grungywout
Legacy Member
Heh, eindelijk nog eens wat tijd gevonden voor het forum ^^
anyways, The Kingdom:
Ik denk dat ik één van de weinige mensen ben die het zal durven toegeven, maar ik heb mij destijds enorm geamuseerd met “Welcome to the Jungle”. WTTJ was zo’n typisch PG-13 actiefilmpje dat haast verdronk in zijn onnozelheid. Maar waar veel van deze films nogal snel het Michael Bay pad zouden nemen, zijnde gewoon veel explosies random aan elkaar plakken met veel bombast ertussendoor gedraaid, ging WTTJ eerder een cartooneske toer op die bijzonder lollig was om te aanschouwen. Er werd nog steeds zwaar overboord gegaan op gebied van editing en ook de explosies waren er maar het geheel was enorm energiek, je wist all the way dat het over the top onzin was maar je keek met plezier toe hoe de volgende badguy een flink pak slaag kreeg toegediend door een toen nog vrij onbekende (althans in de filmwereld) “The Rock”. Echter voor zijn volgende film gooide Peter Berg het over een totaal andere boeg, geen kinderachtig actiefilmpje meer maar deze keer een volwaardig sportdrama. Friday Night Lights was de film die aantoonde dat Berg ook zijn mannetje kon staan als een volwassen regisseur en ook eigenlijk wel substantie kon geven aan zijn films.
Ongeveer een half jaar geleden begonnen er dan eindelijk opeens trailers te circuleren van de nieuwe Berg film die eigenlijk meteen mijn interesse wist te wekken maar ook meteen enkele vragen opriep want het was moeilijk uit de trailer op te maken wat voor een film het eigenlijk ging worden. Wordt het een politieke thriller met stevige portie actie of een actiefilm met een politieke achtergrond. Het was niet meteen duidelijk. Nu ik dan uiteindelijk de film heb gezien moet ik toegeven: ik weet het nog altijd niet.
De film begint met een zware aanslag op een westers wooncomplex in Saoedi-Arabië waarbij honderden mensen omkomen of gewond raken. Een team van Amerikaanse FBI agenten (bestaande uit Jason Bateman, Chris Cooper en Jeniffer Garner) wordt op het onderzoek gezet onder leiding van Jamie Fox. Deze hebben vijf dagen de tijd om de dader achter deze laffe daad op te sporen. De film begint dus al meteen met een knal en roept ook al direct een heel belangrijke vraag op die je jezelf de rest van de film blijft stellen: Is deze laffe daad op onschuldige Amerikaanse burgers het perfecte uitgangspunt om de situatie na 9/11 te exploiteren of wil men hier daadwerkelijk ergens mee naartoe gaan?
Wat volgt voor het volgende anderhalf uur is een politieke thriller die een beeld tracht te schetsen van de situatie in het Midden-Oosten, althans toch een Amerikaanse visie van dat beeld. Zo blijkt iedere leidinggevende persoon in Saoedi-Arabië een koppige incompetente idioot te zijn die totaal geen idee heeft waar hij mee bezig is. Gelukkig zijn er hun Amerikaanse vrienden die eens even zullen voordoen hoe je een terrorist opspoort. De enige uitzondering is Kolonel Faris die de opdracht heeft gekregen om op de Amerikaanse speurders te babysitten, de enige Arabier die blijkbaar vecht voor het goede doel en dus blijkbaar ook de enige Arabier met een minimum aan denkvermogen. Je zou haast nooit vermoeden dat dit een Amerikaanse film was. Maar ondanks het feit dat hier een enorm simplistische visie van de situatie op in het Midden-Oosten wordt gegeven is “The Kingdom” in principe helemaal niet zo slecht als politieke thriller. Het doet op momenten zelfs een beetje denken aan Syriana, maar dan een sterk versimpelde versie, weetjewel.
