de hamster
Legacy Member
The legend of zelda:the windwaker
Soms kijk ik nog met weemoed terug naar mijn eerste stapjes als 8 jarige in de wondere wereld van games.
Spelend op een kleine tv op de nintendo 8bit die ik van de sint had gekregen na het schrijven van 3 dreigbrieven.
8 jaar en dol op het spelen van de mariogames,duckhunt,the turtles en o jeugdsentiment...robocop.
1 cartridge kon me echter niet bekoren...een gouden van zelda , a link to the past.
Te veel zoeken,te veel puzzels,te moeilijk tout court.
13 jaar later staat er opnieuw een Nintendoconsole op mijn kamer te pronken met Mariogames en ........Zelda.
Mijn vroegere mening over Zelda indachtig ( dat trekt hier op niks,waar ligt Robocop??????) begon ik ietwat sceptisch aan een nieuw gameavontuur,geen geweren en robotten maar een klein mannetje met puntige oren en een zwaardje.
Het verhaal:
In een notendop,je speelt Link, de enige mannelijke gamesfiguur die een rokje en maillot mag dragen en er mee weggeraakt. (voor 1 van die monsters 'o yess its ladiesnight' kan zingen heeft die al een zwaard in zijn jeweetwel)
Een 12jarig ventje met blond haar en blauwe ogen zonder rokje maar wel met een groene muts die mijn vriendin de woorden 'zie ne keer hoe schattig' ontlokte.
Als je nu toevallig de naam Link nogal stom vindt(waarom nie recht?) kun je in het startmenu zelf een naam voor het ventje verzinnen.
Als je een narcist ben kun je dus de hele game lang aangesproken worden met je eigen naam,of kun je opteren voor iets idioot (Polleke of francois bvb)
Het verhaal is in feite erg simpel,maar het werkt wel.
er gaat een legende over een koningrijk en een grote badguy die verslagen werd door een held en nu is die bad guy terug van vakantie in Center parks .
Jammergenoeg is de hero of time nergens te bespeuren dus wie gaat er uiteindelijk de zaak mogen fixen?
juist ja...Polleke.
In het begin Gaat het voornamelijk over het feit dat je Zusje gebirdnapt wordt op je plechtige comunnie en je met 'behulp' van Piraten onder leiding van Miss Tetra en een pratende boot haar probeert te bevrijden.
Beetje bij beetje ontdek je het groter plot achter dat begingegeven dat vol zit met draken,vliegende facteurs,elfjes wandele struiken en nog veel meer gespuis.
Het verhaal is dus simpel maar ook charmant en goed bedacht in al zijn uiteindelijke voorspelbaarheid en zit vol kleurrijke figuren,heldenmoed,humor en emotie.(ik ben een softie ,vooral als het over blondjes met blauwe ogen gaat en dit game zit er vol van)
gameplay:
Op het eerste zicht lijkt de gameplay al even simpel als het verhaal.
De speelwereld bestaat uit eilanden op een grote oceaan.
Samen met uw buddy,de talking boat ga je van eiland naar eiland en in feite is het simpelweg.
Ga naar dat eiland voor een item,doe die opdracht voor een item,ga door die dungeon en versla de eindbaas voor een item en als je al die items van het 1e soort hebt ga je op zoek naar een ander soort items.
Gelukkig is alles zo goed uitgewerkt dat het nooit als een sleur aanvoelt,alhoewel.
Het varen is in het begin erg fun maar wordt gaandeweg toch wat vervelend.
Zo kwam het voor dat als ik van de ene kant van de map naar de ander moest ik polleke maar liet bootje varen en zelf maar even mijn email ging checken.
gelukkig krijg je na een tijd de optie om te warpen op de map,maar uiteindelijk begint het varen je wel tegen te steken,spijtig.
Dat warpen kan je doen door een andere gameplayfeature en dat ding waar de titel om draait:The windwaker.
Dit kleine stokje wordt samen met je zwaard je meest gekoesterde bezit doorheen het spel.
Je kunt met het dirigeerstokje de windrichting controleren,figuren possesen,de dag in nacht veranderen en zoveel meer.
Zo een windaria in night of the proms -stijl spelen is makkelijk dankzij goeie,makkelijk onder de kniekrijgende controls.
Dit gaat op voor heel het spel.
De controls zijn erg makkelijk,maar toch veelzijdig genoeg om te boeien.
doorheen je quest krijg je tal van items zoals een boog,een grapling hook,boomerang enzovoort enzoverder die je in het startmenu vlot aan een actieknop op de controller kunt toewijzen.
met een schouderknop kun je op zaken locken.
