Cehash
Legacy Member
Privatieve gasketels voor verwarming van een appartement in een building halen hun verse lucht meestal via de luchtkokers die ondergebracht zijn in de "gemene delen" van de building. Met de opkomst van de condensatieketels stelt zich (of zal zich in de toekomst wellicht) een probleem (stellen). Hier komt het ...
Wie in zijn appartement een open condensatieketel plaatst voorziet zich via dezelfde weg als vroeger bij de "oude" verwarmingsketels op gas via een verluchtingsrooster in de luchtkoker van de building van verse lucht. Om het duidelijk te stellen: er mag niemand in de ruimte "slapen" waar die ketel staat, want de ketel gebruikt de lucht die ruimte, dan ververst wordt door het rooster naar de luchtkoker.
De recente nieuwere types van gesloten condensatieketels, die een hoger rendement hebben, gebruiken een ander systeem: zij hebben, benevens een uitlaat naar de schoorsteen voor de verbrandingsgassen, ook een afzonderlijke buis die door de luchtkoker getrokken wordt om bovenaan de verse lucht op te "zuigen" (hier mag in principe wel een persoon in de kamer slapen, want de verbrandingslucht wordt rechtstreeks van buiten gehaald).
Nu komt het probleem: die "verse luchtbuizen" (laat ons dit zo noemen) worden veelal in de luchtkokers getrokken tot boven. Als er zo een paar mensen een "gesloten ketel" hebben geplaatst, wordt de ruimte van de luchtkoker wel heel erg klein met als gevolg .... dat de mensen die op die koker zijn aangesloten met "open" condensatieketels bij de technische keuring een rode sticker op hun toestel gekleefd krijgen: niet meer bruikbaar wegens te weinig aanvoer van verse lucht.
Zijn hier mensen die dit probleem erkennen? En welke oplossing werd door jullie hieraan gegeven?
Een gewone vraag: mag men zomaar in een building waar meerdere private appartementen in gebouwd zijn (en waar door de basisakte een specifiëring werd opgemaakt wat privaat en gemeen is) zomaar een stukje van het gemene goed (in dit geval een luchtkolom in de verluchtingskoker) privatiseren?
Voor alle duidelijkheid, ik zit niet met het probleem, maar als er nog enkelen de verluchtingskoker "opvullen" kan mijn "open" systeem (4 jaar oud) wel in moeilijkheden komen (lees:een rode sticker krijgen").
Wie in zijn appartement een open condensatieketel plaatst voorziet zich via dezelfde weg als vroeger bij de "oude" verwarmingsketels op gas via een verluchtingsrooster in de luchtkoker van de building van verse lucht. Om het duidelijk te stellen: er mag niemand in de ruimte "slapen" waar die ketel staat, want de ketel gebruikt de lucht die ruimte, dan ververst wordt door het rooster naar de luchtkoker.
De recente nieuwere types van gesloten condensatieketels, die een hoger rendement hebben, gebruiken een ander systeem: zij hebben, benevens een uitlaat naar de schoorsteen voor de verbrandingsgassen, ook een afzonderlijke buis die door de luchtkoker getrokken wordt om bovenaan de verse lucht op te "zuigen" (hier mag in principe wel een persoon in de kamer slapen, want de verbrandingslucht wordt rechtstreeks van buiten gehaald).
Nu komt het probleem: die "verse luchtbuizen" (laat ons dit zo noemen) worden veelal in de luchtkokers getrokken tot boven. Als er zo een paar mensen een "gesloten ketel" hebben geplaatst, wordt de ruimte van de luchtkoker wel heel erg klein met als gevolg .... dat de mensen die op die koker zijn aangesloten met "open" condensatieketels bij de technische keuring een rode sticker op hun toestel gekleefd krijgen: niet meer bruikbaar wegens te weinig aanvoer van verse lucht.
Zijn hier mensen die dit probleem erkennen? En welke oplossing werd door jullie hieraan gegeven?
Een gewone vraag: mag men zomaar in een building waar meerdere private appartementen in gebouwd zijn (en waar door de basisakte een specifiëring werd opgemaakt wat privaat en gemeen is) zomaar een stukje van het gemene goed (in dit geval een luchtkolom in de verluchtingskoker) privatiseren?
Voor alle duidelijkheid, ik zit niet met het probleem, maar als er nog enkelen de verluchtingskoker "opvullen" kan mijn "open" systeem (4 jaar oud) wel in moeilijkheden komen (lees:een rode sticker krijgen").