Lint
Legacy Member
Ondanks mijn gezonde portie walging van de gemiddelde vlaamse film ben ik om de 1 of andere reden toch de zaal van Verlengd Weekend binnengestrompeld.
De typische vlaamse stijl druipt af van deze film, maar wel onderbouwd met een amerikaanse cliché sausje ivm verhaal en opbouw. De film begint redelijk luchtig en "grappig", gaat dan over naar "spannend" om te eindigen in een "emotionele" kuch climax.
Wat krijgen we nu als we 2 dingen die ik niet graag zie op ene hoop gooien ( vlaamse stijl en amerikaanse clichés )? Awel tot mijn eigen grote verbazing vond ik het allemaal nog niet ZO een ramp dan ik had verwacht. Al bij al is het nog een redelijk entertainende film met een aantal ( geslaagde ) grappige momenten.
Een diepzinnig verhaal moeten we hier natuurlijk niet zoeken, en al evenmin uitmuntende acteerprestaties ( wat niet ligt aan de cast maar aan de beperkte karakters in het verhaal ). Tuurlijk, Decleir trekt regelmatig zijn typerende -nadenkende terwijl ik droevig ben- gezicht, Wouter Hendrickx doet het goed als komische sidekick en Koen De Bouw doet ook wat hij moet doen, maar van echte goede prestaties kunnen we hier niet spreken.
Wat maakt het dan allemaal draagbaar, mja ik weet het zelf niet, het kijkt allemaal wel redelijk lekker weg, het verveelt nooit echt en het stoort ook nooit echt. Maw een typisch middelmatig amerikaans filmke ( maar dan een vlaams filmke eh ). 1 Dat even snel is vergeten dan nodig was om het ticket te kopen.
Middelmatigheid ten top dus en daarmee 5/10.
Ps : Veerle Baetens is wel effe een hete doos
.
De typische vlaamse stijl druipt af van deze film, maar wel onderbouwd met een amerikaanse cliché sausje ivm verhaal en opbouw. De film begint redelijk luchtig en "grappig", gaat dan over naar "spannend" om te eindigen in een "emotionele" kuch climax.
Wat krijgen we nu als we 2 dingen die ik niet graag zie op ene hoop gooien ( vlaamse stijl en amerikaanse clichés )? Awel tot mijn eigen grote verbazing vond ik het allemaal nog niet ZO een ramp dan ik had verwacht. Al bij al is het nog een redelijk entertainende film met een aantal ( geslaagde ) grappige momenten.
Een diepzinnig verhaal moeten we hier natuurlijk niet zoeken, en al evenmin uitmuntende acteerprestaties ( wat niet ligt aan de cast maar aan de beperkte karakters in het verhaal ). Tuurlijk, Decleir trekt regelmatig zijn typerende -nadenkende terwijl ik droevig ben- gezicht, Wouter Hendrickx doet het goed als komische sidekick en Koen De Bouw doet ook wat hij moet doen, maar van echte goede prestaties kunnen we hier niet spreken.
Wat maakt het dan allemaal draagbaar, mja ik weet het zelf niet, het kijkt allemaal wel redelijk lekker weg, het verveelt nooit echt en het stoort ook nooit echt. Maw een typisch middelmatig amerikaans filmke ( maar dan een vlaams filmke eh ). 1 Dat even snel is vergeten dan nodig was om het ticket te kopen.
Middelmatigheid ten top dus en daarmee 5/10.
Ps : Veerle Baetens is wel effe een hete doos
.
