Misverstanden over masturbatie in het Westen
Zoals boven al gezegd is er geen enkel bewijs dat masturberen op de lange termijn schadelijke effecten kan hebben. Het wordt in de medische wetenschap gezien als normaal. Het schijnt zelfs dat regelmatige masturbatie bij mannen het risico op latere leeftijd op prostaatkanker een stuk vermindert. In het verleden echter zijn er allerhande onheilspellende effecten verbonden met masturbatie.
* De Kerk, en ook de medische wetenschap, de toenmalige moraal volgend, raadden masturbatie af.
* In de jaren 90 van de 19e eeuw beweerde een dokter dat "onanie" tot "kanker, geelzucht, matheid, koorts, impotentie" en vele andere kwalen leidde, en dat deze "plaag" meer slachtoffers maakte dan alle oorlogen bij elkaar. Hij beweerde daarnaast dat hij masturbanten met één oogopslag kon herkennen aan hun "futloosheid, en bleke gelaat" [4]. Men trachtte met rationele verklaringen te komen, door bijvoorbeeld te beweren dat sperma het "elixir des levens" is, waarvan men niet te veel kan verspillen. De 19e-eeuwse arts M. Platen schreef over zelfbevlekking:
"Dit misbruik van de eigen organen heeft de noodlottigste gevolgen voor lichaam en geest, veel noodlottiger, dan zij zich na geslachtelijke uitspattingen op natuurlijke wijze openbaren. Want bij de zelfbevlekking is de opwinding van lichaam en geest veel heviger, dan bij de natuurlijke geslachtshandeling, daar de verbeelding op zijn hevigst geprikkeld wordt, om zich het voorwerp der zinnelijkheid voor den geest te halen. De opwinding duurt veel langer, daarom is de daarop volgende uitputting des te groter. Hoe onvolkomener de geslachtelijke ontwikkeling, hoe jeugdiger het lichaam is, des te storender en aangrijpender werkt het misbruiken der geslachtsorganen op de gezamenlijke organen en hunne gewichtigste levensverrichtingen."[5]
* Allerlei manieren om masturbatie zogenaamd te genezen werden ontwikkeld, waaronder lichamelijke beperkingen, elektrische schokken en behandeling van de geslachtsorganen met brandnetels. Penisringen werden ontworpen: ringen die om een slappe penis pasten en gemene punten aan de binnenkant hadden, die de penis bij het krijgen van een erectie verwondden. Een andere veelgebruikte methode was besnijdenis: verwijdering van de voorhuid bij jongens en de clitoris bij meisjes [6].
* Later werden deze tamelijk drastische lichamelijke maatregelen vervangen door psychologische: kinderen werd verteld dat ze door masturbatie haren op hun handen zouden krijgen, of een groen gezicht. Nog steeds circuleren er fabeltjes dat je van masturberen doof of blind kunt worden. Grote aantallen pubers zijn nog heden ten dage vooral door deze verhalen ten onrechte bang dat de ouders of anderen eenvoudig aan ze kunnen zien dat ze gemasturbeerd hebben.
