Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 25
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
zipke
Legacy Member
epsilon zei:
Als ik het goed begrijp gaat ze dan nu op zoek naar een nieuwe vriend, waarmee ze maximum een jaar gaat samen zijn om dan meteen aan kinderen te beginnen (cfr. deadline).
In plaats van nog 1,5 jaar te wachten om dan aan kinderen te beginnen met iemand waarmee ze al een hele tijd samen is...
Ofwel zijn er meer redenen dan de "kinderwens", ofwel is het de meest onlogisch denkende vrouw ever imo.. (n/o)
Michster
Legacy Member
WeedJunk zei:Hard last van haar biologische klok dan zeker, meer kunt ge er niet over zeggen
Hoewel ze misschien wel ergens gelijk heeft, als zij het ziet zitten om alleen met de kleine te zitten...
Misschien dat Epsilon (terecht imo) denkt dat zij het een beetje onderschat om met de kleine alleen te zitten?
Soit, hij is nog relatief jong met veel carrièremogelijkheden. Ik kan zien hoe het voor hem veel verstandiger klinkt om de kleine te laten wachten en dat zij zich gewoon erover heen moet zetten. Gelijk Zipke zei: gaat ze Epsilon echt laten vallen om dan rap rap iemand te vinden om opnieuw te beginnen en kleintjes mee te maken? 
Wie weet beseft ze de fout achter haar redenering nog wel en komt ze vanzelf terug.
WeedJunk
Legacy Member
Ik hoop het alleszins voor hem dat ze het beseft idd.Michster zei:Misschien dat Epsilon (terecht imo) denkt dat zij het een beetje onderschat om met de kleine alleen te zitten?
Wie weet beseft ze de fout achter haar redenering nog wel en komt ze vanzelf terug.
En waarschijnlijk onderschat ze het inderdaad, maar 't zal dan ook haar probleem zijn. Als zij zo radicaal denkt,...
Smiles_
Legacy Member
Als ze zo radicaal is, ben je ze mss beter kwijt dan rijk. Stel dat je plooit en haar zwanger maakt, hoe groot is de kans dan niet dat ze jouw taak als "volbracht" ziet en je erna niet meer ziet staan. Ze heeft haar kind dan, blijkbaar het grootste doel in haar leven.
Je zou niet de eerste man zijn die eigenlijk gewoon zaaddonor bleek te zijn achteraf (na één of twee keer).
Je zou niet de eerste man zijn die eigenlijk gewoon zaaddonor bleek te zijn achteraf (na één of twee keer).
Myllan
Legacy Member
Wel een gekke situatie zo.
Ik bedoel, je knoopt een relatie aan met iemand die 5 jaar jonger is, doet er vervolgens 3 jaar over om het daarna uit te maken onder het mom van "niet volwassen genoeg" of "hij is nog niet klaar voor blablaa".
Dit soort zaken worden beter van te voren besproken zodat er achteraf geen twijfel meer mogelijk is en zeker als je beide geen 18 meer bent.
Iemand die haar/zijn eigen "eisen" belangrijker vindt en totaal geen begrip kan opbrengen voor haar/zijn partner die op het punt staat om een belangrijke stap te zetten in zijn/haar leven/carrière ben je sowieso liever kwijt dan rijk. (vind ik)
Liefde is er zijn voor elkaar en soms betekent dat je eigen dromen/verlangens in de koelkast stoppen en je partner steunen.
Lijkt me een beetje dom/jammer/zonde om een mooie en goede relatie om die reden weg te gooien.
Is maar mijn mening he.
Ik bedoel, je knoopt een relatie aan met iemand die 5 jaar jonger is, doet er vervolgens 3 jaar over om het daarna uit te maken onder het mom van "niet volwassen genoeg" of "hij is nog niet klaar voor blablaa".
Dit soort zaken worden beter van te voren besproken zodat er achteraf geen twijfel meer mogelijk is en zeker als je beide geen 18 meer bent.
Iemand die haar/zijn eigen "eisen" belangrijker vindt en totaal geen begrip kan opbrengen voor haar/zijn partner die op het punt staat om een belangrijke stap te zetten in zijn/haar leven/carrière ben je sowieso liever kwijt dan rijk. (vind ik)
Liefde is er zijn voor elkaar en soms betekent dat je eigen dromen/verlangens in de koelkast stoppen en je partner steunen.
