Archief - Vriendin en een gap-year

Beste,

Vorig jaar ben ik mijn huidige vriendin tegengekomen in Finland tijdens mijn erasmus stage. Zij was toen ik haar leerde kennen ongeveer een maand terug in Finland van haar stage in Nederland. We zijn bijna een jaar samen en proberen elkaar zoveel mogelijk te zien, zoals financieel mogelijk is.
We zitten al in een moeilijke situatie (vrienden zeggen dat ik zot ben om zo een relatie te onderhouden). Echter denk ik wel degelijk dat dit een meisje is om bij te houden en onze relatie is echt wel serieus, dus dan vind ik het ook niet erg om een maand of twee van elkaar gescheiden te zijn, omdat ik haar dan uiteindelijk terug zie.

Onlangs heeft ze mij laten weten dat ze aan het denken is om voor een jaar na haar studies, ze is 24, in Finland is het redelijk normaal om meerdere diploma's te hebben, om een gap year te doen in New Zealand. Zelf had ik eerdeer gehoopt dat we de afstand vroeg of laat zouden verkorten, maar nu is ze eventueel van plan om de afstand nog groter te maken omdat ze echt wel naar daar wilt gaan.
Persoonlijk ben ik er niet tegen dat ze naar daar gaat voor een jaar als dat echt is wat ze wilt doen, maar ik voel mij er zo onconfortabel bij. Wetende dat ik waarschijnlijk niet genoeg geld bijeen kan verzamelen om haar meerdere malen per jaar te bezoeken is de kans vrij groot dat de relatie gewoon stukloopt.

Ze zei dat als ze dat echt gaat doen dat we eventueel de relatie op pauze zetten voor een jaar en dat we na dat jaar gewoon nog eens proberen met elkaar of alles nog in orde is. Echter vind ik die gedachte zo vreemd, zeker als ik na dat jaar weet dat ze heeft liggen neuken met andere gasten. Ik zou het denk ik niet kunnen om wetende dat ik van haar hou met andere meisjes in bed te duiken.

In mijn ogen zijn er gewoon twee opties. Een koppel blijven en er alles aan doen om het te behouden, of gewoon uit elkaar gaan! Ik snap dat niet van de relatie op een pauze zetten? Mochten we elkaar elke dag 24/7 zien dan zou ik het nog begrijpen dat je de relatie op een pauze zet om te reizen.
Ben ik gewoon te egoistisch? Schrik om haar te verliezen?

We hebben het nu al zo moeilijk om elkaar te zien en ik ben al verbaasd dat dit werkt en dit gaat er zeker niet makkelijker op worden als ze naar daar gaat. Ik begrijp de reden voor een pauze, omdat ze dat niet aan mij hoeft te denken, geen schulgevoelens krijgt door bepaalde zaken te doen, ...
Een relatie voor een jaar pauze zetten, dan kan je toch evengoed de relatie gewoon stoppen... ?

Iemand hier ervaringen mee?

lijkt mij gewoon al onmogelijk om zonder boe of ba te kunnen zeggen dat je een 'pauze' neemt (als je iemand echt graag ziet)
das eerder iets dat je gebruikt als je je wederhelft ff beu gezien bent en je wilt weten of het na 2 weken beterd...

Dit lijkt me allesbehalve een duurzame relatie. Niet alleen vanwege afstand en de daarmee gepaard gaande lage frequentie van elkaar te zien, maar toch ook vreemd dat, als uw vriendin de tijd en middelen voor een sabbatjaar heeft, ze dit liever aan de andere kant van de wereld spendeert dan bij haar vriend? Heeft ze daar overleg met u over gepleegd, en u gevraagd of je meekon?

Je relatie op 'pauze' zetten is idd iets wat je voor een week of twee, drie kan doen als je boos bent op elkaar, maar een relatie die je een jaar op pauze zet is toch geen relatie meer? Het nog steeds zo beschouwen zal je enkel tegenhouden een serieuze en duurzame relatie met iemand anders na te streven.

