Archief - Umberto Eco en zijn vizie op fascisme (14 ways)

Uniek voorval: we mogen eens een interessante en nuttige tekst lezen voor Engels. De visie van Umberto Eco (voor de meesten uiteraard bekend als schrijver van 'de naam van de roos') over het fascisme, of hoe hij het noemt: Ur-Fascism.

Zijn visie (slechts negen pagina's) kunt ge hier ook zelf eens lezen (de 14 punten beginnen op pag. 5 onderaan)

Hij vertelt o.a. hoe hij als 10-jarige leefde in Italië en hoe hij na WW 2 ontdekte hoe het fascisme in elkaar zat. In 14 puntjes geeft hij de ideologie weer daarvan, sommigen zijn logisch, maar andere vind ik nogal moeilijk begrijpbaar.


1. "the first feature of ur-fascism is the cult of tradition." Dus: geen intellectuele vooruitgang. "Truth has been already spelled out once and for all, and we can only keep interpreting its obscure message."

* volgens Eco moet dit 'gesyncretiseerd' worden. Een fusie/combinatie van verschillende vormen van geloof. Een combinatie van wat/wie/hoe?

gazmask zei:

1. "the first feature of ur-fascism is the cult of tradition." Dus: geen intellectuele vooruitgang. "Truth has been already spelled out once and for all, and we can only keep interpreting its obscure message."

* volgens Eco moet dit 'gesyncretiseerd' worden. Een fusie/combinatie van verschillende vormen van geloof. Een combinatie van wat/wie/hoe?

Klik om te vergroten...

Hm, fascisme was niet tegen intellectuele vooruitgang hoor. Het klinkt paradoxaal, maar het fascisme combineerde conservatieve met progressieve elementen. Sommige academici spreken zelfs van een "reactionair modernisme" in dat opzicht. De uitbouw van de nazi-staat had iets feodaals, maar toch werden voor die tijd ultramoderne propagandamiddelen gemaakt om de Duitse staat aan elkaar te binden. Toch was een van de belangrijkste grondslagen van het fascisme ongetwijfeld die cultus van de traditie: de herinnering aan een roemrijk verleden. Maar dat maakt het fascisme nog niet traditionalistisch.

Interessant dat hij de traditionalist Julius Evola aanhaalt, maar dat was nooit echt iemand geweest die in de pas liep van het regime. Zijn tijdschrift (La Torre) werd zelfs verboden nadat hij sterke kritieken tegen het fascistische regime uitte. Hij had aanvankelijk hoop dat het fascisme en het nationaal-socialisme een beter Europa zou creëren, maar geraakte toch gedesillusioneerd in beide pogingen.

The most influential theoretical source of the theories of the new Italian right, Julius Evola, merged the Holy Grail with The protocols of the Elders of Zion, alchemy with the Holy Roman and Germanic Empire.

Klik om te vergroten...

Dit is wel zéér kort door de bocht, bijvoorbeeld. Evola had wel een aantal antisemitische (om het even op een hoopje te gooien) teksten geschreven, maar zijn "wereldbeeld" even samenvatten in de Protocollen, de Heilige Graal, Alchemie en het Heilige Roomse Rijk is onjuist.

The very fact that the Italian right, in order to show its open-mindedness, recently broadened its syllabus to include works by De Maistre, Guenon, and Gramsci, is a blatant proof of syncretism.

Klik om te vergroten...

Dit vat een beetje jouw vraag samen: het fascisme is een syncretische ideologie omdat het vele elementen samenvoegt (zie ook boven). De oorsprong van de fascistische partij kan je vinden in revolutionair-socialistische en syndicalistische kringen.

As a consequence, there can be no advancement of learning. Truth has been already spelled out once and for all, and we can only keep interpreting its obscure message.

Klik om te vergroten...

Dit gaat ervan uit dat het fascisme traditionalistisch zou zijn. Iemand als Evola zou inderdaad het bovenstaande goedkeuren (als traditionalist, net als de hierboven genoemde Guénon). Maar ik zou het fascisme daar niet onder plaatsen, omdat de cultus van het verleden niet meteen wil zeggen dat het fascisme traditionalistisch is. Je moet ook een onderscheid maken tussen theorie en praktijk. In de praktijk kon het fascistische regime van Mussolini véél minder veranderen dan het wou. Na een tijd was het gewoon een kwestie van aan de macht te blijven. De Duitse nazistaat leek dan veel strenger te zijn maar er werden geen grondwetsherzieningen aangebracht (!) en het maakte gebruik van een soort noodsituatie om een aantal parallelle staatsstructuren uit de grond te stampen.