Archief - Eetstoornis

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
A

ARaes

Legacy Member
Hallo iedereen,

ik vroeg me af of er hier mensen zijn met een eetstoornis.
Daarmee bedoel ik niet enkel en alleen anorexia en boulimia maar ook binge - eating, een uit de hand gelopen dieet, een verstoorde relatie tot eten.
Het bepaalt je hele leven, je denkt constant aan eten, calorieën, aankomen, afvallen, sporten, ...
Ik heb dit, ik heb een normaal gewicht (ietwat aan de lage kant) maar ik heb geen ondergewicht dus denk ik niet dat ik "anorexia" heb.
Maar mijn hele dagindeling is gebaseerd op eten.
Op dat uur ontbijt, daarna sporten, op dat uur middagmaal, op dat uur buikspieroefeningen, op dat uur avondmaal...
Het is erg lastig...
Ik kan er eigenlijk met niemand over praten.
Ten eerste, de dokter zien het probleem niet want ik heb nog een gezond gewicht (weliswaar een bmi van 18, net boven de ondergrens)
Ten tweede eet ik 3x per dag maar in mijn hoofd is het één en al chaos.
Mijn ouders en vrienden hebben het niet door...
En in het algemeen, wat vinden jullie hiervan, mensen?
Wat kunnen we er tegen doen?

Groetjes
f

frisenfruitig

Legacy Member
Ik zie het probleem niet echt in jouw geval eigenlijk. Jouw dagindeling is gezond if anything... Beter dat dan mensen die zich elke dag volproppen met bucht en niks bewegen in ieder geval :). Aangezien je zelf door hebt dat je er nogal nauwgezet mee bezig bent denk ik wel dat je het onder controle hebt?

Waarom je hier raad komt vragen is mij wel een raadsel, mss beter eens naar een gespecialiseerde persoon gaan? Tenzij hier professioneel advies gegeven kan worden, maar dat betwijfel ik.
m

mudsliptones

Legacy Member
ik begrijp wat je wil zeggen. Eigenlijk eet je gezond, je eet goed, regelmatig, sport goed, maar het gaat je leven leiden... je zit er continu aan te denken, wat als ik stra toch eens zondig, dan moet ik eens extra trainen. Ik heb dit in zeker mate ook wel. Ik was altijd graatmager tot ik plots begon te zwellen als een balon. Nu ben ik goed, hetzij iets gespierder (mijn BMI ligt hoger, maar vet zit goed)
Maar toch heb ik"schrik" om terug te hervallen. Ik probeer dan ook niet teveel te zondigen, maar het is niet altijd even makkelijk. Heb net een nieuwe relatie met iemand die het niet supernauw neemt met eten. Wat wel moeilijker is.

Ik zou zeggen, doe zo voort en probeer het je niet teveel aan te trekken en te rekenen. Hoewel het makkelijker gezegd dan gedaan is...
F

Flunitrazepam

Legacy Member
Ik heb een drankstoornis.

vanaf er nog maar 1 fles whisky is, voel ik mij ongelukkig.
A

ARaes

Legacy Member
Ja op professioneel advies reken ik hier niet hoor :-)
Het moest er gewoon eens uit.
Het is eerder psychologisch: ik denk constant aan eten, ik voel me slecht als ik eet, en het is vooral controle.
Ik wil controle over mijn eten, anders begin ik te flippen.
En nu ga ik 2 weken naar Griekenland = geen controle over het eten
en de schrik zit er in dat ik aankom.
A

ARaes

Legacy Member
mudsliptones zei:
ik begrijp wat je wil zeggen. Eigenlijk eet je gezond, je eet goed, regelmatig, sport goed, maar het gaat je leven leiden... je zit er continu aan te denken, wat als ik stra toch eens zondig, dan moet ik eens extra trainen. Ik heb dit in zeker mate ook wel. Ik was altijd graatmager tot ik plots begon te zwellen als een balon. Nu ben ik goed, hetzij iets gespierder (mijn BMI ligt hoger, maar vet zit goed)
Maar toch heb ik"schrik" om terug te hervallen. Ik probeer dan ook niet teveel te zondigen, maar het is niet altijd even makkelijk. Heb net een nieuwe relatie met iemand die het niet supernauw neemt met eten. Wat wel moeilijker is.

Ik zou zeggen, doe zo voort en probeer het je niet teveel aan te trekken en te rekenen. Hoewel het makkelijker gezegd dan gedaan is...
Klik om te vergroten...

