SnookiOrWooki
Legacy Member
Darksiders was dik twee jaar terug een game die een beetje onder de radar de winkels in vloog. Gelukkig wist het spel een fanbase op te bouwen, aangezien er maar weinig games op de Xbox 360, de PlayStation 3 en de PC te vinden zijn die voorzien in de behoefte die Zelda op de Nintendo-systemen met gemak weet te voldoen.
In tegenstelling tot Darksiders spelen we in dit tweede deel met zijn broer Death. Zoals sommige mensen misschien nog wel weten, werd War in de eerste Darksiders beschuldigd van het te vroeg starten van de Apocalyps. In Darksiders II gaat Death op pad om de onschuld van zijn broer te bewijzen. Dat houdt in dat het verhaal van Death gelijktijdig plaatsvindt met dat van War. Terwijl War dus huishoudt op een vergane Aarde zul je met Death op pad gaan om de mensheid weer tot leven te wekken om daarmee de Balance te herstellen en War te kunnen redden.
Darksiders II is een spel dat duidelijk het mantra van een vervolg gebruikt: groter, beter, meer. Zo bevat het spel een viertal maps die samen ongeveer twee tot drie keer de grootte van de totale omvang van de eerste Darksiders hebben. Een andere vernieuwing is de toevoeging van loot. Verslagen tegenstanders laten namelijk geregeld voorwerpen achter. Hamers, knotsen, speren, pantsers, de verscheidenheid aan voorwerpen varieert enorm en zorgt er ook daadwerkelijk voor dat Death er steeds iets anders uitziet.
Daarnaast is Darksiders II in de basis veranderd. Waar het vorige deel een action/adventure zoals Zelda was, weet het spel dit keer meerdere RPG-invloeden te introduceren. Ja, het verkennen van de wereld met een steeds verder uitbreidende hoeveelheid vaardigheden is nog steeds onderdeel van het spel, maar daar staat tegenover dat je nu ervaringspunten verdient en met statistieken te maken hebt. Met genoeg ervaring verdien je een level-up en daarbij krijg je steeds een skill point dat je toe moet wijzen aan een van de twee totaal verschillende skill trees.
De ene skill tree is gericht op korte afstandsgevechten en draagt de naam Harbinger. De andere skill tree richt zich op het gebruik van monsters die je op kunt roepen en magie. Met het oproepen van de doden is het natuurlijk ook logisch dat deze skill tree de naam Necromancer draagt. Elke tree heeft een aantal skills die je steeds verder uit kunt bouwen. Als jij bij de Harbinger eerst investeert in de Teleport Slash, dan zul je een basisaanval doen waarbij je door tegenstanders heen schiet.
Als je deze skill uitbouwt, kun je hier bijvoorbeeld ook een vuuraanval aan toevoegen. Elke tree heeft dus eigenlijk weer een kleine onderverdeling in aanvallen die het beste bij jouw speelstijl kunnen passen. Mocht je na een tijdje denken dat je gekozen skills niet helemaal juist zijn, dan kun je de punten heel makkelijk opnieuw laten verdelen door naar Vulgrim te gaan. Het kost dan slechts duizend coins. Dat is een stuk minder frustrerend dan het spel opnieuw te moeten beginnen.
Dat brengt me ook bij een belangrijk punt. Darksiders II bevat veel dingen die ervoor zorgen dat de ervaring heel gebruiksvriendelijk is. Dat klinkt een beetje vaag, dus laat het me even uitleggen. Veel van de gebieden die je bezoekt, zijn behoorlijk groot. Dat houdt echter wel in dat je veel heen en weer zult moeten reizen. Soms kom je namelijk plekken tegen waar je niet verder kunt totdat je een nieuwe vaardigheid hebt opgepikt in een latere kerker. Een voordeel is dan dus dat je simpelweg met een druk op de knop via je map kunt ‘fast travelen’ naar eerder bezochte locaties.