Lijkt me een beetje dom/jammer/zonde om een mooie en goede relatie om die reden weg te gooien.
Is maar mijn mening he.
tikkenei
Legacy Member
Liefde is in het begin dan ook (meestal) blind. Hoeveel mensen zetten bepaalde prioriteiten op zij juist omdat ze verliefd zijn op die persoon? Dat is vaak het probleem in relaties. Een kinderwens is nu eenmaal een groot struikelblok en vaak begin je er niet snel over in een nieuwe relatie.Myllan zei:Wel een gekke situatie zo.
Ik bedoel, je knoopt een relatie aan met iemand die 5 jaar jonger is, doet er vervolgens 3 jaar over om het daarna uit te maken onder het mom van "niet volwassen genoeg" of "hij is nog niet klaar voor blablaa".
Dit soort zaken worden beter van te voren besproken zodat er achteraf geen twijfel meer mogelijk is en zeker als je beide geen 18 meer bent.
Iemand die haar/zijn eigen "eisen" belangrijker vindt en totaal geen begrip kan opbrengen voor haar/zijn partner die op het punt staat om een belangrijke stap te zetten in zijn/haar leven/carrière ben je sowieso liever kwijt dan rijk. (vind ik)
Liefde is er zijn voor elkaar en soms betekent dat je eigen dromen/verlangens in de koelkast stoppen en je partner steunen.
Lijkt me een beetje dom/jammer/zonde om een mooie en goede relatie om die reden weg te gooien.
Is maar mijn mening he.
zipke
Legacy Member
Blijkbaar is "tijd" wel niet de enige reden, zoals epsilon zelf al aanhaalde. "Kinderachtig gedrag" zou ook aan de basis liggen van haar beslissing. Wat ik dan wel weer een gegronde reden vind. Als je binnen 1,5 jaar aan kinderen wil beginnen en uw partner gedraagt zich zelf nog onvolwassen, dan roept dat vragen op.
Ze voelt zich waarschijnlijk zelf ook wel met haar rug tegen de muur. Ze wil zo graag kinderen en liefst zo snel mogelijk, maar de persoon die ze graag ziet wil daar niet aan meewerken en gedraagt zich (in haar ogen) zelf nog als een kleuter. Ze voelt zich waarschijnlijk even onbegrepen als epsilon.
Ze voelt zich waarschijnlijk zelf ook wel met haar rug tegen de muur. Ze wil zo graag kinderen en liefst zo snel mogelijk, maar de persoon die ze graag ziet wil daar niet aan meewerken en gedraagt zich (in haar ogen) zelf nog als een kleuter. Ze voelt zich waarschijnlijk even onbegrepen als epsilon.
Myllan
Legacy Member
tikkenei zei:
Als je 18 bent misschien en hormonen gieren door je lichaam? Naarmate je ouder wordt ga je dat soort zaken toch anders bekijken, dacht ik...
Is het ook niet zo dat echte liefde onbreekbaar is en alleen maar sterker wordt na of tijdens elke beproeving?
Ik bedoel, in de situatie die je juist werd geschetst gaat het niet over totaal geen kinderwens hebben, enkel en alleen het uitstellen ervan en dat omwille van een goede en zeer grondige reden. (belangrijke stap carrière, verhuis buitenland etc...)
Het bespreken of aanhalen in de zin van een ultimatum stellen oid doe je idd niet maar je kan toch polsen hoe de tegenpartij daartegenover staat, niet?
En al helemaal als je als vrouw tegen de 30 aanzit en dan een relatie start met een man die 5 jaar jonger is. Anyway, een gevoelig onderwerp is het zeker wel.
Daarnaast kunnen ook andere factoren een belangrijke rol spelen (hebben gespeeld) waar wij geen weet van hebben.
epsilon
Legacy Member
zipke zei:
Dat heeft er ook wel mee te maken, maar toch snap ik haar niet goed. Vroeger was ze altijd bezig dat ik de mentale leeftijd had van een 60 jarige omdat ik graag rustig thuis zit en hou van "op mijn gemak all in" reizen, enz.... . Nu ben ik ineens 12 jaar geworden terwijl ik nog steeds dezelfde persoon ben.