Een afgrond? Effe locken op die boomstronk en je grappelt er zo over nog net geen tarzanimitatie gevend.
Dat locken komt ook in de zwaardgevechten van pas.
Je lockt je vijand en iedere aanval die hij doet kun je blocken met je schild,slaan doe je met de grote groene knop.
Als je een trilling voelt kun je zelfs een pareeraanval maken.
Dit zorgt er voor dat het vechten extreem makkelijk is.
Eindbazen kunnen aanvankelijk moeilijker overkomen maar ook die hebben steeds een duidelijke zwakke plek die makkelijk uit te buiten valt.
het feit dat je constant met extra hartjes en levenskracht wordt bestookt maakt hetwel erg moeilijk te sterven.
De 'uitdaging' in het game komt dan ook van de puzzels.
hoewel ook die niet zo moeilijk zijn,zitten er heel wat goeie slimme gameplayvondsten in die allemaal gebruik maken van je verworven items en vaardigheden.
Graphics
De cellshaded graphics zorgen ervoor dat het er uitziet als een tekenfilm die kinderlijk maar niet kinderachtig is.
Het verhaal en de gameplay slorpen je teveel op om dit af te gaan stempelen als kiddy.
Om eerlijk te zijn zou ik dit zelfs zo wat de sfeervolste graphics die ik ooit in een game heb gezien durven noemen.
De Wereld heeft een erg leuke aparte stijl en de personages zijn verbluffend geanimeerd.
Vooral de gezichtsuitdrukkingen zijn erg goed,zo was het keer op keer gieren toen link zijn zwaard tegen een muur sloeg of ik een piraat met een zwaard in zijn *** stak.
Ook de lichteffecten en stofwolken zijn een lust voor het oog en de vuurstofjeswolken op dragon roost deden zowaar mijn bakkes even naar beneden vallen.
natuurlijk heeft het spel grafische minpuntjes zoals zwaarden die door objecten gaan maar overall is dit grafisch indrukwekkend en zit the windwaker vol kleine details.
Sound:
Over de muziek ben ik eveens te spreken.
De achtergrondmuziek ligt goed in het oor en wisselt genoeg af om niet te gaan irriteren.
De soundeffecten werken doorgaands aardig hoewel de kreten van een vechtende Link na een uur hacken wel wat meer variatie mochten gehad hebben en link die een obstakel klimt kan wel eens voor een occasionele gniffel zorgen.
de geluidseffecten zijn niet opzienbarend en doen zelfs beetje oldschool aan maar dat heeft zeker zijn charme.
het constante geruis van de zee zorgt er wel voor dat ik om de 5 voeten naar de wc moet,maar dat kan ook aan de overdosis cola liggen
Voiceovers bevat het spel niet,buiten wat gegrom of een hey of een orgastische oerkreet van een draak en
het getater gebeurt in tekstvlakken die gelukkig leuke dialogen bevatten.
Conclusie:
Zelda the windwaker ownt mijn zelda 2 volledig.
Nog steeds gaat het om veel zoeken,maar nu vond ik tenminste alles.
nog steeds draait het vooral om puzzels,maar die blijven leuk en volgen allemaal een duidelijke logica.
Een lust voor oog en oor met een weinig opzienbarend maar charmant verhaal
Alleen spijtig dat het zoeken en varen naar het einde toe ietwat repetitief wordt en de uitdaging in het vechten bijna onbestaande is.
Ietwat meer dungeons en wat pittigere vijanden hadden zeker gemogen in plaats van de schattenjacht die de game naar het einde toe wordt.
Ondanks deze minpuntjes is dit een erg sterk game dat je volledig opslorpt in een prachtig uitziende wereld dat lekker speelbaar is voor een budgetprijsje.
Eind dit jaar komt op Gamecube een nagelnieuwe zelda uit.
Donkerder,volwassenere look,geen water meer maar wel een rokje en maillots
dat het maar rap eindejaar is,dat ik terug met Polleke aan de slag kan.
87/100
(niet zo zeer op spelling letten,k'heb dees snachts geschreven en mijn oplettendheid was wat minnder tegenover de snelheid waarmee ik het schreef
)
Soms kijk ik nog met weemoed terug naar mijn eerste stapjes als 8 jarige in de wondere wereld van games.
Spelend op een kleine tv op de nintendo 8bit die ik van de sint had gekregen na het schrijven van 3 dreigbrieven.
8 jaar en dol op het spelen van de mariogames,duckhunt,the turtles en o jeugdsentiment...robocop.
1 cartridge kon me echter niet bekoren...een gouden van zelda , a link to the past.
Te veel zoeken,te veel puzzels,te moeilijk tout court.