Je hoeveelste (serieuze) relatie is dit?

Tjah, ik begrijp haar wel hoor.
Een vriendin van haar kwam met het idee om een jaar naar New-Zealand te gaan om daar rond te trekken via kilroy en ook vrijwilligerswerk te doen. Ik weet allemaal niet hoe dit in elkaar zit, maar ze zijn allebei naar zo een conventie geweest van Kilroy en ze toen is het idee om naar daar te gaan met haar vriendin sterker geworden. Momenteel zijn we hierover in overleg en ze weet dat ik er mij totaal niet confortabel bij voel, maar ik wil haar ook niet tegenhouden.

Zelf zou ik wel mee willen gaan, maar het feit dat haar vriendin met dit idee kwam, denk ik dat ze het eigenlijk alletwee tezamen willen doen, zonder dat ik erbij ben. Dusja, ergens wil haar wel laten gaan met haar vriendin, maar ergens wil haar ook gewoon tegenhouden of gewoon zelf meegaan. Ik vind het vervelend, echter staat er nog niets vast en zijn het gewoon losse plannen(gelukkig), maar toch zit ik er mee in :/

Inderdaad, ze weet ook niet hoe ze het zou doen om een jaar van elkaar weg te zijn, vooral als ik haar niet kan bezoeken financieel. Het idee voor de break zou zijn dat we elkaar nog graag zien, maar toch ongebonden kunnen leven (dit impliceert dat we relaties met andere mogen aangaan en one-night stands). Zij vindt het zelf ongemakkelijk om eraan te denken dat ik met andere meiden naar bed zou gaan, maar ik vind het zelf ook ongemakkelijk om te weten dat ze met andere mannen naar bed is gegaan.
Het voelt een beetje alsof ik haar voor 1 jaar moet delen met andere kerels en zij mij moet delen met andere meisjes, maar daar hebben wij allebei momenteel echt geen zin en zien dit ook niet gebeuren.
Ik heb haar ook gezegd dat ik het idee van de pauze maar een slecht idee vind. Soit, we zijn gestopt met erover de te discussieren omdat het losse plannen zijn, die misschien niet eens gaan gebeuren.

De relatie die we hebben is voor allebei onze eerste serieuze relatie.

Ik vind het inderdaad een vreemd idee om uw relatie een jaar op pauze te zetten en dan te zien of het nog werkt. Komt imo neer op uit elkaar gaan en dan, naïef, denken en hopen dat ge toch voor elkaar gemaakt zijt en gewoon weer kunt starten waar ge gestopt zijt. Dat werkt zo niet (ik zeg niet dat het niet kan, maar ge moet al eerlijk zijn van in het begin en niet zeveren over 'pauzeren').

Wil ze er nog over praten? Niet dat ze niet mag weggaan, maar hoe ze dat anders zou zien om te regelen? Kan zij u bezoeken? hoe vaak zou je elkaar wel kunnen zien? Wil ze eigenlijk gewoon meer vrijheid op relationeel/seksueel vlak? (en wat denkt/voelt gij daarbij?)


edit: als ge allebei niet gewonnen zijt voor een open relatie (want dat is wat ge uitendelijk beschrijft, geen pauze), waarom niet gewoon beginnen met wat ge nu hebt en zien hoe het gaat? Ge kunt zo'n dingen toch niet controleren. En ge zult wel snel merken hoever ge geraakt met enkel skype.

Zij heeft haar prioriteiten gesteld. And you're not it.
Ze vindt het leuk zoals het is, maar wilt eens iets anders proberen. Nu houdt ze voor ogen dat jullie het na dat jaar nog eens kunnen proberen, op voorwaarde dat jullie nog overeenkomen en dat er niemand anders is. Als ze dan alleen is is het mooi voor haar om verder te proberen met u. Gij zijt haar zekerheid, een backup.

