Archief - Had/heb jij het moeilijk met op kot gaan?

Vond jij het moeilijk om je omgeving achter te laten en op kot te gaan? Zie je je vrienden nog vaak, of studeer je allemaal in dezelfde stad ofzo? Voor mij komt het er volgend jaar aan, en ik heb het er toch een beetje moeilijk mee. Zet jouw ervaringen hier maar

Beste tijd van je leven

Met mijn beste vrienden (die dat ik echt vriend kan noemen) uit het secundair heb ik nog vaak contact mee en zitten ook in Gent op kot. Voor de rest heb ik 99% van mijn kennisenkring uit het secundair gedumpt. Dat waren toch maar mensen die niet bij mij hoorden (en complete losers waren) en daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad.

Hetgene waar ik het het moeilijkst mee had was mijn stamcafé achterlaten ad:

Voor de rest veel mensen leren kennen, veel studeren, veel plezier maken!

/edit Ik ga toevallig juist een stapke gaan zetten met m'n buddies uit het secundair!

Idd, vetste tijd van uw leven.
Ik ben naar een stad gegaan waar geen van mijn vrienden naar toe ging wat 't wel iets moeilijker maakt, maar ik heb er precies niet veel last van ondervonden. Je komt direct in een andere omgeving met andere vrienden etc.

Vrienden van vroeger blijf ik gewoon zien in het weekend. Dat is iets wat je zelf gewoon moet onderhouden.

Zit nu zelf meer dan half jaar op kot en bevalt me goed. Goede huisgenoten en leuke vriendenkring in stad opgebouwd. Als ik nu na twee weken weer naar huis ga verveel ik me dood en bovendien zijn al mijn middelbare school vrienden vaak ook weg.

Als ik naar m'n ouders ga probeer ik altijd wat af te spreken met oude vrienden die dan ook thuis zijn, maar vaak komt het daar niet van. Een vriend van me die nog thuis woont, heeft best veel tijd, maar wil dat niet vrijmaken wanneer ik er weer eens ben en ik het aanbied om wat te doen. Dat vind ik wel jammer maarja.

Ik merk wel aan mezelf dat ik veel zelfstandiger ben geworden. ik was ook toe aan een verandering na een mindere periode op 't middelbaar. in other words: het bevalt me goed, al vanaf het begin, geen heimwee of iets, zie mijn ouders nog vaak genoeg. Het lastigste vond ik nog nieuwe mensen leren kennen. Maar eens je wat mensen kent en gewend bent geraakt aan dingen zelf doen wil je niet voor lange tijd terug naar je ouders. Af en toe verwend worden is super, maar daar blijft het bij

Ach, ik had sowieso niet echt vriendschapsbanden in het middelbaar waarvan ik kapot zou gaan als ik ze kwijt zou raken. Het was voor mij op de unief veel makkelijker om vrienden te vinden omdat je elkaars interesses deelt (middelbaar is een "verplichting") en dus had ik het totaal niet moeilijk met het achterlaten van mijn "vrienden" (maten) hier in mijn thuis"stad".

In het begin was het even wennen ja, maar je bent in principe 2,5 dag thuis per week (vrijdag thuiskomen, zondag oprijden), dus wat zou er eigenlijk moeilijk aan zijn... je kunt je vrienden nog prima in het weekend zien, alsof er in niet-studentensteden een hol te doen is qua uitgaansactiviteiten voor jonge mensen tijdens de week. Het moeilijkste aan de hele zaak is dat je verantwoordelijk bent voor jezelf, maar heck: als ik kijk naar de koekjes in mijn voorraadkast en het eten in de diepvries, besef ik dat mijn moeder bij wijze van spreken nu harder voor me zorgt dan wanneer ik elke dag thuis was

Eenvoudig gezegd: kotleven = niet te missen. Derde jaar op kot nu en een heel jaar in het buitenland voor mezelf gezorgd. Ik ken genoeg mensen die pendelen en al-tijd met diezelfde mensen van 't middelbaar blijven optrekken. Ik vind het jammer voor hen... als ik hen nu terugzie, kan ik er maximum een uurtje tegen praten en heb ik er al niks meer tegen te zeggen, we zijn onze eigen wegen gegaan.

