Archief - Open relatie taboe of niet

Zijn er hier mensen op het forum die een open relatie hebben?
Voortgevloeid uit een monogame relatie.

Ik zit met wat praktische dingen zoals de afspraken/ kwantiteit-Kwaliteit, eerste stappen,...

Korte openingspost, maar kan het precies vrij moeilijk verwoorden


Moest je uit privacy redenen via pm sturen.. niet twijfelen

Als er iemand hier ervaring mee (gehad) heeft dan is het Glashelder. Maar geen idee of die hier nog veel zit.

Bij mij is het andersom gegaan. Zowel ik als m'n vriendin zijn bi, en het eerste half jaar lieten we elkaar 'los'. Enfin, niet dat we dat echt zo echt hadden afgesproken in het begin. We waren voor de buitenwereld (op feestjes, voor de familie, enzo) al wel een koppel, maar hadden nog wel seks met andere mensen (zolang het niet te openlijk was en veilig gebeurde). Maar na ongeveer een half jaar zijn we, onbewust eigenlijk, geleidelijk overgegaan in een monogame relatie. We hadden er beiden eigenlijk genoeg van. Want hoe je het draait of keert, seks en liefde zijn 2 kanten van eenzelfde medaille. Ik ging vooral om met andere jongens, en ik kan toch niet zeggen dat dat allemaal zo goed ging. Er was een hoop drama, je had jongens die verliefd begonnen te worden op mij of waar ikzelf op begon te vallen op emotioneel vlak. Ik ga nu nog altijd vaak uit met gay vrienden en ga niet zeggen dat daar niet geflirt en eens gekust wordt. Maar ik ben content met m'n vriendin en heb geen zin of nood meer aan seks daarbuiten.

Elk koppel moet dat voor zichzelf uitmaken, maar weet waar ge aan begint. Niet iedereen kan even goed seks en gevoelens van elkaar loskoppelen.

Los van uw persoonlijke nood aan informatie vind ik dit wel een heel interessante topic op zich. Ben al een tijdje zelf mij in het onderzoek aan het storten of wij als mens wel gemaakt zijn voor monogamie.
Ben zelf altijd monogaam geweest, hondstrouw, maar nu ik al enkele jaren single ben vraag ik mij toch ook af of dit de enige manier is om een gezonde relatie en levensstijl te hebben.
Ik vind het wel mooi hierboven te lezen hoe een open relatie naar een monogame gegroeid is en ik vraag mij af of dit bij de meeste natuurlijk zo zou groeien mocht je in een open-relatie mogen zitten.

Hoewel ik nu aventoe ook wel een seks-partner heb snak ik toch ook naar dat meer. Ik mis soms wel de liefde en het gewoon simpel koppel zijn zonder meer, maar aan de andere kant denk ik ook dat er altijd een gezonde honger naar iets nieuws zal zijn. Seks is seks en seks met liefde is toch net anders als zonder.

Soit ik wil je topic niet hijacken, vind het gewoon een zeer boeiende vraag waar imo nog veel te veel taboe rond hangt. Alles valt en staat met communiceren en eerlijkheid.

Volgens mij is de kans dat zo'n dingen echt werken in een samenleving waar monogamie de standaard is vrij klein. En dan bedoel ik bijvoorbeeld wat Loalwa zegt: iemand ontwikkelt wel gevoelens wanneer dat niet de bedoeling is, of wordt jaloers wanneer dat niet nodig is, of ...

Persoonlijk lijkt mij dat ook allemaal zo nodeloos complex eerlijk gezegd, net door al die mogelijke problemen, maar ik ben dan ook wel tevreden in een monogame relatie.

Carrion zei:

Als er iemand hier ervaring mee (gehad) heeft dan is het Glashelder. Maar geen idee of die hier nog veel zit.

Klik om te vergroten...

Daar heb ik al een bericht mee gestuurd via de discord.

Vraag me vooral af hoe het praktisch in zijn werk gaat.
Ik heb vooral bang van dat verliefd worden op

Buiten dan dat we een van de weinige species zijn dat een monogame relatie aangaan en ook nog niet zolang. De kerk en Godsdienst hebben hier een enorme invloed betekend, want 10.000 jaar geleden zaten we op alles wat bewoog

KingOfWoods zei:

Buiten dan dat we een van de weinige species zijn dat een monogame relatie aangaan en ook nog niet zolang. De kerk en Godsdienst hebben hier een enorme invloed betekend, want 10.000 jaar geleden zaten we op alles wat bewoog

Klik om te vergroten...

