Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?

Ja, maar toch niet helemaal. (In mijn ogen) Perfecte vriendin, veel tijd op overschot, weinig zorgen, maar nog een héél lange weg te gaan om mijn droom te bereiken en ik weet nu al dat ik niet gelukkig ga zijn als ik die droom niet bereik, onzeker toekomst qua werk, geen goed zicht op de algemene toekomst,...

Moet wel zeggen dat ik periodes heb gehad waar het een pak minder ging, waar mijn doelen in het leven zwarte gaten waren die mij opslorpten en volledig mijn moed ontnamen, dat is gelukkig voorbij.

En dit past ook perfect bij mij

KO zei:

Mensen durven me wel eens als excentriek omschrijven en dat klopt ook wel. Ik heb altijd rare opvattingen gehad en bots bijgevolg met iedereen en overal. Ik heb het gevoel dat niemand echt op dezelfde golflengte zit als ikzelf en dat creëert een gevoel van leegte. Hoewel ik wekelijks op café zit en met een boel mensen om ga, heb ik toch een soort gevoel van eenzaamheid. Heel gek allemaal.

Klik om te vergroten...

UrbanusVanAnus zei:

Goh, niet echt eigenlijk

Heb sinds een paar maanden een job en heb nu al het gevoel dat ik al in een sleur terecht aant komen ben
Werken, eten, slapen, repeat en int weekend uitgaan
Niet veel om naar uit te kijken dus
Joepie, ik ben geld aan het verdienen... maar voor wat?

Klik om te vergroten...

heb ook da gevoel.
ben al drie jaar aan het werk. zo'n 30k gespaard.
maar voor wat. huisje, tuintje...boeit mij niet.
er is gewoon een sleur. er is geen hoogtepunt om naar toe te werken.
domme vgl, maar een atleet kan zich oppeppen en toeleven naar de OS of een wedstrijd.

Naar wat leef ik toe... de dood?

happy happy joy joy

Ik ben gezond, ja dus.
Succesvol zijn, zelfbeeld en al die dingen zijn bijzaak.

Ik ben door een serieuze dip gegaan, het is nu beter maar ik kan mezelf nog niet gelukkig noemen. Al mijn vrienden hebben een relatie en het doet soms ferm pijn om te zien hoe goed ze het samen hebben. Begrijp me niet verkeerd, ik gun het hen van harte en ik hoop dat ze allemaal lang gelukkig blijven. Maar vooral dat is mijn grootste gemis, iemand die me apprecieert zoals ik ben en waar ik dingen mee kan doen. Want momenteel is er echt niemand waar ik mijn leven mee kan delen.

Nochnoii zei:

Ik ben door een serieuze dip gegaan, het is nu beter maar ik kan mezelf nog niet gelukkig noemen. Al mijn vrienden hebben een relatie en het doet soms ferm pijn om te zien hoe goed ze het samen hebben. Begrijp me niet verkeerd, ik gun het hen van harte en ik hoop dat ze allemaal lang gelukkig blijven. Maar vooral dat is mijn grootste gemis, iemand die me apprecieert zoals ik ben en waar ik dingen mee kan doen. Want momenteel is er echt niemand waar ik mijn leven mee kan delen.

Klik om te vergroten...

Zelfde hier...

Nochnoii zei:

Ik ben door een serieuze dip gegaan, het is nu beter maar ik kan mezelf nog niet gelukkig noemen. Al mijn vrienden hebben een relatie en het doet soms ferm pijn om te zien hoe goed ze het samen hebben. Begrijp me niet verkeerd, ik gun het hen van harte en ik hoop dat ze allemaal lang gelukkig blijven. Maar vooral dat is mijn grootste gemis, iemand die me apprecieert zoals ik ben en waar ik dingen mee kan doen. Want momenteel is er echt niemand waar ik mijn leven mee kan delen.

Klik om te vergroten...

Carrion zei:

Zelfde hier...

Klik om te vergroten...

Vrijgezellen for life...

Het enige nadeel daar aan vind ik dat ge op familiefeesten altijd geconfronteerd wordt met van die idiote opmerkingen om uit te vissen of ge al dan niet aan't daten zijt.

Zever, gezever!

*sluit venster*

GaMe® zei:

Vrijgezellen for life...

Het enige nadeel daar aan vind ik dat ge op familiefeesten altijd geconfronteerd wordt met van die idiote opmerkingen om uit te vissen of ge al dan niet aan't daten zijt.

Klik om te vergroten...

Eerste keer in 4 jaar da ik vrijgezel ben, weet begot niemeer hoe da moet :')

KO zei:

Absoluut niet.

Op papier sta ik er, in vergelijking met mijn leeftijdsgenoten, goed voor. Goed betaalde job, mijn financiën, genomen beslissingen,... Tot op heden redelijk perfect parcours gereden. Het probleem is dat ik daar geen voldoening uit kan halen. Het heeft mij allemaal nooit echt geïnteresseerd...

Klik om te vergroten...

Vreemd eigenlijk. Bij mij is het precies het omgekeerde. Ik heb mijn middelbaar diploma gehaald op mijn 24ste, ben beginnen studeren aan de unief op mijn 25ste, zit nu op mijn 26ste (gelukkig ) nog steeds aan de unief, ik woon nog bij mijn ouders thuis, ik heb 2 jaar in Nederland gewoond, heb meer jaren wel dan niet in therapie gezeten, ben mijn hele puberteit op de dool geweest (niet weten wat ik wil), ik heb niks van eigendom (geen auto, geen huis, eigenlijk ... niks op mijn spaarrekening ), ik heb de meest onconventionele relatie ooit met mijn bejaarde

En toch ben ik perfect gelukkig. Ondanks (of dankzij?) mijn vreemde levensloop. Ik heb namelijk al die beslissingen zélf gemaakt. En er ook voor opgedraaid, uiteindelijk. Maar het ook zélf terug in handen genomen, en daar was of ben ik eigenlijk wel heel trots op.

Ik vind het eigenlijk een beetje beangstigend hoeveel mensen hier zeggen dat ze niet gelukkig zijn.

Ik was perfect gelukkig laatste jaar (alé natuurlijk wel wat problemen soms eens en ik moet veel werken voor school etc.) maar alles was goe . Heb mijn problemen uit verleden uit gekregen en kvoelde mij goe in me vel en omgeving

Nu begint onbereikbare liefde mij te tarten ad:, maar eenmaal dat weg/opgelost is zal ik weer kunnen zeggen dat ik gelukkig ben. (2 maand geleden had ik nog een relatie die ik wel zelf heb beëindigd en ik wist dat dit zou gebeuren dusja, live with it zeker)

(ik vind het ook beangstigend om te zien hoeveel hier ongelukkig zijn, maar ik had het eigenlijk wel verwacht. Mensen hebben geen doel en meestal enkel sleur.)

Hmmm, moeilijke vraag.

Als ik bezig ben met gamen of wat random internet forums te bezoeken, dan voel ik me wel ok. Maar dat is vooral omdat ik op dat moment aan niets anders denk. Sinds januari 2011 heb ik toch momenten dat ik me ongelukkig voel.

Soms is dat tijdens de treinrit naar de hogeschool, of gewoon het wandelen van het station naar de school. De ene dag al wat meer dan de andere, en soms voel ik gewoon niets. Maar dat is eerder omdat ik 'toevallig' aan iets ander denk zoals een tentamen, een les ofzo. Maar als ik pech heb, dan komen er allerlei zaken in mijn hoofd die me vrij down/depri maken. Geen idee waarom.

Al de jaren voor 2011 voelde ik me ok tot zelfs gelukkig met mijn leven maar sinds begin 2011 is er iets gebeurd met mij waar ik tot vandaag nog altijd geen antwoord op heb. Het vreet aan mij maar het allerliefst probeer ik het gewoon te vermijden, al lukt dat niet altijd even goed. Ik herinner me nog januari-maart. Toen ging het echt slecht. Ik werd wakker op willekeurige tijdstippen (om 1u gaan slapen en om 05u al wakker, onmogelijk om terug te gaan slapen) en voelde me 90% van de dag down.

In mei ging ik op vakantie en de minuut ik daar aankwam wou ik al terug naar huis met als gevolg een wel heel erg frustrerende vakantie. Alles was tegen mijn goesting en ik wou zo snel mogelijk terug naar mijn 'vertrouwde omgeving'

We zijn nu oktober en ik voel me al wat beter, maar ik voel me nog altijd een ander persoon in vergelijking met 2010 en de jaren daarvoor. Ik vraag me af of dit permanent is...

Kzou niet zeggen ongelukkig, maar gelukkig zeker niet.
Dat kan ook wel deels afhangen van het feit dat ik momenteel niet kan gaan werken, ik heb niet echt het idee dat ik iets nuttig doe. Maar toen ik gewerkt heb heb ik veel gespaard, en wil wel iets doen met dat geld, want voort zelfde geld wordt je morgen omvergereden en heb je er niks aan gehad.
Mijn droom is om een reis te maken, een fantsoenlijke, van 6 maanden tot een jaar en mss langer. Ik denk dat dat wel nodig is, een droom hebben, ik kijk sowieso van dag tot dag maar het enigste dat ik ooit gedaan wil hebben is die reis.
En de rest komt wel, mss niet als je dat wil of verwacht.