Thanks voor het begrip :-)
Het is moeilijk uit te leggen, maar als je het zelf meemaakt, begrijp je het wel.
Ik ben 1m62 en ik woog vorig jaar 59 (ik vond dit te zwaar, en ik voelde me ook dik), dan ben ik begonnen met gezonder te eten maar het werd steeds extremer, net zoals het sporten.
Ik ben heel trots op het resultaat dat ik nu heb, maar ik ben zo bang om te hervallen.
En ja, ik had een vriendje die het ook niet zo nauw nam met eten en dat zorgde voor strubbelingen (dit is ook één van de redenen van onze breuk).
Ik wil dit volhouden maar velen begrijpen dit niet.
F

Flunitrazepam

Legacy Member
neeh, vanaf ik nog maar 1 fles whisky in huis heb begin ik te huilen ! :cry:
$

$p@rDa

Legacy Member
Psychiatrisch advies opzoeken gezien je een risicoprofiel vertoont voor de ontwikkeling van Boulemie (high-Functional type). Laat deze een intake-gesprek uitvoeren om te zien of deze verdere behandelijng nodig acht of niet. En ja, dit is wel gemeend (semi-professioneel) advies.
s

serious mass

Legacy Member
ARaes zei:
Ja op professioneel advies reken ik hier niet hoor :-)
Het moest er gewoon eens uit.
Het is eerder psychologisch: ik denk constant aan eten, ik voel me slecht als ik eet, en het is vooral controle.
Ik wil controle over mijn eten, anders begin ik te flippen.
En nu ga ik 2 weken naar Griekenland = geen controle over het eten
en de schrik zit er in dat ik aankom.
Klik om te vergroten...
waarom schrik hebben om aan te komen als uw gewicht heel laag is?
als uw geslacht vrouw is, gelieve dan z.s.m. professionele hulp te zoeken.
A

ARaes

Legacy Member
$p@rDa zei:
Psychiatrisch advies opzoeken gezien je een risicoprofiel vertoont voor de ontwikkeling van Boulemie (high-Functional type). Laat deze een intake-gesprek uitvoeren om te zien of deze verdere behandelijng nodig acht of niet. En ja, dit is wel gemeend (semi-professioneel) advies.
Klik om te vergroten...

Is dat voor mij bedoeld,
of voor degene die je hebt gequotet?
A

ARaes

Legacy Member
serious mass zei:
waarom schrik hebben om aan te komen als uw gewicht heel laag is?
als uw geslacht vrouw is, gelieve dan z.s.m. professionele hulp te zoeken.
Klik om te vergroten...

Ja ik ben een vrouw (meisje van 19),
en het is ook niet superlaag hé,
de dokter maakt zich nog geen zorgen.
Ik ben bang om aan te komen en zo de controle te verliezen...
s

serious mass

Legacy Member
ARaes zei:
Is dat voor mij bedoeld,
of voor degene die je hebt gequotet?
Klik om te vergroten...
Hij heeft niemand gequote en ja dat is op u bedoeld (op wie anders).

ARaes zei:
Ja ik ben een vrouw (meisje van 19),
en het is ook niet superlaag hé,
de dokter maakt zich nog geen zorgen.
Ik ben bang om aan te komen en zo de controle te verliezen...
Klik om te vergroten...
Omdat je bang bent van aan te komen terwijl je nog een lichtgewicht bent is de reden waarom ik (en anderen hier) u aanraadden van hulp te zoeken.
A

ARaes

Legacy Member
Ik zie mij niet direct boulimia hebben?
Die mensen braken hun eten toch uit?
Iets wat ik nog nooit gedaan heb btw en wat ik ook nooit zal doen.
Inderdaad, maar ik ga nu 2 weken op reis, dus het zal voor daarna zijn :-)
Ik heb het al eens proberen uitleggen aan de dokter maar mijn gewicht is nog gezond dus hij maakt zich geen zorgen.
$

$p@rDa

Legacy Member
ARaes zei:
Is dat voor mij bedoeld,
of voor degene die je hebt gequotet?
Klik om te vergroten...

Dat is voor jou bedoeld ;) Je vertoont een duidelijk risicoprofiel gezien het gedrag dat je aangeeft. Heb je dit ook als dusdanig aan je arts gemeld of heb je dit niet zo letterlijk gezegd?

Feit is dat de huidige generatie aan HArtsen nog te vaak een verkeerde inschatting van psychiatrische problematiek hebben, hoewel de patiënten hier vaak ook aan toe dragen door de problematiek niet goed uit te leggen.

Iig, ik raad je ten zeerste aan een gesprek met een psychiater aan te vragen. Mocht er effectief een behandeling nodig zijn kan deze op dit punt allicht beperkt blijven tot psychotherapie.


PS: Doe je (heel fel) je best op school? Ben jij de beste/bij de beste van je klas? Maak je vaak ruzie binnen je familie, enerzijds op vlak van eten en anderzijds alles behalve over eten? Of net helemaal geen ruzie? Ben je perfectionistisch aangelegd of neem je snel genoegen met iets?

