Zoals beloofd, een uitgebreider verslag van mijn wedervaren afgelopen weekend.
Om te beginnen waren er as usual weer een hele hoop afzeggingen in de vriendengroep waardoor ik uiteindelijk enkel met mijn jongere neef afzakte naar Luik. In tegenstelling tot mijn vrienden is hij een droger persoon waardoor het een iets 'rustiger' festival is geworden op het vlak van zwijnerij. Was op zich niet erg, op die manier veel bands kunnen checken, maar het was toch anders dan anders
DONDERDAG
De Frank en Sabines van deze wereld jaagden ons de nodige schrik aan met betrekking tot het weer maar eens gearriveerd ter plekke werden we tot onze verbazing opgewacht door een stralend zonnetje. Door niet meewerkende tenten misten we School is Cool, die ik eigenlijk wel wilde meepikken. Het feit dat ik in bloot bovenlijf het festivalterrein kon opwandelen, maakte dan weer wat goed.
Sallie Ford & The Sound Outside, Shearwater, Mavrick Sabre & Soko gechecked maar echt iets wereldschokkend zat daar niet tussen. De set van Soko stond bol van de irriterende feedback waardoor de intieme sfeer die haar nummers moeten oproepen compleet verloren ging. Aangezien het sowieso ons genre niet is, gingen we na 3 nummers even terug naar de camping om iets klein te eten. De geluidsmix in de grote zaal vond ik trouwens het ganse weekend een minpunt, van de zang was vaak geen reet te verstaan. Enkel bij Patti Smith kon je daadwerkelijk horen wat ze zong in plaats van wat flarden woorden. Spijtig genoeg wat te lang blijven hangen op de camping en daardoor Edward Sharpe gemist. Warpaint gaven een ok maar gezapig optreden. De Ting Tings hadden daarentegen meer energie bij maar ik sta sceptisch tegenover het feit dat er allerlei zaken te horen zijn maar geen muzikant te zien die ze speelt. Achter de boxen stonden twee kerels vanalles te doen, betrek die dan gewoon bij de show en haal die op het podium vind ik. Eindverdict: meer vertoon dan inhoud, maar wel tof vertoon. Patti Smith verbaasde me, haar optreden was zo voorbij en amuseerde me best. Ze had een goeie band bij en haar geluidsmix zat in tegenstelling tot een hoop andere bands echt goed. White Lies was voor mij het beste optreden van de dag. Af en toe bombastisch, synthesizers,… top. Van headliner Morrissey ken ik enkel wat The Smiths songs (van The Queen is Dead) en bij mijn weten heeft hij er daar geen van gespeeld. Weinig herkenbaars dus maar best te genieten optreden zonder meer.
De laatste act van de dag gelaten voor wat hij was en teruggegaan naar de camping en gaan pitten.
VRIJDAG
The Hickey Underworld: Bassist leuk om in het oog te houden, geen flauw idee waarover ze zongen (geluidsmix!), muzikaal vrij rechtoe rechtaan in your face dus was wel een leuke instapper.
Juveniles: Werden in het boekje gelinked aan New Order en Bryan Ferry, waarbij mijn interesse wel werd gewekt. Synths doen het wel altijd voor mij, dus dit vond ik een verrassend goed optreden. Grappig detail, ergens in het midden van de set komt ineens den Herman Schuermans voor ons staan Blackberry in de hand, checkt den band 5 sec en verlaat de zaal dan weer 
Eerstvolgende acts zeiden ons niks waardoor we de tijd namen iets te eten (Route des Saveurs!!!!!), echt een aanrader daar.
Jerikan: Twee dorpsidioten in een dj-booth die knalharde dubstep draaide, ben hoegenaamd geen brostepper maar ik kon die onbekendere, ruige platen best wel smaken … alé jah voor zo’n tien minuten en daarna doorgegaan.
Carbon Airways: Broertje en zusje van +- 14,15 jaar die wat beats uit het flaptopje toveren … alleen interessant voor de pedo’s onder ons (rondhuppelend meisje opt podium) voor de rest nothing to see
Far East Movement: Did they clone the Black Eyed Peas? Na 5 minuten het afgetrapt, too lame. Wa rondgehangen in de indoorzalen.
Booka Shade Live: Misschien had ik te hoge verwachtingen maar echt super vond ik het niet. Set was wel snel voorbij en best geamuseerd maar hun optreden een aantal jaar terug op Werchter vond ik meer memorabel.
