toe. Het grote 'wat is jouw salaris' taboe onder collega's speelt vooral in het voordeel van de werkgever.

Willem2 zei:
We zijn met z'n allen wel vriendelijk naar hem, maar deze arrogantie en gebrek aan ondersteuning heeft sinds anderhalf jaar tot gevolg dat ik consequent weiger om mee op restaurant te gaan, als hij ons 1 keer per trimester uitnodigt. Ik heb mijn eigen morele waarden en een daarvan is dat ik afstand bewaar tegenover mensen die A zeggen, maar B doen. Dat is het soort mensen dat, in mijn ervaring, graag een mes in de rug van anderen steekt - en dat heeft hij ook al gedaan.
Dit creëert een isolement; betaalt hij? Indien ja: eat it up. Free food :D. Je plaatst je weg van je collega's die je nodig hebt om samen als één blok naar je baas te gaan. Het kan ook een moment te zijn om problemen te bekijken die er in de groep liggen te broeien.
'Ik heb mijn eigen morele waarden' aan het einde van de dag zit je er om je boterham te verdienen. Niet met je laten sollen is één punt, maar afstand bewaren en die kleine spellekes van nietes/welles horen thuis in een middelbare school. A zeggen en B doen, is iets van alle niveaus. Daar kan je mee leren omgaan. Discussies met mensen ga je hebben, je hele leven lang. :)

Willem2 zei:
Ik heb al overwogen om de boekhouding te verlaten, want ik word het echt beu om voor een baas te werken, om als zelfstandige geld met internet te verdienen, om een eigen thuiskantoor te runnen, en ik ben ook zelfstandige in bijberoep, maar de sprong om hem uit mijn leven te ontslaan is zwaar. Ik kan het financieel echt niet met minder doen dan ik nu heb.
In dit geval vanaf je in zelfstandige meer krijgt dan je huidige functie. Knippen die handel :)

Het kan echt zijn dat het 'nen dikken rotzak is'. Maar dan zou ik in jouw geval al lang aan het solliciteren zijn buiten mijn werkuren. Het leven is te kostbaar om je in de kast te laten jagen door je baas.

Ik vrees dat aan je uitleg te horen jouw 'baas' een stereotiep voorbeeld is van een 'baas'. Zo heb ik er ook gehad, en het is gewoon een kwestie van zelf je draai vinden op één manier of een andere. De tijden zijn veranderd, de tijd dat iemand 40 jaar voor dezelfde baas werkte is voorbij en loyaliteit is te koop.

whacker

Legacy Member
Als je in eerste instantie hier rond kijkt is het ook zo. Mijn "baas" en de mannen daarboven komen rond 10-11u toe (als ze al komen), zitten maar wat te vergaderen en lijken geen enkele klop uit te steken. O wee als je eens een advies vraagt over iets wat niet onmiddellijk met hem te maken heeft ("IK BEN TOCH GEEN IT'ER"; was zijn letterlijke antwoord, met andere bazen in kopie).

Als je verder kijkt zijn het wel die mensen die zich bezig houden met vergaderingen gaan te leiden in andere entiteiten (die dag dat hij om 11u toe kwam, had hij er al een vergadering van vier uur op zitten in een subsidiary), zijn ze vaak in het buitenland om grote projecten op te volgen of binnen te halen, het budget onder controle te houden en er voor te zorgen dat er effectief een bedrijf is om in te werken; om maar enkele dingen te noemen.

Verder ben ik van mening dat als je werk gedaan is je naar huis gaat, van X tot Y uur werken is extreem belachelijk en een verouderd concept. Maar dat snappen we in deze regionen nog niet goed en zeker de managers zijn daar niet erg voor te vinden (billable hours FTW).

Ik vind het wel enorm kleinzerig van hem dat hij geen thuiswerk toelaat (zeker indien je een lange commute hebt én een dergelijke staat van dienst) en hij lijkt me sociaal niet de gemakkelijkste mens. Zo zijn er echter legio.

Eén advies: zoek ander werk en probeer op zijn niveau te geraken zodat je ook kan "luieren".
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan