Archief - Wat anders gedaan in een nieuw leven

Stel dat jullie een nieuw leven konden beginnen OF 1x konden terugkeren naar een moment in jullie leven waarna het leven gewoon doorgaat en gebeurde feiten niet meer toepassing zijn. Wat zouden jullie dan anders gedaan hebben? Het staat vast dat je toekomst en het heden verankerd zit in het verleden. Welke dingen zou je anders gedaan hebben?

Ik zou niet direct helemaal terug willen beginnen vanaf mijn geboorte ( wat zou ge nog weten van uw eerste 3 levensjaren), maar toch terug naar het eerste middelbaar. Daar wordt de persoon die ge zijt toch wel echt gevormd. Ik had wellicht dan een muzikale hobby gezocht- leren zingen of een instrument leren bespelen en een vechtsport gedaan. Op sociaal vlak meer open zijn en niet altijd zo verlegen. Ook niet 2 jaar achter een meisje aanlopen, maar zoals ik nu verwacht, de liefde gewoon ergens tegenkomen. En uiteraard beter studeren hoewel ik ook gewoon het middelbaar zonder kleerscheuren ben doorgekomen. En als ik 18 zou worden direct moeite voor rijbewijs doen en niet zo aanmodderen als nu ( ben 20 jaar) :doh:. Als 18jarige zou ik dan toch de sprong hebben gewaagd naar unief om geschiedenis te studeren om zo niet in de put te geraken waar ik nu zit. Heb namelijk voor journalistiek gekozen omdat ik dacht dat ik het wel in mij had en de studie mij ook kon bekoren + een goede kans op werk en een een mooi loon :') ( hoe verschrikkelijk naief). Nu besef ik dat ik gewoon een stabiel leven wil en eigenlijk leraar wil worden op een secundaire school. Nu ben ik gewoon mijn jaar aan het afmaken (lees: geen zak voor examens gedaan, ipv daarvan in het zwart gewerkt).

Op mijn 8e gitaarles ipv te neuten achter een gitaar en ze daar dan te smijten.

meer toffe dingen tijdens middelbaar doen. Ik was nogal een brave student en deed altijd wat er van mij gevraagd werd, was ook altijd bang dat de leerkrachten boos zouden worden

Op mijn 14de er voor kiezen om gewoon van school te veranderen om daar humane wetenschappen te studeren (en dan hopelijk gewoon mijn middelbaar afmaken op een normale leeftijd), in plaats van koppig te zijn en per se op de school blijven waar ik zit, ook al hadden ze net humane afgeschaft. In de plaats daarvan heb ik dan economie - moderne talen gedaan, wat mij absoluut niet lag. C-attest want motivatie 0 en dan om één of andere reden maar BSO gaan doen Sloeg echt nergens op allemaal.

Zeker ook iets meer ambitieus geweest met men studies, en verder gaan studeren.. Ook zou ik meer werken aan de band met mijn vader. Voor de rest vrij content denk.

Niks. Andere keuzes zijn niet noodzakelijk betere. De wet van Behoud van Miserie zorgt er toch voor dat je dan ergens anders tegenslag of spijt van hebt.

De meest ingrijpende gebeurtenissen in een leven liggen overigens toch buiten ons keuzebereik.

studies totaal anders aangepakt en gezondheid (niet verdikken, niet beginnen roken) maar veel haalt da toch niet uit zo'n vragen, want ge wordt daar alleen maar depressiever van

Helemaal niks, alhoewel ik denk dat ik op elk niveau wel gefaald heb. Op school enorm veel blijven plakken, werkloos geweest voor een jaar of 3, depressief na liefdesbreuk, faalangst, tandarts fobie, sociale fobie, vader vroeg gestorven, zwakke moeder die helemaal niets alleen kon, met erg weinig geld geleefd in sociale woning, kanker gehad, etc... .

