Michke
Legacy Member
Ik weet het het is veel om lezen (zeker de volledige toespraak), maar ik vond het de moeite om te lezen.
Gelieve niet te zeveren over racisme of dergelijke, niet te veel offtopic gaan en hou het deftig he (lees als: gedraag u niet kinderachtig)
De tekst in het rood vind ik persoonlijk van toepassing op het forum
Onlangs reikte de liberale denktank nova civitas de prijs van de vrijheid uit aan professor Matthias Storme omwille van zijn hardnekkige en consequente houding bij het verdedigen van de vrije meningsuiting. Deze Leuvense professor staat bekend om zijn boude uitspraken.
Ook nu weer hield Matthias Storme ter gelegenheid van de uitreiking van de prijs een opgemerkte toespraak, waarin hij het recht op discriminatie uitriep tot het meest fundamentele mensenrecht. De tekst van deze toespraak werd later in zijn geheel afgedrukt in de Standaard, en hoewel het houden van een toespraak met als onderwerp 'het fundamenteelste mensenrecht: het recht om te discrimineren' in deze tijden van anti-discriminatiewetgeving als een bepaald provocatieve daad mag worden aanzien, bleef het ook later opvallend stil.
Het eerste weerwoord van de officiële non-discriminatiedoctrine en haar verdedigers moet nog komen.
Vreemd. Of ook niet, want uiteraard is Matthias Stormes tekst geen pleidooi voor ongebreideld of plat racisme. Maar wel een pleidooi voor tolerantie waarbij het inzicht wordt gehanteerd dat verabsoluteerde tolerantie verwordt tot absolute intolerantie.
Wat iedereen met zijn grote teen aanvoelt, maar door het dwingende karakter van de politieke correctheid niet meer kan of durft te zeggen, wordt door Storme glashelder aangetoond: tolerantie is niet het tolereren van wat men als goed beschouwt, maar wel het tolereren van wat men niet goed vindt, en datgene wat men niet goed vindt niet dusdanig te bestrijden dat de bestrijding ervan erger wordt dan de kwaal..
Waaruit volgt dat onfatsoenlijke meningen wel met woorden en geweldloze daden, maar niet juridisch bestreden mogen worden. Zodra een onfatsoenlijke mening een misdrijf wordt, zegt Strome, leven we in een totalitaire staat.
De staat heeft wel het recht om het gedrag van burgers binnen bepaalde grenzen te houden, maar niet de gedachten.
Er mag voor een burger geen algemene verplichting bestaan om zijn keuzes in de samenleving te rechtvaardigen. Toch is het precies dat wat de anti-discriminatiewet doet: zo is men in dit land bv niet vrij om een huis te verhuren aan wie men wil, wat hoe men het ook draait of keert uiteidelijk een onaanvaardbare beperking van de persoonlijke vrijheud is.
Het is in feite redelijk eenvoudig: discrimineren is noch min noch meer dan kiezen. Wellicht vind u het perfect normaal dat u zelf kiest wie uw vrienden zijn en wie uw partner is.
Dat was tot voor kort ook zo wat betreft het kiezen aan wie u uw huis verhuurt, of wat betreft het kiezen van wie u al dan niet in dienst neemt.
Een pervers neveneffect van de anti-discriminatiewet is dan ook dat die het mogelijk maakt dat burgers ongebreideld tegen elkaar gaan procederen. Omdat een huis niet verhuurd wordt, of omdat iemand niet in dienst wordt genomen. Met als uiteindelijk resultaat dat de huurmarkt in elkaar stort en dat niemand nog zin zal hebben om te ondernemen en personeel in dienst te nemen.
Volgens art. 2 van de anti-discriminatiewet is discriminatie "elk verschil in behandeling - ook indien ogenschijnlijk neutraal - dat niet objectief en redelijkerwijze wordt gerechtvaardigd".
In een extreem geval stort hierdoor het sociale leven in elkaar. Immers, zoals professor Storme betoogt houdt dit per definitie de verplichting in voor eenieder om elke handeling die personen verschillend behandelen - in welk opzicht ook! - objectief en redelijkerwijze te rechtvaardigen. Let wel: desgevallend voor een rechtbank!
Maar, zo vraagt Storme zich terecht af, wat zijn de liefde, de vriendschap of de dankbaarheid waard indien zij uitsluitend berusten op een objectieve en redelijke verantwoording ?
De uiteindelijke consequentie van dit alles is dat eenieder nog slechts ageert in zijn eigen intieme kring waar de kans op juridische conflicten onbestaande is. Zoals dat in totalitaire staten inderdaad het geval is.
Misschien is het allemaal goed bedoeld, maar in een staat waar de burgers via juridische weg - en dus met geweld - in particuliere verhoudingen verboden wordt een keuze te maken, zijn de burgers van die staat niet meer vrij en leven zij derhalve in een dictatuur.
