Archief - Theatrical Cut vs Directors Cut vs Extented Cut vs Unrated Cut

Okay, iets wat ik me al een tijdje afvraag.

Van veel films komen vaak verschillende soorten releases uit, en uiteraard heb ik opgezocht welke de verschillen zijn. Maar nu is mijn vraag: welke zouden jullie aanraden om te kopen?

Zijn er versies waarvan jullie zeggen "absoluut wel" of "absoluut niet". 't is vooral omdat ik niet erg veel zin heb om voor élke film te gaan zitten opzoeken welke de beste review krijgt want zo enorm veel vrije tijd heb ik ook weer niet Dus 't is vooral een leidraad die ik zoek.

Alvast bedankt!

Heb je het over een specifieke film of in het algemeen ?

Je wilt altijd de versie van de regisseur hebben, dus in mijn geval altijd de DC. Extended en Unrated zijn extra scenes die voor een goede reden uit de film geknipt zijn, pure money grab dus.

Ricky Roma zei:

Je wilt altijd de versie van de regisseur hebben, dus in mijn geval altijd de DC.

Klik om te vergroten...

Laat ik nu net in de sequels-thread gepost hebben hoe afgrijselijk ik de Director's Cut van Donnie Darko vind. Misschien de uitzondering die de regel bevestigt, maar toch nogal een frappant voorbeeld. Speaking of which: Alien vind ik ook beter in zijn originele versie. Vooral door die nutteloze cocon scene...

Dus nee, een regel is er niet echt, al vind ik bij bloederige horrorfilms een unrated versie meestal wel een meerwaarde...

Terminator 2, vind ik de 'gewone' versie ook veel leuker dan de extended. Probleem is dat je tegenwoordig de 'gewone' niet meer gemakkelijk ergens vindt precies. Heb nu ook nog wel niet echt hard gezocht.

Theatrical cut is commercieel, director's cut is artistiek, extended version is voor mensen die gewoon meer willen (niet noodzakelijk beter, maar bij LOTR zijn dat wel de versies die ik (her)bekijk) en unrated is, zoals Anal_Amoebe zegt, vaak een meerwaarde en ook artistieker.

Een leidraad onder voorbehoud, misschien beter afgaan op de reviews van de versies?

Ik vind dat er heel wat extended editions zijn die eigenlijk niks toevoegen of zelfs storend zijn voor de kadans van een film.
Ik heb wel een zwak voor de redux versie van Apocalypse Now om een of andere reden. Hoewel er ergens een punt gemaakt kan worden voor 'maar wat filler', heeft dat bij mij gewoon meer met de sfeer van die hele film te maken. Hoe meer, hoe liever, gewoon.
Nu ben ik (gewoon al door z'n screenname) heel benieuwd wat PBR zijn visie hier op is


Absoluut niet (imo):
- Terminator 2 (zoals al gezegd)
- Donnie Darko
- ET (vreemde en niet nodige CGI, beetje de Lucas ziekte overgenomen)

En Avondland, ik ben het wel niet helemaal eens met de stelling dat het de simpele tegenstelling commercieel <-> artistiek is tussen de theatrical en directors cut. Vaak zijn DC's weinig meer dan cash grabs op een opportuun moment imo.

Dit alles gezegd zijnde: en toch kijk ik weer uit naar de cash-grab "the Rogue Cut" van Days of Future Past. Had ik geweten dat die er zat aan te komen, ik had mijn aankoop van de bluray nog wat uitgesteld. As it is zal het sowieso eerst een download worden om te zien of het de double dip waardig is...

Naar het schijnt moet trouwens die director's cut van Alexander wel stukken beter zijn dan het origineel. Zelf wel nog niet gezien, dus geen idee of het waar is.

Eerlijk? Ik vermoed dat ik een van de weinigen ben die de originele 'theatrical' cut van Blade Runner beter vind dan de daaropvolgende. De noir-ish voice over werkt wonderen, het hele Deckard is een replicant gedoe is niet zo in your face (BTW heb dat altijd een beetje een idioot idee gevonden, teveel 'haha! gotcha! See what we did there' ge-retcon en te weinig sense) en zelfs het 'happy' end is in retrospect vooral bitterzoet.

HelpYouFall zei:

Ik heb wel een zwak voor de redux versie van Apocalypse Now om een of andere reden..

Klik om te vergroten...