Als kanttekening, zoals sommige wel weten ben ik piloot op een Boeing 737, dat brengt verantwoordelijkheid met zich mee elke dag en ik ben wel wat gewoon. Die promotie gaat om gezagvoerder 737. Toestel van 62 miljoen en 200 levens... Het is misschien een andere vorm van verantwoordelijkheid maar toch
Daarom dat ik het moeilijk kan plaatsen
epsilon
Legacy Member
Ge hebt volkomen gelijk, wilde gewoon even stellen dat ik liever op mijn gemak thuis zit en nie elke week op café zit te drinken en stewardessen te versierendacuba zei:Hoe de moederkoek kunt gij nu weten als dat een "mooie en goede relatie" was?
Gedrag/verantwoordelijkheid in uw job kunt ge niet vergelijking met uw relatie hé epsilon.
Ik denk ook niet dat pakweg een JPV in de hoek moet gaan staan als 'm ambras heeft met zijn vriending.
Ik hoop gewoon haar morgen face to face te kunnen spreken want ze wou de voorbije dagen alleen via Facebook omdat ze dat makkelijker vond. Alhoewel ik had voorgesteld om tot daar te rijden.
zipke
Legacy Member
epsilon zei:
Zoals dacuba al aanhaalde kan je verantwoordelijkheid in je job niet vergelijken met kinderachtig gedrag in een relatie.
Heeft ze enkel gezegd dat ze het kinderachtig gedrag beu is, of heeft ze ook effectief een voorbeeld gegeven? Als ze iets of wat respect heeft voor jou na 3 jaar zou ze jou toch ook wel mogen helpen in het hele proces en tenminste deftig uitleggen en motiveren wat haar beslissing heeft beïnvloed.
Nuja, het kunnen ook allemaal excuses zijn voor andere redenen natuurlijk..
epsilon
Legacy Member
Dit is het exacte wat ze aanhaalde:zipke zei:
12 tal dagen geleden was ik ziek (oorontsteking, pijnlijk als piloot
). Eerst naar de lokale dokter geweest , briefje voor het werk enz. Allemaal goed. Er was al eerder afgesproken dat ik naar mijn ouders ging gaan omdat ik week verlof had en zij niet. Lag al paar maanden vast en was ok. Ik thuis naar KNO specialist geweest, pilletjes gekregen. Mijn zaakjes geregeld thuis (levering stationwagen Dacuba ).Voorbije woensdag voel ik me beter en ik rij terug naar haar 2,5h omdat ze die dag vrij had, alhoewel ik nog verlof heb tot morgen. Daar aangekomen bleek dat ik toch nog niet zo genezen was als gedacht maar toch een leuke avond gehad. Dag erna deed mijn oor weer redelijk veel pijn en ik zei "ge moet toch elke dag werken nu dus geen tijd om af te spreken , ik ga even terug naar huis naar de dokter". Haar smiddags afgezet en dan verder gereden, nieuwe pillen gekregen en nu voel ik niks meer. Ipv op mijn eentje daar te blijven voor drie dagen terwijl ze werken was.
dat werd gezien als naar huis vluchten en mijn problemen niet aankunnen.
