Archief - Uw favoriete Retrogames: het hoe en waarom

lk lees hier in verschillende topics dat men een fris winterbriesje in het retrogaming gedeeltje wil laten waaien. Ik probeer alvast mijn bijdrage te leveren.

De bedoeling is om iets over je eigen favoriete game te schrijven. Het moet daarom niet als een topper beschouwd worden. Ik heb me rot geamuseerd met sommige flutgames, terwijl ik me doodverveeld heb met sommige games die zeer hoog aangeschreven staan.

Hieronder zie je wel waar ik naartoe wil.

Platform: PSX
Titel: Final Fantasy 7
Genre: RPG
Datum aankoop: lang geleden, dat zal ergens eind de jaren 90 zijn.

Hoe en waarom?

2dehands gekocht in de (inmiddels ter ziele gegane) Game Nation. Een tweedehands spel kostte toen 800-1200 BEF. Dit spel kon je kopen voor 1500 BEF met het grote verschil dat het uit 3 cd’s bestond. Dus ik dacht veel meer speelplezier voor minder geld. Het spel in de winkel getest en uiteindelijk met iets anders naar huis gegaan. Ik had nog nooit een RPG gespeeld. Ik begreep er niets van en vond het een c*tspel. Je kon daar ook games huren. Dan enkele weken later dat spel toch eens gaan huren. Zelfde gevoel “what the heck is this”. Na een uur spelen dacht ik, ik ga dit uitzetten. Toch nog verder gespeeld. Voor ik het wist was ik al 2-3 uur bezig. Telkens dat ik dacht nu zet ik het uit, vond ik het eigenlijk toch wel leuk tot ik het spel effectief moest uitzetten en ik daar absoluut geen zin in had. Toen heb ik dit pareltje zonder twijfel gekocht en whaaaaw!!! In het begin had ik thuis nog geen internet. Verschillende keren naar de bib geweest om daar op internet op te zoeken hoe ik verder moest in het spel. Het spel uitgespeeld. Maanden nadien had ik dan wel internet. Toen ik wat opzoekingswerk deed, kwam ik tot de conclusie dat ik nog niet de helft van het spel gezien had. Dus maar opnieuw beginnen spelen om het spel voor de volle 100% uit te spelen. Ondertussen was ook episode 8 en 9 uit. Ik was voordien al een zeer fervente gamer, maar dit spel liet de passie in volle hevigheid oplaaien. Ik heb ook de andere Final Fantasy’s en andere RPG’s waar ik me rot mee geamuseerd heb gespeeld. Er zijn nog een paar games die ik als één van mijn favoriete games beschouw maar geen enkel spel heeft me hetzelfde gevoel van uitdaging, voldoening,… gegeven als Final Fantasy VII. Het enige spel dat me emotioneel beroerde als één van de personages sterft (zal de naam niet vernoemen voor diegenen die dit spel nog niet gespeeld hebben). Voor mij dus niet zomaar een spel en de belangrijkste reden om uit als één van mijn favoriete, zoniet meest favoriete game te noemen.

Platform: Lunapark
Titel: Xain’d Sleena
Genre: science Fiction
Datum aankoop: nvt

YouTube - [S1][P2] Xain'd Sleena [HTSFL]

Het hoe en waarom?

Dit was één van de games dat ik als kleine manneke speelde in het lunapark tijdens het jaarlijkse verlof aan de zee in Middelkerke. Ook al was ik toen maar een jaar of 10-12 in dit spel was ik een kei. Dat game speelde ik probleemloos volledig uit. Ik fier als een gieter omdat vaak jonge gasten die jaren ouder waren bleven kijken hoe ik dit speelde. Ook vaak mensen geïrriteerd. Het spel stond achter een hoek. Vaak zag ik iemand achter de hoek komen om dit spel te spelen een blik trekkend van “ha d’er is ne jonge kadee op aan’t spelen. Ik zal binnen 2 minuten eens terugkomen dan is die toch dood”. En dan kwamen ze 10 minuten later terug en dan was ik nog steeds aan het spelen. Soms waren er die 2-3 keer terugkwamen voor ik het spel uitgespeeld had. Ik zag vaak blikken van “dedzju, is die nu nog aan’t spelen”. Ik denk dat er veel waren die dachten dat ik daar om de 5 minuten 10 frank instak om te kunnen verderspelen.