Kvond die ook beter als origineel. Redux was completer zoals da heel killgore stuk da in de gewone versie zo plots stopte zonder een echt einde ervoor terwijl het in redux mooi afgerond werd. Ook vo andere dele vond ek da er minder vrage achterbleven nog andere ware gewoon leuk om te zien. Enkel frans stuk was iets te lang voor mij mak denk da coppola da in 1979 ni wou riskeren me da vietnam nog vrij recent was en da misschien bij vele amerikanen in verkeerd keelgat kon schieten

Ik ben zelf enorm blij dat ik bij The Abyss heb gekozen voor de theatrical omdat ik hoorde dat de DC nogal on-the-nose explainy was en daar had ik geen goesting in, zeker niet omdat het Cameron is. Van de theatrical cut heb ik immens genoten, maar dat had wat anders geweest moest het de DC geweest zijn, wan wat ik daar allemaal over hoor...

En AN Redux? Like or dislike?

Als ik AN zelf opzet, kijk ik altijd naar de Redux. Dat is de eerste versie die ik ooit zag en ben te gehecht geraakt aan de mango picking scene en de Franse plantage-scene om die nu te laten vallen. Ik heb de originele cut ook enkele malen gezien en dat is uiteraard ook een dijk van een film, maar niet exact de film waar ik destijd zo verliefd op ben geworden.

Calcifer zei:

Eerlijk? Ik vermoed dat ik een van de weinigen ben die de originele 'theatrical' cut van Blade Runner beter vind dan de daaropvolgende. De noir-ish voice over werkt wonderen, het hele Deckard is een replicant gedoe is niet zo in your face (BTW heb dat altijd een beetje een idioot idee gevonden, teveel 'haha! gotcha! See what we did there' ge-retcon en te weinig sense) en zelfs het 'happy' end is in retrospect vooral bitterzoet.

Klik om te vergroten...

Wa zijn verschillen met final cut ?

Hiero

Ik snap eigenlijk echt wel wat Calcifer trouwens zegt over Blade Runner. Ik vind beide versies heel cool en het waard om gezien te worden.

zotterob zei:

Wa zijn verschillen met final cut ?

Klik om te vergroten...

De final cut (en de director(s cut) zijn zonder de voice over van Ford. Ik mis die in de, trouwens schitterend gerestorede en geremasterde, latere versies. Niet omwille van de 'exposition' maar omwille van de typische film noir sfeer die IMO goed past in de dystopische wereld van Blade Runner. Ford en Scott haten de voice over, wil de legende maar ik vind dat onterecht.

De latere cuts voegen een droomscene toe waarin Ford een eenhoorn door een bos ziet lopen (eigenlijk beelden uit 'Legend') om het idee dat Deckard een replicant is kracht bij te zetten. Ik vond het beter als dit idee meer ambigu is en minder 'in your face'. Velen zijn het niet met me eens maar ik vind de relatie tussen Deckard en Rachel krachtiger als hij een gewone sterveling is en zij niet. Maak van beide replicants en de gevoelens die ze voor mekaar hebben worden er meer begrijpelijk door. Het thema van een liefdesrelatie tussen mens en machine wordt in de latere cuts gewoon geschrapt. Al bij al is het gegeven dat Deckard (een briljante Blade Runner, iemand met een door de regering goedgekeurde 'license to kill' replicants) zelf een replicant is een beetje een dwaas idee.

De originele release voegde ook een soort happy ending toe waarin we Rachel en Deckard door een groene, beboste omgeving zien rijden. Het contrast met de rest van de film is groot; en toch heb ik dat einde nooit als een zuiver happy end ervaren. Het idee dat een mens (een 'Blade Runner bovendien) een relatie begint met een replicant is eerder bitterzoet en een krachtige verwijzing naar onze eigen sterfelijkheid. ('I don't know how long we had together. who does?')

De vele versies hebben nog verschillen, details de meeste ervan, maar de meest onbegrijpelijke is de scene in de final Cut waarin Scott Hauer 'I want more life, father' laat zeggen ipv. het iets prozaïscher 'I want more life, fucker.' Hauer spuugt die lijn uit, onvergetelijk en krachtig. De scene verliest kracht zonder deze, euh, ontboezeming.

Desalnietemin kan ik van beide versies zeer genieten. Ik snap gewoon het afbranden van de originele versie niet. Die is het (her)ontdekken meer dan waard. Het is natuurlijk de versie waarmee ik ben opgegroeid dus nostalgie zal er ook wel iets mee te maken hebben ...

Calcifer zei:

Eerlijk? Ik vermoed dat ik een van de weinigen ben die de originele 'theatrical' cut van Blade Runner beter vind dan de daaropvolgende. De noir-ish voice over werkt wonderen

Klik om te vergroten...

I can take it either way, maar ik heb de gewone versie zo vaak gezien dat ik me nog ganse delen van de voice over kan herinneren en dus ook de extra informatie die er in wordt meegegeven, dus als ik nu de versies zonder zie, denk ik tijdens die scenes toch steeds aan die specifieke informatie...