YPoC
Legacy Member
Laat me beginnen met te zeggen heb het enorm lang overwogen om hier iets te posten, omdat dit natuurlijk niets is om trots op te zijn, en ook qua begrip van anderen...
Ga het proberen kort te houden, zo kort mogelijk toch.
Laat me beginnen met te zeggen dat ik vroeger toen ik nog "normaal" was, enorm populair was zowel vriendschappelijk als relaties.
Maar op jonge leeftijd is me vader overleden, toen begon alles beetje per beetje bergafwaarts te gaan. (Mentaal en gezondheid)
Was iemand die graag gezien was, had een vaste dichte vriendengroep die elke dag bij mij thuis zat, maar op een dag plots uit het niets had ik er geen nood meer aan.
Heb alles stopgezet, en ben meer en meer mezelf beginnen afzonderen.
Heb enkele jaren letterlijk opgesloten geleefd, maar toen vond ik dat het beste voor mij geen idee waarom.
Geen vrienden, relaties, sociale media etc etc, ben nu 24 jaar en nu heb ik meer dan ooit nood aan sociaal contact.
Ben dus na enkele jaren vanonder me steen gekropen, sinds kort actief op facebook etc, relaties aangegaan...
Maar nu blijkt dat mensen leren kennen een groot probleem is, vergeleken met vroeger.
Alhoewel ik altijd op mezelf ben geweest, ging nooit uit, ben al altijd enorm verlegen geweest etc etc
Heb onlangs relatie gehad die is op de slechtste manier mogelijk afgelopen, was een hel, maar toen alles nog goed ging was me leven compleet.
Maar nu sta ik er weer alleen voor, had dan spreken we over een jaar geleden, had toen veel vriendinnen, ja vriendinnen, want heb namelijk andere intresses dan mannen.
Kijk namelijk geen sport, drink geen bier, uitgaan boeit me niet, auto's ook niet etc etc.
Maar heb die vriendschappen moeten verwaarlozen voor haar, ja idd domme keuze maarja.
Nu vraag ik me af, iemand ervaring of tips voor me?
En voor ik deze commentaren krijg, psychiaters etc, ga al sinds me 15 jaar naar psychiaters, psychologen, is een uitlaat maar geen oplossing.
(Schaam ik me vaak voor, wil ook niet zeggen dat ik mentale problemen heb ofzo)
Uitgaan en buitenhuize activiteiten is niet echt een oplossing..
Ben nooit uitgegaan is niets voor mij, en zoals ik al zei ben ik enorm verlegen, erger verlegen zijn kan bijna niet lol.
En voor de duidelijkheid, het probleem is mensen leren kennen, iemand idee hoe je online mensen kan leren kennen?
Omdat dit makkelijker is voor mij, zat op badoo (vind ik niets sorry als ik mensen beledig maar zitten vooral aandachtskindjes) en zit op twoo ook maar dat is ongeveer hetzelfde..
Hoop dat mensen begrip voor me kunnen tonen, zou me namelijk heel erg helpen
(Sorry voor rare uitleg enzo, typte wat er in me gedachten naar boven kwam)
Ga het proberen kort te houden, zo kort mogelijk toch.
Laat me beginnen met te zeggen dat ik vroeger toen ik nog "normaal" was, enorm populair was zowel vriendschappelijk als relaties.
Maar op jonge leeftijd is me vader overleden, toen begon alles beetje per beetje bergafwaarts te gaan. (Mentaal en gezondheid)
Was iemand die graag gezien was, had een vaste dichte vriendengroep die elke dag bij mij thuis zat, maar op een dag plots uit het niets had ik er geen nood meer aan.
Heb alles stopgezet, en ben meer en meer mezelf beginnen afzonderen.
Heb enkele jaren letterlijk opgesloten geleefd, maar toen vond ik dat het beste voor mij geen idee waarom.
Geen vrienden, relaties, sociale media etc etc, ben nu 24 jaar en nu heb ik meer dan ooit nood aan sociaal contact.
Ben dus na enkele jaren vanonder me steen gekropen, sinds kort actief op facebook etc, relaties aangegaan...
Maar nu blijkt dat mensen leren kennen een groot probleem is, vergeleken met vroeger.
Alhoewel ik altijd op mezelf ben geweest, ging nooit uit, ben al altijd enorm verlegen geweest etc etc
Heb onlangs relatie gehad die is op de slechtste manier mogelijk afgelopen, was een hel, maar toen alles nog goed ging was me leven compleet.
Maar nu sta ik er weer alleen voor, had dan spreken we over een jaar geleden, had toen veel vriendinnen, ja vriendinnen, want heb namelijk andere intresses dan mannen.
Kijk namelijk geen sport, drink geen bier, uitgaan boeit me niet, auto's ook niet etc etc.
Maar heb die vriendschappen moeten verwaarlozen voor haar, ja idd domme keuze maarja.
Nu vraag ik me af, iemand ervaring of tips voor me?
En voor ik deze commentaren krijg, psychiaters etc, ga al sinds me 15 jaar naar psychiaters, psychologen, is een uitlaat maar geen oplossing.
(Schaam ik me vaak voor, wil ook niet zeggen dat ik mentale problemen heb ofzo)
Uitgaan en buitenhuize activiteiten is niet echt een oplossing..
Ben nooit uitgegaan is niets voor mij, en zoals ik al zei ben ik enorm verlegen, erger verlegen zijn kan bijna niet lol.
En voor de duidelijkheid, het probleem is mensen leren kennen, iemand idee hoe je online mensen kan leren kennen?
Omdat dit makkelijker is voor mij, zat op badoo (vind ik niets sorry als ik mensen beledig maar zitten vooral aandachtskindjes) en zit op twoo ook maar dat is ongeveer hetzelfde..
Hoop dat mensen begrip voor me kunnen tonen, zou me namelijk heel erg helpen
(Sorry voor rare uitleg enzo, typte wat er in me gedachten naar boven kwam)

) tot helpend handje in een asiel, "wandelvriend" die een toerke doet met bejaarden in een home, praatbuddy bij initiatieven als Babbelonië,..