Archief - Assertiviteit en zelfvertrouwen kweken

Ik ben niet een al te zeker persoon, geef te vaak toe en ben verbaal niet sterk. Ik ben helaas best snel zenuwachtig en dat beïnvloedt mijn spraak. Ik stamel toch wel wat, niet fel maar mijn gezicht trekt er wel eens door samen. Hierdoor word ik toch niet erg zeker. Logopedie heb ik hiervoor gevolgd; komt erop neer dat ik mijn stotteren moet accepteren; cognitieve gedragstherapie.

Ik heb ook een aantal sessies bij een psycholoog gehad maar dit had bijlange geen positief effect. Meer nog, ik kwam er juist neerslachtiger uit. Inmiddels heb ik ook geen recht meer op terugbetaling dus geen psychologen meer voor Googke. Anderzijds had de psycholoog me doorgestuurd naar een psychiater omdat ik toch wel serieuze moodswings heb en ik niet helder meer ben en verzuip in m'n negatieve en toch wel zelfhatende gedachten en gevoelens. Gelukkig moet ik dit wel nuanceren: bepaalde momenten heb ik dit (zondagavond na een geweldig weekend het uitzicht op een nieuwe week, als iets niet lukt, na geslachtsgemeenschap maar dat is een totaal andere case...) Anyway, medicatie was niet aan de orde gezien ik ''positieve'' vooruitzichten heb.

Helaas heb ik geen werk en mag ik zelfs niet eens werken. Ik heb een ongeval gehad met hersenschade en blijkbaar zijn m'n revalidatietesten nog niet goed genoeg. Ik handel te traag, praat nog trager dan voor m'n ongeval en aandacht is nog niet genoeg. Ik voel me echter top, fysiek en mentaal, alleen is dit ook weer een heel spel van controlearts, ziekenhuis, verzekeringen en de hele administratieve brol. Ik hoop toch wel dat ik rond december, januari terug alles mag doen. In ieder geval mag ik de 17de december terug voor m'n rijbewijs gaan met een resem onderzoeken bij Vias.

M'n vorige job was foutgelopen doordat ik gewoon te onzeker overkwam en ik dat ook wel was terwijl de job simpel was. Reden was anderzijds ook wel dat ik een pitbull, een vrouwtje van midden 30 had die enorm assertief-agressief was tijdens m'n opleiden (telefoon uit de hand trekken omdat ik een beetje stamelde toen ik iets in het Frans moest zeggen, boos was omdat ik nog niet mee was na een derde keer uit te leggen, zeggen van ''hoe kom jij aan een hogeschooldiploma''?). Oke, misschien ben ik gewoonweg te dom.
Feit is wel dat ik achteraf gezien maar een studie heb gekozen om iets te hebben onder het mom van ''een simpele bureaujob''... En ik het nog niet kan. Ik weet van mezelf dat ik inderdaad niemand ben voor een kantoorjob, maar eerder voor een sociaal-gerichte sector (gaande van politie tot onderwijzer).

Ik ben zeker dat ik mits zelfvertrouwen en assertiviteit een job vind omdat ik niet achterlijk ben. Alleen, hoe groei je in assertiever worden en zelfvertrouwen hebben? Aan al diegenen die dit wel zijn: hoe?

Excuses voor als het in de foute thread is. Mag verplaatst worden uiteraard.

Misschien eens een cursus assertiviteit volgen? Daar leren ze je bepaalde technieken aan om om te gaan met verschillende types mensen. Als je je die eigen maakt ben je al een eind weg met situaties die je nu als moeilijk ervaart. Meestal kan je daar ook praktische voorbeelden geven en kan men je advies geven.

Dat gezegd zijnde, de grootste winst zal ook uit jezelf komen. Je bent wie je bent, aanvaard jezelf op die manier en je zal automatisch naar buiten toe ook sterker zijn. Die zelfaanvaarding is de eerste stap naar zelfvertrouwen imo.

Ivm je gegeven voorbeelden:
- "telefoon uit de hand trekken omdat ik een beetje stamelde toen ik iets in het Frans moest zeggen"
- "boos was omdat ik nog niet mee was na een derde keer uit te leggen"
- "zeggen van ''hoe kom jij aan een hogeschooldiploma''?). Oke, misschien ben ik gewoonweg te dom."