Maar bon, I covered this in a blog
https://www.beyondgaming.be/forums

Dennoman zei:

Ik ken genoeg mensen die pendelen en al-tijd met diezelfde mensen van 't middelbaar blijven optrekken. Ik vind het jammer voor hen...

Klik om te vergroten...

Net niet eigenlijk, maar verschilt wel van situatie tot situatie denk ik. Ik pendel ook, maar ben als één van de enigen naar Brussel getrokken, de rest zit in Gent. Je onderhoudt het contact met de mensen van vroeger, of toch met diegenen van wie je dat wil, maar voor de rest leer je pakken nieuwe mensen kennen eigenlijk. 't Is een beetje zoals je zelf zei, een pak mensen met dezelfde interesses!

En in het middelbaar kunt ge ook goei maten maken hoor, er moet maar ene goeien tussenzitten

Not at all. Ik heb het pendelen tijdens mijn eerste jaar altijd zwaar gehaat: Ik verloor teveel tijd, raakte geïrriteerd door het oude pendelvolk en werd er echt gewoon doodmoe van. Ik kwam thuis (ik was altijd anderhalf uur onderweg zonder bus/trein te missen) en had gewoon geen fut meer om iets nuttigs te doen.

Op mijn kot ben ik op mijn gemak. Ik doe wat ik wil, wanneer ik wil. Mijn broer is hier quasi nooit dus het is my turf .

Het enige nadeel is dat mijn maten aan de andere kant van Gent zitten. We spreken wel vaak af op elkaars kot etc. maar het is toch een eind tjolen.

Ge moet uw maten in uw hometown wat onderhouden he. Nodig die uit bij u (wij hebben da elke maandag- en vrijdagmiddag) en ga de zaterdag ene drinken.

gewoon super. beste tijd van mijn leven nu... simple as that!

DekadeZ zei:

Not at all. Ik heb het pendelen tijdens mijn eerste jaar altijd zwaar gehaat: Ik verloor teveel tijd, raakte geïrriteerd door het oude pendelvolk en werd er echt gewoon doodmoe van. Ik kwam thuis (ik was altijd anderhalf uur onderweg zonder bus/trein te missen) en had gewoon geen fut meer om iets nuttigs te doen.

Op mijn kot ben ik op mijn gemak. Ik doe wat ik wil, wanneer ik wil. Mijn broer is hier quasi nooit dus het is my turf .

Het enige nadeel is dat mijn maten aan de andere kant van Gent zitten. We spreken wel vaak af op elkaars kot etc. maar het is toch een eind tjolen.

Klik om te vergroten...

Waarom vindt iedereen pendelen toch zo'n tijdverlies? Eens je op de trein zit (akkoord, bus zal wel een pak moeilijker liggen) zit je toch op je gemak? Mijn traject is enkel 40 minuten per trein, en ik vind dat toch een hele luxe. Je zit op je gemak, en kan dus rustig een cursus doorlezen ofzo... Het feit dat je niet aan je bureau zit belet je niet om al wat te werken hé.