En nu ga ik slapen voor ik in een national Geographic aflevering beland morgen
Tha_nOn
Legacy Member
zipke zei:
zwart-wit zien is gemakkelijk
als ge single wordt, weet ge dat ne nieuwe partner er niet direct gaat zijn en dat ge niet binnen die tijd een kind zult hebben, das een heel andere situatie dan al in een stabiele relatie zitten voor x-aantal jaar en binnen die tijd een kind willen
edit: en de rest ivm ' ze heeft gewoon ne zaaddonor nodig' ook goe bezig ze -_-
voor epsilon: probeer het daar gewoon me haar nog een paar keer over te hebben, zij is wss wel wat aant panikeren (wat ik wel begrijp), overleg, zoek meer info, probeer een andere timing overeen te komen dat voor beide beter werkt
en trouwens het is niet omdat ge op een bepaald moment zegt vanaf nu mag het, dat dat zo gemakkelijk gaat ze, dus het blijven uitstellen dat ge er klaar voor zijt kan ook serieus backfiren (+ ge zijt er nooit klaar voor ze, ge hebt die 9 maand om u derop voor te bereiden ^^)
trouwens, over vb 6 maand begint ge eraan, reken 3 tot 6 maand om zwanger te geraken (als alles goed gaat!) + 9 = 18 tot 21 maand
dat telt snel op ze
JPV
Legacy Member
ik denk dat je het probleem verkeerd ziet: het begint al bij "een week verlof en terug naar de mama/papa". Dat je eens op bezoek gaat: ok. Dat je een nacht blijft slapen als het écht ver is: ok. Maar bij verlof terug naar de mama/papa gaan zie ik als 34-jarige toch ook wel als redelijk kinderachtig. 't is alsof je de nood hebt om af en toe nog vertroeteld te worden.epsilon zei:Dit is het exacte wat ze aanhaalde:
12 tal dagen geleden was ik ziek (oorontsteking, pijnlijk als piloot
Voorbije woensdag voel ik me beter en ik rij terug naar haar 2,5h omdat ze die dag vrij had, alhoewel ik nog verlof heb tot morgen. Daar aangekomen bleek dat ik toch nog niet zo genezen was als gedacht maar toch een leuke avond gehad. Dag erna deed mijn oor weer redelijk veel pijn en ik zei "ge moet toch elke dag werken nu dus geen tijd om af te spreken , ik ga even terug naar huis naar de dokter". Haar smiddags afgezet en dan verder gereden, nieuwe pillen gekregen en nu voel ik niks meer. Ipv op mijn eentje daar te blijven voor drie dagen terwijl ze werken was.
dat werd gezien als naar huis vluchten en mijn problemen niet aankunnen.
En nu ga ik slapen voor ik in een national Geographic aflevering beland morgen
En ja, ze zei dat het ok was, maar soms zeg je "ok", maar erger je daar eigenlijk toch aan. Je stemt in omdat je weet dat zoiets nu eenmaal zijn/haar karakter is en je voor die persoon dat wel normaal vindt, maar voor jezelf is dat toch een teken om de relatie stop te zetten.
hmm... ik moet gewoon aan tafel blijven zitten tot m'n eten op is. Anders mag ik 's avonds niet op 9lives.dacuba zei:
Artemis
Legacy Member
epsilon zei:Het laatste half jaar kwam het wel steeds meer en meer ter sprake dan, maar ik hield de boot wat of omdat zoals ik zei over 12 maanden ik een zeer stresserende periode op het werk krijg (promotie) waar ik een verhuis naar een ander onbekend europees land bij hoort. Ik heb nog geen idee in welk land ik over pak 1,5 jaar ga wonen. En dat er allemaal rond qua verhuis en papierwerk
En ze weet dat ook en wil dan ook wel me verhuizen. Maar ik vind daar nu een kind nog bij dat ineens wat teveel gaat worden als ik in land A zit druk te studeren, en ze met de kleine in land B. Volgens haar geen probleem maar ik heb mijn twijfels.
dat dachten vrienden ook, mis gedacht
Misschien heeft ze gelijk en ben ik er nog niet klaar voor.
Oei, ik ben een vrouw, met kinderwens (geweest, want hij is al 'voldaan' haha maar ik herinner me nog hoe het voelde) en ik kan me dus wel volledig in haar verplaatsen.
Op het moment dat je beslist dat je voor kinderen wil gaan, wil je écht niet horen dat het nog anderhalf jaar niet kan 'door het werk'. Werk is/lijkt dan volledig ondergeschikt.
Ik zou echt ook iets gehad hebben van 'f*ck maat, als uw werk belangrijker is dan ik/ons kindje' vrijt dan met uw werk he'.
Ofwel ga je ervoor, en combineer je het werk en je privéleven (de baby) zo goed en zo kwaad als het gaat, niets is onmogelijk. Ofwel zoek je zelfs gewoon ander werk als je vindt dat de combinatie werk-baby echt niet zal lukken, en dan doe je dat met plezier omdat je dus ook graag een kindje wil.
Uiteraard zit ze nu in een rare positie, met die grote kinderwens en zonder partner. Maar toch kan ik haar reactie echt begrijpen, ze is waarschijnlijk volledig teleurgesteld omdat jij dat kindje minder ziet zitten dan zij en dan hoeft het voor haar niet meer.
Het kan onlogisch klinken allemaal, maar hé, wie heeft ooit gezegd dat wij vrouwen logisch denken? En zeker als onze hormonen op hol slaan!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.