Het beste is om tijdens (indien mogelijk) of net na de feiten de persoon erop aan te spreken. Heb je dat gedaan of kruip je dan in je schulp? Bij dat geval van die telefoon bvb. zou ik na het telefoontje haar daar ook op aanspreken op een assertieve manier.

Lees volgende eens: https://www.mt.be/leiderschap/zo-assertief-zonder-agressief/2872

Deze stappen kan je in veel situaties toepassen en je ontwapent er voor een groot stuk de andere partij mee, indien die tenminste voor een beetje rede vatbaar is.

"Toen je de telefoon uit mijn hand trok, kreeg ik niet de kans om het gesprek zelf te beëindigen. Ik weet dat ik nog wat stappen te zetten heb op het vlak van vlotte communicatie, maar als ik er nooit de kans toe krijg zal ik het ook nooit leren. Daarom zou ik dit soort situaties toch graag zelf afhandelen."

Een paar korte zinnetjes volgens een vast stramien, maar ze kunnen veel betekenen in je uitstraling naar collega's toe.

Kan zelfaanvaarding niet betekenen dat je net berust in je situatie en geen moeite meer doet?

Politie en onderwijzer lijken me wel 2 carrieres die niet voor je geschikt zijn. Dat zijn toch 2 beroepen waar je enorm zelfvertrouwen moet hebben. Zeker als onderwijzer. Als je daar maar enigszinds zwak over komt dan wordt je verscheurd door de leerlingen.
Ik denk dat je het ergens anders gaat moeten zoeken.

Je gaat echt je moeten concentreren op je sterktes en die uitspelen.
Bij psychologen/psychiaters zit zoals bij elk beroep veel kaf tussen de koren. Je gaat iemand moeten vinden waar je een connectie mee maakt en waarvan je merkt dat die je dossier echt kent.

Wel vreemd dat je zegt dat je fysiek en mentaal top bent, want heel je post gaat erover dat je dat niet bent. Anyway: een cursus assertiviteit, psychologen: bij sommigen helpt het, bij anderen niet. (zelfs ooit iemand gekend bij wie het te goed werkte, die werd echt arrogant en trots door die cursus).
Soms gaan we ook gewoon moeten aanvaarden wie we zijn: ik ben bijv. ook niet dom en hou van IT. Heb er ook enkele cursussen voor gevolgd, maar nu blijkt dat ik helemaal niet met stress (van onverwachte situaties en onbeleefde mensen) overweg kan. Tja, dan zijn er niet veel IT-jobs waarin ik me kan ontplooien. Dus hou ik IT voor hobby en ga terug naar een jobke van 8uur werken waarbij ik niets van stress ervaar. Niet ideaal, maar het leven geeft ons niet altijd wat we willen.

Tonerider zei:

Kan zelfaanvaarding niet betekenen dat je net berust in je situatie en geen moeite meer doet?

Klik om te vergroten...

Dat zou jammer zijn

Zelfaanvaarding betekent voor mij alleszins niet dat je je vastzet in een situatie en niet meer verder kijkt. Het gaat erom dat je je eigen aanvaardt in het heden, met zaken die niet en wel te veranderen zijn. En natuurlijk kan dat samen gaan met zelfverbetering (liefst, zelfs). Maar bvb. een stotterprobleem krijg je niet (altijd) helemaal weg, dus aanvaarding daarvan is een goede stap om sterker in je schoenen te staan richting buitenwereld.

Ik herken heel veel van wat je schrijft.
Vroeeeger was ik zo, denk tot de de leeftijd van 20/22 en ik het he-le-maal zat was om over me heen te laten lopen. Had echt zoiets van fuck dis shit man niemand gaat me vertellen wat ik wel en niet moet doen, leidinggevende of niet. Werd echt kattig als iemand me onheus behandelde en die nieuwe rol beviel me prima.

Het gaf mijn zelfvertrouwen een enorme boost en met de jaren ging dat steeds beter waardoor ik soms net iets teveel zelfvertrouwen heb (had).
Nu kan ben ik op een punt gekomen dat ik iemand netjes op zijn/haar plaats kan zetten zonder onbeschoft te worden. Denk dat geen ene therapeut of psycholoog ervoor kan zorgen dat je zelfvertrouwen omhoog gaat, die klik moet je helaas zelf maken. Iedereen heeft een bepaalde grens en eens die overschreden wordt dan ga je automatisch van je afbijten.