Zo komt uw verhaal over. Denk er eens goed over na.
Ik denk dat je een stuk van uw leven aan het vergooien bent. Uw relatie is ten einde. Ofwel besef je het nu, ofwel binnen dit en een jaar. (Ik weet het, het is allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb het ook the hard way moeten ontdekken eer ik afstand heb leren nemen in zo'n situaties.)

Niets van haar plannen zijn een zekerheid, ze speelt met de gedachten om naar daar te gaan, maar ze heeft gezegd dat dit dan weer een jaar extra is voordat we potentieel bij elkaar kunnen gaan wonen. In mijn ogen wilt ze best nog vechten voor de relatie en ben ik geen back-up voor als ze naar daar gaat.
Het belangrijkste is dat ze gewoon speelt met de gedachten om naar daar te gaan, maar niets is zeker omdat ze momenteel ervoor nog moet sparen en ze wil mij ook niet verliezen omdat we het nu al zo moeilijk hebben doordat zij in Finland leeft en ik Belgie.

Ze heeft dus haar prioriteiten nog niet gesteld. Ze denkt wel vaker aan zulke zotte gedachten, ze speelt namelijk ook met het idee om een jaar in het Finse leger te dienen, waar ik eigenlijk weinig tot geen zorgen over maak, aangezien dit eigenlijk weinig verschil is met hoe we nu elkaar zien.

AT tha_n0N
De hoevelheid dat we elkaar zullen kunnen zien hangt af van hoeveel ik verdien en hoeveel zo'n ticket kost. Gecombineerd met de hoeveelheid tijd die ik krijg van mijn werkgever. Over meer vrijheid op seksueel vlak, ik denk dat we allebei niet echt openstaan voor een open relatie. Ik zou bv openstaan voor een open relatie, maar vanaf dat ik weet dat er een andere piet in haar kut zat, houdt het voor mij ook op denk ik.

We weten zelf goed genoeg hoever we geraken met Skype. We doet dit al bijna een jaar, na ongeveer 1,5 max proberen we elkaar te zien voor een paar weken, omdat we nood hebben aan elkaar en elkaar niet meer kunnen missen na die tijd.

Ze zei dat als ze dat echt gaat doen dat we eventueel de relatie op pauze zetten voor een jaar en dat we na dat jaar gewoon nog eens proberen met elkaar of alles nog in orde is.

Klik om te vergroten...

hoe achterlijk is dit. Zeg dan gewoon dat je wilt vreemdgaan he. Eigenlijk wilt ze gewoon toestemming van u krijgen zodat ze zichzelf niet slecht hoeft te voelen mocht het gebeuren. Tijd om een duidelijk standpunt in te nemen en te zeggen dat je dat niet ziet zitten

Lord Kveldulv zei:

Zij heeft haar prioriteiten gesteld. And you're not it.
Ze vindt het leuk zoals het is, maar wilt eens iets anders proberen. Nu houdt ze voor ogen dat jullie het na dat jaar nog eens kunnen proberen, op voorwaarde dat jullie nog overeenkomen en dat er niemand anders is. Als ze dan alleen is is het mooi voor haar om verder te proberen met u. Gij zijt haar zekerheid, een backup.

Zo komt uw verhaal over. Denk er eens goed over na.
Ik denk dat je een stuk van uw leven aan het vergooien bent. Uw relatie is ten einde. Ofwel besef je het nu, ofwel binnen dit en een jaar. (Ik weet het, het is allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb het ook the hard way moeten ontdekken eer ik afstand heb leren nemen in zo'n situaties.)

Klik om te vergroten...

mooi gezegd.

Het is misschien niet wat ge had willen horen van de meesten hier, maar ik treed Lord Kveldulv zijn mening bij.
Zoek u een meisje dat ook 100% voor u gaat, zoals gij voor haar. Het is overigens haar goed recht om haar niet helemaal te willen binden en ik denk dat gij daar toch meer behoefte naar hebt?

kefkef zei:

Het idee voor de break zou zijn dat we elkaar nog graag zien, maar toch ongebonden kunnen leven (dit impliceert dat we relaties met andere mogen aangaan en one-night stands).

