Archief - Favoriete gedichten

Geen idee of hier veel mensen zijn die graag eens een gedicht lezen? Daarom dat we hier eens wat mooie gedichten kunnen posten.

Ikzelf ben verzot op het gedicht van Maya Angelou - I know why the caged bird sings.

Ben er serieus over aan het nadenken om er een tattoo van te laten plaatsen.

Roses are red
Watches are gold
Get on your knees
and do what your told

Ballade op Hollands water


Wie eenmaal in den vreemde was
en tot de reis gereed,
hij weet hoe nooit de wond genas,
de wond, die Holland heet;
en zit hij ´s avonds op een plein
bij staf en ransel neer,
dan staart hij in zijn beker wijn,
dan ziet hij Holland weer.

Dan tuurt hij - door die droom bezocht-
achter een groene ruit,
op een der grachten in de bocht
van Hollands hoofdstad uit;
hij nipt aan zijn jeneverglas
en zet het stil weerom:
de maan drijft in de waterplas
als in een glazen kom.

Dan ziet hij plotseling de zee,
de kleine Zuiderzee;
de botter op de horizon
verdwijnt van lieverlee;
de golven worden grauw als as,
het waterveld vergrijst:
antiek gelijk een spiegelglas,
dat niemand meer polijst.

Dan vriest het eensklaps dat het kraakt,
op Frieslands helder meer;
de schaats, die nauw de ijsvloer raakt,
grift een verwaaide veer;
de schaduw met de ronde rug
ijlt langs het dorre riet
en van de ijsschol zingt terug
een onverstaanbaar lied.

En komt de lente in het land,,
dan fonkelt de rivier,
de vis springt naar de overkant
en zedig wuift het wier;
en nergens is de natuur zo fris,
waar twee verzameld zijn,
als tussen madelief en lis
in Hollands springfontein!

Wie eenmaal in den vreemde was
en tot de reis gereed,
hij weet hoe nooit die wond genas,
de wond die Holland heet;
en zit hij ´s avonds op een plein
bij staf en ransel neer,
dan staart hij in zijn beker wijn
en ziet zó Holland weer.

Simpelweg omdat dit gedicht nogal gekend is in mijn familie en ik er daarom enkele herinneringen aan verbind.

- Bertus Aafjes

Sonnet

Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten,
En zit in 't binnenst van mijn ziel ten troon
Over mij zelf en 't al, naar rijksgeboôn
Van eigen strijd en zege, uit eigen krachten.

En als een heir van donkerwilde machten
Joelt aan mij op en valt terug, gevloôn
Voor 't heffen van mijn hand en heldere kroon:
Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten.

-- En tóch, zo eindloos smacht ik soms om rond
Úw overdierb're leên den arm te slaan,
En, luid uitsnikkende, met al mijn gloed

En trots en kalme glorie te vergaan
Op úwe lippen in een wilden vloed
Van kussen, waar 'k niet langer woorden vond.

- Willem Kloos

J.Daniels zei:

Roses are red
Watches are gold
Get on your knees
and do what your told

Klik om te vergroten...

Nu wil ik eenzaam henengaan naar verre Egyptelanden
Daar weet ik oude monken, traag, met witte baarden gaan,
Héél heilig peinzend door den avond … en hunne witte handen
Zijn goed en zacht voor hem die zonde ‘en boete heeft gedaan

Daar weet ik pyramiden stil in wondre Wijding staan,
Wijl late karavanen trekken langs hun naakte wanden
En d’heiligê Ibis traag alom hun wijde vleugelen slaan
En witte pelikanen droomen aan de vijverranden

En sfinkxen turen er met vreemden raadsel-glimlach naar
De vrome boetelingen die er gaan met moe gebaar
En arme wreed-verwonde voeten in ’t woestijnzand prenten

Daar wil ik zijn gelijk een vrome witgepijde asceet
Die stil en rustig, vreemd omlicht, door kalmen avond treedt
En Hooge Wijs- en Schoonheid leest in oude perkamenten

G.v.d.H. in: Storm, jaargang 3, nr 6, maart 1921.