We zijn natuurlijk ook qua hogere hersenfuncties en impulscontrole niet echt vergelijkbaar met de meeste andere diersoorten. Of we 10.000 jaar geleden allemaal vrolijk polygaam waren weet ik niet, ik betwijfel dat we dit allemaal met zekerheid weten, maar op dit moment is het hier niet de standaard dus lijkt het mij niet erg werkbaar.

KingOfWoods zei:

Los van uw persoonlijke nood aan informatie vind ik dit wel een heel interessante topic op zich. Ben al een tijdje zelf mij in het onderzoek aan het storten of wij als mens wel gemaakt zijn voor monogamie.
Ben zelf altijd monogaam geweest, hondstrouw, maar nu ik al enkele jaren single ben vraag ik mij toch ook af of dit de enige manier is om een gezonde relatie en levensstijl te hebben.
Ik vind het wel mooi hierboven te lezen hoe een open relatie naar een monogame gegroeid is en ik vraag mij af of dit bij de meeste natuurlijk zo zou groeien mocht je in een open-relatie mogen zitten.

Hoewel ik nu aventoe ook wel een seks-partner heb snak ik toch ook naar dat meer. Ik mis soms wel de liefde en het gewoon simpel koppel zijn zonder meer, maar aan de andere kant denk ik ook dat er altijd een gezonde honger naar iets nieuws zal zijn. Seks is seks en seks met liefde is toch net anders als zonder.

Soit ik wil je topic niet hijacken, vind het gewoon een zeer boeiende vraag waar imo nog veel te veel taboe rond hangt. Alles valt en staat met communiceren en eerlijkheid.

Klik om te vergroten...

Je kan daar geen algemeen antwoord op geven. Dat hangt gewoon af van mens tot mens. De ene mens kan daar goed mee om. De andere wordt al jaloers als zijn/haar partner nog maar kijkt in de richting van iemand anders. En het belangrijkste van al is dat je als koppel op dezelfde golflengte moet zitten. Bij heterokoppels lijkt me een open relatie sowieso moeilijker om vol te houden.

KingOfWoods zei:

Buiten dan dat we een van de weinige species zijn dat een monogame relatie aangaan en ook nog niet zolang. De kerk en Godsdienst hebben hier een enorme invloed betekend, want 10.000 jaar geleden zaten we op alles wat bewoog

Klik om te vergroten...

De meeste mannen willen nu nog altijd het liefst van al op alles kruipen. Het huwelijk/monogamie op zich bestaat al langer dan religies, maar religies hebben dat natuurlijk wel enorm versterkt en zijn nu nog altijd één van de grootste bewakers van het traditionele monogame heteroseksuele huwelijk.
Maar los daarvan is het in onze setting wel veel makkelijker om monogaam te zijn. We leven niet meer in hollen in de grond, hebben officiële kinderen, hebben verantwoordelijkheid, etc. Dat hadden de prehistorische mensen niet.

Loalwa zei:

Je kan daar geen algemeen antwoord op geven. Dat hangt gewoon af van mens tot mens. De ene mens kan daar goed mee om. De andere wordt al jaloers als zijn/haar partner nog maar kijkt in de richting van iemand anders. En het belangrijkste van al is dat je als koppel op dezelfde golflengte moet zitten. Bij heterokoppels lijkt me een open relatie sowieso moeilijker om vol te houden.

De meeste mannen willen nu nog altijd het liefst van al op alles kruipen. Het huwelijk/monogamie op zich bestaat al langer dan religies, maar religies hebben dat natuurlijk wel enorm versterkt en zijn nu nog altijd één van de grootste bewakers van het traditionele monogame heteroseksuele huwelijk.
Maar los daarvan is het in onze setting wel veel makkelijker om monogaam te zijn. We leven niet meer in hollen in de grond, hebben officiële kinderen, hebben verantwoordelijkheid, etc. Dat hadden de prehistorische mensen niet.

Klik om te vergroten...

