Archief - Een goed pak slaag kan geen kwaad! (opvoedingsdraad)

Beste 9lives,

Hoe gaan jullie om met opvoeding?

Het leek mij wel interessant om hier een nieuwe draad over te maken, aangezien het wel een onderwerp is waar een groot deel mee te maken zal hebben.


Persoonlijk ben ik voor een 'pedagogische tik'. Nu niet om echt pijn/leed toe te brengen, maar ik ben eigenlijk van mening dat een klets op de billen soms wel deel kan zijn van een gezonde opvoeding. Aangezien niet elk kind een engeltje is, lijkt een beetje discipline toebrengen mij wel normaal. Ik ben zelf (nog) niet vader, maar ik weet bijvoorbeeld wel dat ik veeleisend kan zijn op het vlak van opvoeding. Ik verwacht grootse dingen en goede resultaten op school, waardoor ik misschien wel een strenge ouder zou zijn.



Nu vraag ik mij af of er nog gelijkzinnende zielen zijn in deze wereld. Ik heb vrienden die er eigenlijk niets om zouden geven of hun kind BSO of ASO zou studeren, maar aan de andere kant zijn er ook wel vrienden die ASO vereisen en er alles aan zullen doen om dit te bereiken.

Hoe zit het met jullie?



EDIT: Onder 'tik' versta ik wat Drakinus geschreven heeft. Dus eerder iets uit bezorgdheid zoals het voorbeeld van zijn zus

Drakinus zei:

Iedereen vergist zich aan de term "tik" .een tik geef je voor te doen verschieten, op de pamper. de kleine moet dat niet eens voele, maar verschiet zich daaraan.

Ik heb vroeger mijn pedagogische tikken gekregen, en ik heb niets dan liefde voor ma en pa. I,k help ze wanneer ze dat vragen en ik heb altijd goed gelusiterd, niet uit angst maar uit liefde, ik heb respect en ik heb zelfs nooit iets misdaan.

Die tikken deed me leren wanneer ik uit de bocht ging, en sommige momenten denk ik zelfs, ik heb dat zeker verdient.

Wat ik niet meetel als pedagogische tip: in het aangezicht, op de blote huid, kletsen, slagen die pijn doen.
Met de vinger op de bovenkant van het handje vind ik nog ok. MAAR HET MAG GEEN PIJN DOEN.

Discusieren met een kleine vind ik niet kunnen. Dan geef je alleen maar toe aan het debat. Wil is wet bij ouders imo. Veel teveel bedorven kinder tegenwoordig.

Edit: Wil ik even aan toevoegen: je kleine willen pijn doen om ze een lesje te leren is veruit marginaal en sadomachochismisch...

Mijn zus kreeg zo'n tikje tegen haar pols omdat ze ooit bijna een kookvuur aanraakte die opstond toen ze eraan wou komen. Liever dat toch dan dat je met je kleine naar het ziekenhuis moet gaan met derde graads brandwonden.

En zo'n tik geef je uiteraard niet dagelijks of wekelijks.

Klik om te vergroten...

ik ben er 35 en heb geen kinderen, maar ben zelf wel grootgebracht met de pedagogische tik. nuja in mijn geval kon je het geen tik noemen eigenlijk, mijn vader kon nogal doorkloppen. en die dreef dat erg ver. als ik van school thuis kwam was het eerste wat ik moest doen mee helpen kuisen in huis met mijn moeder. alles moest er spik en span bijliggen voordat mijn vader thuiskwam van zijn werk. er moest bij wijze van spreken maar een kruimeltje op de tafel liggen en hij had mij vast dan.. dat hij in zijn zetel zijn sigaretten rookte en eens wat as op de grond liet vallen naast zijn asbak was dan geen probleem.
toen ik nog echt klein was en met matchbox autokes speelde moesten die ook allemaal mooi in een bak zitten tegen dat hij thuis kwam of hij trapte ze kapot voor mijn ogen en greep me dan eens bij de keel om het nog extra te verduidelijken dat er geen rommel in huis getolereerd werd. ja zo leer je het wel als kind, maar om nu te zeggen dat dat de beste manier van opvoeden is?