Word je onredelijk behandelt omdat die persoon onwetend is dan kan op een beleefde manier vragen wat de bedoeling was van de onredelijke actie.
Handelt die persoon uit arrogantie oid wel dan mag je daar serieus op ingaan en duidelijk maken dat je zoiets in geen geval wenst.

Ja in theorie klinkt het allemaal heel gemakkelijk maar laat je niet in de zeik nemen man, je bent toch wel meer waard dan dat.
Veel succes hoor.

Klantendienst doen maakt u assertiever. Dat heeft mij ook (ongewild) assertiever gemaakt. Hierin moet je vaak dezelfde uitleg geven en dan word je dat gewoon en als iemand dan agressief reageert, dan ben je voorbereid omdat je die uitleg al 100 keer hebt moeten geven.

Tonerider zei:

Politie en onderwijzer lijken me wel 2 carrieres die niet voor je geschikt zijn. Dat zijn toch 2 beroepen waar je enorm zelfvertrouwen moet hebben. Zeker als onderwijzer. Als je daar maar enigszinds zwak over komt dan wordt je verscheurd door de leerlingen.

Klik om te vergroten...

Hij weet ook totaal niet wat hij wil doen van beroep. Misschien iets in de zorgsector?

Googke zei:

terwijl de job simpel was.

Klik om te vergroten...

Googke zei:

misschien ben ik gewoonweg te dom.

Klik om te vergroten...

Dus de job is simpel maar je bent te dom om die job te doen? Dan zijn er weinig jobs u gegeven.

rsc zei:

Hij weet ook totaal niet wat hij wil doen van beroep. Misschien iets in de zorgsector?

Klik om te vergroten...

Googke zei:

Ik weet van mezelf dat ik inderdaad niemand ben voor een kantoorjob, maar eerder voor een sociaal-gerichte sector (gaande van politie tot onderwijzer).
.

Klik om te vergroten...

Tonerider zei:

.

Klik om te vergroten...

Hij geeft de voorbeelden politie en onderwijzer, terwijl hij daar absoluut niet voor geschikt is. Dus nee, hij is voorlopig clueless.

Ze tonen elke week op Niveau 4 hoeveel de politie te maken krijgt met geweld dus ene die niet assertief is, is dan een vogel voor de kat. Idem onderwijzer.

rsc zei:

Hij geeft de voorbeelden politie en onderwijzer, terwijl hij daar absoluut niet voor geschikt is. Dus nee, hij is voorlopig clueless.

Ze tonen elke week op Niveau 4 hoeveel de politie te maken krijgt met geweld dus ene die niet assertief is, is dan een vogel voor de kat. Idem onderwijzer.

Klik om te vergroten...

dat is toch wat hem ik ook zeg? Waarom reageer je dan op m'n post als je juist hetzelfde denkt?

Tonerider zei:

dat is toch wat hem ik ook zeg? Waarom reageer je dan op m'n post als je juist hetzelfde denkt?

Klik om te vergroten...

Ik denk hetzelfde, maar ik zei iets anders. Ik stelde bijvoorbeeld de zorgsector voor.

rsc zei:

Ik denk hetzelfde, maar ik zei iets anders. Ik stelde bijvoorbeeld de zorgsector voor.

Klik om te vergroten...

Maar wat bedoel je concreet met de zorgsector? Want ook dat is wel heel ruim. En helaas is in elke functie met cliënten veel assertiviteit nodig de dag van vandaag... Eisende ouders als je met kinderen werkt, eisende volwassenen als je met volwassenen werkt en als je er niet rechtsreeks mee moet werken, veel kans dat je in een organisatie werkt die oneindige flexibiliteit eist die maar van 1 kant hoort te komen... (onder andere omwille van de heel krappe budgetten en strenge regelgeving waardoor ze soms niet anders kunnen om de werking te garanderen)
Als je dan niet assertief "neen" kan zeggen, hou je dat ook niet vol. De goede bazen zijn zeker ik deze sector een zeldzaamheid, helaas.

Merci voor de replies, misschien kunnen er zo anderen ook wat van opsteken.

Bij bekenden ben ik best een gezellige pee, dan laat ik ook van me horen en zeg ik m'n mening. Eenmaal ik bij onbekenden ben en zeker als het werkgerelateerd is overval ik door faalangst waardoor ik klungelig en onzeker overkom. Als ik destijds wel nog zelfvertrouwen had en niet enkel bezig was met geen domme dingen te doen of bij ietwat denkwerk af te schuiven, dan was ik er nog werkzaam geweest.