Marilyn Manson: Houdbaarheids- en relevantiedatum heeft dieje ook al lang bereikt. Lame optreden. Nog ver voor het einde terug naar binnen gegaan.
Beardyman: Funny guy, toffe ‘gimmick’, nice skills maar een uur kan het me niet boeien dus gewoon na een dik halfuur afgeklokt voordat ik het al te beu werd.
Eptic: Brostep, nothing to see …. Buiten het feit dat hij een kwartiertje jump up dnb draaide, daarop op m’n eentje alles afgebroken, daarna terug lome dubstep
Erol Alkan: Toen ik toekwam was hij zijn set al aan het afronden, zat niet echt veel meer in met andere woorden.
ZATERDAG
Pony Pony Run Run: Grootste ontdekking van het weekend, toffe band … hun laatste nummer/impro ging harder dan hun andere nummers en deed denken aan Goose of Soulwax en daarmee scoor je bij mij punten 
Daarna beetje overal en nergens rondgehangen.
Joeystarr: Fat optreden, lyrics uiteraard wat moeilijker begrijpbaar maar lekkere flow en sfeer!
50 Cent: Spijtig dat ik hierdoor Rustie moest missen maar die catch ik wel another time, bomoptreden, net voor hij begon begon het te regenen maar dat maakte het publiek nog zotter, hij riep nog wa klein mannen opt podium en je zag dat hij er dik plezier in had gans het optreden, A+
Dub FX: Einde meegepikt maar het viel ons inderdaad op dat het anders in mekaar zat dan hij normaal doet
Kavinsky: Chille, uitgesponnen muziek … mijn ding wel maar je voelde dat de zaal vooral wilde feesten.
Mr.Oizo: Wat een held. Die ging er echt BONK op, eerste half uur was INSANE. Zotte schijven, zaal uit z’n dak. Daarna klein beetje ingezakt om naar het einde toe terug door te knallen. Pet af en tis ook gewoon ne coolio 
ZONDAG
Uitbol dag, vermoeidheid,….
Hollie Cook: Wa reggae getinte songs, best chill met het zonnetje erbij, kheb mij dan meer languit op de wei gelegd
Francois & The Atlas Mountain: Enthousiaste mannen, toffe set
I Blame Coco: Dochter van, niet zoveel aan
Bony King of Nowhere: Rustige songs + vermoeidheid = nog meer vermoeidheid, alhoewel hij wel een sterrenband bij had, twas ni slecht maar kviel gewoon bijna in slaap
Milow royaal geskipped
Yeasayer: Cool optreden, keek er wel naar uit om hun bezig te zien en het was dik ok, er zat wel niet zoveel meer in de tank maar me er doorgesleept, de bassist moest ook paar keer vragen voor wat respons van het publiek dus ik denk niet dat we als publiek een cadeau waren voor hen
M83: Kregen het publiek niet zo goed mee (vermoeidheid?), momentjes waarop in Werchter bv. Wel vlot de handen op elkaar gingen was het hier maar mager, veel mensen gingen ook lopen na hun hitje, hadden een mega-synth in het midden op het podium staan die ze vooral tijdens het laatste nummer lieten doorscheuren, ik vond het best wel mijn ding
Cypress Hill: Publiek stond vooral op hen te wachten, laatste restjes energie werden er hier uitgepompt, hoop degoutante bro’s vanvoor (staan rondzwaaien met ananassen, stoer doen naar de security voor de frontstage en hun broek volkakken als de security guys in het publiek springen en hun ass komen whoopen, was nog funny) maar zelf feestje gebouwd en ook alles eruit gesmeten, bom optreden, alleen die dubstep collabs op het einde had ik wat mixed feelings bij
Conclusie
PRO
+ White Lies, Pony Pony Run Run, Joeystar, Yeasayer
++ 50 Cent, Mr. Oizo, Cypress Hill
Route des Saveurs
Laidback sfeer, toffe crowd
Prijskaartje
MIN
-Ingang: met bandje moeten aanschuiven in rij met mensen die ticket nog moeten inwisselen = wachten (één doorgang voor mensen met bandje zou al een pak helpen)
-Fixatie op dubstep
-Geluid in grote zaal bij de bands was vaak meer een soep (zeker de vocals)
goed gedraait van cAde