Archief - Ivo Van Hove: moordenaars en games

In Humo 3503 van 23 oktober staat een artikel met Ivo Van Hove, die Siegfried regisseert.
Op de affiche ervan staat Cho Seung-Hui, de moordenaar van Virginia Tech.
Hij zegt dat hij een portret wou van een jonge moordenaar en had daarom gekozen voor Cho maar ook dat hij evengoed Hans Van Temsche of de schutters van Columbine had kunnen nemen want:

in wezen zijn het inwisselbare gevallen: altijd gaat het om jongens en altijd heeft het iets te maken met het internet of met videogames. Die jongens leven in een virtuele wereld die ze verwarren met de realiteit.

Klik om te vergroten...

Het is duidelijk dat deze man niet nadenkt bij wat hij zegt want wij weten ondertussen dat games maar een uitvlucht waren van Van Temsche om de schuld ergens anders op te steken dan hemzelf. Ook is het duidelijk dat Cho Seung-Hui helemaal geen games speelde want ze hadden geen in zijn bezit gevonden en zijn kamergenoten zeiden dat ze hem nooit een hebben zien spelen (volgens vershillende bronnen). Van columbine is het niet echt geweten of games er voor iets tussen zaten.

Weer een voorbeeld van het stereotype dat denkt dat games voor niets deugen.

Meh, zo zullen er altyd wel zijn eh.
Kijk naar Jack Thompson, die zal het ook nooit opgeven.

Je kan altijd een lezersbrief sturen om je gelijk te halen.

Ik blijf het vreemd vinden dat games soms de schuld krijgen van zo'n verschrikkelijke drama's. Als een game zoiets met je doet betekent dat volgens mij dat je sowieso al iets ernstig mankeerde. Ik speel al sinds m'n zesde levensjaar (gewelddadige) videogames en ik ben de meest vredelievende mens op deze planeet. Ok, dankzij games (en ook films) ben ik wel geïnteresseerd in wapens, oorlog,... maar dat is een gezonde interesse.

Als je gaat moorden na het spelen van videogames had je al een probleem vooraleer je die games speelde. En games kunnen zoiets misschien 'triggeren' maar films kunnen dat toch even goed? Ok, games zijn wel intereactiever dan films maar film is dan toch weer veel realistischer en (vaak) explicieter.

Belachelijk. Op't nieuws durfden ze beweren dat Hans "had leren schieten door videogames". Hij speelde verdomme GTA. Zelfs al kunt ge perfect schieten met die sniper simulator die soms in een lunapark staat dan kunt ge nog altijd niet richten met een echt wapen. Pure zever dus. Dat verklaart trouwens ook die 'verdwaalde kogels'.

Geen enkele theorie die een verband probeert te leggen tussen media en de reactie van de mensen die ermee in contact komen ( media = tv,krant, radio,games...) zal de dag van vandaag als correct en bewezen worden beschouwd. Het grootste probleem is dat bij een onderzoek/experiment om een verband proberen te leggen met games en geweld men de invloeden van de (proef)personen helemaal moeten uitschakelen, vooral in zo'n kwestie. Dit kan niet want zelfs tijdens ons verblijf in de baarmoeder krijgen we invloeden. Ook is het onmogelijk om de invloeden weg te halen in dergerlijk geval. Eender welk onderzoek die dénkt een verband aan te tonen tussen media en gedrag, daar mag je meteen de stempel "bullshit" of "gedeeltelijk correct." op plakken.

het mindert steeds meer en meer hoor, de generatie jongeren die met games zijn opgegroeid zijn ondertussen ook al een pak ouder he .

Nog een jaar of 10 en die zijn even zwaar in de minderheid als de groepen die dat nu over TV zeggen.

g3t4 zei:

Meh, zo zullen er altyd wel zijn eh.
Kijk naar Jack Thompson, die zal het ook nooit opgeven.

Klik om te vergroten...

Maar die brengt mij toch wel elke keer aan het lachen

in het middelbaar had ik een leerkracht godsdienst en die man had iets ongelooflijk wijs gezegt:

"Geweld bestaat sinds het begin der jaren. de mens neemt wat hij wil. ten koste wat. de manier waarop verandert gewoon.

als een persoon zelfmoord wil plegen en vervolgens in een film, boek of waar dan ook een manier ziet dan zal die denken: zo kan ik het doen.

de mens gaat dat imiteren maar het probleem heb je al altijd gehad dan."

was een coole kerel