Sowieso wil ik ook een assertiviteitscursus gaan doen, alleen zijn die pas in het nieuwe jaar. Ik heb een vermoeden dat het via rollenspelen zal gaan en het leven is toch een wisseling van rollen, daarom dat ik misschien van jullie 9livers wat kon opsteken gezien ik serieus de indruk iedere dag heb dat iedereen het hier goed voor elkaar heeft .

Over m'n jobkeuze: met sociale sector oftewel non-profitsector bedoelde ik jobs waar het niet draait om winst. Dus van politie tot leerkracht. Ik doe nu al vrijwilligerswerk bij het Rode Kruis als huiswerkbegeleider en dit ligt me wel, maar dat zijn maar 4u per week dus geeft geen juist beeld.

Goh non profit.. Door krappe budgetten leggen ze je ook druk op hoor.
Ik heb het gevoel dat je iemand bent die zenuwachtig wordt omdat hij misschien zn minder sterke kanten probeert te verbergen? Ik denk dat dat jouw functioneren deels ondermijnt.
Een stap in de goeie richting kan zijn om te leren aanvaarden wat je mindere kanten zijn en dat deze altijd in zekere mate aanwezig zullen zijn. Hierbij is het ook belangrijk transparant te durven zijn over je minder sterke kanten. Dit neemt angsten tov collegas weg. ("wat zullen ze van me denken?")
Door het wegvallen van deze angsten kan je meer energie overhouden, waardoor je kwaliteiten meer naar boven zullen komen en je sowieso al wat assertiever zal zijn.

citrofenwick zei:

Goh non profit.. Door krappe budgetten leggen ze je ook druk op hoor.
Ik heb het gevoel dat je iemand bent die zenuwachtig wordt omdat hij misschien zn minder sterke kanten probeert te verbergen? Ik denk dat dat jouw functioneren deels ondermijnt.
Een stap in de goeie richting kan zijn om te leren aanvaarden wat je mindere kanten zijn en dat deze altijd in zekere mate aanwezig zullen zijn. Hierbij is het ook belangrijk transparant te durven zijn over je minder sterke kanten. Dit neemt angsten tov collegas weg. ("wat zullen ze van me denken?")
Door het wegvallen van deze angsten kan je meer energie overhouden, waardoor je kwaliteiten meer naar boven zullen komen en je sowieso al wat assertiever zal zijn.

Klik om te vergroten...

Ik weet vooral m'n zwakke punten, maar mijn sterktes niet en dat werkt helaas behoorlijk deprimerend. Nuja, misschien heb ik een verborgen stoornis of weet ik veel wat, maar anderzijds ben ik niet achterlijk. Ik heb gewoon belachelijk veel innerlijke afleidbaarheid. Ik wil het daarnaast gewoon goed doen en daardoor zadel ik me met druk op om geen domme shit te doen. Bij m'n studentenjob had ik het niet, gezien ik daar alleen werkte. En ja, ik moet realistisch zijn, een persoon die stottert kost tijd en komt over als een zwak persoon over.
Ik heb met depressies te kampen gehad, neem als ik echt niet anders kan medicatie hoewel ik het als allerlaatste middel pas gebruik. M'n vriendin staat met de rug tegen de muur en ik voel me er serieus slecht door.

Ik hoop dat, als ik assertiever en zekerder ben, ik wel gewoon ga meekunnen.

Googke zei:

--gezien ik serieus de indruk iedere dag heb dat iedereen het hier goed voor elkaar heeft

Klik om te vergroten...

de hoeveelheid mensen die "het goed voor elkaar hebben" is wreed klein, iedereen stoort zich wel aan iets en werkt aan zichzelf en aan zen leven.

De uitbundige persoon waar ge jaloers op zijt omda die de grote sier maakt op feestjes en in groepsgesprekken voelt zich misschien wel miserabel als hij eens een avond alleen thuis moet zitten met de kleine.
De mens die 60u per week werkt voor een dikke pree vloekt ook wel is dat hij zich zo geen dure auto en grote woning had mogen aankopen want dat hij zich zo klem heeft gezet in zijn huidige levensstijl tgo de persoon die part time werkt en een rijwoning kocht maar alle tijd met zijn gezin doorbrengt.

every day is a learningday, iedereen twijfelt soms aan zichzelf.