Platform: N64
Titel: The Legend of Zelda: Ocarina of Time
Genre: Adventure
Datum aankoop: 1998/ rond de release van het spel

Het Hoe en waarom

Men Nickname zegt eigelijk al waarom dit 1 van mijn favoriete reeks is, en van die reeks is Oot mij het hardste bijgebleven.
Ik kende eigelijk zogoed als niks over de zelda reeks (ik heb het naart schijnt al gespeelt op de Nes toen ik 3a4 jaar was, maar toen boeide het mij niet zo als super mario bros )
maar ik had een abonnement gekregen van mijn bomma op N64 magazine en in het 1ste magazine stond er een soort preview van TLoZ: OoT en ik was eigelijk al direct verkocht omdat het hoofdpersonage een groene tunic droeg, groen is al van klein af aan mijn favoriete kleur en kleuren hebben mij altijd al op 1 of andere manier beïnvloed
dus ik moest en zou deze game krijgen en al een geluk kreeg ik deze voor mijn sint of kerst
Men ouders hebben zich langs de 1ne kant geen betere, maar ook geen iritantere investering in huis gehaald
+ ik heb mij in 6 maanden geen ander spel in men N64 gestoken of gevraagt
- ze moesten om de zoveel minuten bij mij komen om het verhaal te vertalen
zeggen dat het spel goed was moet ik eigelijk niet doen, iedereen die het spel gespeelt heeft of kent weet dat dit toch 1 van de leukste,mooiste en grootste games van zijn tijd was, prachtige omgevingen,een verhaal dat zelfs zijn eigen film zou mogen verdienen ,muziek die je voor altijd achtervolgd, ja dit spel is voor mij echt Legendarisch!
sindsdien is deze reeks 1 van mijn geliefde reeksen en mogen ze van mij eeuwig blijven doorgaan met het maken van deze fantastische games!

Platform: SMSTitel: Alex kidd in miracle world
Genre: Platform
Datum aankoop: dacht eind 1989 ( samen dus met m'n eerste SMSII )

Hoe en waarom?


dit zou m'n sinterklaas / kerstkado van '89 moeten geweest zijn ( voor zover ik me nog kan herinneren ).
dit zat samen ik een bundel met Wonder boy ( de originele Arcade port ).

Alex kidd zal voor mij en voor vele anderen een classic blijven . ook omdat dit voor 90% het eerste spel zal zijn dat ze gespeeld hebben op de SMS.

de mogelijkheid om in een game , jezelf te voorzien van extra's ( wapens & upgrades ). is voor mij al een plus-punt . zo ook deze Alex kidd in miracle world.
het spel is zo simpel , doch moeilijk dat het veslavend is .

een jump & run game die eigenlijk superieur is aan alle Sonic games ( terwijl ik wel degelijk fan ben van Sonic ). toch is er géén game ( zelfs geen andere Alex kidd ) die aan deze titel kan tippen.

Titel: Mortal Kombat
Platform: Arcade
Genre: 2D Fighter
Datum: zomer van 92

Ik was 9 jaar en ging met één van mijn beste kameraden naar een Center Parcs achtig complex aan de kust. Inmiddels waren we reeds bezeten van de NES, games such as turtles & double dragon 2 hadden geen geheimen meer voor ons. Zoals elke kleine waarschijnlijk, waren we ook bezeten van lunaparken. Ik wandel de arcade binnen, zag een dertig tal kasten staan, maar rond één kast stond zeker 10 man. Als kleine aap, ging ik maar bij de grote jongens van + 16 staan... Wat ik toen zag, zorgde voor de grootste impact qua games die ik ooit heb gehad. Sub-Zero vs Kano... beelden die helemaal anders waren dan van de rest van de games, brute actie, en toen gebeurde het... Spinal rip fatality van Sub Zero. Ik wist niet wat er gebeurde

Titel: Hunter
Platform: Amiga & Atari ST
Genre: Action-adventure
Datum: een tijdje geleden pas gekocht maar vroeger veel gespeeld op de Atari van mijn neef

Ik heb altijd genoten van dit spel. De 3D graphics en het free-roamen spraken me enorm aan. Je kon alles verkennen en met alles vliegen/varen/rijden wat je tegenkwam, zelfs met een fiets
Ook veel van de omgeving kon vernietigd worden.
Voor mij is dit een van de voorlopers van het GTA-genre

Titel: Metal Gear Solid
Platform: PSX
Genre: Stealth/Action-adventure
Datum: gekocht bij launch, op 16 november 1998 dus

Metal Gear Solid was iets heel anders dan alles wat ik tot op dat punt had gespeeld. Het ging er niet om alle tegenstanders zo snel mogelijk af te knallen, integendeel zelfs. Het spel beloonde je om zo stil mogelijk rond te sluipen en juist vijandig contact te vermijden indien mogelijk. Geen nood: de legendarische boss fights maakten dat ruimschoots goed. Wie kan er ooit de masochistische Ninja vergeten of Psycho Mantis die je op enge manier gebiedt de controller in de tweede port te stoppen, tegen alle vormen van logica in?