ik weet er is een verschil tussen een pedagogische tik, of uw kind een fameuse rammeling geven als die eens niet luistert naar u. maar door de ervaring met mijn vader vroeger ben ik eigenlijk van geen van beide fan. er zijn genoeg mensen die hun kinderen kunnen opvoeden zonder een tik of erger te geven en zo toch, zelfs op jonge leeftijd, hen duidelijk kunnen maken wat wel en niet door de beugel kan. en die presteren ook best goed op school. of dacht je soms dat elke succesvolle advocaat of zakenman als kind thuis tegen de muren geslagen werd als die niet luisterde als kind?? kijk naar mij, 35 jaar, ik kreeg goed klop van mijn vader, en ben maar een simpele arbeider in een fabriek. en toch klaag ik daar niet over. ik heb er zelf voor gekozen om op school geen kloten te doen, geen diploma gehaald, gewoon omdat het mij niet interesseerde. moest ik nu een normalere opvoeding gehad hebben zonder fysiek geweld, had ik dan verder gestaan in mijn leven? misschien wel, misschien niet. ik vind het wat lastig om daar iets over te zeggen. een goeie vriend van mij werkt al 13 jaar als electricien in de bouw terwijl zijn vader manager is in een groot bedrijf. hij werkt nu eenmaal liever met zijn handen dan met zijn hersenen. en toch is die vader trots op zijn zoon ondanks dat die maar een 'simpele' job heeft. ergens ben ik van mening dat het vooral lager opgeleiden mensen zijn die voor de pedagogische tik zijn maar er zelden vooruitgang mee boeken op lange termijn voor dat kind.

Nooit een vorm van fysiek geweld voorgehad; bijgevolg heb ik geleerd van mijn familie compleet te vertrouwen.
Mij kan je nooit overtuigen dat geweld goede gevolgen kan hebben. Op korte termijn zal het kind inderdaad zijn onmacht voelen, op lange termijn duw je gewoon je kind van je weg. En een tweede jeugd zal er nooit komen; dus is het maar beter dat een kind opgevoed wordt zonder fysiek geweld. Wegnemen van speelgoed, speeltijd, lekkere desserts, heeft een veel beter effect zonder dat het kind gaat denken dat het 'slecht" is.

Slaan en zelfs roepen zijn tekenen van onmacht. Je laat op die manier zien aan uw kleine dat je eigenlijk de situatie niet meester bent. Dus tenzij het is om een gevaarlijke situatie te ondermijnen (als uw kleine naar en pan kokend water grijpt en die over zijn hoofd gaat trekken, ga je uiteraard desnoods zijn handjes wegslaan), is er geen enkele goede reden om dat te doen.
Doel lijkt mij toch wel te zijn om je kinderen zelf te leren een onderscheid te maken tussen goed en kwaad, dat ze die afweging maken en handelen vanuit de juiste beweegredenen. Als je angst om geslagen te worden de beweegreden tot juist gedrag is, is de kans groot dat het gedrag gaat veranderen als die beweegreden weg valt, dus als uw kleine te groot is geworden om hem nog te corrigeren met een klets.

Ik vind het echt ontzettend bizar dat jij (of je vrienden) van je kind ASO zou "vereisen". Dat je kind zijn best moet doen op school, akkoord, maar als ze nu gewoon niet over de juiste capaciteiten of interesses beschikken zie ik echt niet in waarom je daar kwaad over zou worden.

Ik ben zelf opvoeder van beroep en vind een pedagogische tik niet echt kunnen. Het traumatiseren van kinderen bij fout gedrag is gemakkelijk, maar geen goede oplossing. Ik werk met kindjes met een beperking momenteel en ik roep zelfs niet tegen hun.

Ik wijs hun wel altijd heel consequent wanneer ze een ongepast gedrag stellen. Ze krijgen een aantal waarschuwingen en als dat niet gaat mogen ze op een vast straf bankje gaan zitten. Ik vraag dat met een gewone stem en we gaan pas verder met de activiteiten van de dag tot ze dit doen. Na een tijdje daar te zitten moeten ze mij vertellen wat ze juist fout hebben gedaan. En dan mogen ze verder gaan met hun dag. Als het echt niet gaat en ze zijn weigerachtig verzoek ik ze om af te gaan koelen op hun kamer.

Als het wederkerige punten zijn , kan je met beloningen werken als ze hun best doen om het gedrag niet te stellen. (bv : Langer opblijven als ze niet heel de dag roepen,...) Dat zijn afspraken die je maakt met hun voor je aan de dag of week begint. Voor de rest bevestig ik positief gedrag constant ! Goed gedaan! wauw! ,..

Na een aantal weken heb je brave en toffe kinderen

Even quoten wat ik op het "Heb-jij-een-lief-thread" heb gezegd

Drakinus zei:

Iedereen vergist zich aan de term "tik" .een tik geef je voor te doen verschieten, op de pamper. de kleine moet dat niet eens voele, maar verschiet zich daaraan.

Ik heb vroeger mijn pedagogische tikken gekregen, en ik heb niets dan liefde voor ma en pa. I,k help ze wanneer ze dat vragen en ik heb altijd goed gelusiterd, niet uit angst maar uit liefde, ik heb respect en ik heb zelfs nooit iets misdaan.

Die tikken deed me leren wanneer ik uit de bocht ging, en sommige momenten denk ik zelfs, ik heb dat zeker verdient.

Wat ik niet meetel als pedagogische tip: in het aangezicht, op de blote huid, kletsen, slagen die pijn doen.
Met de vinger op de bovenkant van het handje vind ik nog ok. MAAR HET MAG GEEN PIJN DOEN.

Discusieren met een kleine vind ik niet kunnen. Dan geef je alleen maar toe aan het debat. Wil is wet bij ouders imo. Veel teveel bedorven kinder tegenwoordig.

Edit: Wil ik even aan toevoegen: je kleine willen pijn doen om ze een lesje te leren is veruit marginaal en sadomachochismisch...

Mijn zus kreeg zo'n tikje tegen haar pols omdat ze ooit bijna een kookvuur aanraakte die opstond toen ze eraan wou komen. Liever dat toch dan dat je met je kleine naar het ziekenhuis moet gaan met derde graads brandwonden.

En zo'n tik geef je uiteraard niet dagelijks of wekelijks.

Klik om te vergroten...

Als je spreekt van een tik, denkt iedereen onmiddelijk over een goeie patat op uw muil.. Nee mensen. Tikkertje speel je ook niet door mekaar de kop in te slaan.

waarom is een pedagogische tik (geen rammeling) onverantwoord maar apart zetten op een strafbank wel juist?
Een lichte tik en (afhankelijk van de leeftijd) ze eens bij het oorlel nemen moet kunnen. Er is vroeger niemand van doodgegaan, noch getraumatiseerd. Ik weet dat de ezelsoren die we bij straf in de klas moesten dragen erger waren dan de tik die ik al eens heb gekregen. Een tik heb ik nooit als vernederend ervaren.

je merkt het goed op scholen hoe er vell minder respect is voor leerkrachten, deels gewoon omdat ze weten dat ze fysiek niet aangeraakt mogen worden. Ik zeg deels omdat ouders er ook een belangrijke rol in spelen (leraren die van ouders een uitbrander krijgen als ze een nota durven schrijven ) en ik ben ook geen voorstander van een slag met de lat of met de boeken op het hoofd op je knieën zitten, maar wel bijv 2 vechters aan hun oorlel uit elkaar trekken.

i.v.m. vgoede resultaten halen: elk kind heeft zijn capaciteiten. Tuurlijk hoop je dat ze overal bij de top horen, maar dat is niet realistisch. Verwacht gewoon dat ze hun best doen, dus kijk naar de inspanningen, niet naar de totalen op hun rapport. Laat ze ook doen wat ze graag doen. dus niet dwingen om ASO te doen (wel begeleiden), ook al zouden ze het aankunnen. Je wil toch liever je kind zien opgroeien tot een gelukkige automechanieker dan een gefrustreerde, ongelukkige advocaat?

