Archief - Zekere twijfel over constante verandering

First I want to set the mood. I want you to go to that place in your mind where you store that feeling you got as a kid when you first heard about atoms or black holes, that feeling you got when you first truly realized that you are living on a rock that is hurtling through space.

Certain Doubt over Constant Change

How long until forever?
?Nothing?, something, atom, chicken.
You need to be 2001: A Space Odyssey.

Why are you wearing that stupid man suit?
Cry, eat, sleep, work, love, ?money? evolve.
Death of a soul, birth of intelligence.

Is matter to be taken or given back?
Are you there yet? Where? Everywhere.
Forever is a fairy tale.

Alright, that should have gotten you thoroughly confused in a good way. Crank up your sound, darken the room and opt for HD. What you are about to see is, beyond the shadow of a doubt, the greatest story that can ever be told. Real footage, mixed with that from satellites, scientific simulations and state of the art CGI provides a truly breathtaking deep-time view of the big picture. The greatest story ever told is, of course, our story. The ending is one we have yet to write... it would be quite a shame if we run out of ink before we run out of pages. Although the two of us will only be handed the pen for a blink of an eye, we should do all we can to make the story an interesting one. Write what you would love to read.

13.7 Billion years in the making... Reality clawing itself a way through the depths of time, right up to this very moment. Don't just watch it, feel it.

Excuses voor het engels; verduister de kamer, gooi u volume open, full screen en selecteer HD.

[youtube]e-FpoobOnUA[/youtube]

En wat wil je juist discussiëren?

Nice post. Would read again.

Kandul zei:

En wat wil je juist discussiëren?

Klik om te vergroten...

Ik weet dat deze thread wagenwijd open ligt maar ik hoop misschien op een 2001 soort organisch debat dat vanzelf tot stand komt als mensen hun gedachten delen. Als het niet tegen de regels is zou ik zeggen; alles? Analoog vs digitaal, biologie als machine, diepe tijd en de menselijke toekomst, entropie en het einde van ons bestaan... Ik heb alles doelbewust nogal vaag gehouden omdat ik niemand iets wil opdringen en zo kan iedereen zijn eigen visie vormen ivm het onderwerp van deze thread en of ze die al dan niet willen delen.

Plz don't close, ik wou vooral die 17 minuten geest verruimende visuele pracht delen en ik vermoed dat dat in dit forum het meest gesmaakt zal worden.

triviaal en pointless comes to mind

sneax zei:

triviaal en pointless comes to mind

Klik om te vergroten...

Zoals 99% van de beelden die we dagelijks bekijken dus? Het is een mooi filmpje, niet meer en niet minder.

sneax zei:

triviaal en pointless comes to mind

Klik om te vergroten...

Over wat heb je het dan precies? Veel mensen vinden het bestaan triviaal en pointless... vroeger had ik zelf een heel nihilistische ingesteldheid maar nu leun ik eerder aan bij het existentialisme.

Soms krijg ik het gevoel dat heel onze beschaving op het punt staat zichzelf te verliezen in de entertainment jungle die we gecreëerd hebben. De mens lijkt te kicken op triviaal en pointless. Van Lady Gaga en Ashton Kutcher tot Tv dinners en coca cola, ... Daar is uiteindelijk niets mis mee maar de meeste mensen blijven aan de oppervlakte van het bestaan en kijken enkel naar de wereld die de mens zelf gemaakt heeft. Onder al die culturele ontwikkeling, ideologieën en technologieën schuilt een wereld waar de meesten nooit bij stilstaan en die we nooit volledig zullen kunnen vatten. Mensen denken in gemakkelijk te gebruiken labels zonder in de diepte te graven. We worden overspoeld door allerlei signalen, van reclame tot sirenes en andere mensen die onze aandacht willen waardoor er steeds minder tijd overblijft voor reflectie en diep nadenken in het algemeen. Ons brein is materie en die materie denkt vooral na over zichzelf... We zouden, imo, beter af zijn als al die breinen ook eens wat meer over andere materie zouden nadenken.

DaFreak zei:

We zouden, imo, beter af zijn als al die breinen ook eens wat meer over andere materie zouden nadenken.

Klik om te vergroten...

Grote probleem is dat de meeste breinen helemaal niet geschikt zijn om over zulke materie na te denken. Vandaar dat de meeste mensen zo gemakkelijk ten prooi vallen aan wat jij mindless entertainment noemt. Da's er ook inherent aan, dat veel mensen het goed vinden omdat het net zo gemakkelijk goed te vinden is.
Het overgrote deel van de maatschappij kickt niet op triviaal en pointless, want voor hun is het net 'niet' triviaal en 'niet' pointless.

