Gilbert zijn zegedrang is inderdaad ongezien in deze tijden maar om dan te zeggen dat Gilbert de enige is die nog op super rijdt terwijl de rest hun vleugels gekortwiekt zijn, is niet juist. Gilberts supprematie is namelijk een gevolg van het nieuwe wielrennen:
- Gilbert bezit de ideale mix om in hun huidige wielrennen te winnen: makkelijk kunnen volgen op een geaccidenteerd terrein én een splijtende demarrage aan het eind van een koers. Waar vroeger toppers op 30km van de meet alles kapot reden (cf. VDB in z'n tijd) rijdt Gilbert pas weg aan het einde, met 1 enkele demarrage.
- Als hij demarreert is het niet alsof hij direct minuten neemt zoals vroeger gebeurde. Nee, zoals gisteren met enkele seconden voor. Gilbert zijn uithoudingsvermogen is ook niet fenomenaal: Cf zijn mindere tijdritten en bergritten. Hij heeft simpelweg dat enorme wapen: die splijtende demarrage die een gat van 15 seconden slaat.
- Alles blijft veel langer samen dan vroeger. Iedereen is aan mekaar gewaagd. En weer: als iemand als Gilbert dan 2 à 3 minuten zo diep in de verzuring kan gaan zodat niemand kan volgen, dan heeft ie gewonnen spel. Iedereen die koerst weet dat vanaf iemand uit je wiel bergop demarreert, die een gat slaat, dat immens moeilijk is om dat weer dicht te rijden. Fysiek, maar zeker mentaal.
Hiermee wil ik de prestaties van Gilbert een beetje in perspectief plaatsen. Ja, hij wint zeer makkelijk, maar dat zou ik niet toeschrijven aan een of ander wonderlijk paardenmiddel waar hij enkel over beschikt. Eerder aan zijn uniek talent. Je zal zien dat met de jaren zijn explosiviteit zal afbotten en hij een pak minder koersen zal winnen.