De volledige tekst van de toespraak van professor Matthias Storme vindt u op http://www.storme.be/vrijheidsprijs.pdf
*edit* tekst komt uit Menzo
Gelieve niet te zeveren over racisme of dergelijke, niet te veel offtopic gaan en hou het deftig he (lees als: gedraag u niet kinderachtig)
De tekst in het rood vind ik persoonlijk van toepassing op het forum
Onlangs reikte de liberale denktank nova civitas de prijs van de vrijheid uit aan professor Matthias Storme omwille van zijn hardnekkige en consequente houding bij het verdedigen van de vrije meningsuiting. Deze Leuvense professor staat bekend om zijn boude uitspraken.
Ook nu weer hield Matthias Storme ter gelegenheid van de uitreiking van de prijs een opgemerkte toespraak, waarin hij het recht op discriminatie uitriep tot het meest fundamentele mensenrecht. De tekst van deze toespraak werd later in zijn geheel afgedrukt in de Standaard, en hoewel het houden van een toespraak met als onderwerp 'het fundamenteelste mensenrecht: het recht om te discrimineren' in deze tijden van anti-discriminatiewetgeving als een bepaald provocatieve daad mag worden aanzien, bleef het ook later opvallend stil.
Het eerste weerwoord van de officiële non-discriminatiedoctrine en haar verdedigers moet nog komen.
Vreemd. Of ook niet, want uiteraard is Matthias Stormes tekst geen pleidooi voor ongebreideld of plat racisme. Maar wel een pleidooi voor tolerantie waarbij het inzicht wordt gehanteerd dat verabsoluteerde tolerantie verwordt tot absolute intolerantie.
Wat iedereen met zijn grote teen aanvoelt, maar door het dwingende karakter van de politieke correctheid niet meer kan of durft te zeggen, wordt door Storme glashelder aangetoond: tolerantie is niet het tolereren van wat men als goed beschouwt, maar wel het tolereren van wat men niet goed vindt, en datgene wat men niet goed vindt niet dusdanig te bestrijden dat de bestrijding ervan erger wordt dan de kwaal..
Waaruit volgt dat onfatsoenlijke meningen wel met woorden en geweldloze daden, maar niet juridisch bestreden mogen worden. Zodra een onfatsoenlijke mening een misdrijf wordt, zegt Strome, leven we in een totalitaire staat.
De staat heeft wel het recht om het gedrag van burgers binnen bepaalde grenzen te houden, maar niet de gedachten.
Er mag voor een burger geen algemene verplichting bestaan om zijn keuzes in de samenleving te rechtvaardigen. Toch is het precies dat wat de anti-discriminatiewet doet: zo is men in dit land bv niet vrij om een huis te verhuren aan wie men wil, wat hoe men het ook draait of keert uiteidelijk een onaanvaardbare beperking van de persoonlijke vrijheud is.
Het is in feite redelijk eenvoudig: discrimineren is noch min noch meer dan kiezen. Wellicht vind u het perfect normaal dat u zelf kiest wie uw vrienden zijn en wie uw partner is.
Dat was tot voor kort ook zo wat betreft het kiezen aan wie u uw huis verhuurt, of wat betreft het kiezen van wie u al dan niet in dienst neemt.
Een pervers neveneffect van de anti-discriminatiewet is dan ook dat die het mogelijk maakt dat burgers ongebreideld tegen elkaar gaan procederen. Omdat een huis niet verhuurd wordt, of omdat iemand niet in dienst wordt genomen. Met als uiteindelijk resultaat dat de huurmarkt in elkaar stort en dat niemand nog zin zal hebben om te ondernemen en personeel in dienst te nemen.
Volgens art. 2 van de anti-discriminatiewet is discriminatie "elk verschil in behandeling - ook indien ogenschijnlijk neutraal - dat niet objectief en redelijkerwijze wordt gerechtvaardigd".
In een extreem geval stort hierdoor het sociale leven in elkaar. Immers, zoals professor Storme betoogt houdt dit per definitie de verplichting in voor eenieder om elke handeling die personen verschillend behandelen - in welk opzicht ook! - objectief en redelijkerwijze te rechtvaardigen. Let wel: desgevallend voor een rechtbank!
Maar, zo vraagt Storme zich terecht af, wat zijn de liefde, de vriendschap of de dankbaarheid waard indien zij uitsluitend berusten op een objectieve en redelijke verantwoording ?
De uiteindelijke consequentie van dit alles is dat eenieder nog slechts ageert in zijn eigen intieme kring waar de kans op juridische conflicten onbestaande is. Zoals dat in totalitaire staten inderdaad het geval is.
Misschien is het allemaal goed bedoeld, maar in een staat waar de burgers via juridische weg - en dus met geweld - in particuliere verhoudingen verboden wordt een keuze te maken, zijn de burgers van die staat niet meer vrij en leven zij derhalve in een dictatuur.
De volledige tekst van de toespraak van professor Matthias Storme vindt u op http://www.storme.be/vrijheidsprijs.pdf
*edit* tekst komt uit Menzo