Archief - Charlie Wilson's War

Nieuwe film met oa Tom Hanks en Julia Roberts.

de film handelt over het Sovjet-Afanistan conflict, en biedt zeker voor diegenen die niet zo mee zijn met de geschiedenis een enorm duidelijk beeld.

Voor mij persoonlijk was het leuk te zien dat er eindelijk een film komt over een van de grootste fouten ooit gemaakt door de Amerikaanse regering, bijna alle zever die zich nu in het MO afspeelt had then and there verholpen kunnen worden ...

Acteerprestaties zijn ijzersterk en de gebruikte accenten voelen geen moment geforceerd aan ( kudos to Roberts, lang geleden dat ik me niet aan haar heb geërgerd ).
De conersaties zijn heel spitsvondig en echt grappig bij momenten.

Tis lang geleden dat ik nog een film gezien heb die mij van begin tot einde wist te boeien


9/10

Euroscoop haalt weer een transformerstrucje uit door Charlie Wilson's War een week vroeger uit te brengen dan verwacht (hierdoor moet ik wel Atonement missen deze week). Ik kon dus niet anders dan gebruik maken van deze kans om dit met 5 Golden Globe nominaties versierde vehikel der luciditeiten te aanschouwen. We'll see ..

Charlie Wilson (Hanks) is een Texaans lid van The House Of Representatives, de Amerikaanse kamer. Als de man geen domme stem moet uitbrengen, host hij van het ene drinkgelag naar het andere. Charlie belandt op een feestje van Joanne Herring (Roberts), een rijke vrouw die Wilson aanraadt om de Verenigde Staten te betrekken in de oorlog tussen de Sovjet en Afghanistan. Wilson verdubbelt in eerste instantie het doorgesluisd budget naar 10 miljoen dollar. De Afghani's vinden dit een lachertje en vragen hem persoonlijk om meer steun, veel meer. Wilson komt terecht bij Gust Avrakotos (Hoffman), een extreem bijdehand CIA-spionnetje. Ze slagen om , na heel wat informatieve omzwervingen, het budget uiteindelijk op een miljard dollar te krijgen. Afghanistan wordt daardoor het eerste land dat het machtige Sovjetleger huiswaarts kan sturen. Euforie ten top, totdat blijkt dat geld versast wordt naar Kandahar en dat miljard dollar wel eens als een boemerang terug komen in de nabije toekomst ...

Tom Hanks is solide. Hij entertaint moeiteloos, houdt er een zeer strak tempo op na en weet goed de feel van de film te vangen. De luchtige gesprekjes met zijn secretaresses (klein schrijversverzoek; degene die dit leest en mij op dergelijk bureel kan tewerkstellen ... twijfel geen minuut!) zijn verfrissend temidden van al het menselijk leed. Julia Roberts weet de show wel te stelen als fancy have-it-all, maar ze zal nooit mijn favoriete worden. De rol van de film is weggelegd voor Hoffman. Een vuilbekkend haantje dat plezier beleeft aan alles wat hij moet zeggen of spelen. Vooral de scene in Wilsons kantoor met de maltfles is fantastisch (!). Een enorme pace van grappen en sneren die blijft en blijft doorgaan en nog versterkt wordt door zijn secretaresses. Hoffman laat deze War echt onploffen.

De film duurt slechts iets meer dan anderhalf uur (het had wat langer gemogen, het einde komt te abrupt) en verveelt nooit, al konden de eerste twintig minuten wel niet tippen aan het volgende uur. De informatie wordt losjes aangereikt maar de nadruk ligt vooral op de spitsvondigheid waarmee de informatie wordt doorgegeven. Het zit verpakt in een sarcastisch lijntje, een rake spotternij of laaiende tweespalt. Wilson verkent de halve wereldbol en de verschillende sferen van de bezochte plaatsen zijn goed weergegeven. De scene met de buikdanseres is een leuke samenvatting voor dit financieringsincident met grote consequenties: hoe is dit ooit mogelijk geweest? Het verhaaltje van de veertienjarige jongen en de zenmeester vond ik een goede zet, al wordt er hier misschien wel net over het luchtige randje gegaan door het even uit te leggen. De bedoeling was immers al duidelijk van bij de begingeneriek met het zwarte vernielzieke Afghaantje.

Een zeer entertainend geschiedenislesje dat uitpuilt van de schrandere dialogen en ditto acteerprestaties. Hoffman is de ster, Oscarnominatie voor bijrol dit jaar puh-lease! Focus je voor de rest niet te veel op de feiten, ga mee met de grote lijnen en laat je vooral in vervoering brengen door het taalgebruik en de achterliggende betekenis.

Een Amerikaanse film over de Afghaans-Russische oorlog zal ik met een zeer kritisch oog bekijken. Benieuwd hoeveel feiten er weer verdraait worden.

Gavin's afsluiter van "Focus je voor de rest niet te veel op de feiten, ga mee met de grote lijnen" beloofd al niet veel goeds.

Ik ga de film vanavond zien.. ben benieuwd.

Ik denk niet dat er veel verdraaid wordt. De details van die oorlog ken ik dus niet, maar alles wat getoond werd wist ik wel in grote lijnen zonder iets echt nieuws op te steken (buiten het feit dat het zo makkelijk was voor Wilson). Daardoor dacht ik dat dit een gemiste kans was om nog meer informatie te geven en had ik hem dus graag iets langer gezien. Ze hadden meer met de personages kunnen aanvangen en een diepere kijk op het verhaal geven. Als ze erin slagen om de grote lijnen zo entertainend te houden, moet dat toch ook lukken met de details.

Ik had ze graag gezien, maar de film maakt zijn punt wel. Laten we het daarbij houden, ik zou afbraak doen aan een leuke aanpak van een politiek probleem.