Guazala zei:

Slaan en zelfs roepen zijn tekenen van onmacht. Je laat op die manier zien aan uw kleine dat je eigenlijk de situatie niet meester bent. Dus tenzij het is om een gevaarlijke situatie te ondermijnen (als uw kleine naar en pan kokend water grijpt en die over zijn hoofd gaat trekken, ga je uiteraard desnoods zijn handjes wegslaan), is er geen enkele goede reden om dat te doen.
Doel lijkt mij toch wel te zijn om je kinderen zelf te leren een onderscheid te maken tussen goed en kwaad, dat ze die afweging maken en handelen vanuit de juiste beweegredenen. Als je angst om geslagen te worden de beweegreden tot juist gedrag is, is de kans groot dat het gedrag gaat veranderen als die beweegreden weg valt, dus als uw kleine te groot is geworden om hem nog te corrigeren met een klets.

Klik om te vergroten...

Dit. Als ik ooit kinderen heb, ga ik proberen het goede voorbeeld te geven en hen discipline bij te brengen zonder een tik of een rammeling. Ge kunt perfect een strenge ouder zijn zonder de pedagogische tik, en ge kunt ook kutkinderen hebben opgevoed mét pedagogische tik. Precies of alle kinderen vroeger (die kletsen kregen) perfect opgevoede brave kindjes waren!?

Vroeger kreeg ik van mijn papa af en toe iets tussen een rammeling en een 'pedagogische tik'. Ik ben daar niet getraumatiseerd van, maar ik vond het wel heel eng dat hij zijn zelfcontrole zo verloor. Op zo'n momenten had ik toch echt minder respect voor hem.

een pedagogische tik deel je niet uit als gevolg van het verliezen van zelfcontrole.

Als je regelmatig een "pedagogische tik" nodig hebt om u kind "een goede opvoeding" (wat is een goede opvoeding zelfs?) te kunnen geven of om baas te kunnen zijn over u kind (of om welke andere reden dan ook) dan heb je in mijn ogen een probleem als ouder en was je beter niet aan kinderen begonnen.

(en ja ik weet dat dit standpunt behoorlijk radicaal is misschien maar ik walg van ouders die hun kinderen een pedagogische tik geven dan mag het nog serieus zacht zijn dat het kind enkel verschiet en niets voelt... ).


Mijn ouders hebben mij nooit een pedagogische tik gegeven en ik heb al van vrij jong het principe als er iemand mij slaat dan sla ik terug, en dat zou niet anders geweest zijn moesten mijn ouders mij een tik gegeven hebben vermoed ik(ik ben zeker geen vechtersbaas ik heb in mijn volwassen leven twee keer een slag uitgedeeld nadat ik er zelf eerst één kreeg, en dat ging dan niet over zware slagen uitdelen gewoon haantjesdraag van de "tegenpartij" twee maal), moest ik ooit kinderen hebben en die een "pedagogische tik" geven ik zou mij daar bijzonder , bijzonder slecht over voelen.

Tonerider zei:

een pedagogische tik deel je niet uit als gevolg van het verliezen van zelfcontrole.

Klik om te vergroten...

Inderdaad. Sommige ouders zijn sadistisch van aard en houden van geweld; ze geven op die manier hun agressief kantje door aan de volgende generatie.

Tonerider zei:

een pedagogische tik deel je niet uit als gevolg van het verliezen van zelfcontrole.