Meer dan een game die echt alles perfect in balans had (prachtige graphics, geweldige muziek en elk kleinste elementje dat precies in elkaar paste), geldt Metal Gear Solid voor mij als een symbool. Een symbool van de revolutie in de game-industrie rond de late nineties, van het maken van thuisports van succesvolle arcadetitels tot het creëren van een volwaardige game-ervaring in je eigen luie zetel.

Ik heb de originele Metal Gear nog gespeeld, lang geleden, op MSX2 was dat. Goede reeks spellen.

Mijn favoriet is Boulder Dash.

Platform: Amiga
Titel: Pinball Dreams
Genre: Pinball Sim (duh!)
Datum aankoop: +-1994

Hoe en waarom?
Van kindsbeen af ben ik, naast videogames, helemaal weg van flipperkasten. De magie loopt van zo'n kast vol flikkerende lichtjes, bewegende deeltjes en blinkende balletjes gewoon af imho. Toen ik Pinball Dreams ontdekte op Amiga 500 was het hek echter helemaal van de dam.

Hoewel de game 4 verschillende speelvelden bevat, waren ik en mijn pa helemaal weg van "Steel Wheels". Een Western & Railway themed speelveld met de nodige spoorweg- en cowboygerelateerde soundeffects. Mijn pa en ik hebben letterlijk nachten gespendeerd op de game, beurtelings proberen om mekaars hi-score aan flarden te spelen. Zelfs tijdens de traditionele zomervakantie aan de Belgische kust, ging de amiga mee op verplaatsing.

De voor die tijd realistische gameplay, de (zoals gewoonlijk voor Amiga) uitstekende soundeffects en de constante wedijver tussen mij en mijne pa zorgen ervoor dat deze game in mijn persoonlijke all-time game top 10 eens plaats heeft weten te bemachtigen.

Platform: Amiga
Titel: Sensible Soccer
Titel: Goal
Genre: Soccer Games
Datum aankoop: +- 1994

Hoe en waarom?

Als je mij vraagt welke voetbalgame mij voor eeuwig en altijd zal bijblijven, dan staan Goal! en Sensible Soccer samen op het eerste schavotje:

Sensible Soccer
Ik vermoed dat vrijwel iedereen deze game wel kent. Grafisch stelde de game niets voor: haast vierkante bal, alle spelers exacte kopies van mekaar... Kortom: heden ten dage geraak je hiermee niet meer weg. Dit alles werd echter zo zwaar gecompenseerd door de ontzettend simplistische gameplay: Passen en trappen met één knop. Geen gezever met strategische aanvallen, buitenspelvallen, dieptepassen... gewoon knallen! Met de uren die ik samen met enkele maten hierop heb verkwantst, hadden we in zuid-Zaire een volledig dorp eigenhandig kunnen opbouwen denk ik

Goal:
Deze game was de iet of wat upgraded sequel op de epische Kick-Off games. De game heeft door de eigenzinnige controls een vrij grote instapdrempel. Als je een te bruuske draaiende loopbeweging maakt met de bal aan de voet, rolt de bal alleen verder en loop jouw personage alleen de andere kant uit. Doe je dergelijke move in de buurt van de doelman, dan volgt de doelman jouw personage ipv de bal. Maw rolt de bal domweg en alleen in doel. Druk je te snel in de tegenstelde richting van de huidige looprichting, dan voert jouw personage een omhaalbeweging uit, ook wanneer de bal bijna aan de andere kant van 't veld zit.

Eens je de controls echter goed onder de knie hebt, kan je de gekste stoten uithalen. Zo kan je, volgend op een uittrap, met éénzelfde personage 5 a 6 keer in volle looppas al koppend naar het doel van de tegenstrever doorstoten om dan met de laatste kopstoot via de dwarsligger te scoren. Mits wat training kan je ook vanaf het middenveld via een onnavolgbare curve scoren.

De game had ook enkele hilarische bugs:
Soms was jouw doelman of die van de tegenstander nergens meer te bespeuren en kwam deze na 't scoren doodleuk van achter het doel gelopen. Bij een hoekschop kan je zonder moeite keihard en zeer ver achter doel schieten. Na de trap blijft het beeld hangen op de cornervlag. Je ziet op het kleine on screen schematje de bal meters achter doel liggen en kan met jouw personage, op basis van het schema, de bal zelf gaan halen, terwijl de camera nog steeds op de cornervlag blijft turen. Maw zie je een bewegend stipje naar een stilstaand stipje lopen en terug.