PPS: High functional boulemie betekent dat deze patiënten non-purging type zijn. Hetgeen betekent dat ze niet braken, maar veeleer gaan sporten e.d. om te compenseren. Uw fixatie op uw BMI spreekt boulemie tegen dus ik ga geen uitspraken doen over in welke richting je kantelt, hoewel ik wel al een idee krijg, maar ik laat het aan een psychiater over om een besluit te vormen :)
A

ARaes

Legacy Member
$p@rDa zei:
Dat is voor jou bedoeld ;) Je vertoont een duidelijk risicoprofiel gezien het gedrag dat je aangeeft. Heb je dit ook als dusdanig aan je arts gemeld of heb je dit niet zo letterlijk gezegd?

Feit is dat de huidige generatie aan HArtsen nog te vaak een verkeerde inschatting van psychiatrische problematiek hebben, hoewel de patiënten hier vaak ook aan toe dragen door de problematiek niet goed uit te leggen.

Iig, ik raad je ten zeerste aan een gesprek met een psychiater aan te vragen. Mocht er effectief een behandeling nodig zijn kan deze op dit punt allicht beperkt blijven tot psychotherapie.


PS: Doe je (heel fel) je best op school? Ben jij de beste/bij de beste van je klas? Maak je vaak ruzie binnen je familie, enerzijds op vlak van eten en anderzijds alles behalve over eten? Of net helemaal geen ruzie? Ben je perfectionistisch aangelegd of neem je snel genoegen met iets?
Klik om te vergroten...

Ja ik ben perfectionistisch,
In het middelbaar was ik altijd de eerste van de klas,
ik heb net het eerste jaar in het hoger achter de rug maar het was de ene tegenslag na de andere, ik deed Handelswetenschappen maar ik ga opnieuw beginnen in de richting Financie- en verzekeringswezen.
Ik eet bijna niet mee met mijn familie, ik eet enkel "mijn eten"...
Ik vertrouw het niet. Ik ben pas gerust als ik het zelf maak.
Maar dat ik boulimia zou hebben, die mensen braken hun eten toch uit?
$

$p@rDa

Legacy Member
Je neigt niet naar boulemie, maak je daar maar geen zorgen over. ;) Lees ook even het stukje wat ik hierboven schreef betreffende high-functional en binge-eating/purging type boulemie. Dus het hoeft niet altijd met braken gepaard te gaan. Dat terzijde, gezien boulemie niet relevant bij je is.

Vroeger vaak als een ideale dochter beschreven? Luisterde je goed naar je ouders en deed je wat er van je verwacht werd of zelfs meer? Of ging je eerder net tegen je ouders en omgeving in?
A

ARaes

Legacy Member
Wat is dat precies: high funcional boulimie?

Hmm mijn ouders waren wel trots op mij omdat ik goede punten haalde op school en dit was dan motivatie om het de volgende keer weer zo goed te doen,
maar qua sociaal leven ging ik wel heel erg in tegen mijn ouders.
Ik was degene die uitging, ik was degene die verliefd werd en vriendjes had, ik was degene die nooit thuis wou zij en overal naar toe wou
terwijl mijn broer en zus 2 saaie mussen zijn (in vergelijking met mij dan toch).
Dus ja, af en toe ontstonden en ontstaan er hevige conflicten en dan voel ik mij altijd het buitenbeentje van het gezin...
$

$p@rDa

Legacy Member
High functional boulemie is iemand die plotse vreetbuien krijgt en vervolgens zeer extreem gaat sporten ter compensatie. Maar geen zorgen, jij hoort niet tot deze groep ;) Was een foutje van me omdat ik enkele zaken verkeerd in je begin post gelezen had en even vanuit verkeerde symptomen vertrokken was.

Bon, Ik heb wel een idee van wat en hoe, maar zoals ik al gezegd heb, je dient in de eerste plaats professionele, psychiatrische hulp te zoeken. Ik ben van mening dat psychologische hulp hier tekort schiet. Je kan eventueel contact opnemen met de psychiatrische dienst van het UZ Gent ofwel een nabijgelegen psychiatrisch ziekenhuis voor een eerste intake-gesprek. De arts in kwestie zal dan wel beslissen hoe het verder gaat.

Maar, tot dan raad ik je aan eerst te ontspannen op je vakantie en niet te veel bij je eetgedrag stil te staan. Wanneer je hier aan begint te denken dien je jezelf ergens anders mee bezig te houden om je van die gedachten af te leiden. Merk je dat bepaalde handelingen als uitlokkend werken voor gedachten over eten, probeer deze dan tegen te gaan/te vermijden indien mogelijk. Probeer je in de eerste plaats wat te ontspannen :)

Hopelijk heb je hier iets aan
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan