Archief - Curse Of The Golden Flower

De nieuwe film van Zhang Yimou (Happy Times, Hero & House Of Flying Daggers) was gisteren voor de eerste keer te zien in de Siniscoop en ik ben hem onmiddellijk gaan bekijken. De Hong Kong dvd ervan was al een tijdje beschikbaar, maar ik heb die aankoop uitgesteld omdat ik hem eerst eens op groot scherm wou zien.

Het valt op dat er veel minder actiescènes zijn dan in bv. Hero. Amper 2-3 maal komt er wat wapengekletter aan te pas, nadruk wordt vooral gelegd op het blootleggen van de intriges tussen de koninklijke familieleden. Dat blootleggen mag je gerust bijna letterlijk nemen, aangezien de cleavage van alle actrices samen enkele kilometers bestrijkt...het verhaal is niet echt ongelooflijk diepgaand of ingewikkeld en dient ook eerder als kapstok voor de ongelooflijke visuals.
De grootste aandacht is dus duidelijk gegaan naar decors en kostuums en geloof me, daar is men grandioos in geslaagd. Het kleurenpalet is gewoonweg subliem, de afwerking en details van de harnassen en de kamers en gangen van het paleis zijn fantastisch.

Gong Li en Chow Yun-Fat zijn imo perfect gecast als keizerin en keizer. De verbeten trekjes om de mond van Li, de sereniteit en lichtjes hooghartige blik in de ogen van Chow...super. De rest van de cast wordt echter wel door de prestaties van deze 2 een beetje in de schaduw gezet.

Misschien is het in het begin wat doorbijten wegens vele dialogen, maar de superbe finale zal dit wel goedmaken: de aanslag in het ravijn en het eindgevecht zijn magnifiek. Wel vond ik de aanslag -die 's nachts plaatsvindt- té donker overkomen.

Verdict: ik vond hem beter als HOFD, Hero spant echter nog altijd de kroon...8/10 en hoogstwaarschijnlijk een plaats in mijn jaarlijstje.

Ik vond House of Flying Daggers dan weer een prachtige film, zelfs beter dan Hero.

Hero was knap gemaakt, maar uiteindelijk een aaneenrijging van knappe scenes zonder een echt goed geheel. HOFD, daarentegen, was een perfecte combinatie van martial arts en verhaal in een heel mooie visuele verpakking.

Curse of the Golden Flower is geen van beide. Regisseur Yimou staat erom bekend om meer aandacht te geven aan het visuele dan aan een deftig verhaal, maar zelfs dat is tamelijk teleurstellend. De film speelt volledig af in het Verboden Paleis, wat maakt dat je na een goed half uur wel bent uitgekeken op al die pracht en praal. Want uiteindelijk is het 2 uur hetzelfde.

Het verhaal is erg simplistisch (keizer en keizerin plannen om elkaar te doden), personage-opbouw of diepgang is nihil en de acteerprestaties zijn ondermaats (de term overacting krijgt hier een nieuwe dimensie) en bij momenten zelfs lachwekkend. De enige uitzondering is Chow-Yun Fat, die overtuigd als keizer/smeerlap.

Veel martial arts komt er ook niet aan te pas, en als het dan zo ver is, is deze eerder gewoontjes. Geen mooie choreografieën, niks. De 'grote finale' is dan ook teleurstellend, want het is allemaal al eens gedaan, enkel beter.

Uiteindelijk had ik het gevoel dat ik naar een slechte soap aan het kijken was en ik was blij dat de film gedaan was.

Waar Hero en HOFD de ene memorabele scene na de andere hadden, heeft deze film geen enkele.

Tot zover, de grootste teleurstelling dit jaar

5/10