Archief - Once Upon A Time In Hollywood
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Praga
Legacy Member
Na twee uur film krijg je zelfs de indruk dat Tarantino een softie is geworden. Er gebeurt bitter weinig, een echt verhaal is ver te zoeken en alles kabbelt rustig voort. Maar je blijft wel gebiologeerd kijken. Tarantino zou Tarantino niet zijn als hij toch nog even een stevige middelvinger uitdeelt. Dan moet je wel eerst die lange rit uitzitten. Daarna volgt een stevig WTF-toetje. Once Upon is een knap staaltje cinema, maar misschien niet voor iedereen en al zeker niet voor iedere Tarantino-fan.
Onze hele review kan je nalezen op de frontpagina.
Onze hele review kan je nalezen op de frontpagina.
Loser
Legacy Member
Zo zie je maar hoe smaken kunnen verschillen, zeg 
Ik vond dit één van de beste films van Tarantino. Ik denk dat ik Reservoir Dogs nog ietsjes hoger zet, en Django staat ook bij de top. Maar deze kruipt toch ook hoog in het lijstje!
Ja, het is iets totaal anders, voor een stuk. Maar voor een groot stuk ook niet.
(spoilers volgen!)
De verschillende subthema's hebben me de hele film lang aangegrepen. Het is een liefdesverklaring aan LA, dat is duidelijk. Het LA van toen speelt een even grote rol als eender welke acteur hier. In combinatie met de muziek vind ik dat formidabel gedaan. Dat is een duidelijk thema. Net als de films van toen, en uiteraard niet alleen de klassiekers. Zelfs vooral niet, eigenlijk.
De hippies zijn waarschijnlijk één van de belangrijkste thema's hier. Een paar dingen die je erin kunt lezen, kritiek die toen al gegeven werd en misschien wel terecht bleek, maar ook een nostalgie naar die tijd. Dit is het echte einde van de hippiejaren, de onschuld die verloren gaat van binnen dé liefdesbeweging bij uitstek, zelfs. Voor Manson stonden de deuren open, erna steevast gesloten, is het idee. Maar wat als dat allemaal niet gebeurd was? Als het gegaan was zoals in de film? Dan bleef de hippiebeweging misschien bestaan, dan was die niet gebroken door het geweld van Manson. Langs de andere kant, de kinderen die Hollywood de schuld geven van hun geweld. Ik ben het er dus niet mee eens dat het alléén een zogenaamde "hate letter" is aan de hippies, wat hier en daar in de pers staat. Ja, de kritiek op de hippies is overduidelijk. Die komt onder andere uit de mond van Leo. Maar die was er in die tijd ook. Plus, achteraf bekeken was het op verschillende punten wel een beetje te naïef.
Iets concreter is er de vriendschap tussen Leo en Brad, je bent de hele tijd aan het denken dat er ruzie zal komen of zo. Of dat er een "hidden agenda" is voor één van de twee. Maar nee, het is zoals ze zelf al zeggen: More than a brother, a little less than a wife. En de fladderende vlinder die Sharon Tate hier is, is gewoon heel mooi neergezet. Driekwart van de film ben je bang voor wat er gaat gebeuren: Ai, meisje, doe de deur toch niet open. Gewoon weggaan.
En de neediness van alle acteurs is ook wel heel duidelijk gebracht. "Kijk naar mij" en "ik heb fans nodig". Het mooiste wat Leo ooit heeft gehoord, is een compliment over zijn acteren. Hij is duidelijk depressief doordat hij zich afvraagt of hij nog wel bekend gaat worden. Sharon Tate gaat naar de film, en moet gewoon zeggen dat zij meedoet. Tijdens de film geniet ze van het lachen.
En dan natuurlijk de pure Tarantinostukken op het einde. Het herschrijven van de geschiedenis, wat niemand zag aankomen, het fenomenale geweld dat tegelijk breekt met de film en helemaal in lijn ligt van het verhaal dat verteld werd en de talloze knipogen naar vorige films.
Kortom: Ik heb me te pletter geamuseerd en denk dat ik deze film veel liever een tweede/derde keer bekijk dan sommige van z'n ander werk. En dat zegt al heel veel, want ik ben een grote fan. 9,5/10.
Ik vond dit één van de beste films van Tarantino. Ik denk dat ik Reservoir Dogs nog ietsjes hoger zet, en Django staat ook bij de top. Maar deze kruipt toch ook hoog in het lijstje!
Ja, het is iets totaal anders, voor een stuk. Maar voor een groot stuk ook niet.
(spoilers volgen!)
De verschillende subthema's hebben me de hele film lang aangegrepen. Het is een liefdesverklaring aan LA, dat is duidelijk. Het LA van toen speelt een even grote rol als eender welke acteur hier. In combinatie met de muziek vind ik dat formidabel gedaan. Dat is een duidelijk thema. Net als de films van toen, en uiteraard niet alleen de klassiekers. Zelfs vooral niet, eigenlijk.
De hippies zijn waarschijnlijk één van de belangrijkste thema's hier. Een paar dingen die je erin kunt lezen, kritiek die toen al gegeven werd en misschien wel terecht bleek, maar ook een nostalgie naar die tijd. Dit is het echte einde van de hippiejaren, de onschuld die verloren gaat van binnen dé liefdesbeweging bij uitstek, zelfs. Voor Manson stonden de deuren open, erna steevast gesloten, is het idee. Maar wat als dat allemaal niet gebeurd was? Als het gegaan was zoals in de film? Dan bleef de hippiebeweging misschien bestaan, dan was die niet gebroken door het geweld van Manson. Langs de andere kant, de kinderen die Hollywood de schuld geven van hun geweld. Ik ben het er dus niet mee eens dat het alléén een zogenaamde "hate letter" is aan de hippies, wat hier en daar in de pers staat. Ja, de kritiek op de hippies is overduidelijk. Die komt onder andere uit de mond van Leo. Maar die was er in die tijd ook. Plus, achteraf bekeken was het op verschillende punten wel een beetje te naïef.
Iets concreter is er de vriendschap tussen Leo en Brad, je bent de hele tijd aan het denken dat er ruzie zal komen of zo. Of dat er een "hidden agenda" is voor één van de twee. Maar nee, het is zoals ze zelf al zeggen: More than a brother, a little less than a wife. En de fladderende vlinder die Sharon Tate hier is, is gewoon heel mooi neergezet. Driekwart van de film ben je bang voor wat er gaat gebeuren: Ai, meisje, doe de deur toch niet open. Gewoon weggaan.
En de neediness van alle acteurs is ook wel heel duidelijk gebracht. "Kijk naar mij" en "ik heb fans nodig". Het mooiste wat Leo ooit heeft gehoord, is een compliment over zijn acteren. Hij is duidelijk depressief doordat hij zich afvraagt of hij nog wel bekend gaat worden. Sharon Tate gaat naar de film, en moet gewoon zeggen dat zij meedoet. Tijdens de film geniet ze van het lachen.
En dan natuurlijk de pure Tarantinostukken op het einde. Het herschrijven van de geschiedenis, wat niemand zag aankomen, het fenomenale geweld dat tegelijk breekt met de film en helemaal in lijn ligt van het verhaal dat verteld werd en de talloze knipogen naar vorige films.
Kortom: Ik heb me te pletter geamuseerd en denk dat ik deze film veel liever een tweede/derde keer bekijk dan sommige van z'n ander werk. En dat zegt al heel veel, want ik ben een grote fan. 9,5/10.
marcel
Legacy Member
imo is dat een verwijzing naar de onschuld van haar personage
omdat die irl het slachtoffer was van die aanval door Manson's bende, die in de film bij Rick en Cliff gebeurt. da's een vrij ingrijpende gebeurtenis geweest in de geschiedenis van de VS, de dood van de onschuld, het einde van het hippie-tijdperk, etc
PBR Streetgang
Legacy Member
Wilcao zei:
Lees dan zeker dit stuk van Jeff Smith over de film. Zijn vervolgstuk moet ik nog lezen, maar zal vooral gaan over nog meer referenties in de film.
Voor mij is de film jet beste dat QT heeft gemaakt buiten Pulp Fiction.
8.5/10 want hier en daar is er een shot te veel imo. Niet perfect dus, maar so so good.