Het zijn de laatste twintig minuten waar The Kingdom zijn echte kracht laat zien en dat is wanneer de actie losbreekt. Zowat alle actie in de hele film zit gepropt in die laatste twintig minuten en dan gaat het er ook hevig aantoe. Explosies, vuurgevechten,… Het zit er allemaal in en het ziet er allemaal behoorlijk spectaculair uit. Echter Berg maakt hier wel de fout die veel filmmakers tegenwoordig maken: teveel shackycam! Het correcte gebruik hiervan kan er inderdaad voor zorgen dat een actiescène inderdaad intenser wordt, maar teveel zorgt er dan weer voor dat de chaos te groot en onoverzichtelijk wordt en dat is op momenten precies wat er hier gebeurd. Maar buiten het overboord gaan met het hele shackycam gedoe is de actie vrij behoorlijk.
Zoals ik al eerder opmerkte: ik weet nog steeds niet of ik dit een actiefilm of een thriller moet noemen wat want de film transformeert in de laatste twintig minuten van een redelijke thriller (verre van perfecte thriller) in een vrij intense actiefilm wat natuurlijk een beetje wijst op de onevenwichtigheid van de film. Het lijkt wel alsof ze al hun energie hebben gestoken in die laatste twintig minuten en het eerste anderhalf uur als niets meer beschouwden dan een aanzet tot al dat geweld. Ook de vraag of “The Kingdom” het huidige politieke landschap tracht te exploiteren is niet zo simpel te beantwoorden. Aan de ene kant lijkt het inderdaad wel zo maar toch worden er ook enkele (nogal geforceerde) pogingen ondernomen om toch een zekere moraal aan het geheel mee te geven. Er wordt gewezen op de tekortkomingen van beide kampen en er wordt zo hier en daar eens een fragment ingevoegd dat zou moeten duidelijk maken dat niet iedere Arabier een kwaadaardige klootzak is maar uiteindelijk leren we niet iets dat we nog niet wisten.
Als jij één van die mensen bent die Syriana te lang, te complex en te oninteressant vonden maar toch geïnteresseerd bent in de situatie in het Midden-Oosten dan is dit misschien de film voor jou. Als politieke thriller is het bekijkbaar (al moet je er wel rekening mee houden dat je een nogal Amerikaanse visie krijgt voorgeschoteld met de nodige geforceerde hollywoodmoraal op het einde) en je krijgt er zelfs nog een hoop explosies en vuurgevechten bij op het einde. Sounds like a good deal, right?
anyways, The Kingdom:
Ik denk dat ik één van de weinige mensen ben die het zal durven toegeven, maar ik heb mij destijds enorm geamuseerd met “Welcome to the Jungle”. WTTJ was zo’n typisch PG-13 actiefilmpje dat haast verdronk in zijn onnozelheid. Maar waar veel van deze films nogal snel het Michael Bay pad zouden nemen, zijnde gewoon veel explosies random aan elkaar plakken met veel bombast ertussendoor gedraaid, ging WTTJ eerder een cartooneske toer op die bijzonder lollig was om te aanschouwen. Er werd nog steeds zwaar overboord gegaan op gebied van editing en ook de explosies waren er maar het geheel was enorm energiek, je wist all the way dat het over the top onzin was maar je keek met plezier toe hoe de volgende badguy een flink pak slaag kreeg toegediend door een toen nog vrij onbekende (althans in de filmwereld) “The Rock”. Echter voor zijn volgende film gooide Peter Berg het over een totaal andere boeg, geen kinderachtig actiefilmpje meer maar deze keer een volwaardig sportdrama. Friday Night Lights was de film die aantoonde dat Berg ook zijn mannetje kon staan als een volwassen regisseur en ook eigenlijk wel substantie kon geven aan zijn films.
Ongeveer een half jaar geleden begonnen er dan eindelijk opeens trailers te circuleren van de nieuwe Berg film die eigenlijk meteen mijn interesse wist te wekken maar ook meteen enkele vragen opriep want het was moeilijk uit de trailer op te maken wat voor een film het eigenlijk ging worden. Wordt het een politieke thriller met stevige portie actie of een actiefilm met een politieke achtergrond. Het was niet meteen duidelijk. Nu ik dan uiteindelijk de film heb gezien moet ik toegeven: ik weet het nog altijd niet.
