Feignasse
Legacy Member
Iemand dit programma gezien?
Zesenzestig en pas bevallen van een baby….Vrouwen stellen hun zwangerschap steeds langer uit. Hoe lang kunnen we zwangerschap straffeloos uitstellen? Zien we straks jonge moeders van 100?
Vinden jullie deze hele evolutie niet volkomen waanzinnig? Vrouwen die hun zwangerschap uitstellen tot na hun veertigste? Koppels met obsessieve kinderdrang, die poging na poging na poging ondernemen om toch maar een kind te kunnen krijgen. Wetenschappers spelen blijkbaar maar al te graag in op deze vraag, ze begeven zich op de grenzen van het ethisch aanvaardbare. Kan men nog wel spreken van "gezonde kinderen" wanneer niet de natuur maar wel een of andere labo-wetenschapper bepaalt welke eicellen en zaadcellen gebruikt dienen te worden? Betekent dit op lange termijn geen gevaar voor het mensenras?
Ik begrijp persoonlijk helemaal niets van die "ik moet en ik zal een kind hebben"-houding. Alsof alleen kinderen een leven de nodige zin kunnen geven.
En als het niet lukt op de "klassieke" manier, waarom dan geen kind adopteren? Sommige vrouwen kunnen sowieso geen eigen kinderen meer krijgen, en moeten dan toch beroep doen op een eicel-donor. Moet een kind per se in de moeders buik hebben gezeten opdat ze ervan zou kunnen houden?
Graag jullie mening!
Zesenzestig en pas bevallen van een baby….Vrouwen stellen hun zwangerschap steeds langer uit. Hoe lang kunnen we zwangerschap straffeloos uitstellen? Zien we straks jonge moeders van 100?
Vinden jullie deze hele evolutie niet volkomen waanzinnig? Vrouwen die hun zwangerschap uitstellen tot na hun veertigste? Koppels met obsessieve kinderdrang, die poging na poging na poging ondernemen om toch maar een kind te kunnen krijgen. Wetenschappers spelen blijkbaar maar al te graag in op deze vraag, ze begeven zich op de grenzen van het ethisch aanvaardbare. Kan men nog wel spreken van "gezonde kinderen" wanneer niet de natuur maar wel een of andere labo-wetenschapper bepaalt welke eicellen en zaadcellen gebruikt dienen te worden? Betekent dit op lange termijn geen gevaar voor het mensenras?
Ik begrijp persoonlijk helemaal niets van die "ik moet en ik zal een kind hebben"-houding. Alsof alleen kinderen een leven de nodige zin kunnen geven.
En als het niet lukt op de "klassieke" manier, waarom dan geen kind adopteren? Sommige vrouwen kunnen sowieso geen eigen kinderen meer krijgen, en moeten dan toch beroep doen op een eicel-donor. Moet een kind per se in de moeders buik hebben gezeten opdat ze ervan zou kunnen houden?
Graag jullie mening!
das ook maar raar 