Dat er rekening wordt gehouden met de gamer zie je ook terug in het gegeven dat, zodra je de game opstart na een tijdje niet gespeeld te hebben, je een korte samenvatting krijgt van toen je de game voor het laatst speelde. Dat is een van de vele tekenen dat Vigil goed heeft nagedacht over gebruiksgemak voor de speler. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor de mogelijkheid om auto loot aan te vinken in het menu. Normaal gesproken moet je elk voorwerp namelijk oppakken met de B-knop. Met de auto loot aan wordt alles wat er valt automatisch aan je inventory toegevoegd.
Die loot zul je nodig hebben. Naast het feit dat je Death natuurlijk steeds betere wapens en bescherming wilt geven, zul je overbodige loot namelijk kunnen verkopen of aan je bezeten wapens kunnen voeren. Bezeten wapens zijn namelijk wapens die je, in tegenstelling tot de normale wapens, kunt voeren met loot. Elk bezeten wapen heeft vijf levels en bij elk level neemt het wapen een eigenschap van het voorwerp dat je erin stopte over.
Stel, je vindt twee bezeten zeisen en voert het voorwerpen totdat je ziet dat bij het volgende gevoerde voorwerp je een level zult stijgen. Als je dan een voorwerp voert met de zeldzame Life Steal-eigenschap zal je deze op je bezeten wapen kunnen zetten. Life Steal en Wrath Steal zijn overigens twee van de beste eigenschappen die je kunt vinden, want dan zal je wapen een percentage van de schade die je toedient omzetten in energie en magie.
Naast deze vernieuwingen heeft Vigil ervoor gekozen om Death een stuk wendbaarder te maken dan zijn broer Death. Dat houdt echter wel in dat Death niet in staat is om aanvallen te blokken. In plaats daarvan zal hij gebruikmaken van ontwijkende bewegingen zoals zijwaartse rollen en duiken. Het vechtsysteem en de weergaven van Death zorgen ervoor dat je echt het gevoel hebt dat er niet met Death te sollen valt.
Dat heeft overigens ook te maken met de manier waarop Death beweegt, hoe hij er dankzij de art van Joe Madureira uitziet en de inspanningen van stemacteur Michael Wincott. De acteur is vooral bekend door zijn rollen in films als The Crow en Metro. Door zijn lage, bijna grommende stemgeluid heeft Death iets van een wild dier dat elk moment los kan breken, maar tegelijkertijd veel zelfcontrole heeft. Het zorgt ervoor dat je steeds meer over hem te weten wilt komen.
Naast de goede stemacteurs is ook de muziek het vermelden waard. Van de openingsscène tot het einde van het spel weet de muziek je het gevoel te geven dat je met epische gevechten en een spannende ontdekkingsreis bezig bent. Componist Jesper Kyd heeft uitstekend werk geleverd, zoals hij eerder deed bij titels als Assassin’s Creed, Borderlands en Soul Calibur V. De muziek was bij enkele boss fights zo indrukwekkend dat ik bijna de aandacht verloor, omdat ik graag naar de muziek wilde luisteren.
Darksiders II is een avontuur waar je ongeveer twintig uur mee bezig bent voor je de eerste keer de aftiteling bereikt. Dan is het avontuur nog niet voorbij. Afgezien van het gegeven dat het spel een behoorlijk aantal side quests bevat die de levensduur oprekken, biedt het spel namelijk ook nieuwe opties als je het hebt uitgespeeld. Het spel bevat namelijk een New Game+. Sommige wapens en opdrachten zul je dus alleen maar tegenkomen als je deze modus ook gaat spelen.
Tot zover klinkt het dus alsof Darksiders II bijna perfect is. En in veel opzichten is het ook precies wat ik gehoopt had. Maar perfect is het spel helaas niet. Het bevat namelijk een aantal bugs die ik tijdens het spelen tegenkwam. Zo kwam het voor dat geluidseffecten en de muziek zomaar verdwenen. Heel af toe kwam dan het geluid van een aanval wel naar voren en als ik het spel pauzeerde, en daarna verder speelde, kwam het na een korte rust ook weer terug. Daarnaast liep het spel ook een aantal keren vast. Dat zouden op zich redenen kunnen zijn om te denken: bekijk het maar. Toch zegt het veel over de kwaliteit van het spel dat ik mijn Xbox 360 meteen weer opstartte om verder te kunnen spelen.
