Archief - wat moet ik doen...

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
b

belgianreaver

Legacy Member
zoals jullie mss wel weten is mijn moeder 4 weken geleden overleden aan leverkanker en sindsdien gaat alles moeilijker en moeilijker. ik krijg meer en meer nachtmerries, paniekaanvallen, woedeuitbarstingen,... ik weet niet xwat ik moet doen, ik heb zelfs al met zelfmoord in mijn hoofd gezeten. ik zie het alleszinds niet zitten om naar een psychiater te gaan. weet er iemand wat ik moet doen?

Belgianreaver
k

killgore

Legacy Member
mssch eens inzien dat irl mensen beter zijn voor dit soort zaken dan een forum (en laat het flamen hierop maar beginnen).
G

GroovyBeatsss

Legacy Member
Als het nu echt niet gaat, bestaan er ook hulplijnen voor u op de moment zelf te helpen. Ma ik zou toch voor op langere termijn advies vragen aan CGG (Centrun geestelijke gezondheidszorg) En wrom ziet ge het niet zitten om naar een psychiater te gaan? Zo personen zijn speciaal opgeleid om mensen in moeilijke situaties op te vangen. Dus believe me. Raadpleeg toch maar een psychiater/CGG/...
b

belgianreaver

Legacy Member
beatlover zei:
Als het nu echt niet gaat, bestaan er ook hulplijnen voor u op de moment zelf te helpen. Ma ik zou toch voor op langere termijn advies vragen aan CGG (Centrun geestelijke gezondheidszorg) En wrom ziet ge het niet zitten om naar een psychiater te gaan? Zo personen zijn speciaal opgeleid om mensen in moeilijke situaties op te vangen. Dus believe me. Raadpleeg toch maar een psychiater/CGG/...
Klik om te vergroten...

die psychiaters vinnek maar rare gasten en gunder zijt allemaal van rond mijn leeftijd daarom vraag ik het liever hier dan ergens anders of aan iemand anders
W

WolCoM

Legacy Member
Ten eerste wil ik u -mss een late- oprechte innige deelneming en veel sterkte toewensen.

Ik denk persoonlijk dat een psychiater je wel zou kunnen helpen, waarom zie je daar tegenop?
Nu, ik denk allesinds dat je moet praten, veel praten en vooral met mensen die ook nog dicht bij je staan. Je hart luchten, enkele keren goed huilen in het bijzijn van uw dierbaarsten.
Aan hen kan je veel steun hebben, daar ben ik zeker van.
Ik zou allesinds mijn steun niet zoeken op het internet zoals killgore al vermeld heeft, nu dit kan voor jou mss wel werken, geen idee.

Ik kan natuurlijk niet uit ervaring spreken, maar ik denk dat praten met mensen is wat ik zou doen in uw situatie.
J

Jerryboy

Legacy Member
Wat je in jou geval nodig hebt is een psycholoog en niet een psychiater :).

Je moet dat stereotiepe beeld van psychologen eens naast je neerleggen en echt met één gaan praten. Ben er zeker van dat je helemaal anders gaat denken. Psychologen zijn ook maar gewoon mensen.

Ik studeer toevallig psychologie en ben toch ni anders dan de gemiddelde mens zenne :p.
b

belgianreaver

Legacy Member
Jerryboy zei:
Wat je in jou geval nodig hebt is een psycholoog en niet een psychiater :).

Je moet dat stereotiepe beeld van psychologen eens naast je neerleggen en echt met één gaan praten. Ben er zeker van dat je helemaal anders gaat denken. Psychologen zijn ook maar gewoon mensen.

Ik studeer toevallig psychologie en ben toch ni anders dan de gemiddelde mens zenne :p.
Klik om te vergroten...

ik weet het niet... ik heb nu ook ruzie met een "vriend" van me die dreigde van mijn moeder uit te schelden. vorige week vrijdag heb ik een stoel naar hem gegooid en in zijn gezicht gespuwt maar ij stopt nog niet. hij gaat er denkik maandag nie goed van zijn.
F

Fighting Hobbit

Legacy Member
Je kan zo'n psycholoog altijd een kans geven natuurlijk. ga er naartoe, praat er eens goed mee, kijk hoe het meevalt en als het je niet aanstaat maak je geen nieuwe afspraak. Op zich kan je er weinig mee verliezen. Verdriet verwerken is een proces dat je grotendeels op je eigen manier moet doorlopen, maar probeer vooral steunt e vinden bij de mensen die je die willen geven. Probeer je gevoelens niet te veel op te kroppen en zoek iemand om bij te praten, bij uit te huilen. Veel meer raad kan ik ej niet geven omdat ik me de situatie niet echt kan inbeelden.

In elk geval nog heel veel succes toegewenst
b

belgianreaver

Legacy Member
waar kun je psychologen vinden behalve in ziekenhuizen? ik wil echt niet naar het ziekenhuis hier in deinze nadat mijn moeder daar gestorven is.
s

stoomboot

Legacy Member
Jerryboy zei:
Ik studeer toevallig psychologie en ben toch ni anders dan de gemiddelde mens zenne :p.
Klik om te vergroten...
Don't play those mindtricks on me!


En ja, gespecialiseerde hulp zoeken.
Hoe gaat de rest van de familie er mee om?
D

DeadBull

Legacy Member
belgianreaver zei:
zoals jullie mss wel weten is mijn moeder 4 weken geleden overleden aan leverkanker en sindsdien gaat alles moeilijker en moeilijker. ik krijg meer en meer nachtmerries, paniekaanvallen, woedeuitbarstingen,... ik weet niet xwat ik moet doen, ik heb zelfs al met zelfmoord in mijn hoofd gezeten. ik zie het alleszinds niet zitten om naar een psychiater te gaan. weet er iemand wat ik moet doen?

Belgianreaver
Klik om te vergroten...
Ga om te beginnen is met je huisharts praten.
Waarschijnlijk zal die je daarna naar een psycholoog/psychoanalytica/psychotherapeut doorverwijzen.
Je moet je daarover niet schamen, ik ben er zelf ook een paar jaar bij geweest. Het is niet dat je gek bent maar wel dat je emotioneel zwaar geraakt bent. Wat logisch is na zo'n klap.
Wat voor jou nu belangrijk is dat je zo snel mogelijk terug op je benen terecht komt en verder bouwt aan je eigen leven. Een psycholoog kan je daarin beter begeleiden dan wie ook.
Het vraagt moed, maar het is de enige weg.
C

Carrotman

Legacy Member
Kdenk dat het toch wel beter is om eens met een psychiater ofzo te praten... Ook al zijn dat 'rare' gasten volgens u, ze helpen wel in de meeste gevallen. Misschien uzelf vrijwillig laten opnemen in een open instelling zodat ge geconfronteerd wordt met deze dingen en uw hart kunt uitstorten

Naar hulplijnen bellen is dikke zever, daar zijt ge niks mee.
N

NSA.Rhinox

Legacy Member
Ga naar uw huisarts. Die zal wel beslissen naar welke discipline hij u doorverwijst.
F

Fir3wulf

Legacy Member
klinkt misschien raar, kheb er nie zelf direct ervaring mee, maar nabije familie wel. Op momenten als deze, is een psychiater misschien de enigste normale persoon waar je tegoei mee gaat kunnen praten. Ze hebben er nie voor niks voor gestudeerd en ze weten echt wel wat ze doen.
b

belgianreaver

Legacy Member
kzal nog zien watk ga doen, kzal eerst kijken hoe het verder verloopt en als het echt niet mocht gaan dan contacteer ik wel een psycholoog ofzo
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan