Thin Liz
Legacy Member
Eindelijk heb ik hem binnen gehaald: Guitar Hero.
Om de volledige ervaring en maximum spelplezier te hebben, kocht ik ineens de hele reutemeteut: Guitar Hero World Tour (drum, gitaar en microfoon) en daarbij ook nog eens GH: Metallica met een extra gitaar.
Vanavond ga ik als eerste keer een vriendengroep uitnodigen om eens te bevestigen of GH met volledige band echt zo verslavend en leuk is als ze zeggen dat het is.
Om te beginnen m'n eigen ervaringen met GH.
Na alles mooi uitgepakt te hebben begint de lastige periode: alles in elkaar steken
. Toch valt dat best mee: de gitaar bestaat uit 2 stukken. Gewoon even de nek in de body steken en klaar is kees... of toch bijna. Op de Wii moet je namelijk je afstandsbediening in de gitaar steken. Bij de drum hetzelfde (die bestaat uit iets meer stukken, maar is ook snel in elkaar te steken): een Wii afstandsbediening onder het controlepadje. En dan schiet het me te binnen: voor mensen die geen 4 afstandsbedieningen hebben kan dit toch een dure (of duurdere) zaak worden. Toch als je met 4 wil spelen (2 gitaren, één drum en een zanger).
Zoals gezegd: de drum zit snel in elkaar. Toch valt me al één ding op: het fragiele. Over de gitaren maak ik me niet snel zorgen, die lijken wel lang mee te gaan. De drum is een andere zaak. De drum zelf rust op een uitschuifbaar half plastieken geval en je ziet alles over en weer wabbelen als je er een tikje tegen geeft. De cymbalen zijn ook uitschuifbaar en na een stevig avondje drummen is het niet ondenkbaar dat die laatste terug wat verzonken zijn in hun omhuizing.
Soit: we beginnen eraan
Ik steek World Tour erin en ik wil zo snel mogelijk een stukje gitaar spelen. Ik speel zelf al wat jaartjes gitaar dus ik skip (overmoedig?) de lessen
. Het inladen gaat vrij snel, geen commentaar hierover. Alles is mooi overzichtelijk gehouden. Als moeilijkheid, om wat los te lopen, neem ik 'easy' op 'Beat it' van Jackson. Het spelen zelf gaat vrij vlot, de knoppen reageren goed, net zoals het strummen. Op 'medium' is het echter een ander paar mouwen (zeker bij de Metallica-songs). De sprong is echt gigantisch... Terwijl ik met m'n ogen dicht op 'easy' speelde is 'medium' soms vrij moeilijk, zelfs voor iemand die gitaar speelt. Toch blijft het allemaal fun en leuk om te doen. Maar zoals ik al in een andere topic heb geschreven: het is en blijft een game dat naar het idee van een gitaar is gemaakt, maar een echte gitaar simuleren doet het nooit. Ik kan me goed voorstellen dat sommige mensen soms gek worden van het aantal 'noten' op de balk dat zit af te komen, die je dan moet aframmen op de kleurenknopjes. Je moet het echt goed in je vingers zitten hebben: de kleuren in combo met je vingers. Ik ga niet ontkennen dat het geen goede oefening is voor je vingers en dat ze daardoor soepeler worden. Dat doet het zeker 
Goed: de drum dan. Minder ervaring mee in het 'echte' leven, maar toch hoor en lees ik van veel mensen dat dit instrument nauwkeuriger kan aanleunen bij een echte drum. Ik neem plaats achter de drum en neem eens de 'easy' moeilijkheidsgraag bij 'Beat it'. Alles verloopt vrij lekker, maar na een tijdje kan het vrij saai worden, ik vind het echt te simpel. Op 'medium' is het zoveel leuker en ik kreeg meer het gevoel van 'echt' te drummen. Toch viel het me al direct op dat de drum niet alles kan registreren, zeker als je niet in het midden van de pads slaat.
In het algemeen vind ik dat de sprong tussen 'easy' en 'medium' echter iets te groot is. Wordt het bij het eerste dikwijls te makkelijk, dan is het bij het laatste meestal een stapje te ver en bijna 'onmogelijk' om nog te volgen voor een beginner. Toch in een groot deel songs en zeker in de moeilijkere gedeeltes (solo...).
Goed. M'n vriendin neem plaats achter de microfoon en dan komt het sterktepunt van het game naar boven. MULTIPLAY! Hoe meer mensen er mee doen, hoe meer fun. Je kan je echt uren amuseren door samen een liedje tot de laatste noot samen te spelen/brullen.
De microfoon is spijtig genoeg niet wireless, maar de kabel is dan weer lang genoeg om niet altijd te hinderen.
Een nadeel bij het zingen is wel de soms onleesbare lettertjes. Ik weet niet of dit te veranderen valt, maar in de standaardinstelling is de resolutie zodanig laag dat lezen dikwijls niet te doen is.
Het voorlopige verdict is echter zeer positief. GH is goed gemaakt en zal je behoorlijk veel fun geven, vooral in multiplay. Het grootste nadeel van GH blijft echter de prijs, het geheel kan duurder uitvallen als je zelfs niet genoeg controllers in huis hebt.