Maar dat vind ik nu net geen goed argument om een monogame relatie te verdedigen. Zo een personen hebben vooral heel veel werk/problemen met zichzelf en schuiven deze door naar hun partner. Een beetje vergelijkbaar met alcohol voor uw partner verbieden omdat jij jezelf niet zou kunnen controleren op alcohol.
Imo als je beide zelfzeker bent en sterk in je schoenen staat kan een open relatie geen probleem zijn. Ik denk dat het eerder moeilijk en vermoeiend is om werkelijk meerdere relaties goed te laten functioneren. Op liefdesvlak denk ik ook dat meer dan een partner een moeilijkheid is, maar puur seksueel zie ik geen enkele redenen waarom we dit hebben afgeschaft.

Zelf evolutionair gezien is het een achteruitgang.

Ma een open relatie =/= polyamorie
Is toch nog heel iets anders!?

Werkt het om zo nu en dan affectie te zoeken buiten de relatie? Iets wat er binnen de relatie niet is
En wat zijn goede afspraken en wat zijn 'slechte' afspraken

KingOfWoods zei:

Maar dat vind ik nu net geen goed argument om een monogame relatie te verdedigen. Zo een personen hebben vooral heel veel werk/problemen met zichzelf en schuiven deze door naar hun partner.
...

Klik om te vergroten...

Niet noodzakelijk een teken dat ze problemen hebben hoor. Het zit in de menselijke aard om bezitterig te zijn. (hoewel veel mensen niet graag zullen horen dat een partner een beetje telt als "bezit" maar goed.. Het draait om het feit dat die persoon "enkel van jou" is bij monogamie.) Het is een instinct dat we door evolutie hebben ontwikkeld, want als we dingen bezitten (doel van dit kenmerk was dan vooral voedsel bezitten in eerste instantie) blijven we langer leven.

Daarom is "een beetje" jaloezie op zich niet zo erg, want het is moeilijk om dat instinct volledig uit te schakelen. Maar mensen die overdrijven (vb. kijken naar anderen mag zelfs niet) is uiteraard niet gezond, en die hebben inderdaad problemen met zichzelf. Want dat stamt dan meestal van onzekerheid of andere problemen.

Loalwa zei:

Maar los daarvan is het in onze setting wel veel makkelijker om monogaam te zijn. We leven niet meer in hollen in de grond, hebben officiële kinderen, hebben verantwoordelijkheid, etc. Dat hadden de prehistorische mensen niet.

Klik om te vergroten...

Zou het niet net omgekeerd zijn? In de meeste maatschappijen zien we dat monogamie of een gereguleerde vorm van polygamie de norm was. Het lijkt me aannemelijk dat de meeste maatschappijen in die richting gegaan zijn om mensen economisch te beschermen, alleenstaande moeders en vaderloze kinderen hadden het niet makkelijk. Mannen die niet zeker konden zijn wie hun kinderen waren hadden geen incentive om ervoor te zorgen, etc. Je ziet ook dat in maatschappijen waar polygamie wel werd toegelaten er nog steeds vaak opgelegd werd dat het enkel de man was die verschillende vrouwen kon hebben (geen probleem om de vader van de kinderen te identificeren) en niet omgekeerd, en dat het meestal vereist was dat de man ook meerdere vrouwen financieel kon onderhouden.

Nu speelt dat allemaal minder, vrouwen zijn economisch niet meer afhankelijk van mannen in onze huidige maatschappij. Vaderloze kinderen en alleenstaande moeders zijn veel minder dan vroeger veroordeelt tot een leven in armoede. Er lijken mij vandaag de dag dus net minder redenen dan vroeger te zijn waarom je als maatschappij monogamie zou willen opleggen.

Dat gezegd zijnde, dit soort interpretaties van waarom bepaalde maatschappelijke evoluties ontstaan, zijn meestal wat pseudowetenschappelijk want moeilijk te bewijzen of te ontkrachten.

Je moet jezelf eerst afvragen of je het zo leuk vindt als jouw vriendin met iemand anders sex heeft. Indien je daar geen probleem mee hebt, kan je verder. Bij mij is dat not done, en daarom doe ik het zelf niet. Ondanks dat ik zoals iedere man honderden vrouwen wil .....

KingOfWoods zei:

puur seksueel zie ik geen enkele redenen waarom we dit hebben afgeschaft. .

Klik om te vergroten...

soa's?
monogamie, incl. 1e keer, is in principe een manier om dat zo goed als mogelijk uit te sluiten.

open relatie?
iemand die ge graag ziet met iemand anders laten vrijen? ik zou het ni kunnen