Archief - Panasonic Lumix digitale camera

Hey, ik wou es weten hoe jullie ervaring is met de Panasonic Lumix digitale camera's. Is die Leica lens goed en zo? Welk type is aan te raden in de midden prijsklasse ?

Alvast bedankt eh =)

Ik heb zelf een FZ7 en voor mn pa heb ik een TZ2 gekocht.
Ik vind dat zeer goeie toestellen, ondanks de hogere ruis die je soms hebt. Maar dat weet je op voorhand als je panasonic kiest.

Plak er eens een concreet bedrag op btw, want dno wat jij verstaat onder midden prijsklasse

De optische kwaliteiten en de features van Panasonic camera's zijn gewoonlijk heel goed. Jammer genoeg vertonen de sensoren in alle Panasonic camera's behoorlijk wat ruis als je die vergelijkt met concurrerende camera's. Erger dan de ruis zelf is echter het feit dat Panasonic zeer hardhandig de ruis probeert te verwijderen. Ze doen dat door de ruis weg te "blurren". Dit heeft echter niet alleen tot gevolg dat de ruis verdwijnt maar ook de fijne details.

Wil je weten wat ik bedoel, dan moet je deze vergelijking eens bekijken...

ik heb een TZ3 en ben er nog altijd heel tevreden mee. Compact, 10x optische zoom en 7 MP. Van die ruis heb ik ook wel last, maar dan vooral als het onderbelicht is. Wel heb je veel voorgeprogrammeerde instellingen waarmee je merkbaar betere resultaten haalt.
Ik heb er zelfs foto's mee genomen van de studentenfuif en ik zie er toch nergens ruis is (na wat zoeken voor de juiste instellingen).

Ik heb een TZ3. Prachtige camera.

3 Inch scherm, breedbeeldlens, 10 x optische zoom en maakt daarenboven zeer goede foto's en fillmpjes . Enige minpuntje : geen optische zoeker.

De optische zoeker bij een compact-camera is van véél mindere kwaliteit dan bij D-SLR's... Deze uitspraak lijkt op zich wel logisch, maar de reden kent niet iedereen. Je hebt in compact-camera's 2 soorten "optische zoekers" (= het venstertje waar je je oog tegen moet houden om te cadreren):

1. Tunnel zoekers: hier heb je als het ware een kleine tunnel naast de lens. Het zoomen wordt soms gesimuleerd. Je hebt met dit systeem geen last van vertraging in het beeld wat je ziet (zoals op de grote LCD aan de achterkant) en je hebt ook geen last van een te donker beeld. Nadeel is wel dat je niet echt het beeld ziet wat door de lens komt: je kijkt er immers naast. Daardoor kunnen zgn. parallax-fouten ontstaan (hetgeen je op de foto ziet komt niet overeen met wat je zag bij het nemen van de foto); vooral wanneer het onderwerp dicht bij de camera stond.
2. Elektronische zoekers: hier gebruikt de camera een klein LCD-scherm achter de zoeker en zie je hetzelfde als wat op het grote LCD achterop getoond wordt. De voor- en nadelen zijn grosso-modo het omgekeerde als bij tunnel zoekers.

Door deze beperkingen zou ik niet te veel belang hechten aan het bestaan van een optische zoeker op een compact-camera. Als je die dan toch neemt, dan ben je IMHO beter af met een elektronische zoeker. Die vindt je echter enkel in de duurdere modellen.

De TZ3 is, net als de meeste Panasonic's, een goede camera met goede optische kwaliteiten en features, maar overmatig ruisonderdrukking is en blijft een probleem bij Panasonic (en dat is hier niet anders:

DPReview zei:

The images have a subtle, unprocessed appearance which at first glance looks very promising for post-processing; by comparison the TZ1 images look slightly over-sharpened. But look a little closer and you realize that the softness isn't just a lack of sharpening, but a distinct smoothing of fine texture which can only be a result of over-zealous noise reduction. The effect on the very finest low contrast detail is obvious when viewed at 100% on screen, but is considerably less of an issue at standard print sizes (or when viewed at lower magnifications on-screen).
(...)
As with all Venus III output the usability of the TZ3's ISO 400 setting will depend to some extent on the type of picture you're taking, the amount of low contrast detail / texture in the scene, how important the fine color information is and - obviously - how big you want to print. I personally would use these happily for quick portrait snaps in social situations (where the color smearing and red bleeding doesn't really matter - and doesn't even always show), but literally nothing else.

Klik om te vergroten...

Door deze ruis-problemen wil ik Panasonic nog steeds niet aanraden...

kay, bedankt !
ik ben nu aan't kijken naar die van Sony (de cybershot)
'k weet dat die ook goed verkocht wordt .. is ie ook zo goed dan?

mattyh88 zei:

kay, bedankt !
ik ben nu aan't kijken naar die van Sony (de cybershot)
'k weet dat die ook goed verkocht wordt .. is ie ook zo goed dan?

Klik om te vergroten...

kzou dan eerder voor een Canon gaan. met de IXUS of de S- of zelfs G-reeks hebt ge zeker iets goed.

we hebben hier thuis een S50 die goed werk heeft geleverd en daarna een EOS 350D gekocht maar dat is een spiegelreflex dus niet wat ge zoekt.

bij Canon hebt ge Compact Flash of SD kaartjes terwijl ge bij Sony enkel hun eigen MemoryStick (DUO) kunt gebruiken en die zijn duurder dan compact flash of SD

Er bestaat niet zoiets als "de beste camera"... Het hangt er in de eerste plaats vanaf wat je belangrijk vind in een camera en waarvoor je die voornamelijk wil inzetten.
Een correct uitgeruste reflex-camera neemt in alle omstandigheden betere foto's dan eenders welke compact-camera. Jammer genoeg is een reflex erg lomp en zullen er vermoedelijk (veel) momenten zijn die je had willen vastleggen terwijl je de camera niet meehad: op zo'n momenten is een compact-camera véél beter.