Roses are red
Violets are blue
I suck at poems
nice tits

Haikus are easy
But sometimes they don't make sense
Refridgerator

Halfweg de wandeling

In mijn keel begint de kanteling
Van het uurglas zodat ik weet
Ik ben halfweg de wandeling
Waarvan ik geen stap vergeet:

"De dorenhagen, vader, en de haat
ze hebben ons uiteengedreven:
Ik, afkomstig van uw zaad
Werd de verminker van uw leven."

Nu is mijn radde mond verbloeid,
omdat ik enkel vrucht wou zijn
en niet de tak die haar moet dragen
bleef ik een dier, en heb geloeid.

"Liefste, de stropers liggen klaar
In de stervende wouden wachtend
Terwijl ik naar Gods lichtbak staar
Verblind de jaren slachtend."

Want meer heb ik nooit geleerd
Van de kinkels in hun keten;
Dat men best zijn oudsten eert
En verder zorgt voor eten.

Zie mij nu, moeder, uw droevig kind
Dat kreupel was en dat u moest verlaten
Nu ik eindelijk een antwoord vind
Kan het ons niet meer baten..."

Jotie 'T Hooft

Op een bankje in het goud staat geschreven: dat ik van je houd.
Tussen bomen en riet, jouw vergeten dat kan ik gewoon niet.

geen fan van poëzie maar dit is een gedicht wat ik altijd onthouden heb uit mijn schooltijd

Ik zaai, noch maai
heb kind, noch kraai
alleen een droeve hond
voor wie ik 's avonds plaatjes draai
die 'k eindeloos over zijn kopje aai
wat stinkt hij uit zijn mond

van Lucebert dacht ik.

In't middelbaar hadden we een keer per jaar zo "week van de Poëzie". Enigste dat ik me herinner is

Geboorte der romantiek zei:

De zon gaat onder
Ik voel me bijzonder

Klik om te vergroten...

Tot zover het poëzie is, ik vind de teksten van Spinvis fantastisch

Smalfilm zei:

Ik ben een vrouw van veertig met een sigaret
ik heb een buitenaardse stof in mijn bloed
ik werd verleden jaar ontvoerd door een ruimteschip
en sindsdien gaat het met mij niet zo goed
ik weet wel waar ze wonen
want je kunt het zien als je de letters van hun naam omdraait
de waarheid is een raadsel
en dat gaat als volgt
het is een goeie vriend maar altijd te laat.

Klik om te vergroten...

Voor ik vergeet zei:

voor ik vergeet dat hier een kerk heeft gestaan
voor ik vergeet dat ik jarig was
en een tic-tac in mijn neusgat had toen we naar zeeland zijn gegaan

Klik om te vergroten...

Ik hoor de zee
Ik zie de zee
De zee die golft
En ik golf mee

Smoky Gordon:
[reciting The Night of the Bayonet]
The night was filled with dark and cold,
When Sergeant Talbert the story's told,
Pulled out his poncho and headed out,
To check the lines dressed like a Kraut.
Upon a trooper our hero came,
Fast asleep; he called his name.
"Smith, oh Smith, get up, it's time
To take your turn out on the line."
Private Smith, so very weary,
Cracked an eye, all red and bleary,
Grabbed his rifle and did not tarry,
Hearing Floyd, but seeing Jerry.
"It's me!" cried Tab. "Don't do it!" and yet,
Smith charged toute de suite with a bayonet.
He lunged, he thrust, both high and low,
And skewered the boy from Kokomo.
And as they carried him away,
Our punctured hero was heard to say,
"When in this war you venture out,
best never do it dressed as a Kraut!"


Band of Brothers ofc

De kern van alle dingen

is stil en eindeloos

Alleen de dingen zingen

Ons lied is kort en broos



En donker zingt mijn bloed

van heimwee zwaar doorwogen

Ik zeil langs regenbogen

Gods stilte tegemoet


Felix Timmermans.


Voer voor dromerige zomeravonden.

Soms wordt het me teveel,
dan moet het er uit
Hoe graag ik hem zie
ik zeg het rechtuit

Hij is de beste
ik volg hem tot in de kist
't leven is zo leuk
voor een narcist

P.

Der Kommunismus ist das Mittlere
Bert Brecht

Zum Umsturz aller bestehenden Ordnung aufzurufen
Scheint furchtbar.
Aber das Bestehende ist keine Ordnung.

Zur Gewalt seine Zuflucht nehmen
Scheint böse.
Aber da, was ständig geübt wird, Gewalt ist
Ist es nichts Besonderes.

Der Kommunismus ist nicht das Äußerste
Was nur zu einem kleinen Teil verwirklicht werden kann, sondern
Vor er nicht ganz und gar verwirklicht ist
Gibt es keinen Zustand, der
Selbst von einem Unempfindlichen ertragbar wäre.

Der Kommunismus ist wirklich die geringste Forderung
Das Allernächstliegende, Mittlere, Vernünftige.
Wer sich gegen ihn stellt, ist nicht ein Andersdenkender
Sondern ein Nichtdenker oder ein Ansichdenkender
Ein Feind des Menschengeschlechtes

Furchtbar
Böse
Unempfindlich

Besonders
Das Äußerste wollend, was selbst zum kleinsten Teil
verwirklicht
Die ganze Menschheit ins Verderben stürzte.

Degenerasie

Je hele lijf spreekt van de hardste kanten
der mannen: hoe ze achteloos binnendringen
even te keer gaan of dodelijk vervloeien
en wegsmelten, omvallen. De stomme taal dan,
van hun ruggen.

Dat heet, verdampend hijgen aan je oor
dat van stierenek tot hondekloten ondergaan
om zich leeg te stoten naar de zweepslag toe
die striemend door hun spieren trekt
maar enkel een mondvol wit onnozel bloed verwerkt.

Hoezeer ik de stille, toevallige leugen vrees
die ik ben binnen mijn perken van vel en vlees
weet ik niet en zoek slechts binnen de grenzen
van het steeds verder zichzelf verwijderend woord.

Waar eindigt wat ik als man herhaal
en waar, wanneer benader ik u echter,
naakter? En voor hoelang? Mijn hoofd wordt kaal,
mijn jonge lijf behaard: weldra ben ik ook een aap
die krijsend in uw kruinen hangt.

-- Jotie T'Hooft

ah Jotie 'T Hooft vind ik ook geweldig. Mijn favo is echter:

Waarom kan ik niet stil zijn ?
Mijn oor kent de wind hier, taxus
praat tegen mijn vingertoppen.
Het stenen hondje aan de voet zijns meesters
laat lezen;
‘Een hart van goud
rust hier stil en koud’.

Sommigen dorsten nog naar bloed
en bewegen, nog even
zakt hun zerk scheef

Over duizend jaar landen onsterfelijke amoeuben
uit de Paardekopnevel hier en noemen de plek
‘%rmùKàç’
of iets dergelijks.



------------------------------------------------

Ramsey Nasr vind ik ook geweldig

oh en dees gedicht is ook een van mn favorieten:

J. Slauerhoff

Voor de verre prinses

Wij komen nooit meer saam:
De wereld drong zich tusschenbeide.
Soms staan wij beiden 's nachts aan 't raam,
Maar andre sterren zien we in andre tijden.

Uw land is zoo ver van mijn land verwijderd:
Van licht tot verste duisternis - dat ik
Op vleuglen van verlangen rustloos reizend,
U zou begroeten met mijn stervenssnik.

Maar als het waar is dat door groote droomen
Het zwaarst verlangen over wordt gebracht
Tot op de verste ster: dan zal ik komen,
Dan zal ik komen, iedren nacht.

----------------------------------------------------