Deze week volgt meer
Om de volledige ervaring en maximum spelplezier te hebben, kocht ik ineens de hele reutemeteut: Guitar Hero World Tour (drum, gitaar en microfoon) en daarbij ook nog eens GH: Metallica met een extra gitaar.
Vanavond ga ik als eerste keer een vriendengroep uitnodigen om eens te bevestigen of GH met volledige band echt zo verslavend en leuk is als ze zeggen dat het is.
Om te beginnen m'n eigen ervaringen met GH.
Na alles mooi uitgepakt te hebben begint de lastige periode: alles in elkaar steken
. Toch valt dat best mee: de gitaar bestaat uit 2 stukken. Gewoon even de nek in de body steken en klaar is kees... of toch bijna. Op de Wii moet je namelijk je afstandsbediening in de gitaar steken. Bij de drum hetzelfde (die bestaat uit iets meer stukken, maar is ook snel in elkaar te steken): een Wii afstandsbediening onder het controlepadje. En dan schiet het me te binnen: voor mensen die geen 4 afstandsbedieningen hebben kan dit toch een dure (of duurdere) zaak worden. Toch als je met 4 wil spelen (2 gitaren, één drum en een zanger).Zoals gezegd: de drum zit snel in elkaar. Toch valt me al één ding op: het fragiele. Over de gitaren maak ik me niet snel zorgen, die lijken wel lang mee te gaan. De drum is een andere zaak. De drum zelf rust op een uitschuifbaar half plastieken geval en je ziet alles over en weer wabbelen als je er een tikje tegen geeft. De cymbalen zijn ook uitschuifbaar en na een stevig avondje drummen is het niet ondenkbaar dat die laatste terug wat verzonken zijn in hun omhuizing.
Soit: we beginnen eraan

Ik steek World Tour erin en ik wil zo snel mogelijk een stukje gitaar spelen. Ik speel zelf al wat jaartjes gitaar dus ik skip (overmoedig?) de lessen
. Het inladen gaat vrij snel, geen commentaar hierover. Alles is mooi overzichtelijk gehouden. Als moeilijkheid, om wat los te lopen, neem ik 'easy' op 'Beat it' van Jackson. Het spelen zelf gaat vrij vlot, de knoppen reageren goed, net zoals het strummen. Op 'medium' is het echter een ander paar mouwen (zeker bij de Metallica-songs). De sprong is echt gigantisch... Terwijl ik met m'n ogen dicht op 'easy' speelde is 'medium' soms vrij moeilijk, zelfs voor iemand die gitaar speelt. Toch blijft het allemaal fun en leuk om te doen. Maar zoals ik al in een andere topic heb geschreven: het is en blijft een game dat naar het idee van een gitaar is gemaakt, maar een echte gitaar simuleren doet het nooit. Ik kan me goed voorstellen dat sommige mensen soms gek worden van het aantal 'noten' op de balk dat zit af te komen, die je dan moet aframmen op de kleurenknopjes. Je moet het echt goed in je vingers zitten hebben: de kleuren in combo met je vingers. Ik ga niet ontkennen dat het geen goede oefening is voor je vingers en dat ze daardoor soepeler worden. Dat doet het zeker 
Goed: de drum dan. Minder ervaring mee in het 'echte' leven, maar toch hoor en lees ik van veel mensen dat dit instrument nauwkeuriger kan aanleunen bij een echte drum. Ik neem plaats achter de drum en neem eens de 'easy' moeilijkheidsgraag bij 'Beat it'. Alles verloopt vrij lekker, maar na een tijdje kan het vrij saai worden, ik vind het echt te simpel. Op 'medium' is het zoveel leuker en ik kreeg meer het gevoel van 'echt' te drummen. Toch viel het me al direct op dat de drum niet alles kan registreren, zeker als je niet in het midden van de pads slaat.
In het algemeen vind ik dat de sprong tussen 'easy' en 'medium' echter iets te groot is. Wordt het bij het eerste dikwijls te makkelijk, dan is het bij het laatste meestal een stapje te ver en bijna 'onmogelijk' om nog te volgen voor een beginner. Toch in een groot deel songs en zeker in de moeilijkere gedeeltes (solo...).
Goed. M'n vriendin neem plaats achter de microfoon en dan komt het sterktepunt van het game naar boven. MULTIPLAY! Hoe meer mensen er mee doen, hoe meer fun. Je kan je echt uren amuseren door samen een liedje tot de laatste noot samen te spelen/brullen.
De microfoon is spijtig genoeg niet wireless, maar de kabel is dan weer lang genoeg om niet altijd te hinderen.
Een nadeel bij het zingen is wel de soms onleesbare lettertjes. Ik weet niet of dit te veranderen valt, maar in de standaardinstelling is de resolutie zodanig laag dat lezen dikwijls niet te doen is.
Het voorlopige verdict is echter zeer positief. GH is goed gemaakt en zal je behoorlijk veel fun geven, vooral in multiplay. Het grootste nadeel van GH blijft echter de prijs, het geheel kan duurder uitvallen als je zelfs niet genoeg controllers in huis hebt.
Deze week volgt meer