Klik om te vergroten...

Ik wil geen negatieve connotatie impliceren, maar als een meisje zoiets voorstelt zou je als jongen al moeten weten hoe laat het is. Ze wil er dus eigenlijk op los leven en, moest ze na een jaar niemand anders gevonden hebben, u nog steeds als back-up plan hebben. Ik denk niet dat je daar naïef in mag zijn. Mss is het zelfs een verbloemde break-up, dat ze hoopt dat je na een jaar zelf iemand anders hebt en dat je haar vergeten zal zijn?

De relatie die we hebben is voor allebei onze eerste serieuze relatie.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat dit al veel van de oorzaak is. Een relatie waarin je elkaar maar af en toe ziet en, sterker nog, een jaar niet zult zien is geen echte relatie. Het zal wellicht beter voor beide, en zeker voor jezelf zijn om een echte, duurzame relatie na te streven en je tijd niet te vergooien aan ijdel op je lief te zitten wachten. Het lijkt nu mss moeilijk om te geloven dat je haar kan vergeten en iemand anders liever kunt zien dan haar, een eerste break-up is altijd moeilijk (alle andere daarna overigens ook ). Maar als je een meisje gevonden hebt waarmee je elke dag kan samenzijn zal je blij zij dat je dit gedaan hebt.

Epyon zei:

Een relatie waarin je elkaar maar af en toe ziet en, sterker nog, een jaar niet zult zien is geen echte relatie. Het zal wellicht beter voor beide, en zeker voor jezelf zijn om een echte, duurzame relatie na te streven en je tijd niet te vergooien aan ijdel op je lief te zitten wachten.

Klik om te vergroten...

Hoe 'echt' een relatie is hangt imo niet af van hoe frequent je elkaar ziet maar van hoe erg je voor elkaar gaat/elkaar graag ziet. En laat dat laatste hier nu net het probleem zijn.

kefkef zei:

Niets van haar plannen zijn een zekerheid, ze speelt met de gedachten om naar daar te gaan, maar ze heeft gezegd dat dit dan weer een jaar extra is voordat we potentieel bij elkaar kunnen gaan wonen. In mijn ogen wilt ze best nog vechten voor de relatie en ben ik geen back-up voor als ze naar daar gaat.

Klik om te vergroten...

Maak jezelf niks wijs, als ze je echt, écht wilde dan ging ze eerst voor jou en later naar Nieuw Zeeland. Een LDR vergt meer moeite om te onderhouden dan een gewone relatie(ik heb het zelf 2 jaar gedaan), als zij die input al van in het begin niet wil geven dan maak je al een slechte start. Jij bent op dit moment veel meer betrokken in de relatie en zo ga je een heel onzeker en ongelukkig jaar tegemoet.

Het zou wel een serieuze stap in de goeie richting zijn moest je jezelf een jaar lang kunnen focussen op haar alleen terwijl ze duizenden kilometers verder zit. (ongeacht de uitkomst)

Iedereen bekijkt dat hier supernegatief; terwijl ik net positiviteit in het relaas lees; net het feit dat ze zegt "en we zien wel waar we dan staan" wil zeggen dat ze jou zou vergeven moest je geen jaar kuis kunnen blijven.
Al lees ik tussen de regels in wel dat jij jullie relatie serieuzer opneemt dan zij. (maar dit is een eerste-indruk, dus hoeft niet waar te zijn)

Besluit: niet direct het slechtste denken van mensen!

Als ge beiden andere verwachtingen hebt van een relatie of tov elkaar, zie ik daar niet meteen het voordeel van in als ge dan nog eens op een paar duizend km van elkaar verwijderd zijt, bestendigheid
Ge kunt trouwens ook geen jaar op voorhand inschatten of ge mogelijke ontrouw zou kunnen vergeten/vergeven.