CONCLUSIE
Darksiders II is misschien niet origineel te noemen, aangezien de invloeden van spellen als Zelda, Devil May Cry en zelfs een oude klassieker zoals Soul Reaver duidelijk merkbaar zijn. Dat neemt echter niet weg dat het spel een hele verslavende mix van goede gameplay en een toffe stetting biedt.
Het zijn vooral de setting en de personages die echt nieuwsgierig maken hoe het verhaal verder zal gaan. Wat dat betreft is het misschien wel jammer dat Darksiders II niet verdergaat waar het eerste deel ophield. Maar goed, wie weet wat er in het volgende deel kan gebeuren. Het is in ieder geval duidelijk dat Darksiders II een aanschaf waard is, aangezien er zoals gezegd maar weinig spellen zoals dit op de Xbox 360, PS3 en PC te vinden zijn. Gelukkig is Darksiders II ondanks de kleine minpuntjes, die met een patch wel weggehaald kunnen worden, een erg tof spel geworden dat hoe dan ook het proberen waard is.
Bron: http://nl.ign.com/review/596/Darksiders-II-Review
Oh Jawel het spel is daar eindelijk en het is een echte knaller.
Het verhaal gaat over Death, 1 van de 4 ruiters van de Apocalyps. Death moet achterhalen wie zijn broer in het eerste deel heeft veraden, want zijn broer War wordt er namelijk van verdacht het einde van de wereld te vroeg veroorzaakt te hebben. Om de naam van zijn broer te zuiveren gaat hij op zoek naar de Tree of life, maar wat daar gebeurd weet ik voorlopig nog niet. De boss fights waar je soms alles uit de kast moet halen. Het coole personage Death kent van alle tricks om zijn weg te vinden. Soms een weg waar je eerst wat naar moet zoeken. Geheime verborgplaatsen van de pagina's van één of ander boek, je krijgt het spel niet zo snel helemaal uit!
Maar wat vinden andere mensen ervan.Ik ben toch niet de enige positieve over dit spel.
En waar zitten jullie op het moment in het spel? Op welke moeilijkheidsniveau spelen jullie?
gz Timothy
In tegenstelling tot Darksiders spelen we in dit tweede deel met zijn broer Death. Zoals sommige mensen misschien nog wel weten, werd War in de eerste Darksiders beschuldigd van het te vroeg starten van de Apocalyps. In Darksiders II gaat Death op pad om de onschuld van zijn broer te bewijzen. Dat houdt in dat het verhaal van Death gelijktijdig plaatsvindt met dat van War. Terwijl War dus huishoudt op een vergane Aarde zul je met Death op pad gaan om de mensheid weer tot leven te wekken om daarmee de Balance te herstellen en War te kunnen redden.
Darksiders II is een spel dat duidelijk het mantra van een vervolg gebruikt: groter, beter, meer. Zo bevat het spel een viertal maps die samen ongeveer twee tot drie keer de grootte van de totale omvang van de eerste Darksiders hebben. Een andere vernieuwing is de toevoeging van loot. Verslagen tegenstanders laten namelijk geregeld voorwerpen achter. Hamers, knotsen, speren, pantsers, de verscheidenheid aan voorwerpen varieert enorm en zorgt er ook daadwerkelijk voor dat Death er steeds iets anders uitziet.
Daarnaast is Darksiders II in de basis veranderd. Waar het vorige deel een action/adventure zoals Zelda was, weet het spel dit keer meerdere RPG-invloeden te introduceren. Ja, het verkennen van de wereld met een steeds verder uitbreidende hoeveelheid vaardigheden is nog steeds onderdeel van het spel, maar daar staat tegenover dat je nu ervaringspunten verdient en met statistieken te maken hebt. Met genoeg ervaring verdien je een level-up en daarbij krijg je steeds een skill point dat je toe moet wijzen aan een van de twee totaal verschillende skill trees.