En: top of the bill: na een rode kaart kan je je geschorste speler nog steeds vervangen met iemand van de bank. Ineens komt er dan doodleuk een extra speler op het plein gelopen

Platform: SNES
Titel: Turtles IV - Turtles in Time
Genre: Beat em up
Datum aankoop: rond 1994 denk ik

Hoe en waarom?

Ik had juist een SNES gekregen en samen met Super Mario World die bij de SNES zat, dit spel gekregen omdat mijn vader wist dat ik zot was van die schildpadden. Spel is simpel, maar ook zo leuk, zeker omdat je het met twee kon spelen. Gewoon een turtle kiezen (nam altijd mikey, mijn favoriet ) en beuken maar. Muziek was super en veel bekende figuren van de serie maakten het spel gewoon af voor mij. Ook had ik de hardmode gevonden op een bepaald moment, waardoor het toch nog ietsje pittiger werd.

Achteraf maar te weten gekomen dat er ook een arcadeversie was, maar dat deze minder stages had. Wel kon je met vier, wat je jammer genoeg niet op de SNES versie kon, maarja die multitap is ook maar veel later uitgekomen, dus daar hadden ze niet op voorzien waarschijnlijk.

Ik denk niet dat ze op turtles games deze game nog zullen kunnen overtreffen. De remake schijnt niet zo leuk te zijn, aangezien deze op de arcadeversie is gebaseerd en als je de snes versie gewoon bent, deze gewoon minder is...

Yuri zei:

De remake schijnt niet zo leuk te zijn, aangezien deze op de arcadeversie is gebaseerd en als je de snes versie gewoon bent, deze gewoon minder is...

Klik om te vergroten...

de remake is idd een pak minder leuk + ik vond dat ze konami de remake zelf moesten laten maken

Als ze 4-player ondersteuning hadden gehad in de SNES-versie, was Turtles in Time de perfecte beat-'em-up geweest, full stop. Capcom heeft enkele zeer fijne arcadegames gemaakt in dat genre, maar dankzij TMNT 4 alleen al was Konami koning.

Daarover gesproken

Platform: arcade
Titel: The Simpsons
Genre: beat-'em-up
Jaar: de golden nineties

Niet alleen is The Simpsons (arcade) een geweldige game waar ik echt sloten stukken van 20 frank aan heb verspeeld, maar het was ook nog eens de game die voor mij de golden age van de arcades symboliseerde. The Simpsons mag dan wel een enorm succesvolle franchise gebleken zijn na 20 jaar, maar het was toen de serie nog relatief jong was dat de beste game erover verscheen. Sindsdien nooit meer geëvenaard (laten we vooral zwijgen over de NES en PSX-titels) en zeker niet meer verbeterd, blijft The Simpsons arcade eenzaam aan de top.

Vier personages (Lisa, Bart, Homer, Marge), 4-player coöp, team attacks, prachtig ontworpen stages met geweldige bosses en ga zo maar even door. De herinneringen die ik aan deze game heb zijn misschien jammer genoeg zowat de enige die ik ooit heb mogen koesteren aan de arcadehallen, vermits ze hier rond het keren naar het nieuwe millennium al aan het uitsterven waren en ik toen al op de thuismarkt gefocust was.

Gelukkig bestaat er zoiets als MAME.

Platform: arcade/PS2/Xbox
Titel: Street Fighter III: 3rd Strike
Genre: fighting
Datum: jammer genoeg vrij recent

Ja, velen zullen Street Fighter II ongetwijfeld in hun lijstje zetten. Natuurlijk is het fighting game-genre enorm schatplichtig aan deze game, die zowat eigenhandig alles introduceerde wat we nu met fighters associëren: variabele damage, combo's, special moves enzovoort en zo verder. Het was echter met Street Fighter III, en meer bepaald met 3rd Strike, de derde game in de SFIII-reeks, dat Capcom de formule mijns inziens volledig in de vingers had. Prachtig uitziende sprites, perfecte balans, mooie special moves en supers en een gewaagd gebruik van nieuwe personages. Dat afstappen van de gevestigde waarden loonde, want SFIII wordt door veel fans van het genre tot op heden gezien als de beste fighting game aller tijden. Tot op vandaag wordt deze dan ook nog competitief gespeeld, een eer die de meeste andere legendarische fighters (zoals SFII) niet meer te beurt valt wegens simpelweg te gedateerd.