De film begint met een zware aanslag op een westers wooncomplex in Saoedi-Arabië waarbij honderden mensen omkomen of gewond raken. Een team van Amerikaanse FBI agenten (bestaande uit Jason Bateman, Chris Cooper en Jeniffer Garner) wordt op het onderzoek gezet onder leiding van Jamie Fox. Deze hebben vijf dagen de tijd om de dader achter deze laffe daad op te sporen. De film begint dus al meteen met een knal en roept ook al direct een heel belangrijke vraag op die je jezelf de rest van de film blijft stellen: Is deze laffe daad op onschuldige Amerikaanse burgers het perfecte uitgangspunt om de situatie na 9/11 te exploiteren of wil men hier daadwerkelijk ergens mee naartoe gaan?
Wat volgt voor het volgende anderhalf uur is een politieke thriller die een beeld tracht te schetsen van de situatie in het Midden-Oosten, althans toch een Amerikaanse visie van dat beeld. Zo blijkt iedere leidinggevende persoon in Saoedi-Arabië een koppige incompetente idioot te zijn die totaal geen idee heeft waar hij mee bezig is. Gelukkig zijn er hun Amerikaanse vrienden die eens even zullen voordoen hoe je een terrorist opspoort. De enige uitzondering is Kolonel Faris die de opdracht heeft gekregen om op de Amerikaanse speurders te babysitten, de enige Arabier die blijkbaar vecht voor het goede doel en dus blijkbaar ook de enige Arabier met een minimum aan denkvermogen. Je zou haast nooit vermoeden dat dit een Amerikaanse film was. Maar ondanks het feit dat hier een enorm simplistische visie van de situatie op in het Midden-Oosten wordt gegeven is “The Kingdom” in principe helemaal niet zo slecht als politieke thriller. Het doet op momenten zelfs een beetje denken aan Syriana, maar dan een sterk versimpelde versie, weetjewel.
Het zijn de laatste twintig minuten waar The Kingdom zijn echte kracht laat zien en dat is wanneer de actie losbreekt. Zowat alle actie in de hele film zit gepropt in die laatste twintig minuten en dan gaat het er ook hevig aantoe. Explosies, vuurgevechten,… Het zit er allemaal in en het ziet er allemaal behoorlijk spectaculair uit. Echter Berg maakt hier wel de fout die veel filmmakers tegenwoordig maken: teveel shackycam! Het correcte gebruik hiervan kan er inderdaad voor zorgen dat een actiescène inderdaad intenser wordt, maar teveel zorgt er dan weer voor dat de chaos te groot en onoverzichtelijk wordt en dat is op momenten precies wat er hier gebeurd. Maar buiten het overboord gaan met het hele shackycam gedoe is de actie vrij behoorlijk.
Zoals ik al eerder opmerkte: ik weet nog steeds niet of ik dit een actiefilm of een thriller moet noemen wat want de film transformeert in de laatste twintig minuten van een redelijke thriller (verre van perfecte thriller) in een vrij intense actiefilm wat natuurlijk een beetje wijst op de onevenwichtigheid van de film. Het lijkt wel alsof ze al hun energie hebben gestoken in die laatste twintig minuten en het eerste anderhalf uur als niets meer beschouwden dan een aanzet tot al dat geweld. Ook de vraag of “The Kingdom” het huidige politieke landschap tracht te exploiteren is niet zo simpel te beantwoorden. Aan de ene kant lijkt het inderdaad wel zo maar toch worden er ook enkele (nogal geforceerde) pogingen ondernomen om toch een zekere moraal aan het geheel mee te geven. Er wordt gewezen op de tekortkomingen van beide kampen en er wordt zo hier en daar eens een fragment ingevoegd dat zou moeten duidelijk maken dat niet iedere Arabier een kwaadaardige klootzak is maar uiteindelijk leren we niet iets dat we nog niet wisten.
Als jij één van die mensen bent die Syriana te lang, te complex en te oninteressant vonden maar toch geïnteresseerd bent in de situatie in het Midden-Oosten dan is dit misschien de film voor jou. Als politieke thriller is het bekijkbaar (al moet je er wel rekening mee houden dat je een nogal Amerikaanse visie krijgt voorgeschoteld met de nodige geforceerde hollywoodmoraal op het einde) en je krijgt er zelfs nog een hoop explosies en vuurgevechten bij op het einde. Sounds like a good deal, right?
.