Klik om te vergroten...

Nee, uw kinderen leren dat fysieke repercussies een goed idee zijn als je iets niet leuk vindt, is de juiste pedagogische aanpak...

Tonerider zei:

waarom is een pedagogische tik (geen rammeling) onverantwoord maar apart zetten op een strafbank wel juist?

Klik om te vergroten...

Omdat die 'strafbank' normaalgezien gepaard gaat met een duiding van wat er verkeerd is gegaan, nadenktijd voor het kind en een toetsing achteraf. Zoals een persoon hierboven uitlegde.

Dat is een veel structurelere en gezondere oplossing dan zonder boe of ba een 'pedagogische tik'. De bedoeling is dat kinderen dingen gaan 'internaliseren' zodat ze het later ook zonder ouders kunnen toepassen, en dat gebeurt niet als er enkel een loutere fysieke externe handeling zoals een pedagogische tik is om hen dingen bij te brengen. Tenzij daar ook een hele uitleg bij gepaard gaat, maar dan snap ik al helemaal niet waarom die tik nog nodig is.

Guazala zei:

Nee, uw kinderen leren dat fysieke repercussies een goed idee zijn als je iets niet leuk vindt, is de juiste pedagogische aanpak...

Klik om te vergroten...

het gaat over een tik, geen slag met een lat of riem.

Tonerider zei:

het gaat over een tik, geen slag met een lat of riem.

Klik om te vergroten...

Je geeft u kind een tik, of dat nu heel zacht is of je u kind slaat tot het vol blauwe plekken staat, het principe dat erachter zit is in mijn ogen enorm verkeerd.

Tonerider zei:

een pedagogische tik deel je niet uit als gevolg van het verliezen van zelfcontrole.

Klik om te vergroten...

Waarom doet ge het dan überhaupt? Kunt ge dan niet gewoon met woorden laten merken wat het probleem is? Volwassen mensen geven andere volwassen mensen toch ook geen 'tik' als ze niet akkoord zijn. En ge leert uw kind toch ook dat (eender welk soort) 'geweld' niet ok is, dus waarom doet ge het dan zelf?

Ik ging er altijd vanuit dat mensen dat alleen maar doen uit onmacht/frustratie.

Lavake zei:

Omdat die 'strafbank' normaalgezien gepaard gaat met een duiding van wat er verkeerd is gegaan, nadenktijd voor het kind en een toetsing achteraf. Zoals een persoon hierboven uitlegde.

Dat is een veel structurelere en gezondere oplossing dan zonder boe of ba een 'pedagogische tik'. De bedoeling is dat kinderen dingen gaan 'internaliseren' zodat ze het later ook zonder ouders kunnen toepassen, en dat gebeurt niet als er enkel een loutere fysieke externe handeling zoals een pedagogische tik is om hen dingen bij te brengen. Tenzij daar ook een hele uitleg bij gepaard gaat, maar dan snap ik al helemaal niet waarom die tik nog nodig is.

Klik om te vergroten...

hence het woord pedagogisch: je geeft de tik als waarschuwing, vervolgens de uitleg. Die regel geldt even goed voor je strafbank: zonder redenatie is het ook maar een 'straf' en niets pedagogisch

En later gaat u kind op café en slaat hij half het café bij mekaar als waarschuwing om daarna uit te leggen waarom ze dat toch wel verdient hadden?

AreVee zei:

Je geeft u kind een tik, of dat nu heel zacht is of je u kind slaat tot het vol blauwe plekken staat, het principe dat erachter zit is in mijn ogen enorm verkeerd.

Klik om te vergroten...

Idd... Als pedagogische tikken een goed systeem zou zijn, zouden volwassen mensen dat ook (mogen) doen. Toch doen we het niet, omdat we aanvoelen dat dat fout is en geen structurele oplossing is. Leer dat dan al van het begin zo aan aan uw kind!