Dat de maatschappij gedoemd is om in een soort idiocratie (ja, reference naar de movie) terecht te komen is volgens mij inevitable en onomkeerbaar.

Only thing we can do is enjoy the ride

DaFreak zei:

Over wat heb je het dan precies? Veel mensen vinden het bestaan triviaal en pointless... vroeger had ik zelf een heel nihilistische ingesteldheid maar nu leun ik eerder aan bij het existentialisme.

Soms krijg ik het gevoel dat heel onze beschaving op het punt staat zichzelf te verliezen in de entertainment jungle die we gecreëerd hebben. De mens lijkt te kicken op triviaal en pointless. Van Lady Gaga en Ashton Kutcher tot Tv dinners en coca cola, ... Daar is uiteindelijk niets mis mee maar de meeste mensen blijven aan de oppervlakte van het bestaan en kijken enkel naar de wereld die de mens zelf gemaakt heeft. Onder al die culturele ontwikkeling, ideologieën en technologieën schuilt een wereld waar de meesten nooit bij stilstaan en die we nooit volledig zullen kunnen vatten. Mensen denken in gemakkelijk te gebruiken labels zonder in de diepte te graven. We worden overspoeld door allerlei signalen, van reclame tot sirenes en andere mensen die onze aandacht willen waardoor er steeds minder tijd overblijft voor reflectie en diep nadenken in het algemeen. Ons brein is materie en die materie denkt vooral na over zichzelf... We zouden, imo, beter af zijn als al die breinen ook eens wat meer over andere materie zouden nadenken.

Klik om te vergroten...

Ik ben het volmondig met je eens, ook al trekken we daar radicaal andere conclusies uit (waarmee ik verwijs naar eerdere discussies over o.a. het "transhumanisme". De (post)moderne wereld schenkt complexiteit en hecht belang aan dingen die in hun essentie oppervlakkig zijn. Terwijl er een onnavolgbare diepte te bespeuren valt in de eenvoudige dingen die er wél toe doen. In de drukke wereld daarbuiten heb ik een ongelofelijk gemis aan diepte en 'waardevolheid'.

Malick is een baas.

@CisnerosIsGod; Ik hoop dat idiocracy er naast zit. In Amerika is er over de laatste decennia dan wel een anti-intellectuele cultuur ontstaan, toch denk ik dat dat maar een tijdelijk fenomeen zal zijn. Waar men op de moment bewezen feiten niet wil accepteren, zie ik niet in hoe dat een eeuw lang vol te houden valt aangezien die feiten aan de basis liggen van alle kennis en vooruitgang. Het blijft wel angstaanjagend om bepaalde dingen waar in idiocracy nog mee gelachen werd, stukje bij beetje realiteit te zien worden.

@Avondland; "In de drukke wereld daarbuiten heb ik een ongelofelijk gemis aan diepte en 'waardevolheid'." This. Misschien ben ik oud aan het worden maar het lijkt wel of onze maatschappij hoe langer hoe meer focust op geld/kopen & schoon vlees/sex. De meeste mensen hun denken wordt gestuurd door visuele inputs dus waarschijnlijk is dit ni zo verwonderlijk als je ziet hoe de straten er tegenwoordig uitzien. Je kan geen 5 meter wandelen of je komt een naakte vrouw tegen die reclame maakt voor dit of dat. Ons leven wordt beheerst door consumptie en er valt zoveel te consumeren dat er geen tijd meer is om na te denken over ons verleden en toekomst in diepe tijd. Er is geen tijd meer om te leren hoe dingen juist in elkaar zitten en waar ze vandaan komen. Onze wereld herbergt zoveel schoonheid en mysteries waarvan de meesten nooit zullen horen omdat ze te druk bezig zijn met roddelen over de baby van celebrity x.

@HelpYouFall; damn right! ^^

De volgende filmpjes slagen er misschien ook in om enkele gedachten los te weken die zich in deze thread zouden thuisvoelen, gemaakt door performer filosoof Jason Silva wiens doel het is om de mens inzichten te verschaffen en aan te zetten tot denken. Hij probeert dit te doen door dat overweldigende gevoel op te roepen dat de realiteit je weet te bezorgen als je een glimps van haar verscholen gelaat opvangt. Ik ben al vast een fan van zijn werk en denk dat dit formaat misschien beter geschikt is om mensen mee te krijgen.

