BlazeMusic
Legacy Member
Een goede vriendin van bij mij in de les is al bijna 2 jaar gelukkig met een lieve jongen die ze in het middelbaar leerde kennen. De laatste tijd heeft hij wel een aantal... Vreemde trekjes gekregen.
Om zo even de belangrijkste op te noemen:
Ik ken de jongen in kwestie maar al te goed en hij was 2 jaar geleden best een normale kerel. Als we naar de oorzaak van zijn "veranderingen" vragen zegt hij steeds dat hij zijn "ware ik" gevonden heeft en nooit meer anders zou willen zijn.
Mijn vriendin ziet hem graag, maar ze schaamt zich dood als ze met hem over straat moet lopen of hem moet voorstellen aan andere vriendinnen.
Gisteren kwam ze aan mij raad vragen, maar wat doe je in dit geval? Het uitmaken na bijna 2 jaar of er gewoon mee leren leven?
Ik had zelf geen flauw idee wat ik erbij moest denken en heb vrij veel medelijden met haar, dus stel ik de vraag hier maar even
Edit: ik wou er toch nog even bij vermelden dat ik niets tegen BSO heb, maar beweren dat het een "moeilijk niveau" is en tegen je vriendin zeggen dat haar universitaire examens wel meevallen ("Ah ja schat, da zijn toch meerkeuze vragen?")... Ik kan me voorstellen dat het vrij frustrerend is soms...
Om zo even de belangrijkste op te noemen:
- hij noemt zich nu ineens een hip-hopper, inclusief met bijpassende kleertjes (het petje, de "bling-bling", kettingen aan zijn baggy jeans,...)
- om de 2 zinnen gooit hij er eens "yow yow" tussen om stoer over te komen
- hij is sinds een 6-tal maanden een zelfverklaarde rapper, en plaatst zijn vlaamse liedjes op het internet, waarbij hij mijn vriendin haar naam overal vermeld (hij denkt dat hij haar daar trots mee maakt, zij schaamt zich dood tegenover haar vrienden)
- hij klaagt voortdurend over zijn "zware richting", maar als zij een slechte schooldag heeft gehad laat hij uitschijnen dat ze overdrijft (Hij zit in zijn 7de jaar BSO, zij is nu bezig aan haar 2de jaar bio ingenieur aan de universiteit)
- ...
Ik ken de jongen in kwestie maar al te goed en hij was 2 jaar geleden best een normale kerel. Als we naar de oorzaak van zijn "veranderingen" vragen zegt hij steeds dat hij zijn "ware ik" gevonden heeft en nooit meer anders zou willen zijn.
Mijn vriendin ziet hem graag, maar ze schaamt zich dood als ze met hem over straat moet lopen of hem moet voorstellen aan andere vriendinnen.
Gisteren kwam ze aan mij raad vragen, maar wat doe je in dit geval? Het uitmaken na bijna 2 jaar of er gewoon mee leren leven?
Ik had zelf geen flauw idee wat ik erbij moest denken en heb vrij veel medelijden met haar, dus stel ik de vraag hier maar even

Edit: ik wou er toch nog even bij vermelden dat ik niets tegen BSO heb, maar beweren dat het een "moeilijk niveau" is en tegen je vriendin zeggen dat haar universitaire examens wel meevallen ("Ah ja schat, da zijn toch meerkeuze vragen?")... Ik kan me voorstellen dat het vrij frustrerend is soms...
.
..