Maar toch heb ik nu net op mijn 29ste een huis gekocht van 400 000 Euro, zit ik voor de rest financieel nog erg warmpjes bij (Net een JBL Studio 500 speaker set gekocht van 2000 Euro ), heb een vrouw en kind, een job als leidinggevende op een internationaal gerenommeerd organisatie tegen een loon van 5000/maand.

Als ik je een tip mag geven, je niet altijd zitten blindstaren op wat de maatschappij van je verwacht, er zijn veel manieren om er te geraken, wees creatief. Alle kansen grijpen die je krijgt. Nog het belangrijkste, persistent zijn en nooit opgeven. Hardnekkige mensen winnen altijd.

Bij mijn vader gaan wonen na de scheiding. Als twaalf jarige was plots die strengheid in huis weg en begon het qua schoolwerk omlaag te gaan omdat er niemand meer achter mij zat en de schrik om een slecht rapport te halen was ook weg, waarna het oh zo bekende waterval effect zijn werk begon te doen.

Op schoolvlak is het verkeerd gelopen en ondanks dat ik wel een deftige goed betaalde job heb, zal ik altijd spijt hebben dat ik niets heb gedaan qua hogere studies.

Ander/surrogaat gezin proberen vinden.

Epyon zei:

Niks. Andere keuzes zijn niet noodzakelijk betere. De wet van Behoud van Miserie zorgt er toch voor dat je dan ergens anders tegenslag of spijt van hebt.

De meest ingrijpende gebeurtenissen in een leven liggen overigens toch buiten ons keuzebereik.

Klik om te vergroten...

Over de spil van het lot maar te zwijgen, denken mensen nu echt dat ze gelukkiger zullen zijn op die manier ?

Als je vind dat je in je leven iets tegen zit, is het het NU om het tij te keren, niet om te speculeren als de rit zo goed als bijna voorbij is, ik hoor zo goed als weinig mensen die denken "ik wil het nog eens dunnetjes overdoen"

Blijkbaar zijn er velen die met tegenslag of teleurstellingen zitten en het idee te hebben dat het gewoon beter, of anders kon, vreemd eigenlijk want het is wat de schijn wat bedriegt, is het op een andere manier beter ? Wordt je er gelukkiger van, en dan het noodlot, nee zo n dingen daar ben ik normaal niet mee bezig.

Wat komt komt, en ik probeer er altijd het beste van te maken.

Dit soort dingen daar lig ik amper wakker van, ik laat alles zijn loop, als er iets serieus in je leven gebeurt, dan vraag ik af of je wel degelijk een keuze hebt.

Dit zijn zo van die dingen waar je best niet te veel bij stil staat, geniet van het leven, en maak er iets moois van.

Alhoewel ik ook wel geloof dat ,zelfs als je 100x je leven zou mogen overdoen, je nog altijd dingen zou hebben waarvan je spijt hebt, zijn er toch ook wel een aantal dingen die ik echt graag zou willen terugdraaien. Van de meeste fouten heb ik iets geleerd, dus dat beschouw ik toch als positieve gebeurtenissen.

De momenten waarop ik andere verdriet heb aan gedaan zou ik wel willen omkeren, alsook de studiekeuze.

Verstuurd vanaf mijn LG-V500 met Tapatalk

BraveHeart zei:

Over de spil van het lot maar te zwijgen, denken mensen nu echt dat ze gelukkiger zullen zijn op die manier ?

Als je vind dat je in je leven iets tegen zit, is het het NU om het tij te keren, niet om te speculeren als de rit zo goed als bijna voorbij is, ik hoor zo goed als weinig mensen die denken "ik wil het nog eens dunnetjes overdoen"

Klik om te vergroten...