Nope, ik heb alle redenen om gelukkig te zijn, maar ik ben eigenlijk doodongelukkig..
elke dag opstaan werken pc, dinsdag en donderdag wel trainen en weekend voetbal. Ik heb ook totaal geen droom of doel in mijn leven..
Ik heb een vriendin die mij doodgraag ziett, ik zie ze ook graag, maar ik ben verliefd op iemand anders...

FML!

dacuba zei:

Deze 20 jarige is niet ongelukkig in 't algemeen.

Klik om te vergroten...

U verwoordt het zoals ik het zou doen.

Op het moment ben ik gelukkig al kijk ik er zwaar tegenop om over twee jaar te beginnen werken. Die sleur, het sociale leven dat instort, mensen die nog saaier worden etc..

e.House zei:

Op het moment ben ik gelukkig .

Klik om te vergroten...

Serieus? Ook na dat 'geweldige' feesje van daarnet?

Sorry btw. Ma het zicht was toch al beter.

GaMe® zei:

Vrijgezellen for life...

Het enige nadeel daar aan vind ik dat ge op familiefeesten altijd geconfronteerd wordt met van die idiote opmerkingen om uit te vissen of ge al dan niet aan't daten zijt.

Klik om te vergroten...

If people say "you're next" at weddings, say the same about them at funerals...

Ik heb dat uitgetest en dat werkt prima, geen gezaag meer daarover, ze hebben het begrepen nu!

mla zei:

Nee

Binnen 3 maanden 22 jaar. Ik ben ondertussen al 3 jaar aan het falen in het hoger onderwijs, ik ben er stilaan van overtuigd dat ik eeuwig vrijgezel ga blijven, ik weet begot niet wat ik met mijn leven wil doen en tegen dat ik op mijn eigen benen kan staan ben ik waarschijnlijk 40 jaar

Klik om te vergroten...

Pak uw eigen bij elkaar man...
Als ge al 3jaar faalt ga dan werken.
Iedereen kan op zijn eigen benen staan.. je moet het enkel willen.

Ik voel mij vandaag redelijk ok. Het swingt sinds juni ofzo al van uiterste naar uiterste alleen zijn de dalen de laatste tijd veel frequenter en veel dieper. Vorige vrijdag bvb zag ik het echt totaal niet meer zitten en heb ik mij door de dag gesleept. Zaterdag ging wel en zondag was humeur weer dik onder nul. Ik heb er met wat vrienden over gesproken en intussen kan ik het wel plaatsen wat er in mijn leven gebeurd momenteel. Ik geloof wel dat ik binnen afzienbare tijd terug daar ben waar ik wil zijn.

Vergeleken met enkele jaren terug zou ik zonder twijfel kunnen zeggen dat ik in die tijd vele malen gelukkiger was. Maar ik vecht er nu tegen want in essentie ben ik iemand die altijd goedgezind is en mensen rondom mij blij maakt. Maar dat doe ik de laatste tijd niet zo vaak meer.

Ben wel gelukkig in de zin dat ik hetgeen bereikt heb wat ik rond deze leeftijd (bijna 25) wou bereiken. Die lat lag niet extreem hoog, maar dat hoefde voor mij dan ook helemaal niet. Diploma, job in de gewenste sector, voorlopig geen geld te weinig (mag altijd meer zijn, mr kom ). Niets te kort dus, met alle besef dat wij hier het 'geluk' hebben meer kans te hebben een goed leven te hebben, itt andere plaatsen in de wereld. Slechte dagen en dipjes heeft iedereen, dus die dingen relativeer ik meestal vrij snel.

Maar zelfs dan kan ik niet zeggen dat ik extreem gelukkig ben. Niet ongelukkig is idd een betere verwoording . En het feit dat velen hier zich zo voelen heeft meer te maken met onze omgeving dan onszelf neem ik aan. Stressy maatschappij met extreem veel behoeften die snel moeten bevredigd worden. Dan is het logisch dat de lat naar het écht gelukkig voelen iets hoger ligt. Een partner hebben (waar ik momenteel zwaar in faal ) kan daar al veel aan doen. Maar het ligt toch vooral bij hoe je jezelf ziet.