romario99
Legacy Member
Bevriend koppel met kinderen is enkele maanden geleden uit elkaar gegaan. Alvorens ik hem een beetje advies geef had ik graag jullie mening gehoord.
Gaat hem vooral over de financiele verplichting tov de kinderen. Er werd een ouderschapsovereenkomst (+ kindrekening geopend) opgesteld bij de notaris en daar begint het schoentje een beetje te knellen. In alle emotie van de scheiding werd niet genoeg stil gestaan bij het verschil in financiële mogelijkheden. Kinderen verblijven 2 weken bij iedere ouder en van alimentatie is geen sprake.
Zo verdient zij een stuk meer en heeft ze nu ook een nieuwe relatie waardoor ze meer geld kan uitgeven aan de kinderen. Zo geeft zij ongeveer 2x zoveel geld uit aan kinderkledij (die dan meestal niet meegegeven wordt bij de wissel) + tal van andere uitgaven zoals dure nieuwe boekentassen, te dure gsm, ... De bedragen zijn allemaal niet echt overdreven (iets van een extra duizend euro/kind per jaar schat ik) en denk zelf persoonlijk niet dat er echt kwaad opzet mee gemoeid is, maar alle kleintjes hopen zich toch snel op en als alleenstaande met kinderen moet men toch een beetje naar de centen beginnen kijken. (Alle uitgaven voor de kinderen moet betaald worden via de kindrekening waar elke persoon iedere maand een vast bedrag naar overmaakt + voor uitgaven boven de 300 euro is toestemming van beide ouders nodig)
Aangezien communicatie niet meer mogelijk is kan de ouderschapsovereenkomst niet meer aangepast worden. Nu had ik graag geweten wat de aangewezen methode is om dit verder af te handelen zonder advocaat (want dan kan hij beter niks ondernemen en het geld aan de kinderen geven). Of is het uberhaupt helemaal niet verstandig om zulke dingen af te handelen zonder advocaat.
Is het verlagen van het overgemaakte bedrag naar de kindrekening een optie? We zouden een mail naar haar sturen om te zeggen dat we niet meer akkoord gaan met al de uitgaven die ze doet. Overdreven aankopen zouden we limiteren en meegeven dat we maar een bepaald bedrag willen spenderen aan kledij en andere dingen. Koopt ze iets duurder aan dan zou ze dit zelf moeten betalen. School en medische kosten zouden we natuurlijk wel nog blijven betalen.
Zal wel miserie van komen maar zo zal zij naar de familierechtbank moeten stappen en dan kunnen wij daar ons verhaal doen. Kan me niet inbeelden dat een rechter akkoord gaat met de aankoop van bijv. een gsm van 200 euro (+ verzekering van 50 euro) voor een 11j terwijl eentje van 150 zonder verzekering net zo goed is. En zo zijn er tal van voorbeelden.
Gaat hem vooral over de financiele verplichting tov de kinderen. Er werd een ouderschapsovereenkomst (+ kindrekening geopend) opgesteld bij de notaris en daar begint het schoentje een beetje te knellen. In alle emotie van de scheiding werd niet genoeg stil gestaan bij het verschil in financiële mogelijkheden. Kinderen verblijven 2 weken bij iedere ouder en van alimentatie is geen sprake.
Zo verdient zij een stuk meer en heeft ze nu ook een nieuwe relatie waardoor ze meer geld kan uitgeven aan de kinderen. Zo geeft zij ongeveer 2x zoveel geld uit aan kinderkledij (die dan meestal niet meegegeven wordt bij de wissel) + tal van andere uitgaven zoals dure nieuwe boekentassen, te dure gsm, ... De bedragen zijn allemaal niet echt overdreven (iets van een extra duizend euro/kind per jaar schat ik) en denk zelf persoonlijk niet dat er echt kwaad opzet mee gemoeid is, maar alle kleintjes hopen zich toch snel op en als alleenstaande met kinderen moet men toch een beetje naar de centen beginnen kijken. (Alle uitgaven voor de kinderen moet betaald worden via de kindrekening waar elke persoon iedere maand een vast bedrag naar overmaakt + voor uitgaven boven de 300 euro is toestemming van beide ouders nodig)
Aangezien communicatie niet meer mogelijk is kan de ouderschapsovereenkomst niet meer aangepast worden. Nu had ik graag geweten wat de aangewezen methode is om dit verder af te handelen zonder advocaat (want dan kan hij beter niks ondernemen en het geld aan de kinderen geven). Of is het uberhaupt helemaal niet verstandig om zulke dingen af te handelen zonder advocaat.
Is het verlagen van het overgemaakte bedrag naar de kindrekening een optie? We zouden een mail naar haar sturen om te zeggen dat we niet meer akkoord gaan met al de uitgaven die ze doet. Overdreven aankopen zouden we limiteren en meegeven dat we maar een bepaald bedrag willen spenderen aan kledij en andere dingen. Koopt ze iets duurder aan dan zou ze dit zelf moeten betalen. School en medische kosten zouden we natuurlijk wel nog blijven betalen.
Zal wel miserie van komen maar zo zal zij naar de familierechtbank moeten stappen en dan kunnen wij daar ons verhaal doen. Kan me niet inbeelden dat een rechter akkoord gaat met de aankoop van bijv. een gsm van 200 euro (+ verzekering van 50 euro) voor een 11j terwijl eentje van 150 zonder verzekering net zo goed is. En zo zijn er tal van voorbeelden.