Of slapen, durf ik ook al eens te doen. Dan moet ik dat thuis niet meer doen

In het 5e jaar zat ik niet in een goeie klas en ik heb goeie vrienden kunnen maken met mensen van et 6e. Jaar daarop, zij weg

In mn 6e jaar heb ik terug goeie banden kunnen leggen met mensen waar ik nog in't 1e & 2e jaar heb gezeten. Jaar daarop, zij weg, want ik moest mn 6e opnieuw doen :'(

De klas die een jaar jonger was, was wel een hele goeie groep en me goed kunnen amuseren en goeie banden kunnen maken. Nu in Gent... een deel zit in Gent, een deel in Kortrijk en sommige in Brugge & Torhout & Roeselare... mja kunt ge niets aan doen eh
In Gent is het contact met de mensen van mn vorige klas wel wat aan't minderen, vergeleken toch met in het begin van't academiejaar, maar we probere toch geregeld af te spreken met elkaar (dus ook met de mensen die in andere steden studeren).
Ik zie nu ook veel meer de mensen die ik 'verloren' heb in't 5e en 6e jaar. En bovendien, nu ik ook es in een studentenclub zit, heb ik opnieuw weer een nieuwe vriendenkring erbij

Ik heb gewoon et voordeel imo dat ik zeer sociaal aangelegen ben. Ben nie mensenschuw enzo, dus ben ik daar wel blij om ^^


Et kotleven is voor mij zalig gewoon. Was thuis al zeer vroeg zelfstandig, dus het was nie teveel aanpassen op kot. Kvind het zelf aangenaam om zelf te bepalen wat ge doet, wanneer ge wilt enzo ^^

Manuvdv zei:

Net niet eigenlijk, maar verschilt wel van situatie tot situatie denk ik. Ik pendel ook, maar ben als één van de enigen naar Brussel getrokken, de rest zit in Gent. Je onderhoudt het contact met de mensen van vroeger, of toch met diegenen van wie je dat wil, maar voor de rest leer je pakken nieuwe mensen kennen eigenlijk. 't Is een beetje zoals je zelf zei, een pak mensen met dezelfde interesses!

En in het middelbaar kunt ge ook goei maten maken hoor, er moet maar ene goeien tussenzitten

Klik om te vergroten...

Ik heb niet gezegd dat ik geen goeie maten heb hé, ik vertrouw die mensen wel, maar om te zeggen dat ik speciaal voor hen niet op kot zou gaan? Hell no. En dat terwijl ik niet eens zo ver van Leuven woon: de meeste mensen die uit mijn streek komen pendelen omdat het zo dichtbij is. Maar dat hoeft niet voor mij: het is voor mij ook therapeutisch om eens een tijdje weg te zijn uit die sleur thuis en mijn eigen routine te kweken.

Het valt gewoon op dat sommige mensen moeite hebben met het verleden verleden te laten zijn. Buiten de drie, vier echte maten die ik had in het middelbaar (en nu nog heel regelmatig telefonisch en persoonlijk contact mee heb) was het voor mij allemaal een beetje toneeltje, sociaal en aimabel doen omdat zij bijvoorbeeld een lief uit de klas hadden, dat dan natuurlijk een mens was waar ik totaal niet mee kon opschieten bijvoorbeeld, dat soort dingen. Ik hoef nu geen toneeltje meer te spelen, mensen die ik wil terugzien zien me terug en daar houdt het op, is prima zo.

En mjah, ik kan bijvoorbeeld totaal niet leren, niet eens lezen op de trein. Ik zit ook altijd op een vrij korte trein met overstap (twee trajecten van max 10 minuten), dus kan ik me ook niet deftig concentreren of ik maak me alweer "nerveus" dat ik weer moet overstappen. Zal ook wel komen omdat ik de trein maar één keer per week neem hoor.

Ik ken trouwens ook het gevoel van "afgesloten" zitten van je oude maten, hoewel ik daar zeker niet bewust voor gekozen heb. Ik had namelijk verwacht dat zo goed als iedereen van mijn klas (Latijn-Moderne Talen ASO, in een school verdomd dichtbij Leuven) verder zou gaan studeren in Leuven of desnoods Antwerpen, maar de mensen in mijn klas gingen echt de meest totaal uiteenlopende dingen doen, waaronder een man of 4 lerarenopleiding in Lier en er ook iemand naar Gent trok om logopedie te doen (al was dat eerder om bij haar lief te kunnen zijn, iets wat wel romantisch is, maar bon... beetje absurd argument om voor een bepaalde unief te kiezen, behalve als de opleiding de beste keuze is natuurlijk). Slechts één meisje uit mijn klas zit ook in Leuven en door onze compleet verschillende karakters heb ik daar buiten af en toe MSN ook geen contact meer mee.

