Blackblade
Legacy Member
Aangezien belgische sites een rariteit zijn op het internet, dump ik deze thread hier maar eens ....
Val maar meteen met de deur in huis: heb nog nooit een lief gehad. En dan zullen sommigen daar wel meteen een tekeningetje bij maken van één of andere nerd in de kelder van het moederlijke huis die nog nooit het daglicht gezien heeft. Ja, dag jan. En het is ook niet dat ik asociaal ben ingesteld of zo. Ik kan zo iemand aanspreken in het openbaar. Geen enkel probleem. Maar het lijkt wel of al die contacten maar oppervlakkig zijn. Na een zekere leeftijd blijft iedereen maar wat bij zijn vriendengroepje samentroepen en veel beweging komt daar niet meer in.
Had beter mss een richting gedaan op universiteit waar veel meiden zaten in plaats van men wetenschappelijke richting. Want daar vind je ze niet. Dan gaat een mens frequent fuiven meepakken. En als je dan daar wat probeert te babbelen (met al die muziek geen evidentie) met meiden, komt daar ook niks van in huis. Want ja zo'n gast die ze van haar noch pluimen kennen, betrouwen ze niet zo goed. Dus gsm-nummers geven ze niet snel. En meiden die spontaan tegen mij beginnen praten, moet ik nog tegenkomen ....
Soms sla ik men kop zo hard tegen de muur. :doh: Had toch wel wat meisjes kunnen krijgen in het secundair. Maar neen mijnheer dacht hier dat hij nog keuze genoeg ging hebben later. NOOOT. Nu loop ik hier maar wat rond op deze aardkloot zonder voldoening. Het maakt me echt misselijk.
Dan zeggen mensen tegen u: Je moet de ware nog tegenkomen. Het zal aan je uitstraling liggen. Laat me niet lachen.
Wss willen meiden de dag van vandaag jongens in een homo-pakje met lang homo-kapseltje en goed verstopte bierpens. Weet ik veel. De meerendeel van hen weet zelf niet wat ze willen.
Dus hoe zijn jullie je 'ware' tegengekomen? Hoe is dat bij jullie gelopen?
Alle info is meer dan welkom. Of als ge op me wilt kakken, dat mag ook.
Het zit namelijk zover dat ik heel dit 'leven' niet eens meer serieus kan nemen.
Val maar meteen met de deur in huis: heb nog nooit een lief gehad. En dan zullen sommigen daar wel meteen een tekeningetje bij maken van één of andere nerd in de kelder van het moederlijke huis die nog nooit het daglicht gezien heeft. Ja, dag jan. En het is ook niet dat ik asociaal ben ingesteld of zo. Ik kan zo iemand aanspreken in het openbaar. Geen enkel probleem. Maar het lijkt wel of al die contacten maar oppervlakkig zijn. Na een zekere leeftijd blijft iedereen maar wat bij zijn vriendengroepje samentroepen en veel beweging komt daar niet meer in.
Had beter mss een richting gedaan op universiteit waar veel meiden zaten in plaats van men wetenschappelijke richting. Want daar vind je ze niet. Dan gaat een mens frequent fuiven meepakken. En als je dan daar wat probeert te babbelen (met al die muziek geen evidentie) met meiden, komt daar ook niks van in huis. Want ja zo'n gast die ze van haar noch pluimen kennen, betrouwen ze niet zo goed. Dus gsm-nummers geven ze niet snel. En meiden die spontaan tegen mij beginnen praten, moet ik nog tegenkomen ....
Soms sla ik men kop zo hard tegen de muur. :doh: Had toch wel wat meisjes kunnen krijgen in het secundair. Maar neen mijnheer dacht hier dat hij nog keuze genoeg ging hebben later. NOOOT. Nu loop ik hier maar wat rond op deze aardkloot zonder voldoening. Het maakt me echt misselijk.
Dan zeggen mensen tegen u: Je moet de ware nog tegenkomen. Het zal aan je uitstraling liggen. Laat me niet lachen.
Wss willen meiden de dag van vandaag jongens in een homo-pakje met lang homo-kapseltje en goed verstopte bierpens. Weet ik veel. De meerendeel van hen weet zelf niet wat ze willen. Dus hoe zijn jullie je 'ware' tegengekomen? Hoe is dat bij jullie gelopen?
Alle info is meer dan welkom. Of als ge op me wilt kakken, dat mag ook.
Het zit namelijk zover dat ik heel dit 'leven' niet eens meer serieus kan nemen.