13 jaar later staat er opnieuw een Nintendoconsole op mijn kamer te pronken met Mariogames en ........Zelda.
Mijn vroegere mening over Zelda indachtig ( dat trekt hier op niks,waar ligt Robocop??????) begon ik ietwat sceptisch aan een nieuw gameavontuur,geen geweren en robotten maar een klein mannetje met puntige oren en een zwaardje.
Het verhaal:
In een notendop,je speelt Link, de enige mannelijke gamesfiguur die een rokje en maillot mag dragen en er mee weggeraakt. (voor 1 van die monsters 'o yess its ladiesnight' kan zingen heeft die al een zwaard in zijn jeweetwel)
Een 12jarig ventje met blond haar en blauwe ogen zonder rokje maar wel met een groene muts die mijn vriendin de woorden 'zie ne keer hoe schattig' ontlokte.
Als je nu toevallig de naam Link nogal stom vindt(waarom nie recht?) kun je in het startmenu zelf een naam voor het ventje verzinnen.
Als je een narcist ben kun je dus de hele game lang aangesproken worden met je eigen naam,of kun je opteren voor iets idioot (Polleke of francois bvb)
Het verhaal is in feite erg simpel,maar het werkt wel.
er gaat een legende over een koningrijk en een grote badguy die verslagen werd door een held en nu is die bad guy terug van vakantie in Center parks .
Jammergenoeg is de hero of time nergens te bespeuren dus wie gaat er uiteindelijk de zaak mogen fixen?
juist ja...Polleke.
In het begin Gaat het voornamelijk over het feit dat je Zusje gebirdnapt wordt op je plechtige comunnie en je met 'behulp' van Piraten onder leiding van Miss Tetra en een pratende boot haar probeert te bevrijden.
Beetje bij beetje ontdek je het groter plot achter dat begingegeven dat vol zit met draken,vliegende facteurs,elfjes wandele struiken en nog veel meer gespuis.
Het verhaal is dus simpel maar ook charmant en goed bedacht in al zijn uiteindelijke voorspelbaarheid en zit vol kleurrijke figuren,heldenmoed,humor en emotie.(ik ben een softie ,vooral als het over blondjes met blauwe ogen gaat en dit game zit er vol van)
gameplay:
Op het eerste zicht lijkt de gameplay al even simpel als het verhaal.
De speelwereld bestaat uit eilanden op een grote oceaan.
Samen met uw buddy,de talking boat ga je van eiland naar eiland en in feite is het simpelweg.
Ga naar dat eiland voor een item,doe die opdracht voor een item,ga door die dungeon en versla de eindbaas voor een item en als je al die items van het 1e soort hebt ga je op zoek naar een ander soort items.
Gelukkig is alles zo goed uitgewerkt dat het nooit als een sleur aanvoelt,alhoewel.
Het varen is in het begin erg fun maar wordt gaandeweg toch wat vervelend.
Zo kwam het voor dat als ik van de ene kant van de map naar de ander moest ik polleke maar liet bootje varen en zelf maar even mijn email ging checken.
gelukkig krijg je na een tijd de optie om te warpen op de map,maar uiteindelijk begint het varen je wel tegen te steken,spijtig.
Dat warpen kan je doen door een andere gameplayfeature en dat ding waar de titel om draait:The windwaker.
Dit kleine stokje wordt samen met je zwaard je meest gekoesterde bezit doorheen het spel.
Je kunt met het dirigeerstokje de windrichting controleren,figuren possesen,de dag in nacht veranderen en zoveel meer.
Zo een windaria in night of the proms -stijl spelen is makkelijk dankzij goeie,makkelijk onder de kniekrijgende controls.
Dit gaat op voor heel het spel.
De controls zijn erg makkelijk,maar toch veelzijdig genoeg om te boeien.
doorheen je quest krijg je tal van items zoals een boog,een grapling hook,boomerang enzovoort enzoverder die je in het startmenu vlot aan een actieknop op de controller kunt toewijzen.
met een schouderknop kun je op zaken locken.
Een afgrond? Effe locken op die boomstronk en je grappelt er zo over nog net geen tarzanimitatie gevend.
Dat locken komt ook in de zwaardgevechten van pas.
Je lockt je vijand en iedere aanval die hij doet kun je blocken met je schild,slaan doe je met de grote groene knop.
Als je een trilling voelt kun je zelfs een pareeraanval maken.
Dit zorgt er voor dat het vechten extreem makkelijk is.
Eindbazen kunnen aanvankelijk moeilijker overkomen maar ook die hebben steeds een duidelijke zwakke plek die makkelijk uit te buiten valt.
het feit dat je constant met extra hartjes en levenskracht wordt bestookt maakt hetwel erg moeilijk te sterven.