Ik héb het allemaal opgelost (middelbaar diploma gehaald via TKO, nu laatste jaar unief), maar 't had mij toch veel miserie gespaard om het van de eerste keer op een normale manier te doen En ja, misschien had ik dan andere miserie gehad, who knows. Maar toch niet de miserie van 29 te zijn als ik afstudeer... 't Wringt gewoon nog altijd een beetje, who can blame me. Ik probeer er het beste van te maken en ja, 'k heb het allemaal terug recht getrokken, maar 'k heb er ook veel voor moeten laten en zit nu sowieso met een bepaalde achterstand. Da's toch jammer, gewoon.

de eerste klap uitdelen ipv in elkaar geslagen worden tijdens milk inc op summer festival -_-'

die seconde dat men leven veranderde dat zou ik willen uitwissen

Er zijn natuurlijk heel wat dingen die je graag anders zag, maar accepteren dat dingen wel eens mislopen hoort er ook bij in het leven. Werkelijk leven is contrasterend leven: genieten van de hoogvliegers, leren omgaan met de rotsige bodems.

Als er toch iets zou zijn, dan had ik graag assertiever geweest in mijn eerste jaren op het middelbaar. Dan had mijn bestaan er ongetwijfeld anders uitgezien. Maar, gezien het butterfly-effect, is dat met iedere verandering die je in het verleden zou kunnen doen.

Ik denk dat iedereen wel eens blijft stilstaan met die tergende "wat als"-vragen. Je kan ze beschouwen als nutteloos, maar het vormen desalniettemin interessante hypotheses die misschien wel eens toepasbaar kunnen zijn voor toekomstige situaties of voor je naaste omgeving.

Rechten studeren in plaats van economie, om dan advocaat te worden. Het is niet zozeer dat ik spijt heb van mijn keuze, eerder benieuwd naar wat het had kunnen zijn. Als advocaat zou ik dezelfde richting uitgaan (corporate finance; nu stagiair-revisor) dus op zich maakt het niet zoveel verschil. Voor de rest is er eigenlijk niets dat ik kan bedenken

Minder tijd verspillen op het middelbaar, kritischer zijn in mijn zoektocht naar werk en op vlak van relaties, vroeger beginnen met sparen of mijn geld tenminste besteden aan nuttigere zaken dan aan allerlei prullaria, ... Zo was ik een aantal jaren geleden bv. beter met kameraden mee op reis gegaan naar Amerika/Nieuw-Zeeland/Noorwegen/...

't Is niet dat ik nu zo vreselijk slecht bezig ben, maar tien jaar geleden had ik mij toch wel ingebeeld dat ik tegen mijn 27e gesetteld zou zijn en een vaste job zou hebben. In de plaats ben ik de enige vrijgezel in m'n vriendenkring, woon ik nog thuis en fladder ik zowat van de ene interimjob naar de andere.

Na jarenlang met mezelf in strijd te hebben geleefd en over alles te liggen piekeren, begin ik alles wel al wat beter te relativeren en kan ik mijzelf nu wel wat innerlijke rust gunnen. Ik vergelijk mezelf minder met anderen en bekijk het allemaal niet meer echt als een race en zolang ik van dag tot dag gelukkig kan zijn met "de kleine dingen des levens", dan is het mij ook prima.

Men exen negeren, beter leren op school, aan vaders kant blijven wonen zodat ik allang men rijbewijs zou hebben, ..

Minder tijd steken in een relatie die toch nergens naar toe ging. 1,5jaar van mijn leven kwijt dat ik niet meer terug krijg.

Altijd het varken op scholen uitgehangen (heb meerdere middelbare scholen gedaan) maar heb daar geen spijt van, ik heb het gehad en o wat een leuke tijd was dat.
Misschien wel wat meer studeren, dat beklaag ik mij soms.

Voor de rest heb ik alles wat ik wil, een vaste job waar ik voldoende mee verdien, een eigen appartement dat zelf wat te groot is voor mij alleen, goede vrienden + een boeiend sociaal leven.

Dus buiten wat kleine zaken zou ik het voor niets willen inruilen.