knight-k zei:
zielig, gewoon zielig.
Maarja, als ge wat ouder wordt zulde het wel begrijpen.
Ik denk eerder dat als jij wat ouder wordt je het wel zult begrijpen. Net als Math'ke trouwens.
Nessaja zei:
serieus nu, zo weinig mogelijk voor zoveel mogelijk geld, dat noemt men rendement, managers/bedrijfsleiders worden stinkend rijk met zo'n theorien, maar o wee als ne werknemer zo redeneert.
Dat zegt het eigenlijk volledig.
Ik lig hier echt strijk met alle commentaren hier. Jongens toch. Klinkt allemaal heel goed en tof en zo, maar alleen als ge een job hebt die ge écht graag doet. Dan is het inderdaad mogelijk om ambities te hebben, om ervoor te gaan, creatief om te gaan met uw job en eventueel hogerop te raken. Maar de realiteit is anders hoor. Ik zie in mijn omgeving weinig of geen mensen die gepassioneerd over hun job kunnen praten, ook al zijn er mensen bij die zeggen dat ze het graag doen. Da's dan ook relatief, en meestal betekent het gewoon dat er niet veel beters is waar ze geld mee kunnen verdienen. Eens ze de lotto winnen zijn ze daar ook buiten hoor.
Ik vind al die mensen vol ambitie een beetje naïef. Het zijn die mensen die op hun vijftigste volledig uit de naad zijn gewerkt, maar wel een dikke bmw onder hun reet hebben. Ben je vet mee als je 10u per dag moet werken en nog eens 2u per dag onderweg bent. Zulke mensen zoeken jarenlang naar voldoening in hun job, maken zichzelf wijs dat die er ook is en komen op hun vijftigste tot het inzicht dat er eigenlijk toch geen voldoening inzat. En met geld kan je ook niet veel doen hoor.
Als ik een job vind die ik echt graag doe zal ik ook m'n best doen maar in de bedrijfswereld zoals we die kennen lijkt me dat weinig waarschijnlijk. Het heet dan ook 'werk', en dat het niet tof is is de reden waarom ge ervoor betaald wordt.
Ik geef Oldskooler grotendeels gelijk. Als ik geen job vind waarin ik mijn passie kwijt kan zoek ik wel iets waarbij ik niet al te veel moet doen (1x in 8u op een knop drukken is misschien ook niet alles, dat verveelt al gauw tenzij je wat mag lezen etc.), geen stress heb, nooit overuren moet doen en iets dat dicht bij huis is. Je hebt dan ook geen auto nodig (kost verschrikkelijk veel) en je kan 's avonds doen waar je zin in hebt. Uw job is
niet het belangrijkste wat er is, je hoeft daar niet per se voldoening uit te halen. Je kan imo ook maar ergens voldoening uit halen als je het ook leuk vindt.
Ik vind het trouwens evenzeer zielig van al die ambitiemensen dat ze geen voldoening kunnen krijgen uit iets anders dan hun werk, iets waarbij het er meestal op neerkomt dat je toch maar doet wat je wordt bevolen. De mensen waaraan je echt merkt dat ze hun job graag doen zijn degenen die het niet als een job beschouwen, en die vind je niet veel. In de gazet lees je er interviews van: schrijvers, documentairemakers en andere creatievelingen die samenwerken om iets op poten te zetten. De kans dat je zoiets mag doen is zo goed als nihil (wat niet betekent dat ik m'n kans niet zal wagen).
) dat hij een job heeft gezocht zonder stress, dicht bij huis en goed betaald waar hij rustig kan zijn werk doen. Waarom is het zo verkeerd om jezelf niet tot het uiterste te willen drijven voor 'den baas' ?
. (alleh goed voor jouw hoor ik gun het je 
.