Niet echt. De spanning komt dit keer door de akeligheid van de situatie, niet het half-dood rondlopen zonder amunitie. De visuals dragen hiertoe echt bij. Nu heb ik een zwak voor zombies, zowat het enigste wat mij nog angst kan aanjagen. Hoewel Capcom blijft beweren dat het hier niet om zombies gaat, is het effect toch nagenoeg hetzelfde, hoor. Creepy to the max, dus, zoals ze daar staan te wiebelen en en masse afkomen als ze je horen, met hun pitchforks en hun toortsen. En dan zijn er de eindbazen. Het zijn er echt veel, en ze zijn super gevarieerd. Variatie in het spel ook. Ik heb de eerste keer het dorpje in meerdere malen gespeeld en ik had telkens een andere ervaring. De ene keer was het sneaken om de huisjes heen, de andere keer werd ik ineens belegerd in één van de hutjes, met alle inwoners er omheen en als enigste uitweg het raam op de bovenverdieping. Collega's hier op het werk komen ook steeds met andere verhalen af.
En ja, het kapot schieten van die tegenstanders BLIJFT LEUK gedurende het ganse spel. Het is een beetje repetitief als je er over nadenkt, maar als je het aan het doen bent (gedurende 20+ uren) merk je daar absoluut NIKS van. En dat is, in mijn ogen, een bijzondere prestatie van Capcom. De hoofd game mechanic BLIJFT boeien, ook als is het steeds meer van hetzelfde. (Maakt niet uit hoeveel koppen je er af schiet, ik kan er gewoon niet mee stoppen, zo verslavend).
Wow! Geweldig spel begot.
/me rent weg en gaat lekker spelen. Crap, nog een half uurtje werken, dan wegrennen en spelen.
