Laaisa
Legacy Member
Hallo
Eventjes m'n situatie schetsen.
Ik heb rechten gestudeerd (intussen 4 jaar geleden afgestudeerd). Ondanks het feit de opleiding wel vlot ging en ik het inhoudelijk interessant vond, slaag ik er niet in om met dat diploma in de praktijk voldoening te halen. Ik heb in die 4 jaar al meerdere jobs gedaan (was nooit echt de bedoeling...) en in feite telkens afgehaakt (of ontslagen geweest) wegens het feit het zo enorm enorm saai is en ik er compleet miserabel en depressief van werd. Het enige ietswat boeiende was de advocatuur, maar om diverse redenen die ik dat totaal niet meer zitten. (o. a. onzeker om in het openbaar te praten en de mentaliteit). De kern van het probleem ligt zich in het veelvuldige bureauwerk, het weinige contact met mensen en het gevoel te hebben dat ik 'aan het wegkwijnen ben' achter m'n bureautje tussen m'n honderden wetteksten...Ik heb sinds jonge leeftijd (16 jaar) en tijdens m'n studies nog heel wat uren in de horeca gewerkt, en zelf dit vond ik toffer. Ik babbel en help graag en hou van mensen (en helemaal niet van computers). In m'n huidige job heb ik ook geen directe collega's (kleine KMO) dus dit maakt het nog eens zo erg.
Ik mis dus sociaal contact en ik mis het gevoel mensen effectief te kunnen helpen, en ik mis ook het 'in beweging zijn' of het 'onderweg zijn' , ik haaaaaaaaat 8 (of 10 in mijn geval..) uren achter een bureautje zitten en ik ben totaal geen 'kantoormens' . Helaas kan je dit de dag van vandaag niet meer wegdenken...
Ik denk eraan me in september te heroriënteren naar iets wat me meer interesseert en me hopelijk toegang zal bieden tot een job die me wel voldoening zal brengen.
Opties zijn :
- maatschappelijk werk : ik ben graag met mensen in contact, heb veel interesse in een aantal diverse maatschappelijke thema's en de vacatures lijken me ook echt wel iets voor mij , ik haal ook altijd voldoening uit het helpen van mensen. (kan ik via verkorte bachelor doen ik 1 jaar in Leuven of via afstandsonderwijs in diverse hogescholen)
maar nadelen: 1 jaar verkorte bachelor bij mij vs. 3 jaar in het reguliere geval : geen nadeel tov werkgevers aangezien ik maar een jaar gedaan heb? Er zijn teveel MWers... en te weinig jobs blijkbaar, is dat zo? Alsook het risico 'overgekwalificieerd' te zijn (belachelijke term overigens). Mensen met ervaring/ nuttige meningen? Als jurist werken in de sociale sector zou nog lukken, maar dan kom ik 9/10 weer (alleen) achter een bureautje terecht. Neen bedankt.
Ik heb al gesolliciteerd in de sociale sector maar ben nooit weerhouden wegens geen geschikte achtergrond.
- postgraduaat HRM : ik doe momenteel vnl sociaal recht en veel van de klanten waar ik nu voor werk zitten op een personeelsdienst. Die sector ligt me wel, dan vnl recruitering en selectie.
nadelen : ook veel bureauwerk, je moet blijkbaar starten in een commercieel recruiteringskantoor (en ik haar "commercieel" nogal) iemand ervaringen?
voordelen tov maatschappelijk werk : beter betaald denk ik. (maar dat is echt niet mijn motivatie)
Zijn er anders nog mensen die zich in dit verhaal herkennen? Is het niet zot om nog bij te studeren na een universitair diploma? (ik ben 27 jaar trouwens)
Alvast bedankt voor de reacties!
Groetjes
Eventjes m'n situatie schetsen.
Ik heb rechten gestudeerd (intussen 4 jaar geleden afgestudeerd). Ondanks het feit de opleiding wel vlot ging en ik het inhoudelijk interessant vond, slaag ik er niet in om met dat diploma in de praktijk voldoening te halen. Ik heb in die 4 jaar al meerdere jobs gedaan (was nooit echt de bedoeling...) en in feite telkens afgehaakt (of ontslagen geweest) wegens het feit het zo enorm enorm saai is en ik er compleet miserabel en depressief van werd. Het enige ietswat boeiende was de advocatuur, maar om diverse redenen die ik dat totaal niet meer zitten. (o. a. onzeker om in het openbaar te praten en de mentaliteit). De kern van het probleem ligt zich in het veelvuldige bureauwerk, het weinige contact met mensen en het gevoel te hebben dat ik 'aan het wegkwijnen ben' achter m'n bureautje tussen m'n honderden wetteksten...Ik heb sinds jonge leeftijd (16 jaar) en tijdens m'n studies nog heel wat uren in de horeca gewerkt, en zelf dit vond ik toffer. Ik babbel en help graag en hou van mensen (en helemaal niet van computers). In m'n huidige job heb ik ook geen directe collega's (kleine KMO) dus dit maakt het nog eens zo erg.
Ik mis dus sociaal contact en ik mis het gevoel mensen effectief te kunnen helpen, en ik mis ook het 'in beweging zijn' of het 'onderweg zijn' , ik haaaaaaaaat 8 (of 10 in mijn geval..) uren achter een bureautje zitten en ik ben totaal geen 'kantoormens' . Helaas kan je dit de dag van vandaag niet meer wegdenken...
Ik denk eraan me in september te heroriënteren naar iets wat me meer interesseert en me hopelijk toegang zal bieden tot een job die me wel voldoening zal brengen.
Opties zijn :
- maatschappelijk werk : ik ben graag met mensen in contact, heb veel interesse in een aantal diverse maatschappelijke thema's en de vacatures lijken me ook echt wel iets voor mij , ik haal ook altijd voldoening uit het helpen van mensen. (kan ik via verkorte bachelor doen ik 1 jaar in Leuven of via afstandsonderwijs in diverse hogescholen)
maar nadelen: 1 jaar verkorte bachelor bij mij vs. 3 jaar in het reguliere geval : geen nadeel tov werkgevers aangezien ik maar een jaar gedaan heb? Er zijn teveel MWers... en te weinig jobs blijkbaar, is dat zo? Alsook het risico 'overgekwalificieerd' te zijn (belachelijke term overigens). Mensen met ervaring/ nuttige meningen? Als jurist werken in de sociale sector zou nog lukken, maar dan kom ik 9/10 weer (alleen) achter een bureautje terecht. Neen bedankt.
Ik heb al gesolliciteerd in de sociale sector maar ben nooit weerhouden wegens geen geschikte achtergrond.
- postgraduaat HRM : ik doe momenteel vnl sociaal recht en veel van de klanten waar ik nu voor werk zitten op een personeelsdienst. Die sector ligt me wel, dan vnl recruitering en selectie.
nadelen : ook veel bureauwerk, je moet blijkbaar starten in een commercieel recruiteringskantoor (en ik haar "commercieel" nogal) iemand ervaringen?
voordelen tov maatschappelijk werk : beter betaald denk ik. (maar dat is echt niet mijn motivatie)
Zijn er anders nog mensen die zich in dit verhaal herkennen? Is het niet zot om nog bij te studeren na een universitair diploma? (ik ben 27 jaar trouwens)
Alvast bedankt voor de reacties!
Groetjes
. En misschien is het punt net dat de OP aangeeft dat hij liever iets minder "geregeld" werkt, maar liever wat losser werkt, niet alleen op vlak van kledij, maar algemeen? Ja, dat is vrijheid.