Ik geloof best wel in het concept "pauze", mits goede afspraken en een groot wederzijds vertrouwen.
Sterker nog, ik heb zelf ook al eens een pauze afgesproken met mijn toenmalige vriendin. Jammer dat ze zich niet aan de (nochtans duidelijke) afspraken kon houden. Vandaar dat ik het belang ervan wil benadrukken.

Sommigen zien hiervan een mislukking van het concept "pauze", anderzijds kun je het ook bekijken als een soort test voor je relatie. Het heeft de test niet doorstaan, dus weet je tenminste ook waar je aan toe bent. Gelukkig dat ik toen al moest constateren dat ze niet te vertrouwen was, beter dan dat ik er 10 jaar later zou zijn achtergekomen met 2 kindjes op mijn arm.

Er waren in die tijd enkele goede vrienden die ook heel sceptisch tegenover die pauze stonden. Ondertussen hebben 2 van die vrienden door veranderende omstandigheden zelf ook een soort pauze ingelast in hun relatie, alleen noemden die dat niet zo. Er is vanalles gebeurd tijdens die pauzes (tot en met seks), die pauzes zijn afgelopen en ze zijn beiden terug in een vaste relatie met hun oorspronkelijke partners. In het begint wringt dat een beetje maar het is ondertussen al lang geleden dat ik mijn goede vrienden daar heb horen over "klagen", dus ik veronderstel dat dat wel heelt. Dus het kan.
Maar laat mij u enkele tips geven:

1) Goede afspraken maken: wat kan, wat niet, waar ligt de grens.
2) Vertel je het direct aan elkaar als er iets gebeurt of pas na de pauze? Direct vertellen; je kan de balans wat in evenwicht houden maar je zult meer het gevoel hebben dat het om "bedriegen" gaat i.p.v. een echte pauze waarin je onafhankelijk bent van elkaar. En vice versa.
3) Hou er rekening mee dat iemand zich gekwetst kan voelen na de pauze. Ondanks alle afspraken kun je nooit perfect voorspellen hoe iemand zich gaat voelen.
4) Plak er een tijdslimiet op.

En vooral, dit zou ik niet aanraden;

kefkef zei:

... maar toch ongebonden kunnen leven (dit impliceert dat we relaties met andere mogen aangaan en one-night stands).

Klik om te vergroten...

Je zult het fysieke van het emotionele moeten kunnen loskoppelen. Als een pauze voor jullie inhoudt dat je ook relaties met anderen mag aangaan ben je sowieso verloren. Dan moet je eigenlijk niet in pauze gaan, maar gewoon definitief uit elkaar.

Het concept pauze is wellicht met de beste bedoelingen bedacht, maar dat is zoals uit elkaar gaan en nog steeds goede vrienden blijven. Dat gaat (meestal) niet. Niet omdat je elkaar continu zou bevechten, maar gewoon omdat je alle twee een ander pad wil bewandelen. Je hebt geen behoefte om rekening te houden met iemand waarmee je niet zo gebonden bent zoals in een relatie. Daar is het duidelijk: exclusiviteit voor elkaar. Bij een pauze (of een breuk) is die grens nogal abstract: kussen, maar niet naar bed gaan. Klinkt tof, maar in de praktijk werkt het zo niet.

Met de pauze is er de intentie nog om samen te zijn, maar het is een goed excuus om een jaar lang ongebreideld te doen wat je wil. "Je mag relaties beginnen met iemand anders, maar niet te serieus want op het einde van het jaar kom ik terug en gaan we er nog eens tegenaan om te proberen": dat klinkt nogal ... raar.

Op het einde van de rit zijn beiden zo hard veranderd dat jullie elkaar niet meer herkennen. Afin, dit is maar een hypothese. Kans bestaat dat dit perfect werkt, maar ik denk dat je dat pas na enkele maanden te weten komt. Erasmus is maar drie of vier maanden, dat is nog te overbruggen. Een jaar is andere koek, zeker omdat je zo ver van elkaar woont.