De ene skill tree is gericht op korte afstandsgevechten en draagt de naam Harbinger. De andere skill tree richt zich op het gebruik van monsters die je op kunt roepen en magie. Met het oproepen van de doden is het natuurlijk ook logisch dat deze skill tree de naam Necromancer draagt. Elke tree heeft een aantal skills die je steeds verder uit kunt bouwen. Als jij bij de Harbinger eerst investeert in de Teleport Slash, dan zul je een basisaanval doen waarbij je door tegenstanders heen schiet.
Als je deze skill uitbouwt, kun je hier bijvoorbeeld ook een vuuraanval aan toevoegen. Elke tree heeft dus eigenlijk weer een kleine onderverdeling in aanvallen die het beste bij jouw speelstijl kunnen passen. Mocht je na een tijdje denken dat je gekozen skills niet helemaal juist zijn, dan kun je de punten heel makkelijk opnieuw laten verdelen door naar Vulgrim te gaan. Het kost dan slechts duizend coins. Dat is een stuk minder frustrerend dan het spel opnieuw te moeten beginnen.
Dat brengt me ook bij een belangrijk punt. Darksiders II bevat veel dingen die ervoor zorgen dat de ervaring heel gebruiksvriendelijk is. Dat klinkt een beetje vaag, dus laat het me even uitleggen. Veel van de gebieden die je bezoekt, zijn behoorlijk groot. Dat houdt echter wel in dat je veel heen en weer zult moeten reizen. Soms kom je namelijk plekken tegen waar je niet verder kunt totdat je een nieuwe vaardigheid hebt opgepikt in een latere kerker. Een voordeel is dan dus dat je simpelweg met een druk op de knop via je map kunt ‘fast travelen’ naar eerder bezochte locaties.
Dat er rekening wordt gehouden met de gamer zie je ook terug in het gegeven dat, zodra je de game opstart na een tijdje niet gespeeld te hebben, je een korte samenvatting krijgt van toen je de game voor het laatst speelde. Dat is een van de vele tekenen dat Vigil goed heeft nagedacht over gebruiksgemak voor de speler. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor de mogelijkheid om auto loot aan te vinken in het menu. Normaal gesproken moet je elk voorwerp namelijk oppakken met de B-knop. Met de auto loot aan wordt alles wat er valt automatisch aan je inventory toegevoegd.
Die loot zul je nodig hebben. Naast het feit dat je Death natuurlijk steeds betere wapens en bescherming wilt geven, zul je overbodige loot namelijk kunnen verkopen of aan je bezeten wapens kunnen voeren. Bezeten wapens zijn namelijk wapens die je, in tegenstelling tot de normale wapens, kunt voeren met loot. Elk bezeten wapen heeft vijf levels en bij elk level neemt het wapen een eigenschap van het voorwerp dat je erin stopte over.
Stel, je vindt twee bezeten zeisen en voert het voorwerpen totdat je ziet dat bij het volgende gevoerde voorwerp je een level zult stijgen. Als je dan een voorwerp voert met de zeldzame Life Steal-eigenschap zal je deze op je bezeten wapen kunnen zetten. Life Steal en Wrath Steal zijn overigens twee van de beste eigenschappen die je kunt vinden, want dan zal je wapen een percentage van de schade die je toedient omzetten in energie en magie.
Naast deze vernieuwingen heeft Vigil ervoor gekozen om Death een stuk wendbaarder te maken dan zijn broer Death. Dat houdt echter wel in dat Death niet in staat is om aanvallen te blokken. In plaats daarvan zal hij gebruikmaken van ontwijkende bewegingen zoals zijwaartse rollen en duiken. Het vechtsysteem en de weergaven van Death zorgen ervoor dat je echt het gevoel hebt dat er niet met Death te sollen valt.
Dat heeft overigens ook te maken met de manier waarop Death beweegt, hoe hij er dankzij de art van Joe Madureira uitziet en de inspanningen van stemacteur Michael Wincott. De acteur is vooral bekend door zijn rollen in films als The Crow en Metro. Door zijn lage, bijna grommende stemgeluid heeft Death iets van een wild dier dat elk moment los kan breken, maar tegelijkertijd veel zelfcontrole heeft. Het zorgt ervoor dat je steeds meer over hem te weten wilt komen.