Dennoman zei:

Het valt gewoon op dat sommige mensen moeite hebben met het verleden verleden te laten zijn.

Klik om te vergroten...

Hmm, true story ...

Kheb trouwes ook het gevoel nu ik int zesde zit da het allemaal een beetje te snel aant gaan is Vorige week wast 100 dagen, kvind het toch wel een beetje vies. Vorig jaar besefte ik da helemaal nog ni da dr redelijk snel een grote verandering ging komen, nu wil ik eigenlijk terug.

Kweet wel da ge snel nieuw vrienden maakt, mr toch ...

Mjah, voor mij zou het heel simpel zijn, maar ik zou zo redeneren: als ik niet op kot zou gaan is dat omwille van factoren als "goedkoper" of "handiger" of "ik studeer makkelijker thuis" en dat soort dingen, maar ik vind dat als je het studentenleven weggooit omdat je niet bereid bent je maten uit het middelbaar iets minder te zien, je verkeerd bezig bent. Zo beperk je alleen jezelf.

Met de meeste van mijn vrienden uit het middelbaar waren de contacten na een jaar unief eigenlijk al redelijk geminderd. Nu ken ik hier in Leuven een massa mensen en heb ik hier een uitgebreide vriendenkring. Toen ik mijn tweede jaar op kot zat zijn mijn ouders gescheiden, waardoor het thuis sowieso allemaal niet meer was zoals ik me herinnerde. In elk geval, ik woon nu praktisch op kot en ik zit daar niet veel mee in, gezien ik samen met 10 andere mensen van mijn presidium op kot zit. Ik mis eigenlijk heel weinig van thuis, want ondanks het feit dat het nu examens zijn (en mijn lief me pas gedumpt heeft waardoor ik me vrij slecht voel), zijn dit toch echt de mooiste tijden uit mijn leven tot hiertoe.

Vraag mij af hoe iedereen dat financieel doet...
Lijkt mij toch geen goedkope bedoening en het zou mij verbazen moesten mams en paps dat allemaal graag betalen.

Ge maakt u veel zorgen om niets.

Op kot gaan is zalig en leerrijk. Het is trouwens perfect mogelijk om op kot te zitten en uw vaste vriendenkring van het thuisfront te behouden/niet te verliezen. Ik heb twee jaar in Gent gezeten (afkomstig uit Leuven) en ik heb nog altijd dezelfde hechte vrienden rond mij (mits een paar afvallers, maar dat ligt eerder aan hen) van toen ik net mijn middelbaar diploma haalde.

Manuvdv zei:

Waarom vindt iedereen pendelen toch zo'n tijdverlies? Eens je op de trein zit (akkoord, bus zal wel een pak moeilijker liggen) zit je toch op je gemak? Mijn traject is enkel 40 minuten per trein, en ik vind dat toch een hele luxe. Je zit op je gemak, en kan dus rustig een cursus doorlezen ofzo... Het feit dat je niet aan je bureau zit belet je niet om al wat te werken hé.

Klik om te vergroten...

Tijdverlies heeft niks met comfort te maken, alles met het verliezen van tijd .

In de tijd dat ik pendel kan ik duizend en een interessantere dingen doen. Ik ben dan ook zeer gemakkelijk rond de 2 uur onderweg, al bij al.

Vooral het 2e semester toen (elke ochtend les om 8.30) heeft mij echt zodanig afgemat. Die ochtendtreinen zijn ook een regelrechte hel.

Ik ben ook veel meer mensen leren kennen door op kot te zitten.

puni zei:

Ge maakt u veel zorgen om niets.