Ik vind het vrij idioot te stelle ndat men zich niet tezeer op de feiten mag focussen, dit soort films dient net om mensen een punt duidelijk te stellen.

Het is beangstigend hoe weinig mensen weet hebben van de recente geschiedenis, vooral de plotieke dan, en ik vind het toch vrij belangrijke achtergrondinformatie.

Dat bedoel ik toch niet. Jij vindt dit als achtergrondinformatie belangrijk, dat zijn de grote lijnen voor mij.

Komaan man, je kan moeilijk zeggen dat dit de gedroomde geschiedenisles is. Als je er naartoe gaat om de precieze gang van die oorlog te kennen (Boddah zegt dat hij het kritisch zal bekijken), zal je toch wat op je honger blijven zitten. Dit is gevat entertainment voor mij, geen meticuleuze reconstructie.


Btw: The Pakistan president did not kill Bhutto. D)

ja nee ok, ik heb er zelf dan ook niets nieuws van opgestoken en kan gelukkig stellen dat ik de zaak een stuk gedetailleerder ken, alleen kwam het dus over alsof de inhoud bijzaak zou zijn

trouwens, wat ze wel nog hadden mogen doen was verduidelijken dat de moord op Buttho (de vader niet de dochter) door de Amerikanen beholpen geweest is, iets dat niet veel mensen weten.


iig, blijft steengoede film

Gisteren eindelijk gezien, iets later dan gepland. De film zelf is goed gemaakt, Tom Hanks en vooral Philip Seymour Hoffman zijn in goede doen. Maar Julia Roberts begint er nu echt wel als een uitgemergeld lijk uit te zien, ugh.

Het verhaal, tja. Eigenlijk vind ik de film nogal overbodig, zeker als je de gebeurtenissen van pakweg de laatste 15 jaar bekijkt.
De personages zijn geshockeerd als ze de Afghaanse vluchtelingen kampen te zien krijgen en de kindjes zonder armen en benen door de landmijnen.
Als je dan onlangs nog te horen kreeg dat er meer dan 150.000 burgerslachtoffers zijn gevallen in Irak, een oorlog die al rond 1.9 triljoen dollar kost waarmee men de armoede in de hele wereld minstens 10 keer had kunnen oplossen, de Verenigde Staten die nog steeds het verbod op landmijnen NIET geratificeerd hebben, Israel (de zogenaamde 51e staat van de VS) die vorig jaar nog in de oorlog tegen de Hezbollah al hun klusterbommen in Libanon hebben gedropt, enzovoort enzoverder.

Dit wetende komt de film op mij pervers en vooral hypocriet over. Moest er een Russische film gemaakt worden over de oorlog in Irak dan zou er moord en brand geschreeuwd worden.
Vooral de scene met de Russische gevechtshelicopter die op de tonen van het Soviet volkslied vrouwen en kinderen neerschiet gaat er zwaar over. Daarvoor heb ik maar 1 woord: propaganda. En waarom eigenlijk? De USSR bestaat al bijna 20 jaar niet meer. Of heeft men zo'n schrik van Poetin? Het lijkt mij eerder teren op oude glorie.

Nee, geef mij dan maar een film als Syriana die niet te beschaamd is om het slechte van BEIDE partijen te tonen. Charlie Wilsons' War is een eenzijdige propaganda prent gericht tegen een vijand die al 20 jaar verslagen is. Zielig eigenlijk.

Boddah zei:

Nee, geef mij dan maar een film als Syriana die niet te beschaamd is om het slechte van BEIDE partijen te tonen. Charlie Wilsons' War is een eenzijdige propaganda prent gericht tegen een vijand die al 20 jaar verslagen is. Zielig eigenlijk.

Klik om te vergroten...

ge had het einde nie goe door dus ?

man de film zit vol kritiek op de toenmalige ( en huidige ) regering !

Ik heb het einde heel goed door, inclusief het geluid van een overvliegende 747 tijdens de dialoog over de 'Zen-master'.
Maar het weegt zeker niet door in vergelijking met het aantal keer dat er "let's kill some Russians" en "filthy communists" wordt geroepen. En het is dat wat de meeste mensen zullen herinneren over deze film, niet de 2 minuten moraal op het einde van een 90 minuten durende propaganda film.

Ik denk eerder dat jullie het veel te serieus opvatten en het niet zien als een soort film met met typerende burleske elementen, wat eigenlijk toch wel vrij duidelijk wordt met de "let's kill some Russians" en "filthy communists" alsook met de triviale onderwerpen die een belachelijke hoge graad van aandacht krijgen en de belangrijke onderwerpen die als onbeduidend worden weggeschoven.

Zeer wrang gevoel na het bekijken van deze zogenaamde oscarwaardige Tom Hanks vehikel.
Kijk, op het einde, helemaal op het einde, wordt er een wending aan gegeven en krijgen we de 'eigenlijk is het allemaal onze schuld, wij rijke, naïeve Amerikanen'. Waardoor meeste kijkers de indruk krijgen dat dit een kritische, objectieve en zelflouterende prent van de bekeerde Amerikaan is.
Maar zeg nu zelf, tijdens de film zelf krijg je daar toch wel bitter weinig van te merken. Ok, er zit een zekere ironische ondertoon in. Maar die moet je wel constant in het achterhoofd houden of je bent vertrokken met de 'those motherfuckin' commie bastards' trein en je krijgt een trotse westerse kapitalistische huivering wanneer er wederom een authentiek beeld wordt getoond met een ontploffende Russische helikopter. Want je weet toch: Russen zijn geen mensen!

Maar over de beeldkwalitiet viel dan weer niet te klagen!

goei filmke 8.5/10