De 'uitdaging' in het game komt dan ook van de puzzels.
hoewel ook die niet zo moeilijk zijn,zitten er heel wat goeie slimme gameplayvondsten in die allemaal gebruik maken van je verworven items en vaardigheden.
Graphics
De cellshaded graphics zorgen ervoor dat het er uitziet als een tekenfilm die kinderlijk maar niet kinderachtig is.
Het verhaal en de gameplay slorpen je teveel op om dit af te gaan stempelen als kiddy.
Om eerlijk te zijn zou ik dit zelfs zo wat de sfeervolste graphics die ik ooit in een game heb gezien durven noemen.
De Wereld heeft een erg leuke aparte stijl en de personages zijn verbluffend geanimeerd.
Vooral de gezichtsuitdrukkingen zijn erg goed,zo was het keer op keer gieren toen link zijn zwaard tegen een muur sloeg of ik een piraat met een zwaard in zijn *** stak.
Ook de lichteffecten en stofwolken zijn een lust voor het oog en de vuurstofjeswolken op dragon roost deden zowaar mijn bakkes even naar beneden vallen.
natuurlijk heeft het spel grafische minpuntjes zoals zwaarden die door objecten gaan maar overall is dit grafisch indrukwekkend en zit the windwaker vol kleine details.
Sound:
Over de muziek ben ik eveens te spreken.
De achtergrondmuziek ligt goed in het oor en wisselt genoeg af om niet te gaan irriteren.
De soundeffecten werken doorgaands aardig hoewel de kreten van een vechtende Link na een uur hacken wel wat meer variatie mochten gehad hebben en link die een obstakel klimt kan wel eens voor een occasionele gniffel zorgen.
de geluidseffecten zijn niet opzienbarend en doen zelfs beetje oldschool aan maar dat heeft zeker zijn charme.
het constante geruis van de zee zorgt er wel voor dat ik om de 5 voeten naar de wc moet,maar dat kan ook aan de overdosis cola liggen
Voiceovers bevat het spel niet,buiten wat gegrom of een hey of een orgastische oerkreet van een draak en
het getater gebeurt in tekstvlakken die gelukkig leuke dialogen bevatten.
Conclusie:
Zelda the windwaker ownt mijn zelda 2 volledig.
Nog steeds gaat het om veel zoeken,maar nu vond ik tenminste alles.
nog steeds draait het vooral om puzzels,maar die blijven leuk en volgen allemaal een duidelijke logica.
Een lust voor oog en oor met een weinig opzienbarend maar charmant verhaal
Alleen spijtig dat het zoeken en varen naar het einde toe ietwat repetitief wordt en de uitdaging in het vechten bijna onbestaande is.
Ietwat meer dungeons en wat pittigere vijanden hadden zeker gemogen in plaats van de schattenjacht die de game naar het einde toe wordt.
Ondanks deze minpuntjes is dit een erg sterk game dat je volledig opslorpt in een prachtig uitziende wereld dat lekker speelbaar is voor een budgetprijsje.
Eind dit jaar komt op Gamecube een nagelnieuwe zelda uit.
Donkerder,volwassenere look,geen water meer maar wel een rokje en maillots
dat het maar rap eindejaar is,dat ik terug met Polleke aan de slag kan.
87/100
(niet zo zeer op spelling letten,k'heb dees snachts geschreven en mijn oplettendheid was wat minnder tegenover de snelheid waarmee ik het schreef
)
. Ik was dus ook constant dood, had geen flauw benul van wat te doen 
ad: . Later heb ik in Nintendo Player, een boekske van dien tijd, een review gelezen van Zelda A Link to the Past maar toen heb ik besloten om deze aan de kant te laten liggen in de wetenschap dat ik toch niet zou weten wat ik moest doen in dat spel. Ik hield het in die tijd maar bij de Mario platformspellen. Ook bij OOT had ik nog steeds dat gevoel dat het te moeilijk zou zijn voor mij of dat ik de game niet leuk zou vinden. Ik heb deze dan toch enkele jaren geleden, MM was ook al uit, tweede hands gekocht omdat een klasgenoot mij ooit had gezegd dat dat absoluut het beste spel is dat er bestaat. Sindsdien is de Zelda reeks mijn absolute favoriet 
. Ik wacht dus ook vol ongeduld op de nieuwe Zelda maar ik heb mijn verwachtingen toch wat terug geschroefd om niet teleurgesteld te zijn zoals bij TWW. Ik had van TWW toch wat meer verwacht maar het blijft een geweldige game.