Op kot gaan is zalig en leerrijk. Het is trouwens perfect mogelijk om op kot te zitten en uw vaste vriendenkring van het thuisfront te behouden/niet te verliezen. Ik heb twee jaar in Gent gezeten (afkomstig uit Leuven) en ik heb nog altijd dezelfde hechte vrienden rond mij (mits een paar afvallers, maar dat ligt eerder aan hen) van toen ik net mijn middelbaar diploma haalde.

Klik om te vergroten...

Inderdaad. 2 Jaar op kot, terwijl mijn maten in Gent dagelijks naar huis gaan en de rest in Kortrijk/Brugge zit. Mijn beste maten uit het middelbaar zijn nog steeds mijn beste maten van nu.

Velen denken dat zoiets vanzelfsprekend is, maar ge moet daar moeite voor doen om dat te onderhouden. Als ge geen initiatief toont verwatert dat na nog geen semester.

Meeste van m'n vrienden zitten ook op kot in Gent. Mensen van m'n klas zie ik af en toe nog es op de trein, sla 'k dan eens een babbelke mee. Echt goede vrienden had ik wel niet in m'n klas van het 5de en 6de. Echte vrienden gemaakt in m'n klas in 't 3de en 4de middelbaar. Die zie ik nog bijna iedere week. Behalve die mensen die in Kortrijk/Brugge zitten. 'k Denk nie dat er vrienden van mij in Leuven zitten...

Ook in Gent wel een paar vrienden gemaakt. Veel mensen leren kenne, maar eigenlijk maar één die ook een echt goede vriend is geworden. Dan nog paar mensen waar ik dagelijks mee optrek en natuurlijk een hele hoop medestudenten waar ge nu en dan es een babbelke mee slaat.

Gaat volgend jaar weer helemaal veranderen wrs, aangezien de mensen waar ik nu dagelijks mee optrek een andere keuzerichting zullen doen.

Verschil met het middelbaar is dat iedereen precies veel opener, socialer, serieuzer is. In het middelbaar werd er precies veel meer geroddeld en niet iedereen babbelde met iedereen. Op den unief bij ons, eender waar als ge iemand herkent van uw richting kunt ge daar wel es een babbelke mee slaan. Ook al babbelt ge daar anders nooit mee.

KromeFlux zei:

Kheb trouwes ook het gevoel nu ik int zesde zit da het allemaal een beetje te snel aant gaan is Vorige week wast 100 dagen, kvind het toch wel een beetje vies. Vorig jaar besefte ik da helemaal nog ni da dr redelijk snel een grote verandering ging komen, nu wil ik eigenlijk terug.

Kweet wel da ge snel nieuw vrienden maakt, mr toch ...

Klik om te vergroten...

Neem het van mij aan, de eerste weken op kot zijn wat wennen maar derna ist zalig. Wat ik vooral zo fijn vind is:

- Als ge weg gaat en ge komt laat/beschonken/luidruchtig binnen dan moet ge dat de volgende dag niet aan u ouders uitleggen
- Ge kunt afspreke met maten, ge beslist zelf of ge naar de les gaat (wat ik meestal wel doe maar tis dus niet als ge is om 10 uur opstaat dat ge het dan moet uitlegge)
- Ge zijt gewoon uwen eigen baas.
- Het tofste aan op kot & studeren in het hoger onderwijs is toch dat dat vreselijk kinderachtig gedoe zoals Matthi zegt uit het middelbaar wég is. Het zal u verbazen hoe sociaal iedereen wel is, na het 1e jaar zijn er natuurlijk groepkes maar de eerste weken is echt iedereen aant zoeken.
- Over dat contact, kheb gemerkt dat ik de mensen nog terug zie van het middelbaar waar ik echt iets aan heb, de ander hebbek al jaren niet meer gezien & kheb er nog geen spijt van

Don't worry, tis een cliché als een huis maar dat loopt écht wel los.