Wel, gisteren was zowat de perfecte dag
Eerst en vooral was het tegen alle weersvoorspellingen in een prachtige dag in A Coruña. De hele dag zon, amper wind, en als je in de zon zat was het echt aangenaam warm. Tot mijn grote verbazing zonden de cafeetjes aan het Maria Pita plein live Anderlecht - Zulte Waregem uit op Spaanse tv. Er was zelfs redelijk wat belangstelling voor de match. Heel wat mensen sprongen zelfs recht toen Zulte op voorsprong kwam
De match zelf was enorm zenuwslopend, en we kwamen al meteen goed weg met die kopbal op de deklat van Espanyol. De tweede helft begon al even dramatisch, toen iemand van Espanyol alleen door mocht gaan op Aranzubia, die de bal nog geweldig kon wegslaan. De bal leek alsnog in het doel te botsen, maar werd nog net van de lijn gekeerd door Silvio. Dat gebeurde recht voor het doel waar we zaten, en ik was er eigenlijk van overtuigd dat de bal over de lijn was. Achteraf bleek dan dat de lijnrechter het goed gezien had. Meteen daarna dan de 1-0 voor ons.
De enige smet op de wedstrijd was, vreemd genoeg, de 2-0 aan het begin van de blessuretijd. Ik weet niet of jullie het gezien hebben, maar Nelson Oliveira liep meteen naar de spionkop en deed teken dat ze moesten zwijgen. Toen de medespelers hem wilden kalmeren, duwde hij ze weg en werd hij nog kwader. Er waren uiteindelijk nog een grote twee minuten te spelen na die goal, maar Nelson probeerde effectief het veld te verlaten. Uiteindelijk heeft hij nog twee minuten niks staan doen. Na de match zagen we opnieuw heel wat spelers die hem trachten te kalmeren, maar zelfs Valeron duwde hij uit zijn weg. Onze tweede doelman Lux leek zelfs bijna een klap te gaan krijgen van Nelson. Uiteindelijk kwam Marchena naar beneden om Nelson de kleedkamers in te schreeuwen.
Geen flauw idee wat Nelson bezielde. Inderdaad, hij heeft al wat kritiek gekregen dit jaar, maar die is meer dan terecht. Zelden zo een luie speler gezien. De laatste weken gaat het iets beter, en toen hij op het veld kwam kreeg hij van heel het stadion applaus. Hij kreeg zelfs nog een tweede keer applaus nadat een heel mooie volley maar nipt over ging. Onbegrijpelijk dat hij zo tekeer ging, vooral dan ook tegen zijn ploegmaats. Wat dus een mooi einde had moeten zijn, werd volledig ontsierd. Toen hij uiteindelijk het veld af ging, werd toch nog een feestje gestart, maar goed. Jammer.
Daarna op café naar Zaragoza gaan kijken. We kwamen binnen net voor de rust, en het eerste wat we zagen was Athletic die 1-1 scoorde, maar die goal werd "verrassend" weer onterecht afgekeurd voor offside
In de tweede helft speelde Ander Herrera, zoals hij zelf al had aangekondigd eigenlijk, de slechtste match van zijn seizoen. Niet dat hij opzettelijk de bal weggaf, maar telkens passte hij de bal achteruit, terwijl het normaal gezien hij is die de aanval van Bilbao leidt. Iraizoz beging ook de ene flater na de andere. Op het einde sloeg hij zelfs onbegrijpelijk een bal bijna in zijn eigen doel
Het leek dus weer een typische match van Zaragoza te worden, tot aan het einde. Toen hadden ze een penalty kunnen krijgen, maar de ref had het zowaar niet gezien. Op de counter werd het 1-2 in de laatste seconden. Karma
Grappig detail: na de winning goal van Bilbao, stond Ander Herrera te wenen op het veld van verdriet. Ik heb geen idee waarom Bielsa hem in godsnaam heeft laten starten.
In ieder geval, het was op alle vlakken een prachtig weekend
Niet goedkoop om in A Coruña te geraken, maar het was zeker de moeite waard. Heb ze ook eindelijk eens zien winnen
Als we zondag Malaga verslaan en Zaragoza verliest bij Betis, zijn we mathematisch gered, ongeacht de andere uitslagen. Maar ja, het zou dan al heel erg moeten meezitten. Hopelijk verliest Mallorca bij Atletico (of vanavond al tegen Betis), kan Valladolid iets rapen tegen Celta en gaat Zaragoza onderuit bij Betis. Dan zijn we in principe ook al gered als Atletico dan op de laatste speeldag wint bij Zaragoza, ook al verliezen we nog twee keer. Het is nog lang niet gedaan, maar dit was in ieder geval een belangrijke en noodzakelijke stap in de goede richting.
.