Kan je daarom eens kort toelichten wat je belangrijk vind in een camera (compactheid? batterijduur? prijscategorie? ...) en waarvoor je die voornamelijk wil gebruiken (overdag/nacht? binnen/buiten? mensen? sport? natuur? ...)?

wel, ik heb nu de Nikon coolpix 3200. ik vind deze behoorlijk goed. Alleen binnen stelt hij wat teleur omdat ik dan ook nogal wat ruis zie en hij niet altijd gemakkelijk scherp stelt omdat er soms te weinig licht is. Prijsklasse 150 - 175€

Een digitale camera neemt legt een foto vast op basis van een sensor. De sensor is rechthoekig en verdeeld in rijen en kolommen. Ieder van de zo gevormde cellen bevat een mini-lichtcel (er is 1 zo'n lichtcel per pixel in de uiteindelijke foto), vergelijkbaar met deze in rekenmachines. Hoe meer licht er valt op een lichtcel, hoe meer elektriciteit de lichtcel produceert. Door in een volgende stap de stroomsterkte te meten van iedere lichtcel, kan bepaald worden hoeveel licht erop viel en kan de foto opgebouwd worden.

Lichtcellen waar geen licht op valt produceren echter ook een zwakke stroom (die we "ruis" noemen). In normale omstandigheden is deze stroom echter zó zwak dat die niet opgemeten wordt. Wanneer de hele foto echter te donker uitkomt (t.t.z. wanneer de stroom van de cellen te laag uitkomt), dan wordt de stroom van alle cellen echter versterkt vóór het gemeten wordt (de mate van versterking wordt aangeduid door de ISO-waarde). Ook de zwakke ruis wordt versterkt en kan daarom ook opgemeten worden waardoor het zichtbaar wordt in de uiteindelijke foto.

Het spreekt voor zich dat je minder versterking zal moeten toepassen als je meer licht op de cellen laat vallen. Er bestaan 3 manieren om meer licht op de cel te laten vallen:

• De scène sterker verlichten: dit kan o.m. door te flitsen. Flitsen is echter altijd beperkt en heeft soms vervelende bijwerkingen (rode ogen, zeer donkere en onnatuurlijke schaduwen, ...). Bovendien is de sterkte van een flitser altijd beperkt (op de meeste compact-camera's halen die niet meer dan ongeveer 8m).
• Grotere lichtcellen gebruiken: er valt meer licht op een grote cel dan op een kleine cel. Om de cellen groter te maken zijn er 2 mogelijkheden: de sensor zelf groter maken en/of het aantal lichtcellen op de sensor verlagen zodat iedere lichtcel meer oppervlakte inneemt. Zie bijvoorbeeld deze vergelijking tussen een camera met kleine sensor en veel pixels (Panasonic FZ50) en een camera met een grote sensor en iets minder pixels (Canon EOS 350D).
• Een objectief gebruiken dat meer licht doorlaat: in de specificaties van een objectief zie je 2 getallen staan die aangeven hoeveel licht het objectief doorlaat. Er worden gewoonlijk 2 getallen opgegeven: de eerste bij minimale zoom-instelling en de tweede bij de maximale zoom-instelling. Deze getallen zijn breuken (bv. f/2,8, f/5,6) en er wordt meer licht doorgelaten naarmate het getal in de noemer lager is. Jammer genoeg is er een beperking aan de hoeveelheid licht die zo doorgelaten kan worden. Ook kan een objectief nooit meer licht doorlaten dan er licht aanwezig is in de omgeving...

Wil je weinig ruis, dan zoek je dus best een camera met:

• ... een grote sensor met niet te veel pixels (alles vanaf 6 MP is tegenwoordig ruimvoldoende voor, zelfs vrij grote, afdrukken). Zoek de specificaties van een camera die je interesseert hier op. De sensor-grootte staat opgegeven in de grootte van de diagonaal van de sensor. Dat staat gewoonlijk in breukvorm (dus hoe lager het getal in de noemer, hoe groter de sensor).
• ... een zo lichtsterk mogelijk objectief: de f-waardes van het objectief staan eveneens in de specificaties van de camera vermeld.
• ... een degelijke flitser (ook het bereik van de flitser staat in de specificaties opgegeven).

Hier zie je de specificaties van je Nikon 3200 en 2 andere, interessante, camera's naast elkaar.
De Fuji F40fd (ongeveer EUR 150,00) heeft grote sensor met beperkt aantal pixels (1/1,7" - 8 MP) en een degelijke flitser (6,5m). Het objectief is lichtsterk op de kleinste zoom-instelling (f/2,8), maar minder op de hoogste zoom-instelling (f/5,1). De F40fd mist ook manuele instelmogelijkheden en andere handige features zoals een kantelscherm.
De Canon PowerShot A630 (weliswaar boven je budget, maar wel best interessant @EUR 270,00) heeft ongeveer dezelfde specificaties als de F40fd maar voegt manuele opties toe evenals een kantelscherm en een optische zoeker.