Naast de goede stemacteurs is ook de muziek het vermelden waard. Van de openingsscène tot het einde van het spel weet de muziek je het gevoel te geven dat je met epische gevechten en een spannende ontdekkingsreis bezig bent. Componist Jesper Kyd heeft uitstekend werk geleverd, zoals hij eerder deed bij titels als Assassin’s Creed, Borderlands en Soul Calibur V. De muziek was bij enkele boss fights zo indrukwekkend dat ik bijna de aandacht verloor, omdat ik graag naar de muziek wilde luisteren.
Darksiders II is een avontuur waar je ongeveer twintig uur mee bezig bent voor je de eerste keer de aftiteling bereikt. Dan is het avontuur nog niet voorbij. Afgezien van het gegeven dat het spel een behoorlijk aantal side quests bevat die de levensduur oprekken, biedt het spel namelijk ook nieuwe opties als je het hebt uitgespeeld. Het spel bevat namelijk een New Game+. Sommige wapens en opdrachten zul je dus alleen maar tegenkomen als je deze modus ook gaat spelen.
Tot zover klinkt het dus alsof Darksiders II bijna perfect is. En in veel opzichten is het ook precies wat ik gehoopt had. Maar perfect is het spel helaas niet. Het bevat namelijk een aantal bugs die ik tijdens het spelen tegenkwam. Zo kwam het voor dat geluidseffecten en de muziek zomaar verdwenen. Heel af toe kwam dan het geluid van een aanval wel naar voren en als ik het spel pauzeerde, en daarna verder speelde, kwam het na een korte rust ook weer terug. Daarnaast liep het spel ook een aantal keren vast. Dat zouden op zich redenen kunnen zijn om te denken: bekijk het maar. Toch zegt het veel over de kwaliteit van het spel dat ik mijn Xbox 360 meteen weer opstartte om verder te kunnen spelen.
CONCLUSIE
Darksiders II is misschien niet origineel te noemen, aangezien de invloeden van spellen als Zelda, Devil May Cry en zelfs een oude klassieker zoals Soul Reaver duidelijk merkbaar zijn. Dat neemt echter niet weg dat het spel een hele verslavende mix van goede gameplay en een toffe stetting biedt.
Het zijn vooral de setting en de personages die echt nieuwsgierig maken hoe het verhaal verder zal gaan. Wat dat betreft is het misschien wel jammer dat Darksiders II niet verdergaat waar het eerste deel ophield. Maar goed, wie weet wat er in het volgende deel kan gebeuren. Het is in ieder geval duidelijk dat Darksiders II een aanschaf waard is, aangezien er zoals gezegd maar weinig spellen zoals dit op de Xbox 360, PS3 en PC te vinden zijn. Gelukkig is Darksiders II ondanks de kleine minpuntjes, die met een patch wel weggehaald kunnen worden, een erg tof spel geworden dat hoe dan ook het proberen waard is.
Bron: http://nl.ign.com/review/596/Darksiders-II-Review
Oh Jawel het spel is daar eindelijk en het is een echte knaller.
Het verhaal gaat over Death, 1 van de 4 ruiters van de Apocalyps. Death moet achterhalen wie zijn broer in het eerste deel heeft veraden, want zijn broer War wordt er namelijk van verdacht het einde van de wereld te vroeg veroorzaakt te hebben. Om de naam van zijn broer te zuiveren gaat hij op zoek naar de Tree of life, maar wat daar gebeurd weet ik voorlopig nog niet. De boss fights waar je soms alles uit de kast moet halen. Het coole personage Death kent van alle tricks om zijn weg te vinden. Soms een weg waar je eerst wat naar moet zoeken. Geheime verborgplaatsen van de pagina's van één of ander boek, je krijgt het spel niet zo snel helemaal uit!
Maar wat vinden andere mensen ervan.Ik ben toch niet de enige positieve over dit spel.
En waar zitten jullie op het moment in het spel? Op welke moeilijkheidsniveau spelen jullie?
gz Timothy