[youtube]f8kLzBfJTPI[/youtube]

[youtube]9I2jDoeKM4E[/youtube]

Deze trend is al een tijdje aan de gang, je ziet meer en meer zulke filmpjes opduiken, kijk bijvoorbeeld naar de Feynman of de Sagan series... Misschien dat dit op termijn een globale shift teweeg zou kunnen brengen? Niet dat zo een filmpje de mens echt zou veranderen maar misschien dat er zo toch meer begrip voor de wetenschap zou ontstaan en dat door de groei in interesse er misschien ook meer in geinvesteerd zou worden?

mij lijkt het alsof ge de laatste paar weken voor de eerste keer zulke filmkes gezien hebt, dat ge blijkbaar zelf nooit veel over al die dingen hebt nagedacht en zelf nooit tot inzichten zijt gekomen en dat ge nu opeens een catharsis punt hebt waardoor ge overweldigd zijt en hier euforisch komt over babbelen?

allé ja, ik ben waarschijnlijk verkeerd, maar zo lezen uw posts er toch uit

nuja, hoe meer ik over alles nadenk en hoe meer ik tot de basis ga, hoe meer ik de triestigheid van ons bestaan zie en helaas besef

sneax zei:

nuja, hoe meer ik over alles nadenk en hoe meer ik tot de basis ga, hoe meer ik de triestigheid van ons bestaan zie en helaas besef

Klik om te vergroten...

Net die triestigheid, nietigheid, zinloosheid vind ik leuk en aangenaam. Het laat je alles relativeren, "geen zorgen".

sneax zei:

mij lijkt het alsof ge de laatste paar weken voor de eerste keer zulke filmkes gezien hebt, dat ge blijkbaar zelf nooit veel over al die dingen hebt nagedacht en zelf nooit tot inzichten zijt gekomen en dat ge nu opeens een catharsis punt hebt waardoor ge overweldigd zijt en hier euforisch komt over babbelen?

Klik om te vergroten...

Zou dat iets veranderen? Als je het zou willen weten; ik was 16 toen ik voor het eerst het gevoel had dat je beschrijft maar het heeft me nooit meer los gelaten. 10 jaar later ben ik meer dan ooit gebeten door de grote vragen en het breder perspectief. Het blijft me verbazen dat er in onze huidige maatschappij zo weinig aandacht is voor wetenschappelijke onderwerpen en hoe mede daarom de meeste mensen niet eens weten waar het materiaal vandaan komt waaruit ze gemaakt zijn. Uiteindelijk hoeven ze dat ook niet te weten, je moet niets, maar dan blijft het wel schrijnend dat iedereen na het hebben van zo'n ervaring even de schouders ophaalt en gewoon doorgaat met elke minuut van hun niet werkende bestaan te spenderen aan reality show entertainment in plaats van te willen weten hoe dat proces juist in elkaar zit.

Veel mensen zien zichzelf na het hebben van zo een ervaring als klein, te klein om van belang te zijn en zeker als je dan ook nog eens begint na te denken over je eigen sterfelijkheid, die van de mens, de aarde en het universum, dan kom je al snel bij het nihilisme terecht. Ik lees dat je het hebt over "de triestigheid van ons bestaan" en dat lijkt me in die lijn te liggen? Ik heb ook een tijd door die lens naar het grote geheel gekeken maar uiteindelijk heb ik mezelf toch een doel gevonden dat groter is dan mezelf en waar ik me volledig in kan vinden; transhumanisme. Ik ben blij dat ik hier ben en dat de rest bestaat maar ik heb nu een meer existentiële visie en heb "mijn" universum zelf zin gegeven; leven om te leren en werken aan een toekomst met meer mogelijkheden. We moeten gewoon iets groter gaan denken, het avontuur opzoeken, mensen wakker schudden uit hun slaap. De technologische storm waarin we ons bevinden blijft door de eeuwen heen steeds heviger worden en waar het zal eindigen weet niemand.

Wat bijvoorbeeld wel vast staat is dat de meesten hier binnen 5 jaar hun eigen genoom in handen zullen hebben. De wereld die Gattaca voorschotelde klopt aan de deur en dat is slechts het begin. Ik zou graag geloven dat naargelang technologie een steeds grotere rol begint te spelen, dat de mens de enabler ervan, wetenschap, een prominentere plaats zou geven maar als ik zie hoeveel mensen weten hoe een computer of tv werkt lijkt me dat niet vanzelfsprekend.