Bleh.
Legacy Member
Hoi iedereen,
Ik had graag mijn gedachten even met iemand gedeeld en graag wat objectief advies gehad
. Bij deze alvast bedankt voor wie het leest en moeite doet om te antwoorden.
Sinds anderhalve maand werk ik in de banksector als ca, na anderhalf jaar dat ik in een job heb gezeten die ik eigenlijk echt niet leuk vond.
De bank heeft zoals iedereen wel weet goede voordelen, het loon is zeker goed gemiddeld, maaltijdcheques, véél verlof, si en la, .... Maar de functie goh ja. Dat draait naar mijn mening echt veel TE hard om cijferkes halen enzovoort. Duh, logisch in een commerciële functie, maar zo fel had ik het eigenlijk niet verwacht. Ik was ook gewoon zo blij dat ik weg kon bij mijn vorig werk vooral denk ik, maar als ik héél eerlijk ben met mezelf had ik wel kunnen weten dat het eigenlijk niets voor mij ging zijn. Ik ben echt vanaf dag 1 dat ik daar werk enorm down. Ik denk graag commercieel na als part of the job, maar dat gedram op die cijfertjes constant hangt echt al m'n oren uit. Ik haal wel voldoening uit mensen verder helpen enzo, dat vind ik echt leuk, zeker als die mensen zo dankbaar zijn. Helaas is dat eigenlijk niet echt iets dat geapprecieerd wordt want "daar verdienen we niks mee", en dat vind ik jammer.
Nu heb ik gesolliciteerd voor een andere functie ergens anders. Ik heb vandaag gehoord da ik mag starten. Dit is de job waar ik eigenlijk altijd naar bleef kijken qua inhoud, sluit aan bij m'n studies dus dat zit goed. Alleen ga ik wel minder verdienen en minder voordelen hebben bv. geen maaltijdcheques (al willen ze da in de toekomst wel doen voor hun werknemers) en minder vakantie enzo (ja ok ni veel sectoren hebben zoveel vakantie als de bank dus da verwacht ik ook niet echt). Dus ja qua jobinhoud is het wat ik wil. Alleen doen mijn ouders mij echt zo twijfelen van denk goed na, ge hebt nu wel echt hele mooie voordelen enzo. Ik voel mij sinds deze week ook niet zo superslecht meer, al denk ik dat dat eerder komt omdat ik sinds deze week dus uitzicht heb op iets anders... Da was bij mijn vorig werk ook zo da ik de laatste weken heel gelukkig was omdat ik toch weg kon en ervoor echt miserabel.
Anderzijds voel ik mij ook een opgever, in die zin dat ik het bij de bank precies nooit echt een kans heb gegeven. Ik werk daar nog maar anderhalve maand, mss vind ik da over nog een maand wel fijn?
Goh ja, als iemand goeie raad heeft of in een soortgelijke ervaring heeft gezeten, hoor ik het graag...
Ik had graag mijn gedachten even met iemand gedeeld en graag wat objectief advies gehad
. Bij deze alvast bedankt voor wie het leest en moeite doet om te antwoorden.Sinds anderhalve maand werk ik in de banksector als ca, na anderhalf jaar dat ik in een job heb gezeten die ik eigenlijk echt niet leuk vond.
De bank heeft zoals iedereen wel weet goede voordelen, het loon is zeker goed gemiddeld, maaltijdcheques, véél verlof, si en la, .... Maar de functie goh ja. Dat draait naar mijn mening echt veel TE hard om cijferkes halen enzovoort. Duh, logisch in een commerciële functie, maar zo fel had ik het eigenlijk niet verwacht. Ik was ook gewoon zo blij dat ik weg kon bij mijn vorig werk vooral denk ik, maar als ik héél eerlijk ben met mezelf had ik wel kunnen weten dat het eigenlijk niets voor mij ging zijn. Ik ben echt vanaf dag 1 dat ik daar werk enorm down. Ik denk graag commercieel na als part of the job, maar dat gedram op die cijfertjes constant hangt echt al m'n oren uit. Ik haal wel voldoening uit mensen verder helpen enzo, dat vind ik echt leuk, zeker als die mensen zo dankbaar zijn. Helaas is dat eigenlijk niet echt iets dat geapprecieerd wordt want "daar verdienen we niks mee", en dat vind ik jammer.
Nu heb ik gesolliciteerd voor een andere functie ergens anders. Ik heb vandaag gehoord da ik mag starten. Dit is de job waar ik eigenlijk altijd naar bleef kijken qua inhoud, sluit aan bij m'n studies dus dat zit goed. Alleen ga ik wel minder verdienen en minder voordelen hebben bv. geen maaltijdcheques (al willen ze da in de toekomst wel doen voor hun werknemers) en minder vakantie enzo (ja ok ni veel sectoren hebben zoveel vakantie als de bank dus da verwacht ik ook niet echt). Dus ja qua jobinhoud is het wat ik wil. Alleen doen mijn ouders mij echt zo twijfelen van denk goed na, ge hebt nu wel echt hele mooie voordelen enzo. Ik voel mij sinds deze week ook niet zo superslecht meer, al denk ik dat dat eerder komt omdat ik sinds deze week dus uitzicht heb op iets anders... Da was bij mijn vorig werk ook zo da ik de laatste weken heel gelukkig was omdat ik toch weg kon en ervoor echt miserabel.
Anderzijds voel ik mij ook een opgever, in die zin dat ik het bij de bank precies nooit echt een kans heb gegeven. Ik werk daar nog maar anderhalve maand, mss vind ik da over nog een maand wel fijn?
Goh ja, als iemand goeie raad heeft of in een soortgelijke ervaring heeft gezeten, hoor ik het graag...