AreVee
Legacy Member
Het veelbesproken laatste stuk is effectief gigantisch veel fun, alle remmen los, dubbel gelegen gisteren in de cinema en perfect in beeld gebracht, zowel visueel als auditief. Voor mij
Maar ook daarvoor is het zeker genieten, fantastische scène van Di Caprio in zijn camper waar hij eens stevig op zichzelf inspreekt, met matig succes. Margot Robbie is onwaarschijnlijk prikkelend in een rol die weinig om het lijf heeft (helaas dan vooral figuurlijk en niet letterlijk) en er kon voor die rol geen betere actrice gecast zijn. Leuke shots vanuit de wagens zelf in het begin, soundtrack is zoals altijd bij Tarantino behoorlijk aanwezig maar wel quasi perfect gekozen en dus absoluut een meerwaarde. Brad Pitt steelt evengoed de show,
, dialogen zijn top, Di Caprio speelt in zijn stukken waarin hij een film in film speelt vaak zo goed dat ik die films ook zou willen zien, zijn rochels en hoesten en dergelijke zijn bijna poëzie. De sfeer die van de film afdruipt van vrijwel seconde één is super om in te vertoeven, auto's, muziek, movie sets, ... . En uiteraard de hele hippie bende die hij sowieso nodig had richting het einde maar er ook weer niet zomaar lijkt bijgegooid, heerlijke ranch waar je op een bepaald moment de smerigheid net niet zelf kunt ruiken. Ook het stuk met Brad Pitt
. Verder onderschrijf ik Loser zijn stuk tekst grotendeels. De keuzes die Tarantino maakt, maakt hij volgens mij effectief wel om de vraag te stellen hoe de hippiebeweging het had kunnen vergaan moest het hier en daar anders gelopen zijn, ook het korte stukje "Hollywood leert ons wat geweld is" lijkt me niet wat Tarantino zelf onderschrijft, wie de film gezien heeft zal wel begrijpen waarom 
. Zijn voetenshit mocht hij voor zich houden, zeker het tweede paar voeten dat prominent in beeld komt is redelijk disgusting maar dat is eerlijk waar het grootste minpunt dat ik me op dit moment kan bedenken.
Tweede beste Tarantino, na Reservoir Dogs, imo.
gelet op de geschiedenis behoorlijk verrassend ook, ik dacht dat Margot Robbie & co gingen afgeslacht worden. Maar nee hoor in het universum van de Quentin worden Mansons hulpjes gewoon zelf genadeloos afgemaakt
Maar ook daarvoor is het zeker genieten, fantastische scène van Di Caprio in zijn camper waar hij eens stevig op zichzelf inspreekt, met matig succes. Margot Robbie is onwaarschijnlijk prikkelend in een rol die weinig om het lijf heeft (helaas dan vooral figuurlijk en niet letterlijk) en er kon voor die rol geen betere actrice gecast zijn. Leuke shots vanuit de wagens zelf in het begin, soundtrack is zoals altijd bij Tarantino behoorlijk aanwezig maar wel quasi perfect gekozen en dus absoluut een meerwaarde. Brad Pitt steelt evengoed de show,
dubbel gelegen met de "fight" tegen den Bruce, he barely hit me, well I think the dent in the car says otherwise, what the fuck did you do with my car, PACK YOUR SHIT AND GET OUT, honey i'll deal with it, get your shit and get out, hup scène op een dak, mmmyeah about fair (ofzoiets) etc etc fantastische dialoog zoals weer altijd bij Tarantino
over het vermoorden van zijn vrouw, dat komt zo dan even heel snel ter sprake, and that's it
. Zijn voetenshit mocht hij voor zich houden, zeker het tweede paar voeten dat prominent in beeld komt is redelijk disgusting maar dat is eerlijk waar het grootste minpunt dat ik me op dit moment kan bedenken.Tweede beste Tarantino, na Reservoir Dogs, imo.
Praga
Legacy Member
Na twee uur film krijg je zelfs de indruk dat Tarantino een softie is geworden. Er gebeurt bitter weinig, een echt verhaal is ver te zoeken en alles kabbelt rustig voort. Maar je blijft wel gebiologeerd kijken. Tarantino zou Tarantino niet zijn als hij toch nog even een stevige middelvinger uitdeelt. Dan moet je wel eerst die lange rit uitzitten. Daarna volgt een stevig WTF-toetje. Once Upon is een knap staaltje cinema, maar misschien niet voor iedereen en al zeker niet voor iedere Tarantino-fan.
Hele review op onze frontpagina.
Hele review op onze frontpagina.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.